Ο Βίκτορ Χάρα και το πιο εύκολο γκολ της ιστορίας

  [11 Σχόλια]

Το πρωί της 12ης Σεπτεμβρίου 1973 το ‘Εθνικό Στάδιο της Χιλής’, στην πρωτεύουσα Σαντιάγκο, άνοιξε τις πόρτες του για να υποδεχτεί αμέτρητους πολιτικούς κρατούμενος που είχαν συλληφθεί την προηγούμενη μέρα κατά την οποία συνέβη το περίφημο coup d’état της χώρας, κατά το οποίο εκδιώχτηκε από την εξουσία (και θανατώθηκε) ο εκλεγμένος πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε για να αναλάβει ο δικτάτορας Αουγκούστο Πινοσέτ. Μέσα στις επόμενες μέρες τα περισσότερα στάδια έγιναν τόπος σκληρών βασανιστηρίων για τους περισσότερους κρατούμενους και η τελευταία κατοικία της ζωής για αρκετούς εξ αυτών.

Γνωστότερη όλων παραμένει η ιστορία του δασκάλου-ποιητή-τραγουδιστή Βίκτορ Χάρα ο οποίος εκτελέστηκε εν ψυχρώ μπροστά στους υπόλοιπους στον επίλογο μιας τραγικής σκηνής κατά την οποία οι στρατιωτικοί του ζητούσαν ειρωνικά να παίξει με μια κιθάρα τα φημισμένα τραγούδια του την ώρα που τα περισσότερα κόκαλα των χεριών του είχαν σπάσει από τα βασανιστήρια που προηγήθηκαν. Ο μύθος λέει ότι ο αιμόφυρτος αλλά απτόητος Χάρα ξεκίνησε να τραγουδάει ένα μέρος ενός τραγουδιού περί λαϊκής ενότητας, με αποτέλεσμα ένας αξιωματικός να βάλει ένα πιστόλι στον κρόταφο του και να πυροβολήσει (από τις καταθέσεις σε δικαστήριο που έγινε το 2009 αποκαλύφτηκε ότι πριν πυροβολήσει έπαιξε ‘ρώσικη ρουλέτα’ με το κεφάλι του Χάρα ενώ στην συνέχεια και μετά από εντολή του αξιωματικού δυο στρατιώτες ‘ολοκλήρωσαν το έργο του’).

Έναν περίπου μήνα μετά, στις 21 Νοεμβρίου, το ‘Εθνικό Στάδιο της Χιλής’ άνοιγε ξανά τις πόρτες του, αυτήν την φορά για χάρη του ποδοσφαίρου. Η Χιλή φιλοξενούσε την Σοβιετική Ένωση στο επαναληπτικό παιχνίδι των διηπειρωτικών πλέι οφ για την ομάδα που θα συμπλήρωνε το πρόγραμμα του Μουντιάλ του 1974 που θα διεξαγόταν στην Δυτική Γερμανία. Το πρώτο παιχνίδι στην Μόσχα είχε λήξει ισόπαλο 0-0 και όλα θα κρινόταν στην ρεβάνς. Μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους οι παίκτες της εθνικής ομάδας της Χιλής (μαζί με το διαιτητικό τρίο) παρατάχθηκαν κανονικά στον αγωνιστικό χώρο, έκαναν τυπικότατα την σέντρα και αφού αντάλλαξαν μερικές πάσες κατεβαίνοντας προς την αντίπαλη περιοχή, σκόραραν με τον αρχηγό της ομάδας. Απέναντι τους δεν υπήρχε… κανείς.

Η Σοβιετική Ένωση σε μια από τις πιο γνωστές φορές της Ιστορίας που η πολιτική και το ποδόσφαιρο συναντήθηκαν και έχασαν τον ξεχωριστό τους χαρακτήρα, αρνήθηκε να αγωνιστεί σ’ ένα γήπεδο στο οποίο είχαν τόσο πρόσφατα εκτελεστεί τόσοι κρατούμενοι, κυρίως αριστερών φρονημάτων, και στο οποίο όπως χαρακτηριστικά γράφτηκε την εποχή εκείνη «μπορούσες ακόμα να διακρίνεις κηλίδες αίματος». Η FIFA με την σειρά της δεν δέχτηκε να γίνει το παιχνίδι σε ουδέτερη χώρα κι έτσι με το πιο εύκολο γκολ που έχει μπει ποτέ σε ποδοσφαιρικό αγώνα η Χιλή πήρε το εισιτήριο για το παγκόσμιο κύπελλο.

