Εντός εισαγωγικών βέβαια, αφού αποφασίσανε να μας κάνουν και το ποδόσφαιρο… μπάσκετ, και να περιμένουμε τα play offs για να δούμε αυτά που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε… Ο ΠΑΟΚ σήμερα ξέσπασε σε λάθος αντίπαλο, στην φιλική ομάδα του Εργοτέλη, σε ένα παιχνίδι που σκόραρε και ο κάθε πικραμένος παίκτης. Όχι βέβαια ότι χαλαστήκαμε όσοι βρεθήκαμε στην Τούμπα, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι οίκτο για αντίπαλο τερματοφύλακα είχα καιρό να νιώσω. Και μετά τον 4ο γκολ και το ξέσπασμα του Αθανασίου, το ένιωσα. Για λίγο βέβαια. Όσο μάλιστα το δεύτερο ημίχρονο κυλούσε χωρίς γκολ, τόσο μετάνιωνα για το προηγούμενο συναίσθημα μου.

Έχει όμως ενδιαφέρον (sic) να εξετάσουμε ποιοι παίκτες του ΠΑΟΚ βάλανε τα γκολ. Πρώτο γκολ για τον Ολιβιέ Σορλέν. Έναν παίκτη ο οποίος, χρησιμοποιείται σε μια θέση κόντρα στην λογική, αφού έχει δείξει ότι όταν παίζει στον άξονα είναι πολύ καλύτερος. Όμως ο Σάντος κάτι ξέρει και τον βάζει εκεί και αυτό το κάτι φέρνει στο όνομα του προσφάτως ανανεωθέντα  Λίνο. Οι επελάσεις του Λίνο στο πρώτο ημίχρονο κάθε αγώνα είναι γνωστές και ο Σορλέν είναι το αντίβαρο στην αριστερή πλευρά. Αυτό που θέλουν όλοι οι ΠΑΟΚτσήδες λοιπόν από τον Σορλέν, είναι να προσπαθήσει με το τακτικά άριστο παιχνίδι του να είναι πάντα εκεί που πρέπει. Να είναι καλός στα αμυντικά του καθήκοντα, αλλά να έχει και τις κατάλληλες τοποθετήσεις για να σκοράρει, σαν αριστερό χαφ που θέλει να πιστεύει αυτός και ο Σάντος ότι είναι. Αυτό το πέτυχε σήμερα και αποτυπώθηκε όχι μόνο στο γκολ του, αλλά και στο γενικότερα καλό του παιχνίδι.

Δεύτερο γκολ ο Ζλάταν. Ο δικός μας Ζλάταν. Ο ποδοσφαιριστής που ανάγκασε τους ΠΑΟΚτσήδες για δεύτερη κωλοτούμπα, μετά από αυτήν που κάνανε για τον Ίβιτς. Αλλά δυστυχώς του Μουσλίμοβιτς είναι για τον αντίθετο λόγο. Και όμως, σήμερα ήταν πολύ καλός και στις τοποθετήσεις του και στην εκτέλεση του γκολ. Επιτέλους ένα καλό παιχνίδι για αυτόν που μπορεί να του δώσει ώθηση για τα play offs. Ομολογώ ότι δεν είναι λίγες φορές που πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται τι θα έκανα με αυτόν τον ποδοσφαιριστή, αν ήμουν στην θέση του Βρύζα και του Κονσεϊσάο. Θα χαιρόμουν για τα δυο τελευταία γκολ … βιογραφικού όπως χαρακτηρίστηκαν πονηρά ή θα χαιρόμουν γιατί τελικά δείχνει να μπορεί να προσφέρει λύσεις;

Τρίτο γκολ ο Τσιρίλο. Για αυτόν τον παίχτη τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν έχει καμία θέση στον ΠΑΟΚ της επόμενης περιόδου, δεν δικαιολογεί ούτε τα λεφτά του, ούτε το βιογραφικό του. Ο Σαβίνι και καλύτερος παίχτης είναι και δυο θέσεις μπορεί να καλύψει.

Τέλος, ο Σάκης Παπάζογλου έδειξε ότι επιτέλους πατάει σταθερά στα πόδια του. Έχοντας πλέον φέτος μια γεμάτη χρονία, μπορεί να γίνει του χρόνου ακόμα καλύτερος ώστε σε δυο χρόνια να μπορεί να γίνει ομαλά η μετάβαση από τον τελειωμένο, από άποψη συμβολαίου, Μουσλίμοβιτς σε αυτόν.

Και κάπου εκεί, μετά το 4ο γκολ τελείωσε κάθε ενδιαφέρον για το παιχνίδι. Λίγη αγωνία μήπως και ο Άρης δώσει την ευκαιρία στον ΠΑΟΚ να ισοβαθμήσει με τον Ολυμπιακό, αλλά λόγω της μεγάλης δόσης ρεαλισμού που διακατέχει την κερκίδα η αγωνία μετατράπηκε σε επιβεβαίωση των προβλέψεων. Γιατί οι ψεύτικες ελπίδες είναι πιο επικίνδυνες από τους φόβους και ο ΠΑΟΚ έχει μάθει φέτος καλύτερα από τον καθένα, ότι ο μόνος που μπορεί να τον βοηθήσει να πετύχει τους στόχους του, είναι μια καλή, ποδοσφαιρική, εμφάνιση.