[10 Σχόλια]
Κάποτε ήταν ένας φυλακισμένος. Μετρούσε ήδη 20 χρόνια σκλαβιάς αλλά το χειρότερο για αυτόν ήταν ότι δεν έβλεπε καμία αχτίδα αισιοδοξίας. Ήταν κλεισμένος εκεί, παρά την θέληση του, ταπεινωμένος και βασανισμένος μα το χειρότερο, χωρίς να φταίει σε τίποτα. Το μόνο του αμάρτημα ότι ήταν δυνατός. Πολύ δυνατός για να τον κουμαντάρουν, πολύ περήφανος για να σκύψει το κεφάλι. Στο μυαλό του κυριαρχούσαν αναμνήσεις από την εποχή που ήταν νεότερος, ιστορίες που τον έκαναν να δακρύζει.
Το μόνο που άλλαζε στην ζωή του ήταν οι δεσμοφύλακες του και ο διευθυντής της φυλακής του. Κάθε φορά, σε κάθε αλλαγή, ήλπιζε για καλύτερες μέρες, αλλά κάθε φορά η ιστορία ήταν η ίδια. Αυτός βούλιαζε όλο και περισσότερο στις αναμνήσεις του. Ο μόνος λόγος που παρέμενε ζωντανός ήταν οι δικοί του άνθρωποι που συνέχισαν να τον στηρίζουν και να το πιστεύουν. Είχαν αναπτύξει μια απίστευτη σχέση αλληλεξάρτησης και αγάπης βασισμένες σε παλιά βιώματα τους και στις διαχρονικές αξίες τους. Και αν δεν ήταν οι άνθρωποι αυτοί, να τον στηρίζουν τις δύσκολες μέρες, να του προσφέρουν φαγητό και νερό, αυτός μοιραία θα περνούσε στην αιώνια λήθη. Ακόμα όμως και αυτό το λίγο φαγητό και νερό που του προσφέρανε, οι δεσμοφύλακες του το παίρνανε. Γιατί ήταν άνθρωποι μικροί στο ήθος αλλά μεγάλη σε απληστία. Γιατί ακολουθούσαν τις εντολές του διοικητή τους και κατ’επέκταση των αφεντικών του διοικητή τους. Ο φυλακισμένος όμως υπέμενε, με μόνα όπλα τις αναμνήσεις του και την στήριξη των φίλων του ήλπιζε.
Ώσπου ξαφνικά οι φίλοι του αποφάσισαν ότι δεν πάει άλλο, έπρεπε να τον ελευθερώσουν. Μια και καλή. Ξέραν ότι με τις ενέσεις τους απλά παρέτειναν την κράτησή του. Βρήκαν τον αρχηγό τους, αυτός βρήκε του υπαρχηγούς του, πίστεψε στους στρατιώτες του και όλοι μαζί αποφάσισαν να γκρεμίσουν την φυλακή. Η μάχη ήταν σκληρή, οι φύλακες και ο διευθυντής τους δεν θα αφήνανε έτσι εύκολα το κελεπούρι τους. Θέλανε να τον ρουφήξουν και άλλο, και ακόμα περισσότερο. Αλλά τελικά, οι φίλοι του φυλακισμένου κερδίσανε την μάχη. Χωρίς όπλα παρά μόνο με την ψυχή τους και την αγάπη τους για αυτόν, γκρεμίσαν τις φυλακές και το κελί του. Και αυτός, απελευθερωμένος πλέον, ξανά πέταξε…
Έχει ακόμα πολύ δρόμο όμως για να γίνει αυτός που ήταν. Η φυλάκιση του ήταν μεγάλη, οδυνηρή και άδικη και του αφήσε πληγές. Κάποιες ακόμα τις κουβαλάει, τις περισσότερες όμως τις θεράπευσε. Και μαζί με τους φίλους του και τον αρχηγό τους πετάει με γρήγορο φτερούγισμα. Τα χρόνια που έχασε ήταν πολλά και αυτά που πρέπει να κάνει για να ξανά ζήσει τα παλιότερα βιώματά του ακόμα περισσότερα. Αλλά θα τα καταφέρει και το ξέρει, γιατί είναι παλικάρι, γιατί έχει τους φίλους του και τον αρχηγό τους που τον πιστεύουν και τον στηρίζουν. Εξάλλου, δεν θα γινόταν να τον εγκαταλείψουν τώρα, μετά από τόσο αγώνα που κάνανε όλα αυτά τα χρόνια να τον κρατήσουν ζωντανό και να τον ελευθερώσουν. Το μέλλον τους προμηνύεται λαμπρό…
Κατηγορίες: 
10 Σχόλια μέχρι τώρα
1 EXARCHIOTIS // 13 Μαΐου, 2010 στις 09:27
Ζήτω το Εθνος
Ζήτω η Πατρίς
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821
Συμπάθα με, αντιλαμβάνομαι και τον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση, αλλά αν σκέφτεστε (ακόμα) έτσι, θα ξαναγυρίσει γρήγορα ο … φυλακισμένος στη φυλακή.