11 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 sotiris // 26 Μάιος, 2011 στις 10:14

  • 2 Terimte // 26 Μάιος, 2011 στις 10:33

    άψογος…ευκαίρια να θυμόμαστε τέτοια σημαντικά αθλητικά γεγονότα που και που

  • 3 balkou // 26 Μάιος, 2011 στις 12:41

    Βρήκα αυτό… Όχι ότι αλλάζει πολλά στην ιστορία…

    http://en.wikipedia.org/wiki/Estadio_Nacional_%28Chile%29

    It is sometimes mistakenly believed that Chilean folk singer and political activist Víctor Jara was murdered at Estadio Nacional. He was actually murdered at the formerly called Estadio Chile, which was renamed in his honor in 2003.

  • 4 duendes // 26 Μάιος, 2011 στις 13:01

    Σε μια απ’ τις πηγές που βρήκα αναφερόταν ότι το ματς με τους Ρώσους ήταν ορισμένο να διεξαχθεί στο Στάδιο της Χιλής στο οποίο δολοφονήθηκε ο Χάρα και όχι στο εθνικό στάδιο (γεγονός που πάντως μου φάνηκε κάπως περίεργο).

    Αν ισχύει αυτή η αναφορά της wikipedia τότε μιλάμε για διαφορετικά γήπεδα, χωρίς αυτό βέβαια να έχει τόσο σημασία αφού και στα δυο υπήρξαν φυλακίσεις και εκτελέσεις κι επίσης οι Ρώσοι αρνήθηκαν κατηγορηματικά να παίξουν σε οποιοδήποτε γήπεδο στο Σαντιάγκο.

    ΥΓ. Εξαιρετική και η ταινία του Γαβρά που αναφέρεται λίγο πιο κάτω απ’ το σημείο που παραθέτεις:
    It is also important to note the 1982 film «Missing» by Greek filmmaker Costa-Gavras, depicting the September 11, 1973 US Government led coup d’état and execution of American journalists Charles Horman and Frank Teruggi at the Estadio Nacional de Chile

  • 5 DiChatz0707 // 26 Μάιος, 2011 στις 15:42

    Κανονικα δε θα πρεπε να ακυρωθει ως offside??? Δεν καλυπτεται απο κανεναν! #prospa8eia_gia_humor

  • 6 tre1926 // 26 Μάιος, 2011 στις 18:40

    ωραιο το κειμενο! δε γνωριζα αυτη την ιστορια.

  • 7 panagos // 26 Μάιος, 2011 στις 19:13

    Πολυ καλο αφιερωμα,τωρα που καλοκαιριαζει και δεν εχει πολυ μπαλα,αμα ευκαιρειτε βαλτε και αλλα τετοια κειμενακια (π.χ. πολεμος σαλβαδορ-ονδουρα που ξεκινησε απο τα μεταξυ τους μπαραζ).

  • 8 duendes // 26 Μάιος, 2011 στις 19:42

    @DiChatz0707, το ίδιο πράγμα παρατήρησα κι εγώ και πάνω που ανησύχησα για το πόσο έχει επηρεάσει την οπτική μου το Ελληνικό ποδόσφαιρο και η διαιτητολαγνεία του πρόσεξα ότι και στα σχόλια του βίντεο στο youtube υπάρχουν πολλοί ακόμα (ξένοι) που το σημείωσαν.

    @panago, στην κατηγορία ‘ιστορίες για το τζάκι’ μπορείς να βρεις πολλά παρόμοια ποστ. Για το μέλλον θα δούμε.

  • 9 michalis3 // 26 Μάιος, 2011 στις 20:05

    Στο βιντεο παντως ειναι το estadio nacional οπου και εκει υπηρχαν εκτελεσεις. Το estadio chile ειναι κλειστο σταδιο και εχει χωρητικότητα 4.500.

  • 10 Μουρης // 11 Σεπτέμβριος, 2014 στις 21:15

    Σκατά στους φασίστες!

  • 11 Laz // 24 Ιούνιος, 2015 στις 01:56

    Και φαντάσου, λέει, να δινόταν offside και να μην ήξεραν πως να συνεχίσουν! Δεν ξέρω για τη Δημοκρατία αλλά στη Δικτατορία σίγουρα υπάρχουν αδιέξοδα!

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>