Το τελευταίο μεγάλο είδωλο

  [6 Σχόλια]
«Since love and fear can hardly exist together, if we must choose between them, it is far safer to be feared than loved».
Niccolo Machiavelli – The Prince
Πριν από 28 χρόνια, στις 24 Απριλίου, ένα αδύνατο 22χρονο παλικάρι πατούσε για πρώτη φορά τα ιερά ποδοσφαιρικά χώματα του Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες. Σε μια Ρίβερ Πλέιτ αποδυναμωμένη μετά την αποχώρηση μεγάλων ονομάτων όπως οι Πασαρέλα και Κέμπες, οι οπαδοί των Μιλιονάριος περίμεναν έναν σωτήρα στο πρόσωπο του ταλαντούχου Ουρουγουανού στη νίκη της Ρίβερ επί της Ουρακάν με 1-0. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα με δάκρυα στα μάτια αποχαιρετούσαν έναν από τους σημαντικότερους παίκτες της ιστορίας της ομάδας, που λατρεύτηκε από φίλους και σκόρπισε τον τρόμο σε αντιπάλους όσο ελάχιστοι ξένοι στην Αργεντινή.
Ο Έντσο Φραντσέσκολι, ο «Ελ Έντσο», ο «Ελ Ιμένσο (=τεράστιος)», ο Πρίγκιπας πιο απλά, είχε μια καριέρα με όλα τα απαραίτητα στοιχεία που υφαίνουν τις ιστορίες των μεγάλων ποδοσφαιριστών. Γεννημένος στο Μοντεβιδέο έπαιζε ποδόσφαιρο στη γειτονιά όλη μέρα, ακόμα και σε ομάδες 20 με 20 παιδιά διαφόρων ηλικιών με πρόχειρα τέρματα που είχαν πέτρες για δοκάρια. Από τα 6 του έπαιζε σε παιδικές ομάδες. Όταν μια Τετάρτη δεν πήγε στο σχολείο γιατί ψηνόταν στον πυρετό, οι γονείς του μίλησαν με τους δασκάλους για να τους ενημερώσουν. Η απάντηση ήταν: «Ας μην έρθει και την Πέμπτη και την Παρασκευή. Να γίνει καλά γιατί έχουμε κρίσιμο αγώνα το Σάββατο». Ήταν τότε 10 ετών.
Μεγαλώνοντας, έπρεπε να βρει κάποια ομάδα και όπως σε πολλές περιπτώσεις ταλαντούχων ποδοσφαιριστών κάποιοι δεν τον θεωρούσαν τέτοιο. Στην Πενιαρόλ (ομάδα που υποστήριζε) τον απέρριψαν, το ίδιο και στη Ρίβερ Πλέιτ του Μοντεβιδέο. Η αιτία η ίδια: «Είναι πολύ αδύνατος, πολύ παιδάκι. Ελάτε του χρόνου». Ο Φραντσέσκολι μπορεί να μην είχε κάνει ποτέ καριέρα ποδοσφαιριστή αν δεν υπήρχε ο παιδικός του φίλος Γκουστάβο Περντόμο. Μεγαλωμένοι μαζί, ο Περντόμο έφυγε στα 11 του ως μεγάλο ταλέντο για να πάει στους Γουόντερερς του Μοντεβιδέο. Όταν ήρθε η ώρα για ένα παιχνίδι απέναντι στο σχολείο του Έντσο, ο Περντόμο μίλησε γι’ αυτόν στον προπονητή του. Μετά τον αγώνα ο προπονητής Μαρτιαρένα πήρε τον Φραντσέσκολι στην ομάδα του. Έμαθε για την απόρριψη του Έντσο από τη Ρίβερ λίγες μέρες μετά. Αν το ήξερε νωρίτερα, ίσως να μην τον είχε πάρει αφού μια που ένιωθε μεγάλο σεβασμό στον τότε προπονητή της Ρίβερ.
Στις ακαδημίες των Γουόντερερς ο Έντσο κάνει τρομερά πράγματα. Ένα πολύ αδύνατο και πάντα προσγειωμένο παιδί που παίζει αμυντικό χαφ, παίζει 8αρι, παίζει σέντερ φορ, ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας. Ο γνωστός μας Χόρχε Μπάριος θυμάται τους προπονητές του να του λένε: «Εσείς απλά δώστε την μπάλα στον Έντσο». Ο Φραντσέσκολι  σκοράρει ακόμα και με ανάποδο ψαλίδι,  ένα γκολ που όσοι το είδαν τότε. το ξαναέζησαν  μερικά χρόνια αργότερα σε ένα φιλικό της αργεντίνικης Ρίβερ με την Εθνική Πολωνίας.
Το 1980 ο Φραντσέσκολι κάνει την πρώτη του εμφάνιση με την ανδρική ομάδα των Γουόντερερς και μέσα σε 2 χρόνια το όνομά του αρχίζει να ακούγεται πολύ. Προτείνεται στην Ρίβερ Πλέιτ που βρίσκεται σε κακά χάλια και τελικά οι Αργεντίνοι κάνουν μια πρόταση κοντά στις 300.000 δολάρια με ποσοστό μεταπώλησης. Ο Έντσο ταξιδεύει στο Μπουένος Άιρες και τα βρίσκει με την ομάδα, αλλά πίσω στην Ουρουγουάη η διοίκηση των Γουόντερερς δεν συμφωνεί στις δόσεις. Έτσι, γίνεται συμβούλιο ώστε τα μέλη να ψηφίσουν. Στην μαραθώνια συνεδρίαση μιλάει και ο ίδιος ο Φραντσέσκολι: «Θέλω να παίξω στη Ρίβερ, είναι μια μεγάλη ευκαιρία για μένα και πιστεύω ότι δεν θα μου το αρνηθείτε. Είναι μια ομάδα με επίπεδο και συγκεκριμένο στυλ, με οπαδούς που ξέρουν να εκτιμούν τους καλούς ποδοσφαιριστές. Γι’ αυτόν τον λόγο έχω πίστη. Θα τα καταφέρω στη Ρίβερ«. Τελικά στην ψηφοφορία αποφασίζεται να πωληθεί ο παίκτης και μετά από νέα παζάρια στις 21 Απριλίου του 1983 κλείνει οριστικά.
