Οπαδισμός είναι…

Οπαδισμός είναι να είσαι 56 χρονών, ένας παντελώς άσημος μεταλλωρύχος σ’ ένα μέρος της Χιλής το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν, να εγκλωβίζεσαι σ’ ένα καταφύγιο 700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης με ακόμα 32 εργάτες, να ζεις 17 ολόκληρες μέρες χωρίς καμία επικοινωνία και γνώση για το αν θα καταφέρει κανείς να σε εντοπίσει πριν πεθάνεις, να αντέχεις άλλες 52 ατέλειωτες ημέρες εκεί κάτω, περιμένοντας (με τη συντροφιά και του ποδοσφαίρου) αν και πότε θα καταφέρουν οι διασώστες να σε απεγκλωβίσουν και όταν φτάνει αυτή η μαγική μέρα, όταν η κάψουλα της σωτηρίας σε ανεβάζει ξανά στον ήλιο και τον κόσμο των ζωντανών, όταν εκεί σε περιμένουν η γυναίκα σου, τα 6 παιδιά σου, τα 14 εγγόνια σου και τα 4 δισέγγονα σου, όταν έρχεται εκείνη η μοναδική στιγμή της ζωής σου που όλος ο κόσμος σε παρακολουθεί, που το όνομα σου και η φάτσα σου είναι αποτυπωμένα στις οθόνες όλου του πλανήτη, όταν από άγνωστος εργάτης γίνεσαι ο ήρωας Ομάρ που βγήκε ζωντανός από το χώμα, όταν όλες οι κάμερες, οι φωτογραφικές και τα μικρόφωνα στοχεύουν εσένα, εσύ αποφασίζεις ότι θέλεις να ‘βροντοφωνάξεις’ και να δείξεις σε όλη την υφήλιο πως είσαι ένας περήφανος οπαδός της Κόλο Κόλο.

(REUTERS) Trapped miner Omar Reygadas holds up a flag of the Colo Colo soccer team as he is wheeled to a field hospital after reaching the surface to become the 17th to be rescued from the San Jose mine in Copiapo October 13, 2010.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Η φωτογραφία της εβδομάδας, Ιστορίες για το τζάκι, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η ομάδα που γλίτωσε τον θάνατο

Μετά από κάθε αεροπορικό δυστύχημα ή τρομοκρατική ενέργεια βγαίνουν πάντα ιστορίες ανθρώπων που μέσω σειράς συμπτώσεων δεν έχασαν τη ζωή τους. Μια τέτοια ιστορία είναι και αυτή της ομάδας που έκανε το γύρο του κόσμου σε μια τουρνέ που όμοιά της δεν έχει ξαναγίνει. Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζουμε τους Ντάλας Τορνέιντο. Το 1968 σχηματίστηκε με […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σίριλ Ρίτζις: O ήρωας με το χαμόγελο

Ήταν τέλη Σεπτέμβρη του 1978 όταν η Τσέλσι υποδεχόταν στο Στάμφορντ Μπριτζ τη Γουέστ Μπρομ. “Το να πηγαίνεις στο γήπεδο εκείνη την εποχή όντας μαύρος ήταν μια αρκετά άβολη εμπειρία. Έπρεπε να έχεις το κεφάλι χαμηλωμένο και να κρατάς τις σκέψεις σου για τον εαυτό σου” θυμάται ο Έρμαν Ούσλι, μετέπειτα βουλευτής και πρόεδρος της […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

7 σχόλια σχετικά με το “Οπαδισμός είναι…”

  1. Ο/Η 1 radical Green λέει:

    Μπράβο για την ανάρτηση!!!

    Σεβασμός στους 33…

  2. Ο/Η bladerunner82 λέει:

    ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ.
    ΑΠΟΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟ.
    ΣΤΑ 700 ΜΕΤΡΑ,ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ,ΑΝΑΔΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ,ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΝΩΣΤΗ ΤΗΝ ΚΟΛΟ ΚΟΛΟ(ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΟΜΑΔΑ,ΠΑΡΑ ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΟΝΟΜΑ)

  3. Ο/Η balkou λέει:

    Παρεξηγείτε… Ο άνθρωπος ήθελε να εκφράσει την άποψη του για το συγκεκριμένο ορυχείο που παραλίγο να τους στερήσει τη ζωή…:)

  4. Ο/Η duendes λέει:

    Το σκεφτήκαμε.
    Ίσως το πανί είναι η απάντηση του στην ερώτηση “πως την βγάλατε εκεί πέρα κάτω ..’καθαρή’ 33 μαντράχαλοι τόσο καιρό”.

  5. Ο/Η Elaith λέει:

    Σα δεν ντρέπεστε

  6. Ο/Η bladerunner82 λέει:

    ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

  7. Ο/Η charlie λέει:

    Εντυπωσιακό αλλά όχι όσο η περίπτωση ενός άλλου από τους 33, του Φράνκλιν Λόμπος, 53 ετών σήμερα, που έπαιξε μπάλα επαγγελματικά στη Χιλή σε Αντοφαγκάστα, Κομπρεσάλ (1η κατηγορία-κατά ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ το σήμα της ομάδας είναι ένα κράνος ανθρακωρύχου!!!!), Ντεπόρτες Λα Σερένα (1η κατηγορία), Σαντιάγκο Γουόντερερς (που δεν έχουν έδρα το Σαντιάγκο!!!!), Ντεπόρτες Ικίκε (1η κατηγορία), Ουνιόν Λα Καλέρα (1η κατηγορία). Πρέπει να φόρεσε και μερικές φορές (λίγες) την φανέλα της εθνικής τους.
    Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, που έπαιξε επαγγελματικά 12-14 χρόνια στη χώρα του αναγκάστηκε να κάνει μεροκάματα στα ορυχεία στα 50 του. Και να ζήσει όλο αυτό το πράγμα.
    Φοβερές ιστορίες γράφει η ζωή.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.