Ξέρω οτι επίκειται ντέρμπι ,αλλά έρχεται και Μουντιάλ. Και είπα να κάνω λίγη βιντεοθεραπεία και να θυμηθώ μερικές φάσεις. Γκολ από Μουντιάλ λοιπόν, που όπως και να το κάνεις όσο «μουφα» και να είναι το τεμάχιο έχει «αλλη» γλύκα. Σαλίφ Ντιαο, Ροζέ Μιλά, Εμίλιο Μπουτραγένιο, Γιόχαν Κρόιφ, Ζαϊρζίνιο, Χαρστ, Αμοκάτσι και δεν εχει τελειωμό. Σκοράρουν και το χαίρονται δεόντως. Το χαιρόμουνα περισσότερο κάποτε, καθώς θεωρώ ότι από το «Ιτάλια Νοβάντα» και μετά τα μουντιάλ έχουνε γίνει μία χόρτα, και η μπάλα που παίζεται τις περισσότερες φορές απαράδεκτη, αλλά θα πρέπει να συμβιβαστώ με το γεγονός ότι το ποδόσφαιρο άλλαξε δραματικά. Και κατά τη γνώμη μου προς το τραγικά χειρότερο. Καμία σχέση πλέον με θέαμα, τώρα ρολο παιζουνε τα πνευμόνια, τα ρομποτικά συστήματα, οι παίκτες δεκαθλητές…τελος πάντων γκρινιάζω πάλι. Μουντιάλ και γκολ.