Ο «τι μαλάκα είναι» που έγινε «μάγος»

  [7 Σχόλια]

Τριάντα εφτά καλοκαίρια πριν, στο μουντιάλ της Δυτικής Γερμανίας, η μεγάλη Ολλανδία του Γιόχαν Κρόιφ επικρατούσε χωρίς καμία δυσκολία της εθνικής Ουρουγουάης με 2-0 στον πρώτο αγώνα του ομίλου. Παρακολουθώντας την ήττα αυτή απ’ το Μοντεβιδέο ένας γενικός διευθυντής γνωστής εταιρείας καυσίμων της χώρας συνειδητοποίησε ότι αυτό για το οποίο ήρθε στην ζωή δεν ήταν τελικά το να ασχολείται με εταιρείες και θέσεις γραφείου. Έτσι, εν μια νυκτί, αποφάσισε να παρατήσει όλες τις πολυτέλειες που είχε αποκτήσει από εκείνη την επαγγελματική του καριέρα και να γίνει προπονητής με απώτερο όνειρο να βοηθήσει την Ουρουγουάη να επιστρέψει στην κορυφή.

Στην αρχή χρειάστηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια αποτυχημένης προσπάθειας που συνοψίζονται στην προσωπική του εξομολόγηση «αποκόπηκα από τους περισσότερους φίλους και συνεργάτες μου και έχασα κάθε ‘δύναμη’ που είχα. Αναγκάστηκα να πουλήσω την Μερσεντές μου και να κυκλοφορώ με το λεωφορείο» αλλά η συνέχεια όπως αποδείχτηκε ήταν πολύ καλύτερη, φτάνοντας στο να κερδίσει από τα ΜΜΕ και τον κόσμο το προσωνύμιο «el mago (ο μάγος)».

Ο Σέρχιο Μαρκαριάν, ο προπονητής που έμαθε γρηγορότερα Ελληνικά από οποιονδήποτε άλλο έχει πατήσει το πόδι του στην χώρα – σοκάροντας τους δημοσιογράφους σε μια καθιερωμένη συνέντευξη τύπου του Ιωνικού το 1998 όταν έχοντας μόλις λίγους μήνες στην Ελλάδα μίλησε στην γλώσσα μας καλύτερα από τον Ντούσαν Μπάγεβιτς που συμπλήρωνε ήδη μισή ζωή εδώ – και ο οποίος συνδέθηκε με την θρυλική φράση «τι μαλάκα είναι» μετέτρεψε το αποτυχημένο Περού των τελευταίων χρόνων σε μια αξιόμαχη ομάδα που προχθές πέτυχε την είσοδο της στους ημιτελικούς του Κόπα Αμέρικα, για πρώτη φορά από το 1983.

Ο Tim Vickery του αφιέρωσε εχθές ένα ολόκληρο κομμάτι στην σελίδα του BBC εκθειάζοντας τις ικανότητες του, υπενθυμίζοντας κάποια πολύ αξιοσημείωτα κατορθώματα της καριέρας του (όπως το ότι οδήγησε την Σπόρτινγκ Κρίστλα στον τελικό του Λιμπερταδόρες το 1997, κάτι που δεν μπόρεσε να κάνει καμία άλλη ομάδα από το Περού έκτοτε) και επισημαίνοντας την κλασσική ειρωνεία της Ζωής που φέρνει στον ημιτελικό απέναντι στον Σέρχιο την εθνική Ουρουγουάης, αυτήν για την οποία ξεκίνησαν όλα…

«I want to go into the World Cup qualifiers (which start in October) in a position where the opponents have more respect for us,» said Markarian a few months ago, «and for this the Copa America is perfect.»

That mission has already been accomplished. But after Saturday’s triumph Peru are hungry for more – which puts Markarian in an awkward position on Tuesday, when his team face Uruguay in the semi final.

7 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 er-rounder // 18 Ιούλιος, 2011 στις 21:00

    καλός προπονητής,τέλος!

  • 2 4minister // 20 Ιούλιος, 2011 στις 08:51

    Μπαγαπόντης

    Αδικήσαμε τον Σέρχιο Μαρκαριάν, όπως είπε ο Καραγκούνης, στο πέρασμά του από την Ελλάδα; Μπορεί! Πιθανότατα σε αποφάσεις του, όπως προπόνηση Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή πρωί για τους παντρεμένους και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο για τους ανύπαντρους, να μη δείξαμε την πρέπουσα σημασία και να ήταν πρωτοποριακές. Το βέβαιο είναι ότι και ο πονηρός Σέρχιο μας ψιλοαδίκησε. Μας είπε, π.χ., ότι έμαθε στον Ιωνικό ελληνικά σε δύο μήνες γιατί προσέλαβε δάσκαλο, ενώ ο πονηρούλης ζούσε στην Ελλάδα με την οικογένειά του μικρός για πάνω από έξι χρόνια και τα ήξερε φαρσί! Για τέτοιον μπαγαπόντη μιλάμε…

    http://www.sday.gr/page.ashx?pid=2&aid=63177&autid=4&sn=13

  • 3 Elaith // 20 Ιούλιος, 2011 στις 12:24

    Πολύ μεγάλος προπονητής ο Σέρχιο. Το δείχνει η καριέρα του και οι επιτυχίες που είχε παντού όπου δούλεψε.

  • 4 duendes // 20 Ιούλιος, 2011 στις 14:00

    😀

    Βρε τον απατεώνα τον Σέρχιο… Άκου εκεί «τα ήξερε από πριν». Κατέρρευσε ένας μύθος.

