Πυραμίδες και άλλα σχήματα

  [8 Σχόλια]

Ένα από τα πιο δημοφιλή ποδοσφαιρικά βιβλία των τελευταίων ετών είναι αυτό του Τζόναθαν Γουίλσον με τίτλο «Αντιστρέφοντας την πυραμίδα» (Inverting the Pyramid: The history of football tactics). Πρόκειται επί της ουσίας για μια ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, από το πώς ξεκίνησε μέχρι το πώς έχει μεταμορφωθεί σήμερα πάντα σε αντιστοιχία με την τακτική και κυρίως τα συστήματα. Η αφορμή είναι ενδιαφέρουσα, καθώς επί της ουσίας ο συγγραφέας προσπαθεί να εξηγήσει στους συμπατριώτες του γιατί διάολε η Αγγλία πηγαίνει πάντα ως φαβορί (τουλάχιστον στα μυαλά των Άγγλων) και αποτυγχάνει τελικά και γιατί δεν φταίει πάντα ο ποδοσφαιριστής που δεν καταθέτει κολοκοτρωνέικη ψυχή στο γήπεδο, αλλά παίζουν ρόλο κι άλλοι παράγοντες.

Το βιβλίο του Γουίλσον αποτελεί μια τεράστια πηγή ποδοσφαιρικών ιστοριών, θυμίζοντας σε αρκετά το βιβλίο του Άλεξ Μπέλος που είχαμε δει πριν λίγο καιρό και το οποίο αναφέρει αρκετές φορές, με τη διαφορά όμως ότι έχει πολλή μα πάρα πολλή συστηματολογία. Ξεκινώντας από το παραδοσιακό 2-3-5 που έπαιζαν οι ομάδες, την μαγική Σκωτία του 1900 που ήταν η πρώτη ομάδα που προσπάθησε να δώσει και καμιά πάσα, την χρήση ενός τρίτου αμυντικού που θεωρήθηκε καταστροφή του ποδοσφαίρου (!!) αρχικά και στροφή προς την άμυνα,  μέχρι το ιστορικό σύστημα WM και την σημερινή κατάληξη με τις περισσότερες ομάδες να παίζουν με έναν επιθετικό και την πλήρη αντιστροφή της πυραμίδας.

Το καλό του βιβλίου είναι ότι είναι τρομερά πλήρες, με αναφορές, με παραδείγματα, με σχεδιαγράμματα, σχολιάζοντας την Ουγγαρία του Πούσκας, την Μίλαν του Σάκι, τη Βραζιλία του Πελέ, τα καμώματα του Μπιλάρδο, το Μαρακανάο, την σοβιετική σχολή και την μεγάλη Διναμό Κιέβου μέχρι ομάδες Β’ Εθνικής στην Ιταλία και το ποδόσφαιρο στα καφέ της Βιέννης. Το κακό είναι ότι κάποιες φορές γίνεται τρομερά δυσανάγνωστο, με άπειρες αναφορές ονομάτων που κουράζουν και πολύ συχνά μοιάζει περισσότερο με διδακτορική διατριβή παρά ένα βιβλίο.

Βρήκα τον εαυτό μου να ζορίζεται αρκετά φορές σε κάποια σημεία που ήταν ιδιαίτερα πυκνά και να βαριέμαι σε κάποια άλλα κομμάτια (όπως π.χ. τη σκανδιναβική σχολή). Το βιβλίο είναι σίγουρα υποχρεωτικό για όποιον αρέσκεται να παίζει με κεφτεδάκια πάνω στο τραπέζι μιας ταβέρνας αναλύοντας ένα σύστημα ή για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την προπονητική πιο ενεργά. Από εκεί και πέρα για όσους θέλουν μια πιο χαλαρή ανάγνωση να ξέρουν ότι θα βρουν απίστευτα όμορφες ιστορίες, αλλά και κάποια σημεία με υπερβολική λεπτομέρεια για αγγλικές ομάδες του παρελθόντος. Όπως επίσης θα καταλάβουν κι οι αγγλόφιλοι ότι ναι μεν το ποδόσφαιρο ξεκίνησε από την Αγγλία και μεταδόθηκε από τους Άγγλους σε όλον τον κόσμο σχεδόν, αλλά πολύ γρήγορα έμεινε πίσω τακτικά εκεί, καθώς από την Ουρουγουάη και την Αργεντινή, μέχρι την Ουγγαρία, την Ολλανδία και την Ιταλία οι ριζικές και σημαντικές αλλαγές έγιναν κατά κύριο λόγο εκτός Μ. Βρετανίας. Αν έχετε τον χρόνο, την υπομονή και την περιέργεια να δείτε πώς εξελίχθηκε τακτικά το ποδόσφαιρο το βιβλίο προτείνεται.

8 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Spymig // 27 Αύγουστος, 2012 στις 22:51

    Φανταστικό βιβλίο, το έχω διαβάσει

    Θα πρότεινα, επίσης, και τα «Μαθηματικά του Ποδοσφαίρου» του Κεν Μπρέι.

    Είναι φανταστική η περιγραφή της προσπάθειας των Άγγλων να καταλάβουν τι ακριβώς κάνουν οι Σκωτσέζοι που αντί για προθέρμανση «φυσικής κατάστασης» έκαναν πάσες ο ένας στον άλλο…

  • 2 Spymig // 27 Αύγουστος, 2012 στις 22:53

    Α, και για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Τζόναθαν Γουίλσον έχει μόνιμη στήλη στον Guardian. Κάθε του κείμενο είναι μία διδακτική ιστορία. Για όσους, φυσικά, τα βρίσκουν ενδιαφέροντα όλα αυτά 😉

  • 3 Rasko // 15 Δεκέμβριος, 2012 στις 23:29

    Διαβάζω τώρα το (πολύ ενδιαφέρον) βιβλίο, αλλά έχω κάνει το θανάσιμο σφάλμα και έχω πάρει την ελληνική έκδοση, σε μετάφραση ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ. Είναι σαν να διαβάζεις 300 σελίδες κείμενο μεταφρασμένο από πρώιμη έκδοση του google translate. Δεν είχαν φαίνεται καλά φροντιστήρια αγγλικών εκεί στη Νέα Σμύρνη…

    Άλλωστε τι να τα κάνεις τα αγγλικά όταν είσαι ένας τόσο ιντελεκτουέλ/ανατρεπτικός/επαναστατικός/αριστερός/γαμάτος αρθρογράφος που έχεις την τιμή να γράφεις στη Sportday.

  • 4 Spymig // 23 Ιούλιος, 2013 στις 12:25

    Νά ξερες φίλε Rasko πόσο έξω έχεις πέσει με τον εν λόγω κύριο…

  • 5 Panais // 28 Ιανουάριος, 2014 στις 23:54

    εξαιρετικό βιβλίο, θα το ξαναδιάβαζα χωρίς δεύτερη σκέψη. Έχει και σταθερή στήλη στο World Soccer o τύπος

  • 6 mrpink // 13 Ιούλιος, 2014 στις 19:43

    Άρα να φανταστώ προτείνετε την αγγλική έκδοση;

  • 7 Elaith // 14 Ιούλιος, 2014 στις 13:07

    Αν το κατέχεις το αγγλικό ναι.
    Δεν είναι τίποτα τρομερά αγγλικά, ποδοσφαιρικοί όροι υπάρχουν και γενικά πάντα βολεύει να διαβάζεις το ορίτζιναλ κείμενο.

  • 8 Manudemar13 // 25 Απρίλιος, 2017 στις 20:26

    Ξερει κανεις που μπορω να βρω την ελληνικη εκδοση;

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>