Μετά και τη πανδαισία ποδοσφαίρου που παρακολουθήσαμε στο Καραϊσκάκη στο Ολυμπιακός-Ατρόμητος δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην αντιλαμβάνεται την πλάκα που έχει το όλο θέμα. Δεν είναι δυνατόν να μη γελάσεις βλέποντας κάτι απροπόνητα παλικάρια να γυρνάνε από τα μπουζούκια και να φοράνε τη φανέλα προσπαθώντας μάταια να αποδείξουν ότι … παίζουν ποδόσφαιρο.

Δε γίνεται να μη γελάσεις βλέποντας το γερο-Στολτίδη να μην κάνει κοντρόλ ούτε με τις … 10 και να χάνει μονίμως τη μπάλα χωρις να το … παίρνει χαμπάρι, σε ρυθμό επανάληψης που μόνο σε ταινίες με γκαγκς μπορείς να πετύχεις. Τον Ντάτολο να φωνάζει «δεν μπορώ θέλω αλλαγή» και τον κόουτς που εκκολάπτεται στη ζεστή αγκαλιά του Σωκράτη να βγάζει τον … Ντάρμπισιρ… Τον Παντούρου να παίζει δεξί μπακ-χαφ και να μοιάζει … Γκαρίντσα μπροστά στην Γκαλιτσιάρα… Τον Λούα Λούα να μην κάνει ούτε για το Κατάρ όμως μπροστά στα υπόλοιπα μανάρια να μοιάζει τουλάχιστον Μαραντόνα…Τον Λεντεσμα να δίνει μόνο μικρές πασίτσες προς τα πίσω (και για όσους αναρωτιούνται) γιατί αν κάνει μεγάλη μπροστά έρχεται θλαση και άντε να βρει ομάδα του χρόνου… Και πολλά άλλα. Τι να κάνω να βρίσω; Σιγα τα λάχανα. Γελάω και περνάω και καλά. Και όσοι γελάνε στην τελική με τα χάλια του Ολυμπιακού και δεν είναι Ολυμπιακοί , αύριο μεθαύριο θα κλαίνε και θα αναθεματίζουνε τα δικά τους χάλια. Ολα κυκλος είναι αρκεί να μην τα παίρνεις και πολύ σοβαρά.

Αγκομαχώντας ο Ολυμπιακός με τα μεγάλα «αστέρια» της νέας φουρνιάς Κόκκαλη κατάφερε να κερδίσει με τα χίλια ζόρια μια ομάδα του τύπου αυτών που επισκεπτόταν κάποτε τον Πειραιά για καθαρά τυπικούς  λόγους. Λίγα μπορεί να πει κανείς ,απλά ότι ο Ατρόμητος αφού δεν πήρε κάτι προχθές δεν δικαιούται να ομιλεί. Έπαιξε χωρίς αντίπαλο στο γήπεδο και … έχασε.

Ο Ολυμπιακός τώρα. Ο Ολυμπιακός του Σωκράτη πάσχει εδώ και καιρό. Φυσικά δε θα σταθώ στις κατηγορίες περί παράγκας και λοιπών συγγενών απλά επειδή παρακολουθώ το Ελληνικό αλλά και το διεθνές ποδόσφαιρο αρκετά χρόνια και ξέρω τι πληθώρα … αποδείξεων υπάρχει και από τη μία και από την άλλη πλευρά. Πως λέμε «η Μπαρτσελόνα είναι εκπρόσωπος των Καταλανών». Ε, τέτοιες μπαρούφες.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν πάσχει από υπεροψία κατ’ αρχήν όπως έχω πει και άλλη φορά. Η υπεροψία φέρνει την αδιαφορία και αυτή οδηγεί στη σαπίλα, σαπίλα που βλέπουμε στο γήπεδο φέτος αλλά τα σημάδια της είχαν φανεί από προηγούμενα  χρόνια.

Kαλώς ή κακώς ο πρόεδρος του Ολυμπιακού (καλώς κατά την προσωπική μου άποψη) δεν ενδιαφέρεται και τόσο πια. Είναι ένας γέρος και άρρωστος άνθρωπος που βλέπει ίσως και τα πράγματα με μια διαφορετική ματιά, όχι και τόσο «σύγχρονη». Ίσως για να το πω πιο απλά δεν «βλέπει μπροστά» γιατί δεν έχει και πολλά να δει. Φτάνει στο τέλος. Έτσι προτιμάει τις εφήμερες λύσεις και αποθεώσεις.

Αυτό δε βγάζει πουθενά όμως. Με τον Δημητράκη αρχισκάουτερ (αλήθεια ποια είναι η προϋπηρεσία και οι συστάσεις αυτού του παιδιού;), τον … Νινιάδη και τον … Μπόζο προπονητές και ένα σωρό αλλοπρόσαλλους μέσα και έξω από την ομάδα τι μπορεί να περιμένει κανείς;

Με αντίπαλο έναν Παναθηναϊκό που είναι ΕΝΑΣ παίκτης. Ο γέρος και «τελειωμένος» Σισέ (κατά το γέρος και «τελειωμένος» Κοβάσεβιτς) που με τη σειρά του αποδεικνύει πόσο «χαμηλά» είμαστε και σε ποδοσφαιρικές γνώσεις και παιδεία αλλά και σε ποδοσφαιρικές αξίες γενικότερα. Είκοσι τεμάχια για πλάκα. Και άσε τους εικοσάρηδες να … «νιώθουν κουρασμένοι από τα συνεχή παιγνίδια» ενώ ο γερο Σισέ καταπίνει χιλιόμετρα για πλακίτσα. Αμ έτσι είναι παλικάρι μου. Διαφορά φιλοσοφίας.

Οπότε;

Τίποτα. Κάποιος θα πάρει και φέτος το πρωτάθλημα. Ίσως να αλλάξει και ο πρωταθλητής (επιτέλους θα πουν πολλοί, χ…κα θα πω εγώ και συγνώμη για τις κακές λέξεις μου βγαίνουν … αυθόρμητα). Ίσως να το πάρει και ο ΠΑΟΚ. Υπό κανονικές συνθήκες θα χαιρόμουνα, αλλά επειδή περιμένω σίφουνα «σχολίων» θα πω απλά ότι είμαι γάβρος και δε χαίρομαι για να βρίσουνε όσοι θέλουνε με την ησυχία τους. Έτσι κι αλλιώς να καλυτερέψει τίποτα δεν πρόκειται. Και στοιχηματάκι πέφτει άνετα.

Οπότε άντε να τελειώσει κι αυτό , να αρχίσει το επόμενο και ενδιάμεσα να δω Μουντιάλ. Δεν υποστηρίζω την Εθνική Ελλάδας, από μικρός ήμουνα Εθνική Μπουρουντί. Αλλά επειδή δεν πέρασε στο Μουντιάλ θα υποστηρίξω Ζάμπια. Αν δεν πέρασε και αυτή ίσως κάποιος σε αυτή την καημένη χώρα να υποστηρίξει το ποδόσφαιρο. Σπάνιο φαινόμενο

Υ.Γ. Συγχαρητήρια στον «αιώνιο» για την πρόκριση στη Ρώμη. Και είναι με το ένα πόδι και στους 8 κατά την ταπεινή μου άποψη.