Τα πρώτα του λόγια προς τους οπαδούς της Ρίβερ είναι υπερβολικά ταπεινά: «Δυστυχώς για όλους μας, τα προσόντα μου έχουν μεγαλοποιηθεί και ελπίζω να μην σας εξαπατήσω. Έχω τη φιλοδοξία να ανταποκριθώ στις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν, αλλά είμαι απλά ένας ακόμα καλός παίκτης ανάμεσα στους παίκτες πρώτου επιπέδου της Ρίβερ. Δεν με θεωρώ τον σωτήρα της ομάδας. Το μόνο που θα κάνω την Κυριακή είναι να μην σκέφτομαι όλα τα μάτια που θα είναι στραμμένα πάνω μου«.
24 Απριλίου 1983, τα μάτια είναι κολλημένα πάνω του και με τις πρώτες 2-3 εντυπωσιακές του κινήσεις γίνεται ήδη σύνθημα στα χείλη των οπαδών της Ρίβερ. Τρεις μέρες αργότερα σκοράρει για πρώτη φορά με πέναλτι. «Φεύγοντας από το Μοντεβιδέο μου έλεγαν ότι στη Ρίβερ οι παίκτες είναι ανταγωνιστικοί και ότι υπάρχει κόντρα. Όταν έφτασα στην ομάδα, λόγω χαρακτήρα ήμουν απομονωμένος και δεν μιλούσα πολύ. Οι συμπαίκτες μου όμως με αγκάλιασαν αμέσως και στην πρώτη ευκαιρία μου είπαν να εκτελέσω το πέναλτι για να ανέβει η αυτοπεποίθησή μου».
Η Ρίβερ όμως δεν πηγαίνει καλά, τα οικονομικά προβλήματα οδηγούν τους παίκτες μέχρι και σε απεργίες, ο Έντσο ταλαιπωρείται από τραυματισμούς, ενώ του λείπουν οι γονείς του και η κοπέλα του. Παρ’ όλα αυτά καλείται στην Εθνική Ουρουγουάης όπου τα πάει περίφημα. Η αλλαγή προπονητή στην ομάδα κάνει τα πράγματα χειρότερα, αφού ο παίκτης δεν υπολογίζεται  από τον συμπατριώτη του Κουμπίγια και η Ρίβερ θέλει να τον πουλήσει στην Ντεπορτίβο Κάλι. Ο ίδιος αρνείται και δηλώνει ότι θα μείνει στην ομάδα για να τα καταφέρει. Ο Κουμπίγια δεν τον υπολογίζει καθόλου για 10αρι και αρχίζει να τον βάζει ως 8αρι. Ο Φραντσέσκολι τα πάει αρκετά καλά, παρ’ ότι δεν του αρέσει η θέση. Η αποτυχία του Κουμπίγια να κατακτήσει το πρωτάθλημα τον φέρνει εκτός ομάδας και ο προσωρινός προπονητής αλλάζει θέσεις στους παίκτες βάζοντας τον Φραντσέσκολι πιο μπροστά, να παίζει το 9,5 όπως ο ίδιος έλεγε, κάτι σαν 10αρι αλλά αρκετά προωθημένο. Αυτή η αλλαγή θέσης, ήταν καίρια. Η καριέρα του Φραντσέσκολι παίρνει ανοδική πορεία και ο παίκτης βελτιώνεται συνέχεια κάνοντας τους οπαδούς της Ρίβερ να τον λατρέψουν. Βγαίνει πρώτος σκόρερ, κερδίζει το βραβείο του καλύτερου παίκτη και τελικά παίρνει και το πρωτάθλημα. Τα κατορθώματά του τον κάνουν γνωστό και στην Ευρώπη και η Ρασίνγκ Παρί δίνει 4 εκατομμύρια για να τον πάρει. Ο Φραντσέσκολι δηλώνει: «Όταν έμαθα ότι ολοκληρώθηκε η μεταγραφή μου ένιωσα έναν κόμπο στον λαιμό. Μου είπαν ότι σκέφτονται να κάνουν έναν αγώνα και μια γιορτή. Όχι Θέε μου. Θα κλαίω σαν παιδί. Να θυμάστε ένα πράγμα: Θα τελειώσω την καριέρα μου στη Ρίβερ. Να θυμάστε αυτό που σας λέω απόψε».
Αγωνίζεται και στην Μαρσέιγ όπου κατακτά το πρωτάθλημα και βγαίνει καλύτερος ξένος παίκτης της Γαλλίας και στη συνέχεια πηγαίνει στην Ιταλία στις Κάλιαρι και Τορίνο. Την υπόσχεσή του την κρατάει όμως. Εφτά χρόνια μετά, στα 33 του πλέον επιστρέφει στη Ρίβερ Πλέιτ. Η επιστροφή του προκαλεί αμφιβολίες ακόμα και σε ανθρώπους μέσα στη Ρίβερ, όπως ο Πασαρέλα. Η ανάληψη της Εθνικής Αργεντινής από τον τελευταίο όμως ανοίγει τον δρόμο και με τον Αμέρικο Γκαλιέγο προπονητή ο Πρίγκιπας επιστρέφει στη Ρίβερ. Ο Έντσο δεν γυρίζει όμως για να το παίξει βετεράνος, παραμένει ο ίδιος σεμνός τύπος. Ο Μπούργκος κι ο Κρέσπο μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για τον Κύριο Φραντέσκολι, οι προπονητές του το ίδιο. Η επιστροφή είναι ακόμα καλύτερη από την πρώτη περίοδο. Κερδίζει 4 πρωταθλήματα, 1 Λιμπερταδόρες και ένα Σουπερκόπα Σουνταμερικάνα σκοράροντας με τρομερή συχνότητα. Ο Πρίγκιπας λίγο πριν πατήσει τα 40 εγκαταλείπει το ποδόσφαιρο. Υπόδειγμα αθλητή και επαγγελματία. Το ίνδαλμα ενός άλλου τεράστιου, του Ζινεντίν Ζιντάν που ονόμασε Έντσο τον γιο του προς τιμήν του μεγάλου Ουρουγουανού.

