[4 Σχόλια]
Η απόγνωση του Χαβίτο,
τα νεύρα του Σηφάκη («πες μου γιατί παίζουμε» σε ατελείωτο, μαζοχιστικό deja-vu με άλλους θύτες, που τώρα μαλώνουν για το ποιος ..λερώνει περισσότερο),
το βλέμμα ένα-κλικ-πριν-από-την-λυτρωτική-κουτουλιά του 36χρονου Γκιάρο, η οποία δεν έρχεται απλά και μόνο λόγω εμπειρικής γνώσης ότι και να την αφήσει να απελευθερωθεί από μέσα του, στο τέλος μόνο αυτός και η ομάδα θα βγούνε χαμένοι. Όπως πάντα.
Διακόπτουμε το πρόγραμμα μας τις επόμενες μέρες για ένα Ευρωπαϊκό παιχνίδι και το επόμενο Σαββατοκύριακο
και πάλι χαζοί.
Κατηγορίες: 
4 Σχόλια μέχρι τώρα
1 Darth Soccerius // 12 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 18:35
Τι τα θες… κουβεντα να γινεται…
2 EXARCHIOTIS // 13 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 05:57
Ασχετο, αλλά μιάς και το ανέφερες.
Ρε φίλε, μην ξανακάνεις αφιέρωμα σε παίκτη του Αρη
Τί κούτσουρο ήταν αυτός ο Ρονάλντο Γκιάρο;
Ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού ήταν (άντε, μετά τον Δαλούκα)
3 duendes // 13 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 11:33
Δεν σε πιάνω Νίκο.
Από το γήπεδο μια χαρά φάνηκε η εμφάνιση του και μ’ αυτό συμφώνησα ήδη με αρκετό κόσμο. Μιλάμε για έναν παίκτη κοντά στα 37 που στις περισσότερες φάσεις είχε να αντιμετωπίσει έναν ταχύτατο Σισέ ή έναν ευέλικτο πιτσιρικά σαν τον Νίνη. Δεν μπορώ να καταλάβω πως το είδες διαφορετικά από την τηλεόραση.
4 EXARCHIOTIS // 13 Σεπτεμβρίου, 2010 στις 12:19
Πολλά τσαφ ρε φίλε
Εκτός θέσης ήταν συνέχεια
Σχολιάστε: