27 Σχόλια μέχρι τώρα

• 1 deninho // 29 Απριλίου, 2010 στις 14:00

  Θα σταθώ στο Μέσσι, κι όχι σε όλα τα άλλα. Έχετε την τάση να συγκρίνετε το Μέσσι στα 22 προς τα 23 του (καλοκαίρι του 87 γεννήθηκε), με ότι κατάφερε ως ποδοσφαιριστής ο Μαραντόνα σε όλη του την καριέρα.
  O Messi στα 22 του έχει 2 Ch. L., 4 πρωταθλήματα 1 κύπελλο, 1 διηπειρωτικό.
  Ο Maradona στα 23 του είχε 1 πρωτάθλημα Αργεντινής, 1 πρωτάθλημα Ισπανίας, και ένα Κύπελλο Ισπανίας.

  Όταν φτάσει, λοιπόν, ο Messi τα 26 του χρόνια [στο επόμενο Π.Κ.Π.], ή ακόμη καλύτερα όταν σταματήσει το ποδόσφαιρο [κι ας ελπίσουμε ότι θα σταματήσει επειδή θα το θέλει, κι όχι επειδή θα του κόψουν τη μπάλα με τα μαρκαρίσματα που δέχεται, και οι διαιτησίες, που προσέφερε ο πλατινί στην Μπαρσελόνα, αφήνουν ατιμώρητα], μπορείτε να βγειτε και να μας πείτε αν έφτασε [ή ξεπέρασε] το Μαραντόνα.

  Μέχρι τότε, εγώ θέλω να βλέπω το Μέσσι στα εύκολα, σαν το 4-0 με την Άρσεναλ…

• 2 Draculas // 29 Απριλίου, 2010 στις 14:02

  Θα δειξει η νεκροψια οπως σωστα λες. Ομως δεν ξερω… ίσως ειμαι και ρομαντικος αλλα προτιμαω ακομα τον Ντιεγκο. Ισως και λογω αντισυμβατικοτητας. Και διαφορετικοτητας ποδοσφαιρου.

• 3 Nordsee // 29 Απριλίου, 2010 στις 14:30

  Well said… σε όλα!

• 4 Anti-Galáctico // 29 Απριλίου, 2010 στις 14:42

  Νομίζω ότι έγινε φανερό σε αυτά τα δύο ματς ότι ο Πλατινί ήθελε και πάλι τη Barca στον τελικό. 1 γκολ offside εκτός, ένα που ακυρώθηκε χθες για το τίποτα.
  Όπως και πέρσι όπου αποβάλεται ο Abidal χωρίς λόγο ενώ το σκορ είναι 1-0 υπέρ της Chelsea (σκορ αποκλεισμού για τη Barca).
  Πάρτε το χαμπάρι ΕΛληνάρες-συνωμοσιολόγοι, απλά οι περισσότεροι διαιτητές είναι ανίκανοι.
  :rolleyes:

• 5 EXARCHIOTIS // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:07

  «Και αν οι «γκαλάκτικος» ήταν εύκολο να γκρεμιστούν αφού ήταν … σάπιοι στη γέννησή τους, ο αστικός θρύλος της αήττητης ομάδας, πάνω στην οποία είχε επενδύσει ο κύριος Πλατινί και η ΟΥΕΦΑ του, παραχωρώντας γή και ύδωρ (και διαιτητές) στους μπλαουγκράνα , χθές έγινε ελαφρώς παρελθόν»

  Σ αυτή την παράγραφο αποκαλύπτονται πλήρως οι προθέσεις σου.
  Δεν σε παρεξηγώ.
  Μόνο πρόσεξε γιατί το «τέλος του κύκλου» που απεφάνθη το καλοκαίρι ο Φλορεντίνο, ξεπληρώθηκε με άλλες δύο νίκες, εκ των οποίων στη μία, άξιζες μέχρι και την ισοπαλία (οι δικοί σου το είπαν, όχι εγώ).
  Τον αστικό θρύλο της αήττητης ομάδας ποιοί ακριβώς τον έπλασαν;
  Οσο γιά το σπρώξιμο που δεχόμαστε το αφήνω ασχολίαστο.
  Προφανώς ανάφέρεσαι στα 7 κιλά πέναλτυ που δεν δόθηκαν πέρυσι στον ΔΕΥΤΕΡΟ αγώνα με τη Τσέλσι, ε;
  Και χθες σπρώξιμο φάγαμε δηλαδή, ε;
  Και στο Μιλάνο, ε;
  Και στον ΠΡΩΤΟ αγώνα με την Τσέλσι πέρυσι, ε;
  Συνεχίστε να φαντασιώνεστε καταστάσεις παιδιά.
  Είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να παραμείνετε … αστικό ανέκδοτο.
  Μόνο να μας εξηγήσετε γιατί θα παίξετε Κυριακή κι εμείς παίζουμε Σάββατο.
  Μάλλον ο Πλατινί δεν έχει άκρες στην LFP …

