[4 Σχόλια]
Την δεύτερη μέρα της Ποδοσφαιρικής Δημιουργίας, ο Θεός απέστειλε με ντελίβερι σε ελάχιστους παραλήπτες, το «άπειρο ταλέντο». Πελέ κι ο Μαραντόνα, παρέλαβαν τα πακέτα τους, απ’τους πρώτους.
Την τρίτη μέρα της Δημιουργίας, κι έξω από το κτίριο που ο Θεός δίδασκε το fair play, ο Διάολος, πουλούσε ύπουλα «αλητεία». Ο Πελέ αρνήθηκε να αγοράσει, γιατί ο Έξω-απο-δω δεν δεχόταν πληρωμή με Μάστερκαρντ. Ο Μαραντόνα ήταν ήδη φτιαγμένος, νόμισε ότι πουλάνε κοκαΐνη και αγόρασε ολόκληρη μερίδα.
Πολλά χρόνια μετά, ο Πελέ σχολίασε: «Ο Θεός μ’ έστειλε στον κόσμο για να παίζω ποδόσφαιρο». Ο Μαραντόνα απάντησε: «Δεν θυμάμαι να έστειλα κανέναν».
Κατηγορίες: 
4 Σχόλια μέχρι τώρα
1 nick_shortjohn // 28 Μαρτίου, 2009 στις 05:03
Μεγάλη κουβέντα άνοιξες…
Εγώ σχεδόν δεν έζησα κανέναν.. Απ’ αυτά που έχω δει και μόνο… «Pele rules»… Πληθωρικός παίκτης… Ακόμα και μ’ενα φύσημα στη μπάλα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα… Δεν περιοριζόταν στο να περνάει τους πάντες όπως ο Μαραντόνα… Ήξερα να το κάνει εξίσου καλά…
2 balkou // 30 Μαρτίου, 2009 στις 11:17
η Βραζιλία το 58 και το 70 (το 62 στην ουσία το’κανε) θα’παιρνε το Παγκόσμιο και χωρίς Πελέ.
Η Αργεντινή χωρίς τον Μαραντόνα δε θα το’παιρνε το 86 ούτε θα’φτανε τελικό το 90.
3 nick_shortjohn // 30 Μαρτίου, 2009 στις 19:57
Την περίμενα την απάντηση αυτή…
Ο Πελέ φταίει που είχε συμπαίκτες που ήξεραν μπάλα…; Και ο Ολυμπιακός θα το έπαιρνε χωρίς Γκαλέτι…
4 balkou // 31 Μαρτίου, 2009 στις 09:28
Εντάξ’, ούτε εγώ σχολίασα το «περιοριζόταν να περνάει τους πάντες» που γράφεις…
Το θέμα είναι ότι ο ένας δοκιμάστηκε στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα της εποχής του και τα κατάφερε θαυμάσια, ενώ ο άλλος έμεινε να παίζει με την Μότζι Μιριμ και τις λοιπές υπερδυνάμεις του παουλίστα στο οποίο σημείωνε καμιά 40ρια γκολ ανά σεζόν…
Έτσι κι αλλιώς μεγαλύτερός τους είναι ο Ντι Στέφανο
Σχολιάστε: