Το ξεπέταγμα του Μπλάνκο γίνεται την επόμενη σεζόν. Η Ολίμπο παρά την καλή της πορεία πέφτει στη Β’ Εθνική (μια που μετράνε και οι προηγούμενες σεζόν) και ο Μπλάνκο βαριέται να σκοράρει. 18 γκολ σε 19 εμφανίσεις στην Απερτούρα και 11 σε 19 στην Κλαουζούρα τον φέρνουν πρώτο σκόρερ στη Β’ Εθνική στην ιστορία της κατηγορίας από τότε που χωρίστηκε σε δυο πρωταθλήματα. Το καλό σκάουτινγκ της ΑΕΚ τον φέρνει σαν δεύτερο στόχο της μετά τον Λαριβέι της Ουρακάν. Τα παζάρια με την Κολόν πολλά, το σίριαλ με τον πρόεδρο της Κολόν πρωταγωνιστεί καθημερινά στις εφημερίδες, ενώ τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο με έναν παλιό τραυματισμό του παίκτη στο γόνατο. Τελικά ο Μπλάνκο φοράει τη φανέλα της ΑΕΚ και ανακηρύσσεται πρώτος σκόρερ στην περσινή Σούπερ Λίγκα. Ο Ισμαέλ έχει καταφέρει μέσα σε λιγότερο από 2 χρόνια να είναι ο πιο αγαπημένος παίκτης ανάμεσα στους οπαδούς της ΑΕΚ και όχι άδικα. Δεν είναι μόνο η συχνότητα με την οποία σκοράρει. Είναι ένας παίκτης που στο γήπεδο τα δίνει όλα. Τον βρίσκεις να μαρκάρει στο σημαιάκι του κόρνερ στην άμυνα, να κάνει τάκλιν, να πρεσάρει και να τρέχει ακατάπαυστα. Δεν είναι ατομιστής σε αντίθεση με άλλους συμπαίκτες του και είναι απόλυτα σοβαρός μέσα στον αγώνα. Παίζει πολλές φορές με το οφσάιντ και είναι συγκεντρωμένος 100% στη δουλειά του. Αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα με τον πατέρα του πέρσι και όταν τον έχασε γύρισε και πάλι πίσω στην ομάδα σκοράροντας στο πρώτο παιχνίδι επί του ΠΑΟΚ. Καλός χαρακτήρας, αγαπητός από όλους, με μόνη εξαίρεση την συμπεριφόρα του πέρσι σε ένα ματς όταν βγήκε αλλαγή από τον Κωστένογλου και δεν του έδωσε το χέρι. Ιδιαίτερα θρήσκος, όταν έπαιζε στην Αργεντινή είχε…7 εικόνες της Παρθένου του Σαν Νικολάς να τον φυλάνε (άλλη στο ντουλαπάκι του, άλλη είχε η γυναίκα του, άλλη στις κάλτσες του κτλ). Απλό παιδί, που δεν έχει αγωνιστεί ποτέ στο Μπουένος Άιρες και σίγουρα η ζωή στην Αθήνα είναι μια εμπειρία γι’ αυτόν. Έχει δεθεί με τον κόσμο και δεν είναι τυχαίοι οι περιβόητοι πανηγυρισμοί του με την μάσκα του Ζορρό. Στην Ελλάδα βέβαια, ακούς χίλιες δυο κρίσεις για το ότι δεν είναι κάτι σπουδαίο, ότι θα μπορούσε η ΑΕΚ να τον πουλήσει κτλ. Το κοντέρ γράφει ήδη 12 γκολ και φέτος και αυτό μετράει πάνω από όλα. Ίσως θα έπρεπε να είχαν δοθεί 10 εκατομμύρια Ευρώ και να φορούσε τα ερυθρόλευκα για να γράφονται περισσότεροι ύμνοι γι’ αυτόν, ίσως θα έπρεπε να πέφτει σαν πυροβολημένος σε κάθε επαφή ή να βγαίνει η μάνα του από την Αργεντινή και να κάνει δηλώσεις. Δεν είναι όμως έτσι. Αν ρωτούσε κάποιος τον μάνατζερ του Μπλάνκο για τα προτερήματά του δεν θα έβγαζε άκρη. Δεν είναι γρήγορος, δεν έχει ιδιαίτερη ντρίμπλα, κατά μέτωπο δεν είναι και ο καλύτερος παίκτης, δεν είναι τόσο δυνατός ή ψηλός, δεν έχει την καλύτερη τεχνική στον κόσμο. Τι είναι ο Ισμαέλ Μπλάνκο τελικά; 
Στην ταυτότητά του σίγουρα στο «επάγγελμα» θα γράφει με μεγάλα γράμματα «Σκόρερ». Έχει σκοράρει με σουτ εκτός περιοχής, με πλασέ, με πέναλτυ, με κεφαλιά, με κεφαλία ψαράκι, με ανάποδο ψαλίδι, ακόμα και με τακουνάκι. Ξέρει να παίρνει τις σωστές θέσεις και να βάζει την μπάλα στο πλεχτό. Και αυτό έχει σημασία στο ποδόσφαιρο. Η διοίκηση της ΑΕΚ καλείται να λύσει αλλιώς τα οικονομικά της προβλήματα και να κρατήσει επιτέλους έναν καλό παίκτη για πολλά χρόνια στην ομάδα.
