Ο ΠΑΟΚ τα κατάφερε για άλλη μια φορά. Δε θα πω τα τετριμμένα ότι κατάφερε και ανάστησε νεκρούς, έβαλε την ΑΕΚ πίσω στο παιχνίδι, απέτυχε να την βγάλει από νωρίς εκτός στόχων. Θα επικεντρωθώ στον ΠΑΟΚ.

Ο ΠΑΟΚ λοιπόν μπόρεσε και έχασε ένα ματς από μια ομάδα αγωνιστικά πολύ κατώτερή του. Και έχασε γιατί αυτή η ομάδα έτυχε να είναι η ΑΕΚ που είναι μια ομάδα του ΠΟΚ. Στο πρώτο ημίχρονο παρά τις αστείες προσπάθειες του εκφωνητή του ΝοβαΣπορτ να πειστούμε ότι η ΑΕΚ δεν μπορούσε να διασπάσει την άμυνα του ΠΑΟΚ, ο ΠΑΟΚ είχε την απόλυτη και καθολική υπεροχή. 2 κλασσικές ευκαιρίες του κίλερ του Άρη Μουσλίμοβιτς, άλλες 2-3 ευκαιρίες που αν στην θέση του Βιτόλο ή του Φωτάκη βρισκόντουσαν παίκτες εγνωσμένης αξίας θα ήταν κλασικές επίσης και μια κατοχή μπάλας συντριπτικά υπέρ του, μας έκανε να πιστέψουμε ότι το πρώτο διπλό είναι κοντά. Και όμως, η κατώτερη ομάδα που έτυχε να φοράει τις φανέλες της ΑΕΚ στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, εκμεταλλευόμενη την κίτρινη του Βιτόλο, την ίωση του Γκαρσία και την τεχνική ενός υδραυλικού κατάφερε να προηγηθεί. Για μια ομάδα όμως που ήταν πολύ ανώτερη σε όλο το πρώτο ημίχρονο αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα. Είχε άλλα 40 λεπτά να αντιδράσει, όντας καλύτερη ομάδα, και να ανατρέψει το σκορ…

….και εκεί εμφανίστηκαν τα απίστευτα κόμπλεξ, σύνδρομα, κατάρες, ανικανότητες, ψυχολογίες που ούτε ο Φρόυντ δεν θα μπορούσε να εξηγήσει και η καλύτερη ομάδα απλά κατέρρευσε. Η κατώτερη ομάδα που έτυχε να φοράει τις φανέλες του ΑΕΚ έγινε ξαφνικά Μπαρτσελόνα στα μάτια της πραγματικά καλύτερης ομάδας…

Δυστυχώς ο ΠΑΟΚ έχει την κατάρα να περιορίζεται στα στενά όρια ενός μεγάλου χωριού, της Θεσσαλονίκης. Αυτό το μεγάλο χωριό τον καταπιέζει και τελικά τον πνίγει. Είναι πολύ μικρο για να χωρέσει τον πραγματικό προορισμό αυτής της ομάδας. Ο ΠΑΟΚ είναι καταδικασμένος να θεωρείται από μερίδα των οπαδών του, από μερίδα της διοίκησης, των παικτών, του προπονητή και από την κεντρική εξουσία σαν το αφεντικό ενός μεγάλου χωριού, τον πρώτο του χωριού και τίποτα περισσότερο. Η Θεσσαλονίκη του βάζει ταβάνι.

Για κάποιους άλλους, που έχουμε πολύ υψηλότερες προσδοκίες και όνειρα για αυτή την ομάδα δεν μας αρκεί καμία τεσσάρα στον συμπολίτη. Δεν μας αρκεί να είμαστε οι πρώτοι του χωριού. Στην τελική, δεν μας αρκεί να μας βλέπουν οι ομάδες της Αθήνας όπως βλέπουμε εμείς τον Άρη. Την σιγουριά του άσσου που είχα εγώ την προηγούμενη αγωνιστική με αντίπαλο τον Άρη, την είχε και ο οπαδός της ΑΕΚ με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Βαρέθηκα αυτόν τον ΠΑΟΚ και το χειρότερο δεν βλέπω κανένα μέλλον σε αυτόν. Τις μεγάλες ομάδες τις κάνουν οι μεγάλες νίκες και όχι οι 580κάπου μέρες που είναι αήττητoς από ομάδες πέρα του ΠΟΚ.

Αν όχι τώρα, στο τέλος αυτής της χρονιάς, ο Βρύζας και ο Κονσεϊσάο θα κληθούν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα. Τους ικανοποιεί αυτος ο ΠΑΟΚ του 0-4-15;