• 6 P. // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:07

  Φίλε Δράκουλα, με όλο το σεβασμό:
  1. Δεν μας λες τίποτε το καινούργιο.
  2. Κατανοητή και καθόλα γνωστή η φιλοσοφία που υιοθετείς, αλλά εκτός «ποδοσφαιρικού πλαισίου». Πιστεύω πως προτού βγεις να γράψεις ένα «ναι-μεν-αλλά» κείμενο, έπρεπε (με όλο το σεβασμό) να αναρωτηθείς: «Μου αρέσει η μπάλα που παίζει η ομάδα που λέγεται Barca;» Και αν σου δώσει ο εαυτός σου αρνητική απάντηση, τότε γράψε ό,τι θέλεις για τον προπονηταρά Μου και τους ήρωες του Μιλάνου.
  3. Έχεις υπόψη σου τι σημαίνει η έκφραση «αστικός θρύλος»; Πάντως, ό,τι και να σημαίνει, τους 6 τίτλους πέρσι τους πήρε μια ομάδα που διαθέτει όνομα – οι παίκτες της έχουν ονόματα, τα γνωρίζεις, και κανείς τους δε λέγεται Πλατινί… (Κατά συνέπεια, «αστικούς θρύλους» αναζήτησέ τους εκτός ομάδας.)
  4. Χαρακτηρίζεις μια ομάδα «αήττητη». Μάλλον «ανίκητη» εννοείς, και, ναι, έχει τεράααστια διαφορά. Αρκεί να καταλαβαίνεις τι λέω (που καταλαβαίνεις…).
  5. Για τον Μέσσι: φαντάζομαι να μην πιστεύεις ότι ξύπνησε κάποιο πρωί, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είπε: «Ήρθε η ώρα να με συγκρίνουν με τον Μαραντόνα»… Επειδή ΔΕΝ είσαι υποχρεωμένος να έχεις δει ΟΛΑ τα παιχνίδια του από την περσινή χρονιά, τουλάχιστον φαντάζομαι να έχεις ακούσει ότι κάνοντας ο ίδιος «παπάδες» (πολλές φορές καλύτερους και από φέτος) βοήθησε να πάρει η ομάδα του έξι (6) τιτλάκια στο τοπικό πρωτάθλημα του πλανήτη Γη. Θυμάσαι να μιλούσαν τότε περί συγκρίσεων; Μήπως λοιπόν οι «συγκρίσεις» εκπορεύονται έξωθεν; Και μάλιστα από εξωποδοσφαιρικές προελεύσεις (τουλάχιστον με τα δικά μου περί ποδοσφαίρου κριτήρια); Κι αν το σουτ στο Α΄ ημίχρονο είχε μπει γκολ; Τότε θα είχε «καθαρίσει τα ζόρικά»; Άσ’ το, δεν κρίνεται έτσι, δεν το βλέπεις;
  7. Τέλος, διάλεξε και (αν θες) πες μου: Όταν ανοίγεις την τηλεόραση για να δεις μπάλα στο σπίτι σου, τι προτιμάς; Το «παραμύθι που γκρεμίστηκ娻 ή τους «στυγνούς δολοφόνους του ποδοσφαίρου»; Αν προτιμάς το δεύτερο, τότε δεν κινδυνεύει ΚΑΝΕΝΑ ποδόσφαιρο. Αν προτιμάς κάτι τρίτο και το αγνοώ, πες μου το, απλά θα μου θυμίσεις τον εαυτό μου που όταν δεν έχω λεφτά για να ψωνίσω ρούχα από το ΑΤΤΙCA καταλήγω στου ZARA…

  Αυτά, καθόλου «τσαντισμένα», στο επανιδείν,

  Πέτρος

• 7 duendes // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:23

  Για το θέμα του Μέσσι:

  Όποιος πραγματικά πιστεύει ότι στο ποδόσφαιρο του 2010 υπάρχει κάποιος που μπορεί σε ΚΑΘΕ ματς να κρίνει το αποτέλεσμα, ζει σ’ ένα δικό του κόσμο. Ακόμα και εχθές όμως, που όλο το ματς παιζόταν στο 1/4 του γηπέδου, με 15-18 παίκτες μαζεμένους, ο Μέσσι θα μπορούσε να κρίνει το ματς αν ο Σέζαρ δεν έκανε την απόκρουση της χρονιάς ή αν ο Μπόγιαν έκανε γκολ την ασίστ στο 2ο ημίχρονο. Δεν λεω ότι έκανε καλό παιχνίδι (ειδικά για τα στάνταρ του), αλλά οι αφορισμοί με την πρώτη ευκαιρία, δείχνουν (δυστυχώς) κόμπλεξ που απορρέει από το όλο κλίμα που κάποιοι άλλοι έχουν δημιουργήσει για τον πιτσιρικά.

