Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ένας απ τους συλλόγους που διοικούνται από τα μέλη τους.
Το καταστατικό προβλέπει εκλογές γιά την διοίκηση και γενικές συνελεύσεις που ψηφίζουν γιά τον απολογισμό του παρελθόντος έτους και τον προϋπολογισμό του ερχόμενου. Ολα αυτά φαντάζουν καλά και ιδανικά, ωστόσο οι θεσμοί δεν είναι ικανοί από μόνοι τους να διασφαλίσουν την δημοκρατία όταν η ηγεσία κάνει ό,τι μπορεί γιά να επιβάλλει διά του τραμπουκισμού και της απάτης τις απόψεις της.
Σύμφωνα λοιπόν με δημοσίευμα της μαδριλένικης εφημερίδας Marca, κατά την τελευταία Γενική Συνέλευση της 7ης Δεκεμβρίου συνέβησαν σημεία και τέρατα.
Ψήφισαν άνθρωποι που δεν ήταν καν μέλη, άλλοι που δεν ήταν τόσο χρόνο όσο προβλέπει το καταστατικό γιά να μπορούν να ψηφίζουν, μικρόφωνα έκλειναν γιά να μην ακούγονται αντιπολιτευτικές απόψεις, τραμπούκοι κυκλοφορούσαν ανάμεσα στα έδρανα και τρομοκρατούσαν τους συνέδρους, ενώ παρ ότι είχε ζητηθεί να γίνουν μυστικές ψηφοφορίες με την χρήση κάλπης, κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ και τελικά οι συμμετέχοντες ψήφισαν δι ανατάσεως της χειρός.
Κατά τα άλλα, όταν ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον (γιά τους δικούς του λόγους) θυμάται τον Φράνκο, όλοι στην Μαδρίτη αγανακτούν…