Που κάποιοι τον είχαν κλείσει άδικα, αλλά τώρα αποφάσισαν πως δεν πάει άλλο και είπαν να τον βγάλουν.
Τα πράγματα είναι απλά: φρόντισε να αξίζεις πάντα να πετάς. Γιατί πάντα δεν ήσουν άδικα στη φυλακή
2 nick_shortjohn // 13 Μαΐου, 2010 στις 15:30
+1 με EXARCHIOTI…
3 Ανώνυμος // 13 Μαΐου, 2010 στις 18:22
Ποιά φυλακή και φυλακισμένοι λέμε τώρα? Το «φαλάκρα ζεις για είδη υγηεινής» από τα πληρωμένα τότε τσιράκια το θυμάσαι? Δεν υπήρχαν τότε sites, nova, ιδιωτικά κανάλια και τέτοια. Η ΕΡΤ και ο Μπούζας ήταν. Ο κάθε «σωτήρας» νοίκιαζε ένα «στρατό» και οι υπόλοιποι βλέπαμε και ελπίζαμε. Εμείς τον βάλαμε φυλακή! Κι ας πούμε για το τώρα. Αν μιλάμε για αλλαγή να αλλάξουν νοοτροπία τώρα. Έξω οι «στρατοί», οι μεγαλοσυνδεσμίτες, οι τσιρακοδημοσιογράφοι (θυμάσαι τα Γιάννενα), οι αρουραίοι των αποδητηρίων, οι κόλακες και οι άσχετοι. Ο Κούδας είπε για τους μυικούς τραυματισμούς του Ολυμπιακού και είχε δίκιο οτι όλα παίζουν το ρόλο τους. Εμείς τι είχαμε όλη τη χρονιά? Πότε είμασταν πλήρεις? Τί μπάλα είδαμε φέτος? Τώρα που υποτίθεται οτι ανεβαίνουμε ένα σκαλί θα φανεί η σωστή διαχείρηση. Και πέρα από την ομάδα, είμαστε έτοιμοι, ως οπαδοί για πιθανό 0-3 μέσα στην Τούμπα. Στο C/L πρέπει να είσαι. Θυμάσαι τα 2 χρόνια τιμωρίας? ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα ναί αλλά στην πράξη και απ’όλους! Ζητάω συγνώμη αν χαλάω την εορταστική ατμόσφαιρα αλλά είμαι 40 χρονών τουμπιώτης και ενώ χαίρομαι, κάτι…δεν μου βγαίνει.
4 Yannis // 13 Μαΐου, 2010 στις 18:26
Sorry, δεν είμαι «Ανώνυμος», είμαι ο Yannis και ίσως θυμάσαι παλαιότερα σχόλιά μου. Το προηγούμενο ξέφυγε… εκ παραδρομής.
5 Darth Soccerius // 13 Μαΐου, 2010 στις 19:08
@Exarchioti
Μαλλον δεν καταλαβες ποιοι ειναι οι διευθυντες και οι δεσμοφυλακες. Το ποστ ειναι καθαρα θεμα που αφορα το εσωτερικο του ΠΑΟΚ, βασικα δεν μπορω ακριβως να καταλαβω που διαφωνουμε… Εξαλλου γραφω, θελει ακομα πολυ δουλεια για να γινει οπως ηταν
@Yannis
Δεν χαλας καμια εορταστικη ατμοσφαιρα με τις παρατηρησεις σου. Αν και αυτη ειναι ισως η καλυτερη στιγμη να διαγραφουμε το παρελθον και να κοιταμε το μελλον. Να ξεχασουμε το εγκλημα σε βαρος του Παντελακη και να δουμε πως θα γινει να αλλαξει η ομαδα οριστικα επιπεδο. Πως θα την κανουμε σιγα σιγα, εξοδους στο Τσαμπιονς Λιγκ να ειναι ρουτινα και μαλιστα εφικτο μεσω των προκριματικων και οχι οπως τωρα αν μπουμε που θα ειναι θαυμα.