9
Μαρ
2009
Μαρ
2009
Ωδή στον Ισμαέλ Μπλάνκο
[10 Σχόλια]
O Ισμαέλ Μπλάνκο γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1983 στην μικρή πόλη Σάντα Έλενα της επαρχίας Έντρε Ρίος, κοντά στον ποταμό Παρανά. Ξεκίνησε να κλωτσάει το τόπι στην τοπική ομάδα Κάμπα Κούα, με αποτέλεσμα να τον τσεκάρουν αρκετές ομάδες και τελικά να καταλήξει στη γειτονική Σάντα Φε και την ομάδα της Κολόν. Κάνει ντεμπούτο στην Α’ Εθνική στην Απερτούρα του 2002 και αγωνίζεται τη σεζόν 2002-03 σε 18 παιχνίδια (κυρίως αναπληρωματικός) σκοράροντας 5 φορές. Παρ’ ότι παίζει σε μια μικρή ομάδα δεν καταφέρνει να βρει θέση βασικού και έτσι πηγαίνει δανεικός στην Λιμπερτάδ της Παραγουάης με την οποία αγωνίζεται και στους ομίλους του Λιμπερταδόρες. Επιστρέφοντας στην Αργεντινή το 2005 πηγαίνει στην Ολίμπο της Μπαΐα Μπλάνκα με την οποία αγωνίζεται για μια σεζόν στην Α’ Εθνική σκοράροντας 5 φορές, συγκομιδή διόλου εντυπωσιακή.
>
Κατηγορίες:
10 Σχόλια μέχρι τώρα
1 nick_shortjohn // 10 Μαρτίου, 2009 στις 13:14
Τον σέβομαι απεριόριστα ρε Elaith λόγω χαρακτήρα πιο πολύ αλλά δεν μπορώ εγώ προσωπικά να συμπαθήσω παίκτες που είναι 58α ξαδέρφια με την μπάλα… Ξέρω ότι σ’ ενα απλό τετ-α-τετ δεν ξέρουν ούτε ένα επίσης απλό πλασέ να κάνουν… Γι’ αυτό το θεωρώ αδικία να πάιζουν και να πληρώνονται… Και ο Ετό στην Μπάρσα στο λαιμό μου κάθεται κι ας έχει πετύχει καμιά 200αρια γκολ… Το ίδιο και με τον Σάλπι όταν έπαιζε στον ΠΑΟΚ…
Γερό να ‘ναι το παλικάρι…
2 duendes // 10 Μαρτίου, 2009 στις 15:03
Ποτε δεν κατάλαβα τι νόημα έχει να έχεις έναν επιθετικό που ξέρει 200 καντάρια μπάλα και δεν μπορεί να βάλει πάνω από 5 γκολ την χρονιά.
Και αντίστοιχα, που το πρόβλημα με κάποιον που δεν είναι και ο μεγαλύτερος τεχνίτης, αλλά θα σου βάλει 898 γκολ την χρονιά με κάθε πιθανό τρόπο.
