Εχοντας «καταλαγιάσει» λίγο η σκόνη από το «περιβόητο» (όπως όλα τα αλλα που έγιναν και όλα όσα θα γίνουν) ντέρμπι, έχω διαβάσει, ακούσει και μάθει ενα σωρό πράγματα.  Κανένα βέβαια από αυτά δεν διαφέρει απ’ όσα διάβαζα, άκουγα και μάθαινα μετά από κάθε ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού. Τα ίδια πάντα. Και απο δω και απο κει. Ανεξαρτήτως ονόματος ομάδων. Οχι τώρα θα αφήσουμε εναν Μπέο και έναν Ψωμιάδη ή εναν Πηλαδάκη και έναν Πανόπουλο να μας πάρουνε τα πρωτεία στις αηδιες; Οχι φυσικά!

Δειλές προσπάθειες θα ξεκινήσουν από αυτούς που επιλέξαμε να διασύρουν και να καταστρέψουν το ποδόσφαιρό τους να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα και να μπαλώσουν τις ΠΑΠΑΡΙΕΣ (με το συμπάθειο) που είπε οποιος πλησίασε μικρόφωνο μετα το ντέρμπι του Καραϊσκάκη, είτε κόκκινος είτε πράσινος. Ψευτικα λογάκια και αηδιούλες. Σε πρώτη ευκαιρία θα κάνουν παλι τα ίδια. Εξαιρώ τον Ερνέστο Βαλβέρδε που πιθανόν δεν έχει καταλάβει ακόμα σε τι λαμπρή χώρα ήρθε και πως πρέπει να πει πέντε κουβέντες τύπου «κοτες, λαγοί, παραγκες» κτλ, για να τον αφήσουμε κι αυτον να συμμετάσχει ισότιμα στη μεγάλη χαρά του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Παρεμπιπτόντως καλός χρυσός και άγιος είσαι Ερνέστε μου αλλά ντέρμπι ΠΟΤΕ θα κερδίσεις; (την είπα την κακία μου).

Γράφω αυτό το μικρό σημειωματάκι για να πω ακριβώς αυτό. Οτι δεν πρόκειται οι δηλώσεις που θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες να με κάνουν να αλλάξω γνώμη ή να δω με μεγαλύτερη συμπάθεια τους κάφρους (και δεν εννοω κανέναν φίλαθλο στο συγκεκριμένο αρθράκι) που μπήκαν πίσω απο τα μικρόφωνα μετα το ματς για να μας πείσουν για την «αντρίλα» τους. Παράγοντες και ποδοσφαιριστές. Και των δύο παρατάξεων ΞΑΝΑΛΕΩ. Και οποιος θέλει το δέχεται, οποιος δε θελει, εχω εισιτηριάκι για το επόμενο ντέρμπι. Μονο δυο χιλιαρικάκια, τσαμπα τιμή. Δεν θα αλλάξω που δεν θα αλλάξω κανένα κεφάλι, τουλάχιστον να πάω εγώ στον Ρέμο το βράδυ…