Δεν τον πήγαινα τον καραφλό ήλιο στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Δεν τον γουσταρα ρε παιδι μου πως να το κανουμε. Ίσως επειδη καταφερνε να έχει λιγότερα μαλλιά για λούσιμο. Ίσως επειδή έλαμπε περισσότερο. Ίσως επειδή είμαι προκατειλημμένος με τον ηγέτη και επανιδρυτή του Ολυμπιακού που φόρτωσε στην ομάδα τον Γεωργιανό Τεν Κάτε. Πολλά ίσως. Αλλα όταν εχεις κοουτς τον Σωκράτη, οι ελπίδες λιγοστεύουν. Εννοω οτι πρεπει να στηριζουμε μπλαμπλαμπλα, για το καλο της ομαδας μπλαμπλαμπλα, και για να μη μας βρει καμια αδεσποτη… Οπότε…τελος παντων εκανες υπομονή.

Μετά από ένα καλοκαίρι που το «αποφασιζομεν και διατασσομεν» μεταμόρφωσε μια ομάδα που είχε ελπίδες για κάτι καλύτερο σε μια ομάδα «ζητείται ελπίς», κι εκεί που νομίζεις ότι τα πράγματα είναι απελπιστικά, έρχεται ο Σωκράτης Κόκκαλης να σου δώσει ένα μάθημα ζωής. «Πάντα υπάρχουν χειρότερα παιδί μου , χοχοχο…»

Κι ενώ οι θλάσεις διαδεχόταν η μία την άλλη (ο Γκαλέτι στο δεξί αυτί, ο Νταρμπισιρ στους προσαγωγούς του … σβέρκου, ο Ντουντού στον νωτιαίο…σπασαρχιδισμό), ενώ οι παικτες καλημέριζαν το πρωί τον προπονητή τους με απείρου κάλλους ελληνικές λέξεις, ο δε κοουτς φρόντιζε να υπενθυμίζει σε κάθε παίκτη την πλήρη καταγωγή του κάθε μέρα, μέσα σε όλη αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα, όλα έμοιαζαν ονειρικά…

Και ξαφνικά η μαμά μας σκούντηξε και … ξυπνήσαμε από το «όνειρο»

Μια μέρα πριν από ένα κρίσιμο παιγνίδι, εν μέσω ενός προγράμματος «φωτιά» , ο Άγιος Σωκράτης κάνει το θαύμα του. Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος (άτιμες φυλλάδες που κατακρίνετε τον πρόεδρο…) ξηλώνει τον προπονητή που ο ίδιος στήριζε πριν 3 ημέρες (άτιμη χολέρα…) και δεν είναι μόνο αυτό…

Βάζει στη θέση του τον παγκοσμίως γνωστό Μπόζινταρ Μπάντοβιτς. Αν μη τι άλλο με εξιτάρει η ιδέα να αποθεώνω τον προπονητή του Ολυμπιακού μετα απο επιτυχίες φωνάζοντας ρυθμικά «Μπόζο-Μπόζο»… Ερχεται λέει ο Ζίκο… Ας μην μπω στον κόπο να γράψω ποιος και τι ειναι ο Ζίκο, αν έρθει άλλωστε και αυτός θα μάθει πολύ συντομα τι … αυτοϊκανοποιητική δουλειά έκανε.

Και το αποτέλεσμα; Φυσικά ο πρόεδρος «έλυσε» το πρόβλημα. Και όποιος λέει το αντίθετο , δημόσιο απαγχονισμό έξω από τη θύρα 20, να φαίνεται και από το σταθμό του τρένου. Το ζήτημα είναι ότι κανείς δεν μας είπε ΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ το πρόβλημα. Όταν το σύμπαν φώναζε ότι οι κινήσεις που γίνονται είναι από γελοίες ως βλακώδεις, οι «αγνοί» φίλαθλοί σε κοίταζαν με βλέμμα-μαχαίρι όταν τόλμαγες να το πεις. Τώρα αγαπητοί ομοϊδεάτες απλά καλή σας όρεξη. Τα πράγματα φωνάζουν εδώ και μια πενταετία και βάλε. Αλλωστε το παραδειγμα της ομάδας μπάσκετ είναι «ορόσημο». Οποιοι δεν θέλουν να δουν απλα δε βλέπουν.

Ας αναφωνήσουμε ομού παρέα. Ευχαριστούμε πρόεδρε! Τα χρόνια της χολέρας πέρασαν! Μπεεεεεεεε….