  Και γενικότερα, με ενοχλούν οι άνθρωποι που εναντιώνονται στις ‘μόδες’ (ακόμα και στις μόδες που δημιουργούνται χάρη σε ενέργειες τρίτων) μόνο και μόνο για την αντίδραση και το πνεύμα ..αντισυμβατικότητας που νομίζουν ότι αποκτούν, όσο μ’ ενοχλούν αυτοί που προσαρμόζουν τα ‘θέλω’ και τις ‘συμπάθειες’ τους ανάλογα με την μόδα. Τραγικά και τα δυο.

  ΥΓ. Να σημειώσω ότι οι συγκρίσεις με τον Μαραντόνα με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Τους λατρεύω και τους δυο σαν ποδοσφαιριστές και θεωρώ ανούσιο και αδύνατο να τους συγκρίνω.

• 8 Draculas // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:27

  Σιγουρα πολλες αντιθεσεις. Δεν πειραζει αυτο ειναι το καλο. Και οσον αφορα τον φιλο που εγραψε αν μου αρεσει το ποδοσφαιρο που παιζει η Μπαρτσα, θα του απαντησω «ενιοτε».Και φυσικα ξαναλεω οτι δεν παω ΚΑΜΙΑ ιταλική ομαδα. Απλα για καποιον λογο μου αρεσε το χθεσινο. Ισως διεστραμμενο λογο αλλα μου αρεσε.
  Και φυσικα χωρις τσαντιλα, κουβεντα κανουμε.

• 9 EXARCHIOTIS // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:36

  Εγώ πάντως τον καταλαβαίνω το λόγο
  Και τον δικαιολογώ απόλυτα
  Είναι το ίδιο που αισθάνθηκα κι εγώ όταν η Λυόν πέταξε τη Μαδρίτη έξω

• 10 Anti-Galáctico // 29 Απριλίου, 2010 στις 15:44

  duendes, μεγαλειώδες αν και σύντομο το τελευταίο σου ποστ. Πήρες τις σκέψεις μου και τις πόσταρες. Σεβασμός

• 11 charlie // 29 Απριλίου, 2010 στις 17:05

  Θα σταθώ μόνο σε μερικά σημεία που μου έκαναν αρνητική εντύπωση γιατί δεν έχουν σχέση με τα γεγονότα:

  *Περί «αστικού θρύλου της αήττητης ομάδας»
  Μα για ποια αήττητη ομάδα μιλάμε;;; Η Μπαρτσελόνα όταν είναι πραγματικά κακή (συνολικά) χάνει. Έχασε και από την Σεβίγια στο κύπελλο (εντός) και από την μετριότατη Ατλέτικο στο πρωτάθλημα και από το μεγαθήριο Ρουμπίν Καζάν εντός στο ΤΣΟΥ ΛΟΥ. Φυσικά χάνει λίγο γιατί έχει πολύ καλή ομάδα αλλά χάνει.

  *Περί «γης και ύδατος που έχει δώσει ο Πλατινί και η ΟΥΕΦΑ»
  !;!;!; Πέρα από το ανέκδοτο με τις διαιτησίες (ασχολίαστο) ποια είναι η παραχώρηση που έχει κάνει ο Πλατινί (και η ΟΥΕΦΑ μην ξεχνιόμαστε) στη συγκεκριμένη ομάδα;

  *Περί της σύγκρισης Μέσι-Μαραντόνα
  Όπως έγραψαν και άλλοι εδώ, είναι παντελώς άτοπο να συγκρίνεται μια ολοκληρωμένη καριέρα ενός παίκτη με μια άλλη ενός που είναι 22 ετών. Είτε η σύγκριση γίνεται όταν ο Μέσι παίρνει παραμάζωμα αντιπάλους όπως η Ρ.Μ. (3 γκολ πριν 2 χρόνια στο 3-3) είτε όταν βάζει 4 γκολ στην Άρσεναλ, είτε όταν δεν υπάρχει στο γήπεδο.

  Κατά τα λοιπά ο καθένας έχει τα γούστα του, μπορεί να του αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο, το τακτικό, το ξυλίκι κτλ. Όπως επίσης μπορεί να συμπαθεί ανθρώπους επειδή είναι ικανοί ή επειδή είναι αγενείς και φαντασμένοι.
  Γούστα είναι αυτά.

• 12 Jordan // 29 Απριλίου, 2010 στις 17:17

  Είναι υπέροχο το ποδόσφαιρο που μπορεί να παίξει η Μπαρτσελόνα (και μου τη δίνει ο Μουρίνιο) αλλά κι εγώ χάρηκα το χτεσινό αποκλεισμό της. Πέρα από τη διαιτησία 70-30 υπέρ της (πόσες κάρτες έπρεπε να έχουν πάρει οι ισπανοί για τις βουτιές μέσα στην περιοχή;) αυτό που με εκνεύρισε, ήταν η υπεροψία της ως ομάδα.
  Ωραία είναι τα τριγωνάκια, τα τετραγωνάκια και λοιπά γεωμετρικά σχήματα όταν σου βγαίνουν στο χορτάρι. Όταν όμως έχεις απέναντί σου τον απροσπέλαστο Λούσιο και την παρέα του, καταντάει γελοίο να αλλάζεις 40 πάσες προκειμένου να μπεις με τη μπάλα στο τέρμα και να εκτελείς τα 18 στα 20 κόρνερ με κοντινή πασούλα. Πού ήταν τα σουτ έξω από την περιοχή (έστω κι από μακριά) και οι σέντρες-ξυράφια; 4 αποκρούσεις είχε όλες κι όλες ο keeper της Ίντερ, ενώ σε μία φάση ο (κατά τα άλλα μοναδικός) Τσάβι έφτασε ανενόχλητος στο όριο της περιοχής και προσπάθησε ξανά να βγάλει μπαλιά-τρύπα αντί να σουτάρει!
  Και αν το κατενάτσιο της Ίντερ επιδεχόταν κριτικής όταν έπαιζαν 11 προς 11, η αποβολή του ιταλού απλά δίνει ηρωικό χαρακτήρα στην προσπάθεια της ομάδας και αποθεώνει σε επίπεδο τακτικής τον πανούργο πορτογάλο έναντι του ταλαντούχου (και συμπαθέστατου) αλλά μονοδιάστατου ομολόγου του.

• 13 Biancoceleste // 29 Απριλίου, 2010 στις 18:38

  Παρ’ότι δεν γουστάρω τα όσα πρεσβεύει η FC Unicef σαν ομάδα, εν τούτοις, είμαι υποχρεωμένος να παραδεχτώ ότι την τελευταία διετία είναι ότι καλύτερο έχει να επιδείξει το σύγχρονο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Έχω, όμως, ενστάσεις σε δύο σημεία που δε σχετίζονται με την ομάδα αλλά με ορισμένους (το τονίζω αυτό) φίλους της. Πρώτον, παρατηρώ ότι υπάρχει μια συνολική απαξίωση οποιασδήποτε άλλης ποδοσφαιρικής σχολής (ναι, ακόμα και του κατενάτσιο). Λες και ο μόνος νόμιμος τρόπος να παιχτεί ποδόσφαιρο είναι τα τριγωνάκια, το συνεχές neat passing game, και οι φαντεζί ενέργειες. Το ποδόσφαιρο είναι πολυσύνθετο άθλημα είναι κρίμα να ικανοποιούμαστε μόνο από αυτά τα στοιχεία. Δεν μπορεί να μας αφήνει ασυγκίνητους η ταχύτητα εκδίπλωσης μιας Αφρικανικής ομάδας στο γήπεδο, το παθιασμένο βλέμμα ενός Έφενμπεργκ που σημαίνει στους συμπαίκτες του την αντεπίθεση απέναντι στη Ρεάλ, τα mind games και οι τακτικές των Hiddink, Mourinho, την αυτοθυσία που επέδειξε ο Βαγγέλης Μόρας παρ’ότι τραυματίας στο μπαράζ με την Ουκρανία. Μόνο με αυτά το ποδόσφαιρο δεν διαφέρει από το στίβο, το σκάκι ή το ζεϊμπέκικο, χωρίς αυτά καταντά τσίρκο. Η δεύτερή μου ένσταση αφορά στην political correct στάση και εμπαθή κριτική Barcelonistas, Antimadridistas και δε συμμαζεύεται απέναντι σε όσους δεν θεωρούν ότι το ποδόσφαιρο αρχίζει και τελειώνει στη Barca. Αναπαράγωντας το αδιάλλειπτο κυανέρυθρο λιβάνισμα των ΜΜΕ χωρίς να το θέλετε κάνετε στα μάτια πολλών αντιπαθή μια ομάδα που κατα τεκμήριο παίζει το σπουδαιότερο ποδόσφαιρο στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Στο τέλος τέλος για τους ίδιους λόγους που εσείς αντιπαθείτε τη Real και την Chelsea, το Hiddink και το Mourinho κάποιοι άλλοι μπορεί να τις και τους συμπαθούν. Γιατί το γούστο και τα αισθητικά κριτήρια του καθενός είναι θέμα καθαρά υποκειμενικό. Προσωπικά, φτιάχνομαι τόσο από το ποδόσφαιρο της Μπαρτσελόνα όσο και από τη μεγαλόφυία του Mourinho και από το πάθος των παικτών του. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Έχουμε πολλά να αντλήσουμε από το ποδόσφαιρο αν το δούμε στην ολότητά του.

• 14 Tiverius // 29 Απριλίου, 2010 στις 19:16

  Νομίζω πως με το σημερινό κείμενο σου κέρδισες παραπεμπτικό για ψυχίατρο! Δεν μ’ αρέσει, αλλά μ’ αρέσει, δεν γουστάρω, αλλά γουστάρω, θέλω, αλλά δεν θέλω! Αποφάσισε τελικά τι θέλεις να πεις και πες το!

