Φωτογραφικο Ντοκουμεντο που δειχνει το αληθές της σωστής απόφασης του διαιτητή.

Δεν θα γραψω φανταζομαι κατι …καινουριο. Με τα της Αρχεδίνας , του Μέχικο, της Αλεμάνιας και της Ινγκλατέρας θα ασχοληθώ.

Αν το 1986 γνωρίσαμε (και μερικοί εκτιμήσαμε) το χέρι του Θεού, στους αγώνες της Κυριακής για τους 16 του Μουντιάλ γνωρίσαμε (και κανείς δεν εκτίμησε φαντάζομαι) το … μάτι του γκαβού.

Δύο ματς που πολλοί θα πουν οτι κρίθηκαν από δύο τουλάχιστον…τραγικές αποφάσεις, διαιτητών που προφανώς οι φακοί επαφής τους θέλουν επειγόντως άλλαγμα. Ή των βοηθών διαιτητή αν προτιμάτε.  Στο Αγγλία-Γερμανία, το ματς που όλοι περίμεναν, ο Ουρουγουανός Χόρχε Λαριόντα αποφάσισε σε ένα ματς – θρίλερ που φαντάζομαι ολοι οι ουδέτεροι είχαν αρχίσει να απολαμβάνουν να…πάρει θέση. Και ακύρωσε το γκολ με το οποίο οι Εγγλέζοι θα γύρναγαν το 0-2 σε 2-2 και μάλιστα μέσα σε 2 λεπτά, αλλά η μπάλα πέρασε μόνο…ένα μέτρο τη γραμμή του τέρματος. Προφανώς τυφλωμένοι από το θέαμα , διαιτητής και επόπτης έδωσαν … παίζεται την ώρα που οι Αγγλοι πανηγύριζαν και οι Γερμανοί πήγαιναν…σέντρα.

Και τα γράφεις στο χιόνι αν και στο βραδινό ματς, ο Ρομπέρτο Ροζέτι αποφάσιζε να αποδείξει ότι ούτε η Ευρώπη στερείται τυφλών ρέφερι. Οφσάιτ το γκολ του Τέβες (τουλάχιστον ένα μέτρο) αλλά…μπρος στα κάλλη τι είναι η δικαιοσύνη; Γκολ μετά από… διαβουλεύσεις με τον βοηθό του και η Αργεντινή μπροστά (και τελικά νικήτρια).

Φυσικά και φταίνε σε μεγάλο βαθμό οι βοηθοί διαιτητή , που σε τέτοιες φάσεις ο «αρχοντας» κυριολεκτικά «κρέμεται» από πάνω τους για την απόφαση. Αλλα ήτανε και καπως… «εξώφθαλμα» ρε αδερφέ. Εντάξει , δεν είδες τι έγινε, είδες όμως τι γίνεται όταν είσαι διαιτητής χωρίς ποτέ να έχεις κλωτσήσει το τοπάκι; Δεν ξέρεις καν τα τερτίπια του , ούτε καν πως αναπηδάει. Θεωρώ παντως δίκαια την πρόκριση της Γερμανίας (η Αγγλία απλα δεν υπήρχε στο γήπεδο εκτος απο ενα τέταρτο μετα το δεύτερο γκολ των πάντσερ) και όταν ο Τζέραρντ, ο Τέρι και γενικά το κέντρο σου δεν είναι στο … γήπεδο δεν περιμένεις και πολλά. Δεν νομίζω καν οτι θα άλλαζε κατι η ισοφάριση , πλην του γεγονότος ότι ίσως να μην ήταν τοσο ντροπιαστικός ο αποκλεισμός. Κι έτσι η … πολυεθνική Γερμανοαφρικανοπολωνοτούρκων δικαίως πέρασε. Στον άλλο αγώνα το Μέχικο ξεκίνησε δυνατά αλλά αφού δεν του «εκατσαν» οι πρώτες ευκαιρίες του άρχισε να … ρετάρει. Και εξω από το γκολ-οφσάιτ, το δεύτερο γκολ δείχνει καθαρά ότι … κατι δεν παει καλα στο μυαλό των μεξικάνων. Τέλεια η «ασίστ» του Οσόριο….

Πάντως εγώ τα … απόλαυσα τα ματσάκια. Ίσως γιατί δεν έδινα δεκάρα ποιος θα κερδίσει αρκεί να έβλεπα μπάλα. Ίσως γιατί … ξαναθυμήθηκα τα «χέρια του Θεού». Ποιός ξέρει. Πάντως η Αργεντινή παρά τα δύο εντυπωσιακά της αποτελέσματα , σαν ομάδα μου ξινίζει λιγάκι. Τέλος παντων θα δείξει η … νεκροψία. Οι Γερμανοί είναι οι κλασικοί… Γερμανοί. Παίζουνε και στο τέλος…κερδίζουνε. Να δούμε μέχρι πότε αφού ο Ντιέγκο μοιάζει να την … καταβρίσκει αγώνα με τον αγώνα. Πάντως τους θεωρώ πιο πειθαρχημένη ομάδα, με λιγότερο σαφώς ταλέντο από τους Αργεντίνους αλλά θα τους κρεμάσω την ταμπέλα του φαβορί. Εκτός αν θυμηθουν οι αργεντίνοι αστέρες αυτά που κατά καιρούς κάνουν στις ομάδες τους. Σε θέμα ομάδων πάντως βαζω φαβορί τη Γερμανία. Σε θέμα ατομικής ικανότητας παικτών άλλωστε η Αργεντινή είναι μπροστά , δεν τίθεται θέμα.

Αντε, και (ακόμα καλύτερή μας) διασκέδαση.