Η μέρα που οι οπαδοί της Μίλαν τραγούδησαν για τους οπαδούς της Λίβερπουλ

  [5 Σχόλια]

Το βράδυ της 19ης Απριλίου του 1989 η Μίλαν φιλοξένησε στο Σαν Σίρο τη Ρεάλ Μαδρίτης στον επαναληπτικό ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στο 6ο λεπτό ο Βέλγος διαιτητής Αλέξις Πονέτ διέκοψε τον αγώνα, πήρε τη μπάλα στα χέρια του και ζήτησε ενός λεπτού σιγή από όλους τους παρευρισκόμενους. Τέσσερις μόλις ημέρες πριν στο Σέφιλντ, στο 6ο λεπτό του αγώνα Λίβερπουλ-Νότιγχαμ Φόρεστ για το Κύπελλο Αγγλίας, ο διαιτητής διέκοπτε το παιχνίδι λόγω των γεγονότων που έμειναν στην ιστορία ως «η τραγωδία του Χίλσμπορο» και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 96 οπαδοί της Λίβερπουλ.

Όρθιοι στις θέσεις τους οι 73.000 φίλαθλοι της Μίλαν υποδέχτηκαν την απόφαση αυτή με παρατεταμένο χειροκρότημα το οποίο μερικά δευτερόλεπτα αργότερα μετατράπηκε σε τραγούδι, το αγαπημένο τραγούδι των φιλάθλων της Λίβερπουλ, το «You will never walk alone», το οποίο αν και χιλιοτραγουδισμένο είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχει ακουστεί ξανά από τα στόματα οπαδών για χάρη κάποιων αντιπάλων οπαδών.

Με το τέλος του λεπτού το παιχνίδι συνεχίστηκε κανονικά, η Μίλαν διέσυρε τη Ρεάλ με 5-0 και το περιστατικό ξεχάστηκε σε μεγάλο βαθμό αλλά ευτυχώς όχι ολοκληρωτικά. Έχουν περάσει πάνω από δυο δεκαετίες από τότε και η υπέροχη αυτή κίνηση εξακολουθεί να μνημονεύεται στα διάφορα αφιερώματα για την τραγωδία, μαζί με την πληροφορία ότι έξω από το γήπεδο, πριν το ξεκίνημα του αγώνα, διανεμόταν στους Ιταλούς φιλάθλους χαρτιά με τους στίχους του τραγουδιού.

5 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 tzimis patikas // 14 Οκτώβριος, 2013 στις 17:03

    Το περιστατικό περιγράφεται στο: furiosi, εκδ. απροβλεπτες, σελ. 77-78 του Nani Balestrini. Ο Balestrini ήταν σε εκείνο το ματς ο μικροφωνάς στο πέταλο των μαυροκόκκινων ταξιαρχιών της milan, αλλά λόγω κακού συντονισμού δεν προλαβαίνει να ξεκινήσει το τραγούδι από μικροφώνου το οποίο εν τέλει τραγουδιέται από όλους τους φιλάθλους…

  • 2 Stefanos // 14 Οκτώβριος, 2013 στις 23:54

    Μπράβο σας ρε! Γενικά για το βλογ, όχι μόνο για αυτό το ποστ! Μπράβο στο διάβασμα που ρίχνετε, στις ιστορίες που ξέρετε και τον τρόπο που τα λέτε. Έχω πάει στο γήπεδο αυτό, έχω δει τα στιγμιότυπα από το 5-0 κόντρα στη Ρεάλ, αλλά το σκηνικό στο 6′ δε το ήξερα! Τα συγχαρητήριά μου!

  • 3 Bac7ch // 15 Οκτώβριος, 2013 στις 13:06

    Απίστευτο!

