Για ένα πλάγιο

  [2 Σχόλια]

le_tissier

Ο Ματ Λε Τισιέ είναι ένα από αυτά τα ιερά τέρατα του αγγλικού ποδοσφαίρου, τους τελευταίους μεγάλους παίκτες που έμειναν σε μια ομάδα πιστοί, ενώ είχαν σίγουρα πολύ περισσότερα προσόντα. 16 χρόνια στη Σαουθάμπτον, σταθερά εκεί χωρίς να κοιτάξει ποτέ πίσω του. Όποτε προσπαθώ να τον φέρω στο μυαλό μου, μου έρχεται η εικόνα του με κοντό σορτσάκι και τη φανέλα με τον vintage γιακά κι ενώ έφτασε να παίζει μέχρι και μετά το 2000, για μένα θα είναι πάντα ένας εκπρόσωπος των 80s, ο ψηλός χαφ με το βρωμοπόδαρο. Ακόμα και τα βίντεο με τα γκολ του (μέσα σε λάσπες και χιόνια, πολύ συχνά με κακή ποιότητα) μου βγάζουν κάτι ρετρό, θυμίζουν τις απογευματιάτικες εκπομπές του Σαββάτου στην ΕΡΤ-2 με το αγγλικό ποδόσφαιρο (και το λέω εγώ που δεν τρελαίνομαι τόσο για αγγλικό πρωτάθλημα).

Kι επειδή κάθε τέτοιο ιερό τέρας πρέπει να γράφει την αυτοβιογραφία του κάποια στιγμή στη ζωή του, το έκανε κι ο Le God. Μέσα σε όλα, έχει αρκετό ενδιαφέρον η κωμικοτραγική αποκάλυψή του για ένα στοίχημα που έπαιξε. Τον Απρίλιο του 1995, η Σαουθάμπτον αντιμετώπιζε την Γούιμπλεντον σε ένα ματς σχετικά αδιάφορα μια που η Σαουθάμπτον είχε καταφέρει να σωθεί. Ο Λε Τισιέ όμως είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για άλλα πράγματα. Το στοίχημα είχε αρχίσει να έχει πολλές επιλογές για τους παίκτες και αυτό δεν άφησε ασυγκίνητο τον Άγγλο χαφ. Συνεννοήθηκε με φίλους του ώστε να ποντάρουν στους μπουκ ότι το πρώτο πλάγιο θα σημειωθεί μέσα στα πρώτα 60″. Ως αρχηγός συμφώνησε με τον αντίπαλο αρχηγό να πάρει η ομάδα του τη σέντρα και η Γουίμπλεντον να διαλέξει την εστία που ήθελε.

«Δεν θα έκανα ποτέ κάτι που θα επηρέαζε το αποτέλεσμα ενός αγώνα, αλλά σκέφτηκα γιατί να μη βγάλω μερικά χιλιάρικα με τους φίλους μου»

Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν εύκολα ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε ο φίλος μας. Το σχέδιο ήταν να βγει η μπάλα έξω σχεδόν αμέσως με τη σέντρα και ο Ματ με τους φίλους του να κερδίσουν 56 φορές τα χρήματά τους. Το κέρδος θα ήταν περίπου 10.000 λίρες, την στιγμή που έβγαζε 4.000 περίπου την εβδομάδα. Η σέντρα έγινε, ο Ματ πήρε την μπάλα και απλά έπρεπε να τη βγάλει έξω. Επειδή όμως το ματς το έδειχνε η τηλεόραση και δεν ήθελε να δημιουργήσει υποψίες, έκανε μια προσπάθεια να βγάλει δήθεν μακρινή μπαλιά στα αριστερά ώστε να φανεί φυσιολογικό, αλλά να είναι λίγο ψηλή. Από το άγχος του όμως και παρά την σπουδαία τεχνική του, δεν έβαλε αρκετή δύναμη και έτσι ο συμπαίκτης του Νιλ Σίπερλι (που δεν ήξερε τίποτα για το στοίχημα) κατάφερε να κρατήσει την μπάλα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Κατάρα στους φιλότιμους συμπαίκτες…

pic3

«Δεν έχω τρέξει ποτέ τόσο πολύ στη ζωή μου. Αν υπήρχε το Pro Zone τότε θα είχα σπάσει όλα τα ρεκόρ, τρέχοντας πάνω κάτω στο πρώτο λεπτό σαν τρελός για να βγάλω την μπάλα έξω. Ξαφνικά δεν ήταν ζήτημα να κερδίσω τα χρήματα. Αν ξεπερνούσε τα 75″ το πρώτο πλάγιο θα χάναμε πάρα πολλά χρήματα. Μου ερχόντουσαν εικόνες από άτομα που θα μου έσπαζαν τα γόνατα.»

Τελικά η υπερπροσπάθεια του Λε Τισιέ είχε εν μέρει αποτέλεσμα, καθώς η μπάλα κατάφερε να βγει επιτέλους έξω στα 70″ και ο Λε Τισιέ ούτε έχασε, ούτε κέρδισε από αυτό το στοίχημα. Το παιχνίδι συνεχίστηκε κανονικά και έληξε 2-0, με τον Λε Τισιέ μάλιστα να σημειώνει το πρώτο γκολ. Από τότε δεν ξαναδοκίμασε κάτι παρόμοιο…

2 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Anti-Galáctico // 4 Σεπτέμβριος, 2009 στις 00:01

    Πώς βγήκε τελικά; Πήγε κι έκανε τάκλιν στον συμπαίχτη του; 😀

  • 2 bill // 14 Οκτώβριος, 2016 στις 14:41

    Όποιος νομίζει ότι υπάρχουν καθαρά πρωταθλήματα (διοργάνωση) ή καθαρές ομάδες είναι βαθιά νυχτωμένος. Ο Λε »Γκοντ» μπορεί να έβγαζε μερικά χιλιάρικα αλλά θα μπορούσε άνετα να ήταν υπεύθυνος για τα σπασμένα γόνατα κάποιου άλλου Άγγλου που πόνταρε πίσω από την παμπ στον τοπικό μπουκ-μαφιόζο να μην βγει πλάγιο στα πρώτα 60». Όπου υπάρχει χρήμα υπάρχει και διαφθορά.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>