Έχω πολύ καιρό να γράψω στο blog, συγκεκριμένα έπρεπε να περάσει μια δύσκολη περίοδος για εμένα πρώτα και έπειτα να περάσει η λύτρωση με ολιγοήμερες διακοπές στην Πορτογαλία… Μια χώρα συνδεδεμένη με τον ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια, αλλά όπως φαίνεται όχι για πολύ ακόμα. Για την ακρίβεια, μάλλον ένας από τους πιο δυνατούς συνδετικούς κρίκους μεταξύ ΠΑΟΚ και Πορτογαλίας έσπασε, με την αποχώρηση του Κονσεϊσάο από τον ΠΑΟΚ. Το προφανές είναι ότι όλα αυτά προήλθαν λόγω της ατυχής κατάληξης του γάμου ΠΑΟΚ με τον Ζόρζε Κόστα, έναν θρύλο της Πόρτο κατά κύριο λόγο. Κάποιοι του χρεώνουν και τις δυο μεταγραφές του Ιανουαρίου, μεγάλο λάθος για εμένα, αφού ο Εντίνιο ναι μεν δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αλλά με το γκολ του στο Καραϊσκάκη έκανε την αρχή (το ήμισυ του παντός στην προκειμένη περίπτωση) στις νίκες του ΠΑΟΚ στα ντέρμπυ, ο δε Κριστιάνο, άτυχος πολύ, τραυματίστηκε σοβαρά.

Κοιτάζοντας την ουσία όμως, ο Κονσεϊσάο έμεινε χωρίς σκοπό στην ΠΑΕ με την επιστροφή του Ζαγοράκη στην προεδρεία. Δεν νοούνταν, να μένει ο Βρύζας χωρίς ουσιαστικό πόστο και ακόμα περισσότερα δεν νοούνταν να φύγει ο Βρύζας. Κάποιος έπρεπε να πληρώσει το μάρμαρο και πολύ φυσικά, αυτός ήταν ο Κονσεϊσάο.

Δεν έχω κρύψει την συμπάθεια μου στο πρόσωπο του Κονσεϊσάο, αυτό που μπορώ να πω (βλέποντας από κοντά μάλιστα, πόσο τον εκτιμούν στην Πορτογαλία) είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον παίκτη, που έδωσε ότι μπορούσε τα τελευταία χρόνια της καριέρας του στον ΠΑΟΚ.

Obrigado.

ΥΓ. Δυστυχώς την περίοδο της απουσίας μου, μας αποχαιρέτησε ο Φερνάντο Σάντος, μη δίνοντας την ευκαιρία να του αφιερώσω ένα ποστ. Μετά από όλες αυτές τις μέρες που περάσαν, γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητό πόσο μεγάλο κεφάλαιο ήταν για τον ΠΑΟΚ…