Τα παιδικά τα όνειρα

Ο Νταβίντ Τρεζεγκέ, στα 35 του πλέον, έχει σταματήσει να είναι εδώ και καιρό ένας ποδοσφαιριστής πρώτης διαλογής. Τα χρόνια και οι τραυματισμοί έφεραν μια ένδοξη καριέρα σε πτώση. Μια καριέρα με Μουντιάλ, Euro, πρωταθλήματα Ιταλίας και Γαλλίας και πολλές προσωπικές επιτυχίες. Μπορεί όλα αυτά να είναι σημαντικά επιτεύγματα και μπορεί να έχει σκοράρει πάνω από 200 γκολ στην καριέρα του, πολλά από τα οποία σε πολύ σημαντικούς αγώνες, αλλά το τελευταίο του γκολ το Σάββατο που μας πέρασε ήταν ένα από τα πιο σημαντικά της καριέρας του.

Ένα γκολ που δεν έκρινε τον αγώνα, ένα γκολ που απλά έκανε το 3-0 σε έναν αγώνα Β’ Εθνική. Κι όμως ήταν ένα γκολ που το χάρηκε με την ψυχή του. Ο Τρεζεγκέ γύρισε να παίξει στην Αργεντινή μετά από πολλά χρόνια (αν και γεννημένος στη Γαλλία, μεγάλωσε στο Μπουένος Άιρες) και το έκανε για να παίξει στην αγαπημένη του ομάδα, τη Ρίβερ Πλέιτ. Το έκανε για να πραγματοποιήσει το παιδικό του αυτό όνειρο. Οι τραυματισμοί της Ρίβερ του έδωσαν ευκαιρία να μπει αλλαγή στον αγώνα με την Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια και το 3-0 (με κλασσική τρεζεγκίστικη κεφαλιά) πανηγυρίστηκε έξαλλα τόσο από τον ίδιο, όσο και από τους οπαδούς της Ρίβερ στο Μονουμεντάλ.

“Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή για μένα, ζω κάτι μοναδικό. Νιώθω πράγματα που δεν έχω νιώσει ποτέ ξανά. Ούτε με τη Γιουβέντους, ούτε με τη Μονακό, ούτε ακόμα με την εθνική Γαλλίας. Όντας οπαδός της Ρίβερ, το να βλέπεις και να ζεις το πάθος και την πίεση που υπάρχει σ’αυτή την ομάδα με κάνει να έχω περισσότερη αδρεναλίνη από ποτέ” δήλωσε ο Γάλλος φορ που αποδεικνύει ότι υπάρχουν και ποδοσφαιριστές που θέλουν κι άλλα πράγματα εκτός από το να μεγαλώνουν τον τραπεζικό τους λογαριασμό. Παράτησε τα χρήματα στα Εμιράτα και δεν έψαξε κάποιο γραφικό ποδοσφαιρικό προορισμό για να κερδίσει ένα ακόμα συμβόλαιο. Προτίμησε να κάνει κάτι που αγαπάει όπως και όταν έμεινε στη Γιουβέντους παρά τον υποβιβασμό, μαζί με τον Μπουφόν, τον Νέτβεντ και τον Ντελ Πιέρο.

Την ίδια στιγμή στο ίδιο γήπεδο εξελισσόταν μια άλλη ιστορία, καθώς δεν ξεχνάμε ότι η Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια είναι η ομάδα του Κριστιάν Φαμπιάνι. Ένας ακόμα ποδοσφαιριστής που πραγματοποίησε το παιδικό του όνειρο να παίξει στην ομάδα τής οποίας το σήμα έχει χτυπήσει και τατουάζ. Μόνο που ο Φαμπιάνι πέρασε από τη Ρίβερ και δεν ακούμπησε και έφυγε τελικά ως αποτυχημένος. Ο Φαμπιάνι έγραψε στο τουίτερ πριν το παιχνίδι ότι έχει τρομερό άγχος, σαν να πρόκειται να παίξει σε αγώνα πρώτη φορά. Το άγχος του μάλλον ήταν δικαιολογημένο τελικά. Οι οπαδοί των Μιλιονιάριος δεν ξεχνούν και κάθε φορά που ο “Όγκρο” έπιανε την μπάλα, το γήπεδο έπαιρνε φωτιά από τις αποδοκιμασίες.

Ο Κριστιάν έφυγε τελικά με τρία γκολ στην πλάτη του και φρόντισε με την αποχώρησή του να σβήσει οριστικά κάθε ελπίδα συμφιλίωσης με τους οπαδούς της αγαπημένης του ομάδας, καθώς κατά την αποχώρησή του από τον αγωνιστικό χώρο έδειξε με εμφατικό τρόπο τα καμπανέλια του σε όσους τον έβριζαν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

βιντεοθεραπεία, Ιστορίες για το τζάκι, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το φιλικό των εκατό ετών

Κάπου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα οι βρετανικές ομάδες έπαιζαν συχνά τον ρόλο του ποδοσφαιρικού ιεραπόστολου. Ταξιδεύοντας σε μέρη που ακόμα το “όμορφο παιχνίδι” ήταν στα σπάργανα, η παρουσία τους έκανε ακόμα πιο δημοφιλές το άθλημα. Ειδικά στη Ν. Αμερική πολλές από τις ομάδες χρωστούν την ύπαρξή τους σε Ευρωπαίους που μετανάστευσαν ή σε κάποιες […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το τριπλό χατ τρικ του Τζακ Μπάλμερ

Με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο να αποτελεί παρελθόν και την Ευρώπη (μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο) να μαζεύει τα κομμάτια της, οι Άγγλοι – μετά από 6 χρόνια πολέμου – έβαλαν μπρος για την επιστροφή στη μεγάλη τους αγάπη. Τη μπύρα. Το ποδόσφαιρο. Η σεζόν 1946/1947 ήταν η αφετηρία για να (ξανά)αρχίσει το επαγγελματικό φουτμπόλ […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Τα παιδικά τα όνειρα”

  1. Ο/Η charlie λέει:

    Πολύ ωραίο γκολ. Το χαμόγελό του μετά τα λέει όλα.
    Νομίζω ότι το καλύτερο κλείσιμο για την καριέρα του θα ήταν να παίξει με τη Ρίβερ στην 1η κατηγορία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.