Θέμα των ημερών ο Ολυμπιακός, κυρίως όσον αφορά την αποκαθήλωσή του μετά από αρκετά χρόνια από την κορυφή , και μάλιστα με εμφατικό τρόπο. Μια αποκαθήλωση που ίσως έπρεπε να έχει συμβεί νωρίτερα αλλά τελικά έρχεται τώρα. Όπως και να έχει ο Ολυμπιακός σε πολύ μεγάλη μερίδα φιλάθλων του, κυρίως νεότερων, αλλά και στη συντριπτική πλειοψηφία των αντιπάλων έχει συνδεθεί με τον Σωκράτη Κόκκαλη. Ή θείο, ή κόκκινο Αϊ-Βασίλη ή καταστροφέα του Ελληνικού ποδοσφαίρου, ή σωτήρα, ή Σώκρατες ή δεν ξέρω πως αλλιώς (αφήνουμε τα «κοσμητικά» απ’ έξω).

Η απορία που μου γεννάται γιατί εγώ δεν έχω κάνει την παρούσα σύνδεση έχει και απλή απάντηση. Πρώτον έχω προλάβει κι άλλον Ολυμπιακό, εκτός από αυτόν του Κόκκαλη, δεύτερον έχω περάσει και «δύσκολες εποχές» (και καλά) τρίτον είμαι Ολυμπιακός άρα δεν ψάχνω τρόπους να «την πω» στους ομοϊδεάτες , και αλλές πολλές εξηγήσεις.

Είτε έτσι είτε αλλιώς ο Ολυμπιακός έχει συνδεθεί με τον Κόκκαλη. Και στο άκουσμα του γεγονότος ότι «ίσως» ο Κόκκαλης αποσυρθεί έγινε της κακομοίρας. Και από τις δύο πλευρές. Από τους «αντιπάλους» γιατί όπως και να το κάνουμε η έλλειψη τίτλων γεννά μίσος. Από τους «δικούς» γιατί ομοίως ο εθισμός στους τίτλους γεννά το ίδιο μίσος. Είτε ανώτερος, είτε κατώτερος αισθάνεσαι το αποτέλεσμα είναι να μισήσεις. Να μισήσεις τον άλλον που είτε θέλει να σου πάρει την «ανωτερότητα» είτε σε αφήνει «κατω». Και αυτό κυρίες και κύριοι λέγεται με μια λέξη κόμπλεξ.

Το αιώνιο κόμπλεξ του ελληνικού ποδοσφαιρου. Προσωπικά θα ήθελα να ήταν πιο «μοιρασμένοι» οι τίτλοι. Θα αισθανόμουνα πιο «δικό» μου τον καθένα από αυτούς, θα αισθανόμουνα ότι πάλεψα για να τον πάρω, χωρίς να χρειαζόμαι ενέσεις «ηθικού» που σκαρφίζονται δημοσιογράφοι της πλάκας για να με κάνουν να νιώσω είτε ότι η «Ολυμπιακάρα (Πανάθα, Αεκάρα, Παοκάρα, Αρειανάρα , Οτιθελωβαζω) είναι αήττητη» είτε ότι «Ο Θείος (παλιότερα ήταν ο Ρίνγκο , ο Τίγρης , ο Βόας, η Κόμπρα και οι συν αυτώ) τα έχει κανονισμένα, μη σκάτε που δεν παίρνουμε τίτλο».

Και στην τελική μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι μας τι διαολο προσπαθούμε να κάνουμε με το κάθε τί που γράφουμε στο Ίντερνετ ή που γράφεται στις εφημερίδες;

Αφορμή για το παραπάνω ποστ, ένας καυγάς που είδα χθές με τα μάτια μου ανάμεσα σε δύο παιδιά που κατέληξαν και τα δύο σε γιατρό. Διαφορετικών οπαδικών πεποιθήσεων φυσικά. Το τραγικό είναι ότι δεν πρέπει να ήταν πάνω από 8 χρονών.

Ουδέν σχόλιον.