Θυμίζει εκπληκτικά b-movie, Χολιγουντιανή ταινία απ’ αυτές που προβάλλουν τα Ελληνικά κανάλια το μεσημέρι της Κυριακής μετά το φαγητό:

Ηλικιωμένος θρυλικός Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, με δια βίου συνδρομή με προνόμια στην Mastercard και έμφυτο ταλέντο στις αποτυχημένες προβλέψεις θέλει οπωσδήποτε να πετύχει ένα τελευταίο γκολ με την φανέλα της εθνικής ομάδας, παραβλέποντας το γεγονός ότι έχει πλέον μπάκα Έλληνα δημοσίου υπαλλήλου. Λόγω του μεγάλου ονόματος του (Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο) η ομοσπονδία αποδέχεται την επιθυμία του και τον ρίχνει στο χορτάρι απέναντι στην αιώνια αντίπαλο Αργεντινή. Εκεί, αφού ακολουθήσει το πατροπαράδοτο Χολιγουντιανό μονοπάτι «αποτυχία-χλευασμός-αμφισβήτηση-πείσμα-επιστροφή-επιτυχία-αποθέωση» θα αγγίξει την ονείρωξη σκοράροντας πίσω από το κέντρο ένα γκολ που δεν μπόρεσε να βάλει ούτε καν όταν ήταν στα ντουζένια του (βλέπε: Βραζιλία-Τσεχοσλοβακία στο Mουντιάλ του 1970).

Δεν είναι όμως. Είναι κάτι-σαν-διαφήμιση-κάτι-σαν-μικρού-μήκους-ταινία της μεγαλύτερης εταιρείας κινητής τηλεφωνίας στην Βραζιλία. Και είναι προσεγμένη. Και γραφική. Τόσο γραφική που σίγουρα κάνει τον Μαραντόνα να πεθαίνει στα γέλια…