To καλύτερο πραγμα στην Ελλαδα είναι οτι ο καθένας μας ξέρει ακριβώς ότι χρειάζεται για να παίξει/κριτικάρει/διαμορφώσει άποψη για τη μπαλα. Ετσι έχουμε και τη μπαλιτσα που μας αξίζει. Με κουράζει να μιλάω για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Με κουράζει ιδιαίτερα. Γιατί οι «αντίθετοι» θα πούν από το μέχρι ότι μιλάω με παρωπίδες μέχρι ότι παίρνω και … λεφτά από το Μαρινάκη να τα γραφω. Οι συμπαθούντες θα πουνε τα δικά τους με ενα κλασσικο «ναι μεν αλλά». Γιατί το κλισέ είναι η ισχύς του Ελληνος, του οποίου ο τράχηλος ως γνωστόν ζυγόν δεν υπομένει, ούτε ποδοσφαιρικό. Αν γράψω καλά για την ομάδα μου είμαι γάβρος, αν γράψω άσχημα δεν είμαι γάβρος.

Για να μη μακρυγορώ μπαλα δεν ξέρω. Ετσι απλά. Ξέρω ότι το γκαβό μου το κεφάλι και τα στραβά μου τα ματάκια πιάνουνε την ώρα που βλέπω και τελος τα δίδραχμα. Γι’ αυτό και δε γράφω…άρθρα. Αν έγραφα άρθρα δε θα τα έγραφα στο «Σομπρέρο» με ανταμοιβή μια πίτσα τη δεκαετία (μου τη χρωστάει ακόμα ο Darth). Θα έγραφα στον Κοκκινογαβροαθλητή και θα κονόμαγα και μια χαρούλα. Ασε που δε θα έδινα και δεκάρα τι θα πούνε γι’ αυτα που γράφω.

Με λίγα λόγια γιατί παλι γράφω ότι θέλω. Μου αρέσει που παίζει ο Ολυμπιακός ποδόσφαιρο βασικό (όχι τίποτα τρομερό) γιατί μέχρι πέρσι έπαιζε το όργανό του, και δε μου άρεσε και η μουσική. Θεωρώ ότι λείπουν 3-4 παίκτες για να φτιάξει μια σεβαστότατη ομάδα. Λίγο μπερδεμένο βλέπω τον Παναθηναϊκό, κυρίως γιατί πιστεύω δεν ξέρουν ακόμα αν πάνε καλά ή … όχι. Με λίγα λόγια περιμένω να δω τι θα γίνει με τον Νιόπλια. Για τον ΠΑΟΚ πραγματικά δεν περίμενα τέτοια ελεύθερη πτώση, ίσως όπως λένε και οι Παοκτζήδες που σίγουρα γνωρίζουν περισσοτερα από μένα κάτι να τρέχει «στα μέσα». Πάντως φέτος ξεκίνησε οπως ακριβώς…δεν θα έπρεπε.

Ο Άρης είναι η απορία μου γιατί πάντα του είχα μια συμπάθεια. Ακόμα και τότε που σαν ομάδα ήταν για κλάμματα, ακόμα και τότε που με Φοιρούς και Κούηδες χτύπαγε τίτλους. Εξαπανέκαθεν που λεω ο Ελληνάρας. Αλλά το φετινό το αλλοπρόσαλλο με ψιλοτρομάζει. Ήττα από τον Παναθηναϊκό , ανεξάρτητα από το πέναλτι, με κατω τα χερια (δεν λεω στημένο μην ορμήξει κανεις, μιλαω για χαλια εμφάνιση) και λιγες μερες μετά να μια ζμπουτζιά στην Ατλέτι (μια νίκη που είχα γράψει άλλωστε οτι τη ζήλεψα. Νίκη στην Τούμπα, λίγες μέρες μετά κουάτρο τεμάχιος από την ΑΕΚ που ναι μεν, άλλαξε προπονητή αλλα … ρε παιδιά δε γινονται αυτά!

Τελος παντων. Χωρίς ουδεμία ελπίδα να καλυτερέψει ποτέ το Ελλήνικος Ποντόσφαιρος σας αφήνω και σήμερα , αρκετή η κουραστική πολυλογία μου. Και για όνομα του θεού , κάποτε ας γίνουμε λιγότερο παντογνώστες.