Μπάλα είναι, δεν είναι Χάρλεμ Γκλομπτρότερς.
3 Chris // 10 Μαρτίου, 2009 στις 18:45
Kι εσύ παιδί μου βρούτε…
4 nick_shortjohn // 10 Μαρτίου, 2009 στις 20:05
Αυτό που περιγράφεις τότε δε θα πρέπει να παίζει επιθετικός…
5 charlie // 10 Μαρτίου, 2009 στις 21:49
Εγώ δεν έχω καταλάβει γιατί υποτίθεται πως ο Μπλάνκο είναι άμπαλος. Ο άνθρωπος έχει φοβερή αίσθηση του χώρου, έχει καταπληκτικές τοποθετήσεις μέσα στην περιοχή και πάντα ξέρει που πάνε τα σουτ που κάνει: στο τέρμα. Όλα δεν μπαίνουν (αν και μπαίνουν πολλά) αλλά ο στόχος είναι σταθερά κλειδωμένος. Έχει ζυγισμένη κεφαλιά χωρίς να είναι ο δίμετρος και επίσης (κάτι που δεν λέγεται συχνά και φαίνεται μόνο στο γήπεδο) είναι πολύ καλός συμπαίκτης (πέρσι συνεργαζόταν πολύ καλά με τον Λυμπερόπουλο, φέτος η ομάδα είναι σκορποχώρι, τρέχει σαν το αδέσποτο).
Μια χαρά σχετικός είναι από μπάλα, αν ήταν και γρήγορος ή πιο μπουκαδόρος δεν θα έπαιζε στην Ολύμπο ούτε στην Ελλάδα.
6 Elaith // 11 Μαρτίου, 2009 στις 11:23
Έτσι ακριβώς… Αν φορούσε σιδεράκια και τον λέγανε Ντιόγο θα ακούγαμε ύμνους κάθε μέρα. Δεν πειράζει όμως, αρκεί να δίνει το 100% κάθε φορά στο γήπεδο και να παστελώνει τα γκολάκια.
7 balkou // 11 Μαρτίου, 2009 στις 12:14
Δεν παραπονιέμαι για τους ύμνους που δεν ακούμε/διαβάζουμε για πάρτη του. Καλύτερα θα’λεγα…
Δεν έχει την καλύτερη τεχνική, αλλά δεν έχει και τη χειρότερη. Μάλιστα τα περισσότερα λάθη που κάνει είναι γιατί προσπαθεί πάντα να παίζει με τη μία και γρήγορα, αφού έχει αντιληφτεί ότι ο αιφνιδιασμός σε βοηθά σημαντικά να νικήσεις αμυντικούς και τερματοφύλακες.
Τώρα αν φύγει, δεν ανησυχώ, θα φέρουμε… Παπάζογλου (όι, όι)
8 duendes // 11 Μαρτίου, 2009 στις 13:34
Παπάζογλου, όπως λέμε ..»Τανάσης»;
9 Darth Soccerius // 11 Μαρτίου, 2009 στις 16:23
Για ΠΑΟΚ ακουγεται αυτος…
Εγω γενικα τους επιθετικους που ειναι αμπλαλοι αλλα βαζουν γκολ του παω…
10 nick_shortjohn // 11 Μαρτίου, 2009 στις 18:34
Εγώ πάλι όχι… Μου διαταράσουν την ψυχική ηρεμία…
Ο άμπαλος με κενό τέρμα έχει πιθανότητες κάπου 80-20 να το παστελώσει… Γιατί αν είσαι άμπαλος, είσαι και στο κοντρολ και στο σουτ και στο πλασέ (ειδικά σ’ αυτό) σε αντίθεση με αυτόν που το κατέχει που μπορεί στο 94′ να αδειάσει 2 παίκτες και να το πλασάρει «γλυκά» στο Γ και καληνύχτα σας… Εκεί είναι η διαφορά…
Υ.Γ. Darth, Έχω 5 καλύτερους… Έλεος με τα κρέατα ποιότητας Μήτρογλου!
Σχολιάστε: