Η πρώτη φορά που τρως δακρυγόνα έχει όλα τα χαρακτηριστικά των διάφορων ‘πρώτων φορών’ της ζωής. Όπως και να το δεις, όσο κι αν σε χαλάσει, είναι εμπειρία. Αυτή η αόρατη δυσφορία που σε κυριεύει από το πουθενά, τα πρησμένα μάτια που γίνονται χειρότερα άμα κάνεις το λάθος να τα τρίψεις για μερικά δευτερόλεπτα πρόσκαιρης ανακούφισης, το ακατάσχετο τρέξιμο της μύτης με τα άπειρα φτερνίσματα και τα δάκρυα στον επίλογο της σκηνής. Αηδία. Αλλά εμπειρία! Ένα …μικρό παράσημο για να έχεις να διηγείσαι στους επόμενους καφέδες με ύφος ήρωα που έζησε κάτι σαν τον βομβαρδισμό της Δρέσδης. Και επέζησε.

Την δεύτερα φορά που τρως δακρυγόνα, έχεις πλέον την εμπειρία και την ικανότητα να συγκρίνεις. Αν ήταν περισσότερα. Αν ήταν πιο ‘δυνατά’. Αν ήταν ληγμένα. Αν σ’ επηρέασαν λιγότερο από την άλλη φορά. Από την τρίτη φορά και μετά, ο χαβαλές ξεφτίζει λίγο και πλέον κουράζεσαι. Κάνοντας το λάθος όμως να συνεχίσεις να πηγαίνεις στο γήπεδο, εκτίθεσαι συνεχώς στην πιθανότητα να καταλήξεις στο τέλος κανονικό πρεζάκι του χημικού, εθισμένος στο αέριο σε τέτοιο βαθμό που θα φτιάχνεις την ατζέντα σου, ανάλογα με τις διαδηλώσεις των συνδικαλιστών, απλά και μόνο για λίγη σύγκρουση με τους μπάτσους που θα σου προσφέρει την δόση σου.

Σε εποχές ζόρικες, που ο Ελληνικός τουρισμός ψάχνει σανίδα σωτηρίας, τέτοιες ευκαιρίες δεν πρέπει να πηγαίνουν χαμένες. Θέλεις χοντρομπαλά, πολιτισμένε Δυτικέ μου να κάνεις ένα διάλειμμα από την ρουτινιάρικη, μπροστά από μια οθόνη, ζωή σου; Θέλεις. Γιατί αν δεν ήθελες, δεν θα έτρεχες κάθε χρόνο στην Παμπλόνα μόνο και μόνο για την στιγμιαία έκρηξη αδρεναλίνης που προκαλείται όταν μερικοί αφηνιασμένοι ταύροι σε παίρνουν από πίσω, θέλοντας να σε ποδοπατήσουν μέχρι θανάτου γιατί κανένας δεν τους ενημέρωσε ότι στο Facebook είσαι μέλος στο γκρουπ υπέρ της προστασίας των ζώων. Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι η χώρα σου.

Προγράμματα ταξιδιών με σημειωμένες τις ημερομηνίες των «καλών» – επίφοβων για επεισόδια – αγώνων είναι το μέλλον του εναλλακτικού μας τουρισμού, με σλόγκαν: Μυρωδιά βίας και έκρηξη αδρεναλίνης συνοδευόμενη από ποδοσφαιρική δράση, στην χώρα που γέννησε τον Ιπποκράτη και την θεραπεία «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Και για τους πιο απαιτητικούς, αλλοδαπούς τουρίστες μας, που θα θέλουν πιο ενεργό ρόλο στα πεπραγμένα με τους μπάτσους, ώστε να ενισχύσουν τις μελλοντικές διηγήσεις τους, δωρεάν πλακάτ με σύνθημα απευθυνόμενο στα όργανα της αταξίας: «Κι εγώ απαίτησα να σου κόψουν το δώρο του Πάσχα».

Μια νέα μορφή τουρισμού είναι διαθέσιμη και περιμένει απλά και μόνο πως και πότε θα την εκμεταλλευτούμε. Γιατί νομίζεις άραγε ότι έκλαψε ο Νίτσε;