• 15 P. // 29 Απριλίου, 2010 στις 19:28

  Φίλε Biancoceleste,
  Εκεί είναι το θέμα! Στην αισθητική, το γούστο, τις επιλογές. Πράγματι, το «λίγο απ’ όλα» μπορεί και να σε συγκινεί – το ζητούμενο όμως είναι ποιο σε καυλώνει και σε γεμίζει – ποιο υπηρετεί τη φιλοσοφία σου. Κι εκεί, το «λίγο απ’ όλα» πάει περίπατο – εκεί, παίρνεις θέση που σε προσδιορίζει. Όλα τα άλλα εξυπηρετούν δημοσιογραφικές παλινωδίες και μυρίζουν καφενείο των φιλάθλων. (Κατά τα άλλα, τι μένει; Μα, το ότι ο Μου δικαιότατα -σε έναν «πολιτισμό του αποτελέσματος»- νίκησε. Σου αρκεί;)

• 16 nas // 29 Απριλίου, 2010 στις 19:31

  @ Jordan/ Biancoceleste: αντιλαμβάνομαι πως υπάρχει μεγάλη μερίδα που του αρέσει στο ποδόσφαιρο η λεβεντιά, ο ηρωισμός το αντριλίκι ρε παιδάκι μου. Βαρβατίλα και Θερμοπύλες, ΚΑΝ-ΚΑΝ ΚΑΝ-ΚΑΝ… (ηχητικό εφέ)

  Ναι το 1970.

  Για τους υπόλοιπους που είναι αυτοθυσία και ηρωισμός αλλά ΚΑΙ θέαμα, τέχνη, τεχνική, συγχωρέστε μας αλλά θα συγκινούμαστε από ομάδες σαν την Μπαρτσελόνα. Σαν εμπειρία είναι μοναδική, δοκιμάστε την – σας το συνιστώ!

  Υγ τώρα να μιλάμε για διαιτησία υπερ Μπαρτσελόνα, όσοι στοιχειωδώς ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, θα πάθουν έμφραγμα (από τα γέλια)

  Υγ @ Jordan τα τριγωνάκια ΒΓΑΙΝΟΥΝ στο χορτάρι καλέ μου φίλε! Απλά στα 100 μάτς θα χάνουμε και ένα-δύο…. αλλιώς όλοι οι υπόλοιποι θα τα έκλειναν τα μαγαζιά τους και θα παίζαμε οικογενειακά διπλά.

• 17 Biancoceleste // 29 Απριλίου, 2010 στις 20:19

  Φίλε μου P. η ζωή δεν είναι μαύρο και άσπρο σε καμιά έκφανσή της. Με την ίδια ευκολία που με φτιάχνει τόσο η μουσική του Beethoven όσο και των Metallica, γουστάρω να βλέπω την «προαιώνια» σύγκρουση του τεχνικού ποδοσφαίρου έναντι των τακτικών και του πάθους που αν το σκεφτείς δίνει πολυμορφία στο αγαπημένο μας άθλημα. Για μένα το ποδόσφαιρο θα ήταν μονοδιάστατο αν δίπλα στη σημερινή Μπαρτσελόνα και τη Βραζιλία του 70 δεν υπήρχε η Γερμανία του 54, του 74 ή ακόμα και η Ελλάδα του 2004 (για να ευλογήσουμε και τα γένια μας). Θα ήταν προβλέψιμο γιατί απλά θα κέρδιζε πάντα ο καλύτερος. Και, όπως, ίσως, κατάλαβες από το nickname μου είμαι λάτρης της Αργεντινής γιατί διαχρονικά συνδυάζει την τεχνική με το πάθος και τη σκοπιμότητα.
  Όσον αφορά στον «πολιτισμό του αποτελέσματος». Να σου θυμήσω πώς η Μπαρτσελόνα σου έπαιξε καθαρά ποδόσφαιρο αποτελέσματος το 2006 στα προημητελικά με Benfica και στα ημιτελικά με Milan πράγμα που την οδήγησε και στην κατάκτηση του τροπαίου?
  Φίλε μου nas ακριβώς αυτό είναι που στηλιτεύω στο προηγούμενο κείμενό μου. Την υπεροψία και την ειρωνική διάθεση που έχετε απέναντι σε όσους δεν είναι «ομοϊδεάτες» σας.

• 18 EXARCHIOTIS // 29 Απριλίου, 2010 στις 20:20

  Διαπιστώνω πως μόνο εμείς οι … ακατονόμαστοι έχουμε παρατσούκλι – όνομα. FC Unicef
  Δεν είναι κι άσχημο.
  Καλύτερα ακούγεται από FC Samsung και Real C F de Bwin.
  Κατά τα άλλα ασφαλώς το ποδόσφαιρο δεν αρχίζει και τελειώνει στη Μπάρσα.
  Το πού αρχίζει και πού τελειώνει ας το αναζητήσει ο καθένας μέσα του και ανάλογα με τα γούστα του.
  Εγώ ξέρω πως δύο χρόνια τώρα «χαλάσαμε» πολύ κόσμο.
  Ολους εκείνους που θεωρούσαν πως το ποδόσφαιρο αρχίζει στους «ρεντς» και τελειώνει στα «ζαχαρωτά», ένα κρύο παγερό βράδυ του Σεπτέμβρη όταν ο σερ Ματ Μπάσμπυ έτρεξε στο δάσος με γυμνά μοσχάρια.

