Ο Τζόρτζ Μπεστ και το σομπρέρο του

  [7 Σχόλια]

George Best (22 May 1946 – 25 November 2005)

7 Φεβρουαρίου του 1970, η Νορθαμπτον υποδέχεται την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για το κύπελλο Αγγλίας σ’ έναν αγωνιστικό χώρο βγαλμένο από μετάδοση αγώνα Ελληνικής δεύτερης εθνικής που διεξάγεται μετά από τριήμερο ασταμάτητης βροχής. Ο προπονητής των γηπεδούχων αναθέτει στον Ρόι Φέρφαξ να μαρκάρει στενά τον Τζόρτζ Μπεστ, τον ποδοσφαιριστή που κάποτε τόλμησε και εκστόμισε την φράση «αν είχα γεννηθεί άσχημος, δεν θα είχατε ακούσει ποτέ για τον Πελέ«.

Το παιχνίδι λήγει 2-8. Ο Τζόρτζ Μπεστ πετυχαίνει 6 γκολ. Στα δυο εξ αυτών προσπερνάει και τον τερματοφύλακα. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι δεν είναι καν στην καλύτερη του μέρα, αφού σε καμία περίπτωση δεν χρειάζεται να πετύχει ένα απ’ τα κλασσικά του γκολ απ’ αυτά που ‘χορεύει’ μέσα στη μεγάλη περιοχή τουλάχιστον τέσσερις αντιπάλους πριν σκοράρει άνετα και ωραία με απλό πλασέ από τα τρία μέτρα. Μετά το παιχνίδι ο Ρόι Φέρφαξ δηλώνει στους δημοσιογράφους: «Η μόνη φορά που κατάφερα να βρεθώ πολύ κοντά του ήταν όταν χαιρετηθήκαμε στο τέλος του αγώνα».

7 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Veronica Lodge // 25 Νοέμβριος, 2011 στις 22:15

    Maradona good,Pelé better,GEORGE BEST!

  • 2 Ανώνυμος // 26 Νοέμβριος, 2011 στις 04:44

    Aτυχος στην καταγωγη του,ατυχος στην ομαδα που διεπρεψε,ηρθε και το ποτο και εδεσε…

    Τεραστιος παιχτης,ελαχιστοι εχουν περασει που ξερανε τετοια μπαλα (ειδικα απο τη συγκεκριμενη περιοχη της υφηλιου…)

  • 3 fobos2 // 27 Νοέμβριος, 2011 στις 01:52

    Καλός μεν, χαλβάς δε…

    Όταν, πάντως, γίνεται συζήτηση για το πόσο καλός είναι ή ήταν ένας παίκτης, η σύγκριση γίνεται με το δίδυμο Πελέ-Μαραντόνα. Από αυτό και μόνο, φαίνεται να μην υπήρξε κανείς καλύτερός τους. Ή τουλάχιστον, κανείς δεν το πιστεύει στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν λέει κάτι διαφορετικό.

    Είχα ένα γνωστό κάποτε, που ήταν ανακατεμένος με τα ποδοσφαιρικά στην παλιά Σοβιετική Ένωση (από τη δεκαετία το ’60, ακόμα). Είχε δει ζωντανά Πελέ, Μαραντόνα, Κρόιφ και τους λοιπούς της εποχής στις μεγάλες φόρμες τους. Τον ρώτησα, λοιπόν, ποιός ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής.

    «Α, εύκολο», μου λέει. «Ο Μαραντόνα, με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους».

    Στραβώνω εγώ, που ο Μαραντόνα μου κάθεται στο στομάχι, σχεδόν όσο ο Πέπε κι ο Ντι Μαρία (αν και δεν έπαιζαν ακόμα τότε). «Κι ο Πελέ;», το ρωτάω. «Δεν ήταν αυτός καλύτερος ποδοσφαιριστής από το Μαραντόνα;»

    «Όχι, ρε», μου απαντάει. «Ποδοσφαιριστής, δε με ρώτησες;»

    «Ναι.»

    «Ε, ποδοσφαιριστής ο Μαραντόνα. Ο Πελέ έπαιζε κάτι άλλο.»

    «Μπαρδόν; Τι άλλο;»

    «Που να ξέρω ‘γω, ρε συ; Ποδόσφαιρο πάντως, δεν ήταν. Κι ο Μπλαχίν (σ.σ.: Αδερφικός του φίλος, όπως ανακάλυψα αργότερα, σε κάποια τυχαία επίσκεψή μου στο σπίτι του), το ίδιο έλεγε, μια φορά που το συζητούσαμε.»

    Πάντα μου άρεσε αυτή η ιστορία. Είναι και ένας πολύ όμορφος τρόπος να απαντήσεις στο δίλλημα Πελέ ή Μαραντόνα: Μαραντόνα, γιατί ο Πελέ ήταν αλλού.

  • 4 Nucky // 27 Νοέμβριος, 2011 στις 16:46

    Προτιμω το διαλογο Πελε-Μαραντονα:
    -Ο Θεος με εστειλε στη γη να παιξω μπαλα
    -Δε θυμαμαι να εστειλα κανεναν

  • 5 duendes // 27 Νοέμβριος, 2011 στις 18:13

    Το δίλημμα Πελέ ή Μαραντόνα έχει συζητηθεί αρκετές φορές και στο σομπρέρο. Επιμένω πάντως να μην παίρνω θέση σε καμία απ’ αυτές τις συγκρίσεις. Άλλες εποχές, άλλο ποδόσφαιρο, άλλοι ρυθμοί, άλλες ομάδες, άλλες… Τεράστιοι όλοι τους, ο καθένας με το δικό του χαρακτηριστικό στυλ.

    Όσο για τα περί ατυχίας που επικαλείται ο ανώνυμος, προτιμώ να το βλέπω σαν ‘επιλογή’.

  • 6 fobos2 // 27 Νοέμβριος, 2011 στις 23:00

    Συνήθως τέτοιες «επιλογές» δεν είναι τελείως προσωπικές. Εξαρτάται π.χ. και από που, πότε με μαζί με ποιούς μεγαλώνεις και ζεις.

    …Αν και, στην περίπτωση του Μπεστ, ήταν παρέμβαση της Μητέρας Φύσης. Του σχέδιό Της για αφαίρεση του γενετικού υλικού των Άγγλων από την αναπαραγωγική αλυσίδα, μέσω της ενεργοποίησης κατάλληλου γονιδίου στον πληθυσμό τους που οδηγεί σε ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό, παρεμποδιζόταν ισχυρά από τα λίγα τελευταία αρσενικά στο νησί, σαν το Μπεστ. Χρειάζονταν, λοιπόν, κάτι πολύ δραστικό και άμεσο για να τον αντιμετωπίσει.

  • 7 balkou // 30 Νοέμβριος, 2011 στις 10:12

    Στη σύγκριση Πελέ-Μαραντόνα, πριν τον Μπεστ, σφήνα μπαίνουν οι Ντι Στέφανο, Πούσκας και Κρόιφ. Και κάποιοι πεθαμένοι (πλέον) που πρόλαβαν και προπολεμικό ποδόσφαιρο λένε για Σίντελαρ και Μεάτσα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>