  • 4 Θεωμάς // 19 Απρίλιος, 2015 στις 13:08

    Το περιστατικό περιγράφεται πράγματι στο βιβλίο Furiosi του Ν. Μπαλεστρίνι, αλλά ο μικροφωνάς δεν ήταν ο Μπαλεστρίνι, αλλά ο «Φάλκο» (το όνομα με το οποίο παρουσιάζεται στο βιβλίο). Ο Μπαλεστρίνι είναι ο συγγραφέας του βιβλίου και δεν έχει πολύ καλή σχέση με το γήπεδο.

  • 5 αχιλλέας // 19 Απρίλιος, 2018 στις 23:41

    υπάρχει ένα αγγλικό τραγούδι που τραγουδάμε εμείς που είναι ο ύμνος της Λίβερπουλ που είναι το Walk on ένα τραγούδι της δεκαετίας του ’60 που το πήραν οι οπαδοί της Λίβερπουλ για ύμνο τους με το ρεφρέν που λέει Walk on walk on with hope in your heart and you‘ll never walk alone you’ll never walk alone1 ήταν ένας από μας που είχε το δίσκο με αυτά τα τραγούδια εκεί στη χώρα τους δεν υπάρχει κάποιος που τα διευθύνει με το μικρόφωνο ξεκινούν αυθόρμητα ξεκινάει αυτό το Walk on που μοιάζει με κραυγή που έρχεται από μακριά κι έτσι εμείς προσπαθήσαμε να το μάθουμε χρειάστηκε να ετοιμάσουμε φέιγ βολάν με τους στίχους επειδή πολλοί έλεγαν Welcome δηλαδή καλώς όρισες αντί για Walk on προχωράμε εξηγήσαμε τι σήμαινε και όλα τα σχετικά έως ότου καταφέραμε να το μάθουμε αυτό το τραγούδι και μας έκανε διάσημους σ’ ολόκληρη την Ευρώπη επειδή το τραγουδήσαμε όταν σκοτώθηκαν οι οπαδοί της Λίβερπουλ συνθλιμμένοι πάνω στα κιγκλιδώματα στο Σέφιλντ έγινε το σάββατο κι εμείς την κυριακή είχαμε τον αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης για το κύπελλο πρωταθλητριών που νικήσαμε 5-1 ένας αξέχαστος αγώνας

    είχαμε ετοιμάσει ένα πανό που έγραφε sheffield you’ll never walk alone 2 έγινε ενός λεπτού σιγή κι εμείς ήμασταν έτοιμοι να πούμε το τραγούδι και να κρεμάσουμε το πανό αντίθετα ο διαιτητής ένας σουηδός ξεκίνησε τον αγώνα αμέσως εμείς κρεμάμε το πανό αλλά το πράγμα έμοιαζε να έχει τελειώσει εκεί ύστερα όμως αυτός ξαφνικά σταματάει το παιχνίδι και βάζει την μπάλα στα πόδια του για την ενός λεπτού σιγή γαμώτο εγώ εκείνη τη στιγμή δεν είχα ούτε καν το μικρόφωνο ανέβηκα στα κάγκελα και χωρίς το μικρόφωνο όπως κάνουν εκείνοι ξεκινήσαμε αυτό το τραγούδι έχω το βίντεο στο σπίτι κάθε τόσο το ξαναβλέπω και ανατριχιάζω όλοι οι ποδοσφαιριστές σε στάση προσοχής ύστερα ακούγεται ολόκληρο το στάδιο όρθιο να χειροκροτεί φαίνεται ο διαιτητής που κοιτάει προς εμένα επειδή ακούει το τραγούδι ακούγεται πολύ καθαρά το τραγούδι που υψώνεται And you’ll never walk alone ακόμα και τώρα που το λέω συγκινούμαι το έδειχναν για 6 μήνες σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα της Αγγλίας τουλάχιστον μια φορά την ημέρα το έδειχναν έφτασαν πολλά γράμματα από άγγλους οπαδούς εσείς είστε αληθινοί φίλοι και για όλη μας τη ζωή εμείς θα είμαστε πάντα φίλοι σας

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>