(25 Iουλίου 2004, Λίμα, Περού, τελικός Κόπα Αμέρικα.
Αντίπαλες δυο απ΄τις μεγαλύτερες εθνικές ομάδες του πλανήτη. Η Αργεντινή των Σαβιόλα, Τέβεζ, Κίλι Γκονζάλεζ, Αγιάλα, Σορίν και Ντ’Αλεσάντρο εναντίον της Βραζιλίας των Αντριάνο, Μαικόν, Φαμπιάνο, Μπαπτίστα, Ντιέγκο και Έντου.

Στο 86ο λεπτό, το σκορ είναι 1-1. 22 δευτερόλεπτα πριν ο διαιτητής σφυρίξει την λήξη του αγώνα και της διοργάνωσης, ο Αντριάνο βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης, πανηγυρίζοντας με την φανέλα στον αέρα, την ισοφάριση, σε 2-2. Ενδιάμεσα, απολαμβάνουμε εφτά απολαυστικά λεπτά, βγαλμένα από μια οποιαδήποτε αλάνα της Λατινικής Αμερικής, με τους Αργεντίνους να κάνουν το 2-1 και να προσπαθούν στην συνέχεια να κρατήσουν το σκορ, ξεφτιλίζοντας τους αιώνιους εχθρούς τους με κολπάκια και ντριπλίτσες στο κόρνερ και τους Βραζιλιάνους να βαράνε στο ψαχνό, προσπαθώντας είτε να κλέψουν την μπάλα για μια τελευταία απέλπιδα προσπάθεια, είτε να ικανοποιήσουν τα στιγμιαία νεύρα ενός ολόκληρου λαού, που βλέπει τους μισητούς γείτονες αγκαλιά μ’ενα ακόμα Κόπα Αμέρικα. Το χορταστικό βίντεο ολοκληρώνεται με τον παραδοσιακό Λατινοαμερικάνικο τρόπο: συμπλοκές μεταξύ των δυο αντιπάλων.)

Αυτή είναι μια απ’τις πολλές ιστορίες που πιθανόν διηγούνται μεταξύ τους, για να περάσει η ώρα, οι Αργεντίνοι που έχουν κατασκηνώσει από εχθές, έξω απ’το γήπεδο του Ροζάριο, περιμένοντας το αυριανό πρωινό, που θα τεθούν σε διάθεση τα εισιτήρια του Σαββατιάτικου πολύ σημαντικού – και βαθμολογικά – αγώνα με την Βραζιλία, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010.