6 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 duendes // 25 Απρίλιος, 2011 στις 11:14

    Όλα ωραία και καλά, μεγάλος παικταράς ο Έντσο, αλλά τον ..Ντιέγκο Μιλίτο στην δεύτερη φώτο τι τον ήθελες; 🙂

  • 2 Veronica Lodge // 25 Απρίλιος, 2011 στις 17:15

    πρίγκηπας ο ένας,πρίγκηπας και ο άλλος!

  • 3 Veronica Lodge // 25 Απρίλιος, 2011 στις 17:28

    αγαπητέ duendes και στις δύο φωτογραφίες είναι ο francescοli!λόγω της καταπληκτικής τους ομοιότητας έχουν το ίδιο παρατσούκλι el principe!μόνη διαφορά ,τα μάτια του μιλίτο είναι πράσινα!

  • 4 Rouladen // 26 Απρίλιος, 2011 στις 08:09

    Υπεροχο αρθρο για εναν απο τους λιγους. Εσπασε το καλουπι μετα.

  • 5 balkou // 27 Απρίλιος, 2011 στις 20:26

    Άσε ρε, με τους απατεώνες της ΟΜ. Ας μετρούσε το γκολ του Πατίκα και θα βλέπαμε για ποιόν θα μιλούσε όλη η πλάση… :))

  • 6 greektotti // 12 Νοέμβριος, 2014 στις 22:53

    απλά μοναδικός,όπως μοναδικό για άλλη μια φορά ένα άρθρο εδώ για το νοτιομαερικάνικο ποδόσφαιρο…

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>