  • 5 charlie // 21 Ιούλιος, 2011 στις 05:09

    Γελάει η κοινωνία με τις ντεμέκ ξυπνητζήδικες ατάκες του Καρπετόπουλου.
    Γιατί από όλη την πορεία του Μαρκαριάν στην Ελλάδα βρήκε να μας πει για τις προπονήσεις που έκανε (κάτι που δεν μπορούμε να ελέγξουμε αλλά είναι πιασάρικο) και για το ότι… ήξερε ελληνικά από πριν γιατί έμενε εδώ λέει για έξι χρόνια όταν ήταν μικρός (που επίσης δεν επιβεβαιώνεται εύκολα αλλά ΟΚ)
    Μικρή λεπτομέρεια βέβαια ότι άλλοι (που κάνουν και τους δημοσιογράφους στην Ελλάδα) έχουν γεννηθεί και ζήσει όλη τη ζωή τους εδώ και πάλι δεν ξέρουν να μιλήσουν σωστά ελληνικά.

    Τέλος πάντων και πέρα από τις γραφικότητες και τον εύκολο κανιβαλισμό αυτά που έχει κάνει ο Μαρκαριάν στην καριέρα του (και μάλιστα χωρίς ιδανικές συνθήκες, χρήματα, λουξ εγκαταστάσεις κτλ, τα έχουν πετύχει ελάχιστοι προπονητές από αυτούς που πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα

    Αφού ανέβασε την Μπέγια Βίστα (από την οποία ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα με τις μικρές ομάδες)στην α’ εθνική της Ουρουγουάης, ξεκίνησε την περιπλάνησή του στον κόσμο:

    2 πρωταθλήματα με την Ολίμπια (Παραγουάη)
    1 πρωτάθλημα με την Σέρο Πορτένιο (Παραγουάη)
    1 πρωτάθλημα με την Ουνιβερσιτάριο (Περού)
    1 πρωτάθλημα με την Σπόρτινγκ Κρυστάλ (Περού)
    2 πρωταθλήματα με την Λιμπερτάδ (Παραγουάη)
    1 πρωτάθλημα με την Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε (Χιλή)
    δλδ 8 πρωταθλήματα με 6 διαφορετικές ομάδες σε 3 διαφορετικές χώρες, σε 3 σερί δεκαετίες

    Δεν βάζω ψηλά πλασαρίσματα (π.χ. 2ες θέσεις) στα πρωταθλήματα, δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

    Επίσης πήρε το προολυμπιακό τουρνουά με την Παραγουάη το ’91 και προκρίθηκε στους Ο.Α. της Βαρκελώνης (για 1η φορά στην ιστορία της χώρας)

    Πήγε την Σπόρτινγκ Κρυστάλ στον τελικό του Λιμπερταδόρες (καλύτερη πορεία στην ιστορία της)
    Πήγε τον ανύπαρκτο Ιωνικό στην Ευρώπη
    Πήγε τον ΠΑΟ στους «8» του ΤΣΟΥ ΛΟΥ περνώντας 2 ομίλους και καπάκι την επόμενη χρονιά στους «8» του ΟΥΕΦΑ.
    Σημειώνω για όσους μπερδεύονται ότι αυτές είναι οι 2 καλύτερες πορείες του ΠΑΟ στα 2 αυτά κύπελλα τα τελευταία 15 χρόνια.

    Πήγε την Παραγουάη στο Μουντιάλ του ’02 (δεν ήταν στην τελική φάση)
    και τώρα πήγε το Περού στους «4» του Κόπα Αμέρικα

    Για ΟΛΑ ΑΥΤΑ ο Μαρκαριάν έχει εδώ και πολλά χρόνια το παρατσούκλι «El Mago», δεν έγινε τώρα βέβαια.
    Θα βγει πάλι κανένας μάγκας δημοσιογράφος να μας γράψει πόσο γραφικός ήταν ο «πιγκουίνος».
    ‘νταξ’ ασ’ούμε… τι να μας πει κι αυτός ο Μαρκαριάν για μπάλα άμα λάχει…

  • 6 γιώργης // 12 Φεβρουάριος, 2015 στις 14:33

    ξαναζεσταίνω το θέμα με αφορμή την πρόσληψη ενός από τους αγαπημένους μου προπονητές στην εθνική Ελλάδος.
    Ήμουν φαντάρος σε φυλάκιο όταν παραλίγο (ας όψεται αυτός ο γιγάντιος παίχτης που λέγεται πουγιόλ) να πετάξουμε έξω την μπαρτσελόνα από το τσουλου. Στο ημίχρονο είχα πει στον έντρομο ολυμπιακάκια ανθύπα – αξιωματικό υπηρεσίας οτι άμα περάσουμε θα σηκώσω στον ιστό την σημαία του παναθηναϊκού και θα αρχίσω να βαράω ντουφεκιές με το όπλο στη σκοπιά (είχα νούμερο 12-2 ή 2-4 δε θυμάμαι)και ας υπηρετήσω μια εσο παραπάνω. Και παρά τον πικρό αποκλεισμό, θυμάμαι ακόμα πόσο περήφανος ένοιωθα οταν οι γαύροι συνάδελφοι, ανάσαναν με ανακούφιση και άρχισαν τις ειρωνίες με το τελικό σφύριγμα, ενώ όλο τον αγώνα ειχανε πιάσει γωνία και δε μιλάγανε.
    θα σ’αγαπάω πάντα σεργιο μαρκαριαν

  • 7 Elaith // 12 Φεβρουάριος, 2015 στις 23:41

    Θεούλης !
    Ρισπέκτ.

    Το Σομπρέρο στηρίζει Σέρχιο εννοείται…

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>