Η τύχη δεν βοηθάει ποτέ αυτούς που δεν βοηθούν τον εαυτό τους.

Σοφοκλής

Στον ΠΑΟΚ πολλές φορές έχουμε βρεθεί να λέμε για τις ομάδες του Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΑΕΚ : «Αν είναι δυνατόν ρε γαμώτο, πάντα έτσι κερδίζουν, μια φορά να είμαστε και εμείς κωλόφαρδοι σαν αυτούς!»

Ε, λοιπόν στο  παιχνίδι με την Ξάνθη ήμασταν τυχεροί σαν αυτούς.

Ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο, που ακολουθήθηκε από ένα βελτιωμένο δεύτερο αλλά με την Ξάνθη να έχει 2 χαμένα τετ α τετ και μία ακόμα χαμένη ευκαιρία με κεφαλιά από πλέον πλεονεκτική θέση. Στον αντίποδα, ο ΠΑΟΚ είχε μόνο να παρουσιάσει μια στραβοκλωτσιά του Παπάζογλου, ο οποίος απο ματς σε ματς παρουσιάζεται καλύτερος και τολμώ να πω ότι έχει καλύτερες τοποθετήσεις από τον Μουσλίμοβιτς, και ένα χαμένο τετ α τετ του Κουτσιανικούλη, ο οποίος έχει ακόμα πολλά να μάθει και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί έτοιμος παίκτης όπως ο Βιερίνια, ο οποίος είναι και το επίσημο πουλέν μου – και τα πουλέν μου έχουν διαχρονικά μεγάλη αξία.

Εκεί λοιπόν που ήδη σκέφτεσαι τις ατάκες σου στην συζήτηση με τον αδερφό ΠΑΟΚτσή που κάθεται δίπλα σου, σχετικά με τις ευθύνες του Σάντος και αν πρέπει να φύγει τώρα ή στο τέλος της χρονιάς ο Σορλέν, ο οποίος περνάει μεγάλη περίοδο ντεφορμαρίσματος, αποφασίζει να μας κάνει την χάρη και να μην εκτελέσει αυτός το κόρνερ, ένα κόρνερ που θα ήταν καταδικασμένο να καταλήξει στα χέρια του Γκσπούρνιγκ. Πασάρει στον Λίνο, ο οποίος έκανε ίσως ένα από τα καλύτερά παιχνίδια του φέτος, ισάξια με τα περσινά όταν πρωτοήρθε, που μας έκανε να απορούμε πως ήρθε τέτοιος παικταράς αλλά τελικά ο ίδιος φρόντισε να μας λύσει την απορία με τις επόμενες εμφανίσεις του. Ο Λίνο λοιπόν σέντραρε πάρα πολύ σωστά, στέλνοντας την μπάλα στο δεύτερο δοκάρι και voila! Ο από μηχανής Θεός Ίβιτς, ο οποίος ήταν ο χειρότερος παίχτης του αγώνα μας έσωσε από μια βδομάδα μιζέριας και αέναων συζητήσεων περί Σάντος.

Κατά τ’άλλα, σε αυτό το blog έχουμε κράξει πολλές φορές την Σκόντα Ξάνθη, για το γεγονός ότι είναι ομάδα Α’ Εθνικής εδώ και πολλά χρόνια, αλλά δυστυχώς ποτέ δεν δικαιολόγησε αυτήν την παρουσία της με όμορφο, ελκυστικό ποδόσφαιρο. Βλέπεις τα Γιάννενα μέσα στην Τούμπα ή τον Εργοτέλη στο Καραισκάκη να μπαίνουν με επιθετικούς προσανατολισμούς και σε πιάνει απελπισία για το δημιούργημα του  Πανόπουλου. Ας παίξουν λίγη μπάλα λοιπόν γιατί αλλιώς γκολ στο 90′ θα μπούνε και άλλα.

Τέλος ένα ακόμα σχόλιο για τις δηλώσεις Γκαρσία. Είπε λοιπόν :

«Εγώ δεν είμαι η διοίκηση. Είμαι ποδοσφαιριστής. Όμως νομίζω ότι ίσως να ήρθε η ώρα να μην παίξουμε στην Αθήνα. Να οργανώσει η διοίκηση ένα φιλικό εκείνη τη μέρα ή μια καλή προπόνηση, παρά να παίξουμε εκεί. Εγώ προτιμώ να μείνω σπίτι γιατί θα μας κλέψουν σίγουρα. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να κερδίζει όλα τα άλλα ματς εκτός από αυτά στην Αθήνα γιατί ούτως ή άλλως δεν θα μας αφήσουν γιατί υπάρχουν άλλοι παράγοντες. Φυσικά μιλάω για τη διαιτησία»

Ο Γκαρσία φέτος, μετά τον Βιερίνια είναι με διαφορά ο καλύτερος παίχτης του ΠΑΟΚ. Είναι παντού, πρεσάρει παντού, νιώθεις ότι έχει τα πάντα προσχεδιασμένα στις κινήσεις του. Που θα πασάρει, που θα καλύψει, τα πάντα. Αυτές οι δηλώσεις δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, οπότε σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να τις απορρίψω. Θα παρακαλέσω όμως τους παίκτες του ΠΑΟΚ να δώσουν ότι μπορούν σε εκείνο το παιχνίδι, και αν τελικά εξωγενείς παράγοντες δεν φέρουν επιθυμητό αποτέλεσμα, ο Βρύζας θα έχει έτοιμη την απάντηση. Απλά παίξτε μπάλα και όλα είναι στο χέρι σας.