Όσο προχωρανε οι γύροι των Ευρωπαϊκών διοργανώσεων τόσο μειώνεται η ελπίδα να δουμε καλή μπάλα λέει μια θεωρία. Και αυτό γιατί παρ’ όλο που οι ομάδες που μένουν είναι θεωρητικά οι καλύτερες όλων, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και η νίκη ή το καλό αποτέλεσμα είναι υπεράνω όλων. Κι έτσι θυσιάζεται το θέαμα.

Κάποια από τα ματς αυτής της εβδομάδας, και να αναφέρω το παιγνίδι του Παναθηναϊκού με την Ρόμα, την μεγάλη ανατροπή που πέτυχε η Σταντάρ επί της Σαλτσμπουργκ κάθε άλλο παρά «υποστηρίζουν» αυτή την άποψη. Από την άλλη όμως ομάδες όπως η Σταντάρ, ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός αν θέλετε , ουδέποτε θα αποκτήσουν το δικαίωμα στο όνειρο , με βάση τις γνώμες των ευρωπαίων. Έτσι αναρωτιέμαι ακόμα. Τι αξίζει τον κόπο όταν δεν μπορείς να έχεις και τα δύο;

Να παίζεις μπαλίτσα ή να παίρνεις το αποτέλεσμα;

Στην Ελλάδα ο «γρίφος» έχει λυθεί προτού καν δημιουργηθεί. Φυσικά το αποτέλεσμα μετράει. Και αυτό δεν θα ήταν λυπηρό αν αφορούσε τις ομάδες και τους παραγοντες. Δυστυχώς όμως αφορά και τους Έλληνες φιλάθλους. Που έχουν μάθει ότι αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Εξαιρέσεις; Λίγες και … κλασικά από ομάδες που δεν βλέπουν «ψηλά σκαλιά». Και ελάχιστοι φίλαθλοι των ονομαζόμενων «μεγάλων» προτιμάνε τη μπαλιτσα από το αποτέλεσμα. Τα γεγονότα αυτό δειχνουν παρά τις όποιες διαψεύσεις.

Τελικά πρέπει να ξενιτευτούμε για να δούμε μπάλα;

Μάλλον. Στο εξωτερικό μια ομάδα που θεωρείται «επαρχιακή» ή «μικρή» μπορεί να έχει καποιες στιγμές δικαίωμα στο όνειρο. Η Μπιλμπάο, η Σεβίλλη, η Φούλαμ …

Θα μου πείς εδώ παίζει χρήμα. Δεν αρκεί όμως. Πρέπει να παίζει και η κατάλληλη αθλητική και όχι μόνο παιδεία.

Τελικά στην Ελλάδα ποιό ακριβώς είναι το πρόβλημα; Η παιδεία ή το χρήμα;

Συγχαρητήρια στον Παναθηναϊκο που γύρισε το παιγνίδι απέναντι στη Ρόμα. Αχώνευτοι Ιταλοι…