Σε αυτους που γραφεις «εξω» ειμαι μαζι σου, αλλα θα διαφωνησω οτι εμεις τον βαλαμε φυλακη. Λαθη ολοι κανουν, το να διατηρεις ομως το λαθος επι 15 χρονια ειναι το εγκλημα. Και αυτοι που διαδεχτηκαν τον Παντελακη ηταν μια διαχρονικη διατηρηση του ΠΑΟΚ σε κατασταση κλινικως νεκρου.
Οσον αφορα για τους τον κοσμο στο γηπεδο και τον παραλληλισμο με τα γεγονοτα της Παρις, δεν πιστευω πως ενα πιθανο 0-3 στην Τουμπα θα εφερνε το ιδιο αποτελεσμα. Βασικα οχι απλα δεν το πιστευω, το αποκλειω. Εντελως διαφορετικες καταστασεις!
Γνωμη μου ειναι να συνεχισουμε την στηριξη, γιατι οποτε γινεται αυτο, μονο καλα αποτελεσματα θα ερχονται οσο εχουμε αυτους τους ανθρωπους στην διοικηση. Και η επιστροφη Σαλπιγγιδη δειχνει μια γενναια υποχωρηση του κοσμου προς αυτη την κατευθυνση, δεν συμφωνεις;
6 Yannis // 14 Μαΐου, 2010 στις 01:34
Σαφώς συμφωνώ, αν και θα ήταν καλύτερα να μην το βλέπαμε ως υποχώρηση του κοσμού αλλά αναγκαιότητα προσαρμογής σε μια νέα πραγματικοτητά.
Συμφωνείς οτι σ’αυτήν την πραγματικότητα θα βοηθούσε να έχουμε ονομαστικά εισητήρια και απαγορεύσεις εισόδου? Συμφωνείς οτι ο ΠΑΟΚ μπορεί να είναι ή να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό football club?
Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μία καινοτόμο προσπάθεια (βλέπε Ζαγορ – όποιου δεν του αρέσει ο Σάντος να μην έρθει). Εμένα λοιπόν δεν μου άρεσει ο Σάντος αλλά σέβομαι την απόφαση, πληρώνω το εισητήριο και την συνδρομή και το χαίρομαι χάσω-κερδίσω.
Ο τζαμπατζής, «στρατιώτης», κάφρος που με ένα μπουκάλι θα με στείλει καναπέ είναι ο λαός του ΠΑΟΚ?
7 Buffy the Darth Soccerius Slayer (AKA melios) // 14 Μαΐου, 2010 στις 02:01
Darth Soccerius οφείλω να σε παραδεχτώ που από την πρώτη αγωνιστική μετά το χ τόνισες ο «κερδισμένος» και σε ψιλοεκράξα…Τελικά από την 4η αγωνιστική πήραμε το magic ticket..
Θεωρώ δύσκολο να μπεις στους ομίλους του CL αλλά με άρεσε η νοοτροπία…
Προσωπικά ακόμα δεν το πιστεύω ότι πήραμε την δεύτερή θέση…Δεν περίμενα ο θείος να πετάξει λευκή πετσέτα…
Τεσπά…
Yannis δεν συμφωνώ μαζί σου…
Ο καρκίνος του ΠΑΟΚ ποτέ δεν ήταν ο κόσμος του…
Ο καρκίνος του ΠΑΟΚ ήταν ο ερασιτέχνης του…
Τον φαλάκρα με τα είδη υγιεινής που γράφεις στα 70ς αλλά και στα 80ς ήταν αυτοκρατορία στην Θεσσαλονίκη και γενικά στην Μακεδονία…
Δεν τον έδιωξε ο κόσμος μην τρελαθούμε…
Σε μια συνέλευση του ερασιτέχνη ο Παντελονάτος(Πανελούδης), Βεζυρτζής, Κατσαρής και σία των εξόρισαν και ανέλαβε ο Καλαφάτης αμα θυμάσαι…Όταν ο παντελονατός δεν είχε πάει στην ψηφοφορία για να κάνει εκδρομές με το γιώτ..
