Ας μιλήσουμε για Τέχνη

2048 μ.Χ.

Σε μια από τις μεγαλύτερες σχολές χορού της Νέας Υόρκης οι νέοι μαθητές περιμένουν με αγωνία τον Δάσκαλο, για το πρώτο, εισαγωγικό μάθημα στην τέχνη του χορού. Οι ψίθυροι και τα ‘πηγαδάκια’ μεταξύ τους την ώρα της αναμονής απλά ενισχύουν τη φήμη και το κύρος του ανθρώπου που περιμένουν. Ένας ζωντανός θρύλος του χώρου, ένα αστέρι του χορού, ένας εξαιρετικός επαγγελματίας πρόκειται να τους δώσει τα πρώτα εφόδια που χρειάζονται για να μην καταρρεύσουν στην πρώτη δυσκολία.

Ο Δάσκαλος μπαίνει μέσα, βιαστικός αλλά ψύχραιμος. Στέκεται στη μέση της αίθουσας, σκανάρει με ένα αργό πέρασμα του βλέμματος του όλους τους εκκολαπτόμενους χορευτές που κάθονται οκλαδόν μπροστά του και ξεκινάει να μιλάει με αργό τέμπο και μια φωνή γεμάτη χρώμα και ευκρίνεια.

– Σήμερα είναι η πρώτη σας μέρα εδώ πέρα. Απόψε θα μιλήσουμε για στυλ. Απόψε θα εντρυφήσουμε στην κομψότητα, στη σημασία της ισορροπίας, στην δυσκολία και την απόλαυση του ξεγλιστρήματος, στη σπουδαιότητα του να μπορείς να κρατάς το μυαλό σου καθαρό και ανοιχτό παρ’ όλη την πίεση, θα μιλήσουμε για αρμονία του σώματος, για απελευθέρωση, για απελευθέρωση υπό πραγματική πίεση, για απελευθέρωση των ποδιών, για απελευθέρωση του σώματος, για απελευθέρωση του μυαλού από μια ζόρικη κατάσταση στην οποία έχει εμπλακεί το σώμα, για μεταφορική απελευθέρωση της Ύπαρξης γενικότερα, θα ασχοληθούμε με το λύγισμα και το τέντωμα των άκρων, με τη γεωμετρία του σώματος, με τα προσεγμένα μικρά άλματα που δεν κλονίζουν όμως την ευστάθεια, με τις αεράτες κοφτές κινήσεις, τις ανεπαίσθητες που όμως κάνουν όλη τη διαφορά, με τη σημασία του να κρατάς το κεφάλι ψηλά, να δρας ασυναίσθητα χωρίς να κατευθύνεις ορατά όλη σου την προσοχή στην ίδια τη δράση έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή η κορμοστασιά σου να εμπνέει σιγουριά και σεβασμό, θα μιλήσουμε για χάρη και απλότητα, για απλότητα φαινομενική, απλότητα στο οπτικό αποτέλεσμα η οποία όμως στο βάθος της κρύβει μια αδιανόητη πολυπλοκότητα, θα εστιάσουμε σε κλασσικές κινήσεις που γίνονται με το ένα πόδι στον αέρα και το άλλο στο έδαφος, με κινήσεις που τα πόδια σταυρώνουν αλλά δεν μπερδεύονται και δεν καταστρέφουν το ένα το σχέδιο του άλλου, θα ασχοληθούμε με την ξαφνική αλλαγή κατεύθυνσης και προσανατολισμού, με την απότομη και αιφνιδιαστική διαφοροποίηση μιας σωματικής κίνησης που εκπλήσσει το κοινό ακόμα κι αν σ’αυτό βρίσκεται ο ίδιος ο Θεός, θα δούμε τι εστί φαντασία, πειθαρχημένη φαντασία, φαντασία που διαλύει εκεί που δεν το περιμένεις τη συμβατότητα μιας στιγμής, θα κατανοήσουμε την περιβόητη έννοια ‘ντελικάτος’ αποσυναρμολογώντας την ουσιαστικά στιγμιότυπο με το στιγμιότυπο. Απόψε θα μιλήσουμε για φινέτσα.

Στην αίθουσα δεν ακούγεται ο παραμικρός ήχος. Ακόμα και οι φιγούρες στα κάδρα του τοίχου, παρά τις δύσκολες πιρουέτες που εκτελούν, φαίνεται πως έχουν εστιάσει στο μονόλογο του μεγάλου πρωταγωνιστή του χώρου. Κοφτές ανάσες από κεφάλια τα οποία ακολουθούσαν υπνωτισμένα τις συσπάσεις στο πρόσωπο και τις μικρές κινήσεις του σώματος του Δασκάλου.

– Απόψε θα μιλήσουμε για τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Zidane

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Joga bonito, βιντεοθεραπεία, ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, Προσωπογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το έργο τέχνης του Ντένις Μπέργκαμπ

“Ήθελα την πάσα του Πιρές στα πόδια μου αλλά αυτή πήγε σε ένα σημείο πιο πίσω από μένα. Δεν ήταν αυτό που περίμενα οπότε σκέφτηκα ότι χρειάζομαι μια νέα ιδέα. Θα μπορούσα να πάω για την ασφαλέστερη επιλογή, να έκανα κοντρόλ και να την επέστρεφα προς τα πίσω. Ή μετά το κοντρόλ να γυρνούσα.” Ένα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το Αφρικανικό Φιλότιμο

Στον κόσμο του ποδοσφαίρου οι Αφρικανοί ποδοσφαιριστές έχουν διάφορες ταμπελίτσες. Ότι έχουν φοβερή μυϊκή δύναμη, τρέχουν ασταμάτητα, καταπίνουν χιλιόμετρα και ότι με τα μεγάλα τους κανιά μπορούν να πιάσουν περίεργα και πολύ δυνατά σουτ. Από την άλλη, ο επαγγελματισμός είναι άγνωστη λέξη, είναι χαβαλέδες, λουφαδόροι στις προπονήσεις, η ηλικία τους είναι πλάσμα του μύθου και […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

6 σχόλια σχετικά με το “Ας μιλήσουμε για Τέχνη”

  1. Ο/Η nearxos λέει:

    Αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία. Χωρίς να χαρίζω στον Ζινεντίν το παράσημο “καλύτερος του Μαραντόνα” (ήταν κι αυτός τσόγλανος αλλά καμία σχέση με τον Ντιέγκο), πρέπει να παραδεχτώ οτι ήταν αρκετά θεαματικότερος του Αργεντίνου κοντοπούτανου

  2. Ο/Η duendes λέει:

    Καλύτερο δεν μπορείς να τον πεις αλλά πιο στιλάτο και πιο φινετσάτο τον λες χωρίς τύψεις.

  3. Ο/Η SirTasos λέει:

    Εγω ειμαι της αποψης οτι τοσο ο Μαραντονα, οσο και οι Ροναλντο, Μεσσι εχουν φυσικα χαρισματα.
    Χαμηλο κεντρο βαρους οι αργεντινοι, αρα και σπασιμο μεσης, τρομερα physics ο Κριστιανο και απιστευτα πολυ δουλεια στις προπονησεις και προσοχη στον τροπο ζωης τους(αυτο δεν ισχυει για τον Ντιεγκιτο).
    Απο την αλλη υπαρχει μια παστα ποδοσφαιριστων στην οποια ανηκουν ο Ζινταν, το Φαινομενο, ο Ροναλντινιο που η ποδοσφαιρικη τους ευφυια και το ποδοσφαιρικο τους ταλεντο ειναι τετοια που στο μυαλο μου αυτοι ειναι οι 3 καλυτεροι ποδοσφαιριστες που εχουν δει τα ματια μου.
    Joga Bonito.

  4. Ο/Η Παυλος Man Utd λέει:

    Δεν θα ξεχασω ποτε εναν αγωνα Γκαλακτικος-Βαλενθια (η καλυτερη που εχουμε δει) που μετα το τελος του αγωνα λεγαμε με τον πατερα μου οτι δεν θελουμε να δουμε ματς για μια βδομαδα….

  5. Ο/Η JK λέει:

    Εγω παλι δεν θα ξεχασω ποτε οτι ημουν εκει στο 05:41 του βιντεο. Οπως δε θα ξεχασω ποτε οτι ΟΛΟ το γηπεδο (συμπεριλαμβανομενων των αντιπαλων οπαδων στο πεταλο οπου διαδραματιστηκε το επος) χειροκροτουσε ορθιο για περιπου ενα λεπτο.

    Ο ενας, ο μοναδικος, ο μεγαλος, ο ανυπερβλητος.

  6. Ο/Η Stavros λέει:

    RIxnei tis koutoulies me apisteyto styl…kai tis mpounies kai tis klwtsies…. Mikros paikths

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.