• 19 EXARCHIOTIS // 29 Απριλίου, 2010 στις 20:24

  Φίλε biancoseleste, η Μπαρσελόνα το 2006 δεν έπαιξε ποδόσφαιρο σκοπιμότητας με τη Μίλαν.
  Πήγε στον τελικό, γιατί – κακώς – δεν μέτρησε ένα καθαρό γκολ του Αντρέϊ Σεφτσένκο στο Καμπ Νόου, που πιθανόν να οδηγούσε το παιχνίδι σε παράταση και να άλλαζε το εισιτήριο γιά τον τελικό.
  Γιατί σε αντίθεση με κάποιους άλλους που γουστάρουν ίντριγκες, πάθη και θεωρητικοποιούν την αηδία, εγώ αν και μέλος του FC Unicef δεν έχω μάθει να κοροϊδεύω τον εαυτό μου.
  Τώρα γιά την σκοπιμότητα με την FC Benfica τί να πω;
  Θα ήμουν ευτυχής ως φίλαθλος αν έβλεπα χθες το βράδυ 20 λεπτά τέτοιο ποδόσφαιρο σκοπιμότητας από την Ιντερνασιονάλε Πιρέλι.

• 20 Biancoceleste // 29 Απριλίου, 2010 στις 21:01

  Φίλε μου Εξαρχιώτη, δεν έχω παρά να συμφωνήσω ότι είναι κατάπτυστο αυτό που συμβαίνει στο μοντέρνο ποδόσφαιρο με τις εταιρείες, τους χορηγούς και φυσικά το στοίχημα. Μου προκαλεί αηδία το Bwin και το Pirelli σε ποδοσφαιρική φανέλα όπως και το Skoda Ξάνθη και το Puma που επέρχεται στην αγαπημένη μου Καβάλα. Δυστυχώς, ο καπιταλισμός έφερε το ποδόσφαιρο στα μέτρα του. Δεν νομίζεις όμως ότι είναι υποκριτικό να χρησιμοποιείς το Unicef την ίδια στιγμή που σκορπάς εκατομμύρια για να κάνεις «ομαδάρα» κατ’εικόνα και καθ΄ομοίωσιν των ανταγωνιστών σου?
  Επί τη ευκαιρία, επειδή γράφω πρώτη φορά στο sombrero αν και το παρακολουθώ εδώ και ένα χρόνο θα ήθελα να σας συγχαρώ για τις εκπληκτικές αναλύσεις και παραθέσεις που κάνετε ακόμα και αν κάπου κάπου διαφωνώ. Πραγματικά είναι πολύ χορταστικό blog και ξεχωρίζει μέσα στο βούρκο της αθλητικής πληροφόρησης του τόπου μας. Και χαίρομαι που πυροδότησα μια τέτοια συζήτηση (αν και ήξερα ότι θα ακούσω τα εξ αμάξης). Στο κάτω κάτω η διαφωνία είναι υγεία.

• 21 P. // 29 Απριλίου, 2010 στις 21:39

  Φίλε Biancoceleste,
  Τόσο ο Μπετόβεν όσο και οι Metallica υπηρετούν το ίδιο πράγμα, τη μουσική – αυτονόητα λοιπόν βρίσκονται στην ίδια πλευρά, ας πούμε «άσπρο». Ας μπορούσα να πιστώ ότι το κατενάτσιο υπηρετεί ίδιας αντίληψης προσδοκίες με το passing game και -μην ανησυχείς- θα το εκτιμούσα. Άλλωστε, το πρόβλημα δεν είναι με το πού βρίσκεσαι, αλλά με το τι πας να «χωρέσεις με το ζόρι» εκεί που βρίσκεσαι.
  Χαίρομαι που τα λέμε κάτω από το Sombrero

• 22 Buffy the Draculas Slayer (AKA melios) // 29 Απριλίου, 2010 στις 22:02

  @Biancoceleste
  Για την Unicef είναι ένα θέμα ευαίσθητο…To FC Barcelona έχει το la Fundación…O τωρινός πρόεδρος χρησιμοποίησε το σύλλογο για μελλοντικές προσωπικές του φιλοδοξίες…Δεν το αρνούμαστε…Το αποτέλεσμα φάνηκε το καλοκαίρι του 2008 με την κίνηση δυσπιστίας εναντίον του…

  Επίσης ο special one προπονητικά από το 2006, δεν έχει να επιδείξει τίποτα από το ιδιαίτερο…Ο σπεσιαλ το 2004 αμα έβλεπε την Barca να παίζει ουσιαστικά με ενα center back θα λύσαζε για το διπλό…Δεν θα καθόταν πίσω…

  Το έγραψα και στο φορουμ της πενυάς, θεωρώ ότι και ο πεπ έκανε πολλά λάθη…

  @deninho o maradona μέχρι τα 23 δεν πήρε πρωτάθλημα ισπανίας…

  Πήρε και 3 κούπες Copa del Rey, Copa de la Liga και Supercopa de España….