Το ίδιο και με τον Βουλινό…Τον ανάγκασε ο Ορφανός να κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, 550 Δρχ τοτε, δεν είχε να τα καλύψει, τα κάλυψε ο barman(Μπατατούδης), με δάνειο από την αγροτική και μετά υπομονετικά περίμενε να πάρει και τις μετοχές. Που τις πήρε 5 αγωνιστικές πριν το τέλος και σώθηκε η ομάδα και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί τελειότερα…
Αμα θυμάσαι,δεν κινδύνευε η ομάδα λόγω υλικού τότε..Λόγω μπουρδελοποίησης της διοίκησης και των αλλαγών των προπονητών…
Η συνέχεια μετά την νυχτερίδα γνωστή…Jon Who και πάει λέγοντας…
Τα παραπάνω δεν είναι δικά μου σενάρια επιστημονικής φαντασίας…Είτε θα τα διαβάσεις σε διάφορα βιβλία του ΠΑΟΚ είτε έχουν γραφτεί σαν αρθρογραφίες σε αθηναϊκές πολιτικές (!) εφημερίδες από γνωστούς δημοσιογράφους της πόλης (άλλος μεγάλος καρκίνος της ομάδας και γενικότερα της πόλης)…
Στα της Παρι που λές, έχουν ακουστεί και γραφτεί διάφορα..
Εγώ πιστεύω ότι ο κόσμος πάντα προσαρμόζεται με την διοίκηση…Δες την πρώτη χρονιά του Ζαγορ…Αμα έκανε ο μεγαλοιδιοκτητης παραλιακών μπαρ από το Αγρίνιο αντίστοιχη χρονιά, η θεσσαλονίκη θα έχανε το πιο cult μπαράκι της από την 17 αγωνιστική…
Δες και την πρώτη χρονιά του Γούμενου τι ωραία ήταν τα πράγματα, διπλό ο βάζελος με μανωλάκη και παπαδοπουλός να κάνει κωλοδάκτυλα στην 4, γαργάρα η κερκίδα…
Την επόμενη χρονιά, με τον Γούμενο στο τιμόνι, στο μάτς με τους Ολλανδούς στην πρώτη έκδοση του Europa Cup, κάπου στο 70 του αγώνα η 4α καιγόταν (κανονικά) η 4 πετούσε πέτρες στα πυροσβεστικά, και τα επίσημα φώναζαν «Με τον Χριστό, την Παναγία, την πρόκριση θα πάρουμε στην Ολλανδία…» σε έναν αριστουργηματικό αγώνα (που λέει και ο Child_in_time)
Επομένως ο κόσμος προσαρμόζεται αρκετά…
Για να κλείνω..
Εμένα μαρέσει ότι αποκτάς μια νοοτροπία και δεν περιμένεις να σε δώσουν κάτι, όπως έκανες παλαιότερα, αλλά τώρα αμα βρεις ευκαιρία πας και το αρπάζεις…
Συν ότι αποκτάς και απαιτητικούς οπαδούς…Άλλο να είσαι γαλουχημένος με Χαραλάμπους και ThankGoD Αμαφούλε και άλλο να μεγαλώνεις με Ivic, Vierinia, Vitolo, Contrerass και Garcia…
ΥΣ Κλείνω με Γιώργο Μίνο και την ατάκα της χρονιάς (πολύ θα την εκτιμήσει ο Κόλκας): «Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και ο ΠΑΟΚ το δείχνει στα μέχρι τώρα τρία ματς που έδωσε, αφού έχει σημειώσει τρία γκολ και δεν έχει δεχτεί κανένα». Παραδίνομαι…(Στέφανος Χάρης)
8 Yannis // 14 Μαΐου, 2010 στις 16:27
Σωστός!!!
9 ros_66 // 14 Μαΐου, 2010 στις 18:15
Φυλακισμένοι τόσα χρόνια ε?
Τουλάχιστον γελοίο το ποστ
10 balkou // 15 Μαΐου, 2010 στις 00:37
Κι εκεί μέσα στη φυλακή βγήκαν και κουμπαριές με τον αρχιδεσμοφύλακα
Μα βλέπεις σε τι συνειρμούς μας βάζεις? Άσε τα επικοτραγικά για αν τον Αύγουστο καταφέρεις και περάσεις τους δύσκολους προκριματικούς που σε περιμένουν (και μακάρι). Απλά στηρίξτε την καλή προσπάθεια και οπλιστείτε με υπομονή…
Σχολιάστε: