Όταν πατήσαμε την Ατλέτικο Μαδρίτης

  [11 Σχόλια]

Πέντε νύχτες πριν, στην επιστροφή από το γήπεδο και με ηχητικό φόντο τον Νίκο Νιόπλια να μου λέει για το πόσο ..δίκαιη ήταν η νίκη του Παναθηναϊκού – και χωρίς να μπορώ να κρατήσω ομπρέλα! – σκεφτόμουν για πολλοστή φορά την ματαιότητα της ενασχόλησης μου μ’ αυτήν την ομάδα υπό αυτές τις συνθήκες που υπάρχουν εδώ και χρόνια. Εκατομμυριοστή συνειδητοποίηση του πόσο υποβιβάζει κανείς την νοημοσύνη του απασχολώντας ακόμα τον εαυτό του με την βρωμιά που υπάρχει σ’ αυτόν τον χώρο, απλά και μόνο γιατί αδυνατεί να κλείσει αυτό το κεφάλαιο της ζωής του για χάρη κάποιων άλλων. Ο μαζοχισμός στην υπέρτατη μορφή του. Μια αέναη απορία, ανάλογη του «γιατί παίζουμε;» του Σηφάκη: Γιατί ασχολούμαι ακόμα;


Γι’ αυτό το γαμημένο δευτερόλεπτο…

Που ο ‘χασογκόλης’ Χαβίτο έχει στείλει με το αριστερό την μπάλα στα δίχτυα. Που ο Φορλάν, ο γνωστός Φορλάν για τον οποίο τα παγκόσμια σάλια – μεταξύ των οποίων και τα δικά μου – δεν έχουν ακόμα στεγνώσει, κοιτάει απογοητευμένος το πουθενά. Που στην κερκίδα δεν υπάρχουν θέσεις, σειρές, ισορροπία, άγνωστοι, ακίνητοι, σκέψεις και λέξεις – πέρα από την μαγική λεξούλα των τεσσάρων γραμμάτων. Που ο Άρης των 11 παικτών, ο Άρης των 17 ανθρώπων στην αποστολή εκ των οποίων οι 3 τερματοφύλακες, ο Άρης του Βανγκέλι, του Λαζαρίδη, του 36χρονου Γκιάρο (μετέπειτα μέλους της καλύτερης ενδεκάδας της πρώτης αγωνιστικής της διοργάνωσης!) και του Πρίττα προηγείται της Ατλέτικο Μαδρίτης, της 7ης καλύτερης ομάδας στον κόσμο σύμφωνα με την IFFHS, της κατόχου του Europa League, της κατόχου του Ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ και της πρωτοπόρου του Ισπανικού πρωταθλήματος, της Ατλέτικο Μαδρίτης των 14 παικτών, που μπορεί να βάλει ως αλλαγή τον Ρέγιες. Που προηγείται, όχι ενάντια στην ροή του αγώνα, όχι παίζοντας κλεισμένος στα καρέ του, κρεμασμένος από τα δοκάρια περιμένοντας την μια καλή αντεπίθεση, όχι κάνοντας συνεχώς φάουλ αδυνατώντας να μαρκάρει τους ταλαντούχους αντιπάλους, όχι πετώντας την μπάλα στην Παπαναστασίου εκλιπαρώντας για μερικά δευτερόλεπτα καθυστέρησης αλλά στα ίσια, στα τόσο ίσια που να μπορείς να βγεις και να πεις με στόμφο και άνεση ότι έπρεπε να πετύχεις κι άλλα γκολ, χωρίς να γελάσει μαζί σου όλη η ποδοσφαιρική Ευρώπη. Που κάνει ακόμα και τους άτυπους κανόνες να πέφτουν έξω! Που σβήνει, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, τις πίκρες χρόνων…

Κι αν το πρώτο πρόσωπο στον τίτλο σου φαίνεται γραφικό ή λαϊκίστικο, δικαιολόγησε την υπερβολή μου. Είναι μια ψευδαίσθηση που κάθε οπαδός δικαιούται να έχει (κι ας φωνάζουν οι φωνές της λογικής ότι «ο κόσμος δεν παίζει μπάλα») όταν για τρεις ώρες όρθιος πάνω σε μισό καρεκλάκι βγάζει το λαρύγγι του αδιάκοπα, σε κάθε φάση, σε κάθε τάκλιν, σε κάθε διεκδίκηση και σαν αποτέλεσμα αυτού βλέπει τον Κρίστι Βανγκέλι ή τον Σάκη Πρίττα να κερδίζουν με άνεση και στυλ στις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες παίκτες σαν τον Φορλάν ή τον Σιμάο.

11 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 dentaris // 17 Σεπτέμβριος, 2010 στις 17:36

    Δε θα αλλαζα ουτε λεξη.

    Με την υποσημειωση οτι το α’ πληθυντικο προσωπο δεν ειναι οπαδικος υπερθεματισμος.
    ο ΑΡΗΣ ειναι η μοναδικη ομαδα στην Ελλαδα που οι οπαδοι της εκλεγουν τη Διοικηση της.
    Δικαιουνται λοιπον να ισχυριζονται πως η πιο ιστορικη ευρωπαικη νικη της ομαδας και απο τις μεγαλυτερες των ελληνικων ομαδων ειναι και δικο τους επιτευγμα.

  • 2 Nordsee // 17 Σεπτέμβριος, 2010 στις 20:13

    Συγκίνηση απλά! 🙂

  • 3 EXARCHIOTIS // 17 Σεπτέμβριος, 2010 στις 20:49

    Αρειανάρα
    Μπράβο σας 🙂

  • 4 Henry // 17 Σεπτέμβριος, 2010 στις 21:01

    Vamos, έτσι απλά…

  • 5 nikolasl arsenal // 17 Σεπτέμβριος, 2010 στις 22:29

    respect

  • 6 Draculas // 18 Σεπτέμβριος, 2010 στις 08:20

    Συγχαρητήρια ήταν μια νίκη που τη ζήλεψα.

  • 7 balkou // 18 Σεπτέμβριος, 2010 στις 09:42

    Μεγάλη νίκη, συγχαρητήρια…

  • 8 Buffy the duendes Slayer (AKA melios) // 19 Σεπτέμβριος, 2010 στις 03:40

    Μεγάλη νίκη, συγχαρητήρια και από εμένα… Κούπερ εσύ σούπερ σταρ και τίποτα άλλο…

    ΥΣ Ψάχνω στο νετ αλλά δεν βρίσκω πότε άλλοτε ελληνική ομάδα κέρδισε κάποιον τροπαιούχο ευρώπας. Δεν ειρωνεύομαι βοήθεια θέλω γιατί έχω κολλήσει και δεν έχω και πολύ χρόνο τώρα τελευταία. Ο Ολυμπιακός θυμάμαι είχε κερδίσει τις ασπιρίνες που ήταν φιναλίστ…

  • 9 RED WHITE STAYROS // 19 Σεπτέμβριος, 2010 στις 10:54

    Δεν θυμάμαι ούτε εγώ για νίκη επί κατόχου του τίτλου, θυμάμαι όμως νίκη επί της ομάδας που αργότερα κατέκτησε τον τίτλο (μέσα στην ίδια χρονιά). Το είχε κάνει ο Παναθηναϊκός με την Πόρτο (με Μουρίνιο ακόμα). Νίκησε στην Πορτογαλία (Ολισαντέμπε), αποκλείστηκε εδώ. Η Πόρτο κατέκτησε τελικά το ΟΥΕΦΑ.

    Ο Ολυμπιακός είχε νικήσει εδώ τη Λίβερπουλ (Στολτίδης), όμως τότε βγήκε 3ος στον ομιλο (εχασε με 3-1 στην Αγγλία). Τη χρονιά εκείνη η Λιβερπουλ νίκησε τη Μιλαν στον τελικό της Πολης.

    ΥΓ. Συγχαρητήρια στον Αρη για τη νίκη.

  • 10 duendes // 19 Σεπτέμβριος, 2010 στις 11:10

    Μέλιο ζητάς δύσκολα. Δεν μπορώ να θυμηθώ στα γρήγορα κάποια τέτοια νίκη. Πιθανόν να μας διαφωτίσει ο στατιστικολόγος ashton. 🙂

    Όσο για την αναφορά στον Κούπερ, αν και δεν έχω γράψει καν το όνομα του στο κείμενο, θεωρώ δεδομένο ότι όλοι αντιλήφθηκαν ότι όλα όσα γράφτηκαν γι’ αυτό το ματς οφείλονται σ’ αυτόν. Τακτική τελειότητα, με βάση το υλικό που είχε διαθέσιμο!

  • 11 Fatso Forgotso // 16 Σεπτέμβριος, 2014 στις 16:02

    Φίλε Buffy ο Παναθηναικός τον Αγιαξ στο Αμστερνταμ το 1996.Ο Άγιαξ ήταν πρωταθλητης Ευρώπης το 1995….

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>