Η επόμενη μέρα του ΠΑΟΚ ήταν χθες, στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό. Μπορεί ο αντίπαλος να μην ήταν ικανός για συμπεράσματα και όμως βγήκανε πολλά. Καταρχήν, ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου ήταν τραγικός. Σύστημα ομάδας; 4-5-1. Με τον Λεβαδειακό. Στην Τούμπα. Προωθημένος μόνος ο Μουσλίμοβιτς, που μάλλον διέρχεται κρίση προσωπικότητας, και σε καμία περίπτωση του αγώνα δεν έπαιξε σαν 9αρι. Κάτι μεταξύ 6ριού και 8ριού ήταν. Δεξί μπακ ο Αμπουμπακάρι, έπαιξε 10 φορές καλύτερα από τον Σαβίνι στα προηγούμενα παιχνίδια. Από πίσω ο κουρασμένος από την ζωή Ίβιτς, και στα άκρα ο Κουτσιανικούλης και ο Βιερίνια, να μην έχουν καταλάβει αν πρέπει να παίξουν ακραίοι επιθετικοί σε σύστημα 4-3-3 ή χαφ σε σύστημα 4-5-1. Τέλος πρώτου ημιχρόνου και τελικά, όπως έγραψα, όντως το γυαλί ράγισε. Πρώτη φορά εδώ και ένα χρόνο, που αυτή η ομάδα ακούει γιουχαΐσματα.

Δεύτερο ημίχρονο, η πλήρης μετάλλαξη. Ο ΠΑΟΚ κατεβαίνει με καθαρό, αγγλικό, παραδοσιακό, ποδοσφαιρικό 4-4-2. Ο κουρασμένος από την ζωή Ίβιτς άφησε την θέση του στον Φιλομένο που μετά από τέσσερα παιχνίδια έπαιξε στην θέση του. Ο Μουσλίμοβιτς ξαφνικά κατάλαβε που παίζει, φανερώνοντας ότι δεν φταίει τόσο αυτός, όσο αυτή καταραμένη παγκόσμια μόδα του 4-5-1 (πρέπει να απαγορευτεί από την ΦΙΦΑ αυτό το σύστημα). Και τώρα τα καλύτερα.

Κουτσιανικούλης – Βιερίνια – Βιτόλο. Κεφάλαιο για τον ΠΑΟΚ αυτοί οι τρεις παίκτες. Αν ο ΠΑΟΚτσης έβλεπε έναν Κουτσιανικούλη κακό, πραγματικά δεν ξέρω αν θα άντεχε 2η απογοήτευση σε μια βδομάδα. Ευτυχώς ο παίκτης απέδειξε γιατί ο Βρύζας επέμενε τόσο. Ήταν απλά ο MVP, με συμμετοχή και στα 3 γκολ. Δεν θα κρίνω το γεγονός ότι εδώ και 2 μήνες ακούγαμε ότι θα είναι ανέτοιμος, ότι δεν πρέπει να μπει βασικός, ότι πρέπει να δουλευτεί κλπ. Το ότι είναι το μεγαλύτερο ταλέντο του Ελληνικού ποδοσφαίρου (μαζί με τον Νίνη) ξεχάστηκε και ξαφνικά όλοι οι ειδήμονες αποφάσισαν ότι πρέπει να μένει αλλαγή. Βέβαια, για να μην είμαστε υπερβολικοί, πρώτο παιχνίδι πρωταθλήματος για τον ΠΑΟΚ και ήταν βασικός, αλλά όπως και να το κάνουμε, τα 4 ευρωπαϊκά παιχνίδια ήταν δείγμα για το μέλλον. Όσον αφορά τον Ρονάλντο του Οπόρτο (ο απέναντι του Μέσσι της Ελλάδας); Θα αφήσει εποχή στον ΠΑΟΚ. Τέλος, ο Βιτόλο, χωρίς ίχνος καζούρας προς τον οπισθοδρομικό Αρειανό του blog, θεωρώ ότι είναι η καλύτερη μεταγραφή του ΠΑΟΚ. Παίκτης που κάνει μόνος του δουλειά δύο αμυντικών χαφ αφήνοντας χώρο για ένα καθαρόαιμο 10αρι (το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει…), ανεβάζει και μεταδίδει πάθος στην ομάδα.

Ο Σάντος στο δεύτερο ημίχρονο έκανε τα αυτονόητα. Απλά άργησε μια βδομάδα και έχασε ο ΠΑΟΚ 3-4 εκ. ευρώ…Μετά το τέλος του αγώνα δήλωσε ότι η μετάλλαξη του ΠΑΟΚ δεν οφείλεται στην αλλαγή συστήματος, αλλά… στο ότι οι παίκτες αποφάσισαν να παίξουν γρηγορότερα την μπάλα. Δεν νομίζω να το πιστεύει αυτό, οπότε δεν θα ανησυχήσω.

Sombrero of the week, το γκολ του Φιλομένο. Προσέξτε και το κλέψιμο και ασσίστ του Κουτσιανικούλη εκτός από το αργεντίνικο τελείωμα.