Δεν εχουν τελειώσει ακόμα τα παιγνίδια την ώρα που γραφω τουτο δω, αλλά ο Αρης έχασε , ο ΠΑΟΚ έχασε, ο Παναθηναϊκός έχασε, η ΑΕΚ χάνει από τον Ηρακλή. Κοινός παρανομαστής εύκολος, όσο εύκολες σχετικά είναι και οι δια μέσω του χρόνου συγκρίσεις. Η Ευρώπη. Οι Ελληνικές ομάδες αποδυκνείουν ότι τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσαρμοστούν στα κλασικά «δύο καρπούζια σε μια μασχάλη», κάτι που άλλες ομαδες στο εξωτερικό το κάνουν εύκολα.

Και τίθεται το θέμα , αρκεί το κλισέ του διαφορετικού και ανώτερου ποδοσφαιρου στο εξωτερικό για να το «κλείσει» αυτό το θέμα; Μήπως τελικά απλά στην Ελλάδα, δεν είμαστε λαός για ποδόσφαιρο; Μήπως βολευόμαστε πανεύκολα και όταν σκάνε τα ζόρια οι «ομάδες-τιτάνες» γίνονται με τη μία ομάδες της πλάκας;

Επιπλέον, άκουσα (αλλά δεν έμαθα καθώς δεν είδα κατι) για τα επεισόδια στο ΟΑΚΑ. Τελικά τι στο καλό γίνεται; Εχουμε το ποδόσφαιρο που θέλουμε; Και αν όχι ποιός και τι μπορεί να αλλάξει την κατάσταση; Τι φταίει που εγω που είμαι ένας άνθρωπος που ζούσε για να φτασει η ώρα του αγώνα, δεν δίνω πια δεκάρα;

Ιδέα δεν έχω , ειλικρινά. Και περιμένω να τελειώσουν τα παιγνίδια για να γραψω τίποτα , αν και δε βλεπω να αλλάζουν πολλά πράγματα. Και καλό θα ήταν όσοι βλέπουμε το θέμα από την άποψη «οι δικοί μας δεν κάνανε τίποτα» να θυμόμαστε την ρήση με τη φωτιά στο σπίτι του γείτονα…