  @Δρακούλα

  «ο αστικός θρύλος της αήττητης ομάδας, πάνω στην οποία είχε επενδύσει ο κύριος Πλατινί και η ΟΥΕΦΑ του, παραχωρώντας γή και ύδωρ (και διαιτητές) στους μπλαουγκράνα , χθές έγινε ελαφρώς παρελθόν. »

  γιατί ακύρωσε το γκοαλ;

  «Αυτό που περισσότερο όμως ήθελα να γράψω ήταν για τον Λιονέλ. Ναι τον Μέσι. Παικταράς όντως. Ανεπανάληπτος για την εποχή του ναι. Όμως για να γίνει Ντιέγκο θέλει πάρα πολλά χιλιόμετρα ακόμα και αμφιβάλλω αν θα το καταφέρει. Για να γίνεις Ντιέγκο θέλει να φανείς στα ζόρικα. Όχι στα 4-0, 5-0 και 70-0. Εκεί που η ομάδα σου σφίγγεται. Και ο Λεονέλ στο μεγαλύτερο μέρος του παιγνιδιού εχθές δεν ήταν εκεί. Οι στυγνοί «δολοφόνοι του αθλήματος» Ιταλοί (και σύμμαχοι τέλος πάντων, αφού δεν είναι και τόσο «εθνικό» το ποδόσφαιρο πια) τον έκαναν μάλλον να ψάχνεται να βρει από πού θα πάει στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Και αυτά δεν είναι διλήμματα για κάποιον που θέλει να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη». Εκεί ή καθαρίζεις τα ζόρικα, ή παραμένεις μεγάλος βεζίρης.»

  Και ο Ντιεγκο στα 23 δεν έπαιρνε παιχνίδια πάνω του.Έχω ένα παιχνίδι μποκα- ριβερ, με προπονητή τον Ντιστέφανο στην ριβερ, που ο ντιεγκο βάζει μεν ένα τρελό γκοαλ άλλα το παιχνίδι καταλήγει 3-4….

  O Diego είναι ότι καλύτερο υπάρχει γιατί :

  Αρχικά φέρνει το λατινικό ταμπεραμέντο στην ευρώπη, που λιγοι κατάφεραν…Για πρώτη φορά η Ευρώπη βλέπει τρίπλες τύπου flip flop, reverse, προσποιήσεις και τα λοιπά μαγικά που κάνει….

  Έπειτα καθιέρωσε το τρόπο παιχνιδιού στον «πάσες στο κενό χώρο» που λένε και οι προπονητές…

  Ο Μεσσι έχει αρκετά χαρακτηριστικά του…Αλλά και ο ντιεγκο δεν ήταν ο utouchable όπως τον παρουσιάζεις…Απλά πήγε το ποδόσφαιρο 25 χρόνια μπροστά…Έδωσε άλλη έννοιά στα δεκάρια και στον τρόπο παιχνιδιού…Από την άλλη ο Μέσσι, ξαναφέρνει αρκέτα πράγματα της εποχής σας,που είχαν χαθεί την τελευταία δεκαετία…

  Εγώ πάντως,πιστεύω ότι άμα συνεχίσει έτσι θα τον ξεπεράσει…

• 23 nas // 29 Απριλίου, 2010 στις 22:03

  …Όποιος ξεκινάει το κείμενο του στην πρώτη σειρά γράφοντας Fc Unicef δεν μπορεί να κατηγορεί άλλους για ειρωνική διάθεση καλέ μου Biancoceleste.

  Σε κάθε περίπτωση το σχόλιο μου δεν ήταν κακεντρεχές, απλά είχε περιπαικτική διάθεση. Δεν είχα πρόθεση να προσβάλω κανέναν…

  Με φιλικούς χαιρετισμούς!

  Ν.

• 24 Biancoceleste // 29 Απριλίου, 2010 στις 23:13

  Φίλε nas έχει διαφορά να ειρωνεύεσαι μια κατάσταση από το να ειρωνεύεσαι το συνομιλητή σου. Δεκτό πάντως, να είσαι καλά και να «μαλώνουμε» για το χόμπι μας!

• 25 Termite // 30 Απριλίου, 2010 στις 09:22

  Θέλω να πώ ένα μπράβο σε όλους σας για την συζήτηση αυτή. Βγαίνουν όμορφες απόψεις απο ανθρώπους με διαφορετικές νοοτροπίες.

  Το μόνο που θέλω να πώ αφορά στο θέμα που δημιουργήθηκε με τον Λέο Μέσσι. Είμαι απο τους πρώτους που υποστήριξαν δημοσίως οτι ο αργεντίνος ήταν απο κακός ώς ανύπαρκτος στα δύο αυτά παιχνίδια με την Ίντερ. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙ το γεγονός οτι ειναι ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΑΙΧΤΗΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΩΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ. Αναφερόμαστε σε αυτόν γιατί ο φίλαθλος/οπαδός περιμένει απο τον μεγαλύτερο παίχτη του να πάρει την ομάδα πάνω του στα δύσκολα και να την οδηγήσει εκεί που πρέπει.

  Προσέξτε τώρα το οξύμωρο: Η Μπάρσα έχει αποδείξει οτι δεν έχει ανάγκη τον Μέσσι για να κερδίσει. Της αρκεί μια πάσα του Τσάβι ή μία σέντρα του Άλβες ή μια ενέργεια του Μπόγιαν ή μια καλή άμυνα απο Πουγιόλ ή μια απόκρουση του Βαλντέζ. Στον επαναληπτικό με την Ίντερ δεν έγινε τπτ απο τα παραπάνω. Ακόμα και αν έγινε, ακυρώθηκε απο τον διαιτητή λόγω χεριού. Δεν φταίει όμως κανένας διαιτητής για τον αποκλεισμό. Αυτή η Μπάρσα, για να τα ΣΑΡΩΣΕΙ όλα, χρειάζεται 5 παίχτες της να παίξουν ενα 6 με 7. Όταν μόνο ένας παίζει για 10 (αυτός είναι ο ΠΙΚΕ) και οι άλλοι για 5 δυστυχώς θα χάσει. Και δίκαια. Και δεν ευθύνεται κανένας άλλος γι αυτό.

  Θέλω να καταλήξω στο εξής συμπέρασμα:
  Είναι πέρα για πέρα άδικο να κάνουμε συγκριτικούς αφορισμούς για τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή του πλανήτη αυτή τη στιγμή. Όλοι έχουν δικαίωμα να είναι ντεφορμέ, και να μήν τους «βγαίνουν» οι ενέργειες.

  Κλείνοντας παροτρύνω όλους τους φίλους που διαβάζουν σομπρέρο να μείνουν συντονισμένοι στις οθόνες. Η Μπάρσα δεν θα τους αφήσει έτσι…οι καλύτερες εποχές της έρχονται.

• 26 Chris // 2 Μαΐου, 2010 στις 01:21

  Loipon, katarxas symfwnw me to prwto comment tou P 100% opws k me tn Jordan.
  Ta pragmata einai apla gia kapoion oudetero.-eimai opados ths MILAN to exoume 1000pei )-
  1) O Messi einai ayth tn stigmh me diafora o kalyteros paixths ston kosmo(mhn akousw tpt asteia gia C.Ronaldo)
  2) To oti ton sygkrinoun me tn Maradona den ftaiei aytos. Epishs exoume polla xronia akoma sto na katalhksoume poios einai kalyteros kai giati.
  3) H Barca paizei tn kalyterh mpala stn Eyrwph th teleytaia 2etia.
  4) O Mourinho einai fainomeno, eite sas aresei eite ton miseite einai o pio petyxhmenos proponhths tvn teleytaiwn 6 xronwn(Den vazw Guardiola me tous 6 titlous gt yparxei mono enan xrono)
  5) Xarhka pou perase h Inter, giati ousiastikh htan h dikaiwsh tou adynatou(an mporei na pei kaneis pws sto Barca-Inter, h 2h antiproswpeye ton David enanti tou Goliath). Sthn telikh an h Barca mporouse na tis erixne ena 2 golaki na teleiwne to 8ema.
  6) Magkia tou Mou pou epaikse katenatsio, apo tn stigmh pou alliws den yphrxe periptwsh na perasei(me 10 paixtes).
  7)Bravo ston Exarchioth pou 8ymh8hke tn adikia, me to akyrv8en goal tou Sheva -kontepsa na spasw tn TV tote-
  8)Telos, Dracula agori mou, o 8rylos mas mayrizei tn psyxh fetos, an den katsoume na doume k ton teliko tou Tsoulou, e tote na to kleisoume to magazi….an kai nomizw 8a einai synarpastikos telikos.

• 27 Draculas // 3 Μαΐου, 2010 στις 03:12

  Εγω χαίρομαι που γινεται κουβέντα. Είναι μουρλή, απίθανη,γελοία για πολλούς η αποψη που έγραψα και ομολογώ ότι μερικά δυσκολεύτηκα να τα γράψω.
  Θεωρώ όμως , όπως θεωρούσα πάντα ότι μέσα από τη κουβέντα γινόμαστε πρωτίστως εμείς καλύτεροι, πιο ενημερωμένοι, πιο … γνώστες αν θέλετε.

  Και βλέπουμε για το κακόμοιρο ποδόσφαιρο μας.

Σχολιάστε: