Λογικο ειναι αφου εγινε παλι της κακομοίρας με τις «εκδρομες» να γινουνε και αυτες «θέμα» στα ΜΜΕ. Δεν εχω καμμια όρεξη για «θέματα». Πανικός λεει στην Καβάλα , μία από τα ίδια στις Σέρρες και ύστερα ερχεται ο καθε … ρομαντικος να το πω; Γραφικός θα καταλήξω; Τελος παντων και μιλαει για μπαλα λοιπόν ο γραφικός (εγω). Και τι να πεις για μπαλα;

Οκ, μπαλα λοιπον , τι μπαλα δηλαδή; Εντάξει πέρασε ο Ολυμπιακός απο τις Σέρρες με ενα γκολ του Πάντελιτς που μερικοί είπαν ότι «εδειξε τι φονιάς είναι». Εμένα μου έδειξε ότι σκεφτοταν «Παναΐτσαμ γιατί εγώ , τι να κάνω τώρα;» και τελικά , σαν το τζόκερ ένα πραμα, «του έκατσε». Ταύτα και μένω. Ο Μαρινάκης πρέπει να έχασε είκοσι κιλά μόνο σε αυτή τη φάση. Τέλος με αυτά, τι άλλο να πω;

Μετά αρχισαν τα καλά. Διαμαρτυρίες, συνολικά 42 ή 43 πέναλτι δε δοθηκαν αυτή την αγωνιστική, 88 ανάποδα φάουλ, 144 πλάγια άουτ, μερικά κέρματα των 10 σεντς που δε δόθηκαν στον ιδιοκτήτη αλλά στον αντίπαλο και άλλα πολλά. Και τι να πείς; Αναμενόμενο και αυτό. Όσο φαιδρή μου φάνηκε η δήλωση Μαρινάκη για «Εγκλημα κατα της Ελλαδας» (μαζί σου μεγάλε για τη διαιτησία αλλά να χρησιμοποιούμε δόκιμες εκφράσεις) άλλο τόσο φαιδρές μου φάνηκαν και οι  αντιδράσεις των υπολοίπων. Λες και το «μέγα θέμα» αυτό ξεκίνησε φέτος με το … Μαρινάκη. Λες και ο Μαρινάκης και ο Κόκκαλης είναι οι μόνοι που είναι «κακα παιδιά». Λες και ολο αυτό το φάγωμα δεν έχει ξεκινήσει, να μην παω παλιότερα, ας πούμε από το 1980 και τον περίφημο «επαγγελματισμό». Τέλος πάντων καθένας για την πάρτη του αυτό έχω καταλάβει. Λες και θα «πείσω» κανέναν…

Οπως και να έχει θα γελάσω. Θα γελάσω γιατί κάποια στιγμή θα τελειώσουνε οι διαιτητές και θα είναι πολύ αστείο να δω τι θα κάνουνε οι κοπτόμενοι για το καλό του ποδοσφαίρου για να … γίνουν οι αγώνες. Ισως δω Αδαμίδη-Πατέρα-Μαρινάκη τριπλέτα διαιτησίας σε αγώνα Ξάνθης-Ατρόμητου. Αξίζει τον κόπο. Και τον Ζαγοράκη παρατηρητή διαιτησίας. Και μετά τον αγώνα να βγάλει ανακοίνωση ο Πανόπουλος και να ζητάει την … συνδρομή της Super League για να τους κόψουνε τη μπαλα. Τέτοια όμορφα.

Τελικά τη μπάλα που αξίζουμε, αυτή έχουμε. Και να μη παραπονιόμαστε καθόλου. Εγώ πάντως έχω αρχίσει λίγο να χαλιέμαι.