Συνεχίζουμε λοιπόν με το δεύτερο μέρος των εντυπώσεων μας για τον ΠΑΟΚ ως τώρα.

Κέντρο : Δεσπόζει ο Ρικάρντο Ματίας Βερόν. Μεγάλη κλάση παίκτη, κάνει τα πάντα. Δεν υστερεί σχεδόν πουθενά πέρα από την φυσική κατάσταση. Έπειτα ο Γκαρσία σε όσα παιχνίδια έχει παίξει, κάνει την αθόρυβη δουλειά που εκτιμάται όταν τελικά λείπει. Παράδειγμα το 2ο ημίχρονο του παιχνιδιού με τον ΠΑΟ. Ο Βιερίνια δυστυχώς μας άφησε για την Πορτογαλία με γύψο ελέω κάποιου απίθανου Ισπανού μοντέλου . Κρίμα καθώς η αριστερή πλευρά αφανίστηκε. Ο Ίβιτς ακόμα δεν έχει παίξει ένα παιχνίδι που να δικαιολογεί την βασική του θέση σαν 10άρι. Ο Κοσεινσαο ξέρει πολύ μπάλα, έχει τρομερό πάθος, καλή σέντρα, καλό ξέσπασμα αλλά ο χρόνος δυστυχώς δεν γυρίζει πίσω. Για φέτος πάντως είναι υπεραπαραίτητος. Κωνσταντινίδης – Λάκης είναι ενα πισωγύρισμα, θυμίζουν την περσινή μαύρη χρονιά και απλά σπαταλάνε χρόνο παιχνιδιού απο Αραμπατζή – Γεωργίου. Μπαλάφας – Ηλιάδης ελπίζουμε να μάθουν κάτι δίπλα στον Βερόν – Γκαρσία αν κ τα χρόνια περάσαν, σαν ταλέντα φυσικά δεν μπορούν να κριθούν, κρίνονται σαν έτοιμοι παίκτες και οι κρίση αυτή είναι αδυσώπητη.

Επίθεση : Ζλάταν Μουσλίμοβιτς. Ο καλύτερος σέντερ φορ των τελευταίων 10 χρόνων ( 2ον ο Μαρτσιν Μίετσελ…). Δεν μπορώ να προσθέσω κάτι παραπάνω από όλα τα σχόλια των ειδικών. Ο πιο ολοκληρωμένος φορ στην Ελλάδα. Δείχνει τρελός με την κερκίδα, παθιασμένος, τον εχουμε δει στο 90 να παίζει κ αριστερό χαφ… Με το σύστημα του Σάντος είναι δύσκολο να δούμε Αναστασάκο και Αθανασιαδη ώστε να κριθούν ενώ ο Μπακαγιόκο κάνει αγώνα για να αποκαταστήσει την τάξη σαν πρώην παίκτης της Μαρσειγ και όχι της Λάρισας.

Αυτός ο ΠΑΟΚ μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό. Οφείλει. Η βασική του ενδεκάδα είναι κατά την γνώμη μου καλύτερη από της ΑΕΚ και του ΠΑΟ αλλά δυστυχώς δεν έχει το απύθμενο βάθος του πάγκου του ΠΑΟ. Μπορεί να χτυπήσει το Champions League φτάνει να επαναπροσδιορίσει το παιχνίδι του στα Play offs…