«Δεν διαλέγεις εσύ την ποδοσφαιρική σου ομάδα. Αυτή σε διαλέγει»

  [8 Σχόλια]

Hull City

Στις 9 Αυγούστου του 2013 ο Αιγύπτιος Ασεμ Αλάμ, επιχειρηματίας στο επάγγελμα και ιδιοκτήτης της Χαλ Σίτυ από το 2010, ανακοίνωσε μέσω μιας τοπικής εφημερίδας ότι προτίθεται να αλλάξει το όνομα της ομάδας και να το κάνει ‘Χαλ Τάιγκερς’ με τη δικαιολογία ότι το ‘Σίτυ’ είναι μια πολύ κοινή λέξη, χωρίς ταυτότητα και χωρίς εμπορική αξία.

Ένα μήνα αργότερα και αφού ήδη είχαν προκύψει πολλές αντιδράσεις από τους οπαδούς της ομάδας, ο Ασεμ Αλάμ έκανε νέες δηλώσεις, στις οποίες απάντησε ουσιαστικά στους φιλάθλους λέγοντας…

«In a few years many clubs will follow and change their names to something more interesting and I will have proved I am a leader – remember this discussion. City, Town, County: these are meaningless. In marketing the shorter the name the more powerful – think of Coca Cola, Twitter, Apple. By next year I will change the name to Hull Tigers. If I were the owner of Manchester City I would change the name to Manchester Hunter – you need power. In time I would suggest names for all the clubs called City, but I do not have the time.»

… για να καταλήξει τονίζοντας: «Σαν επιχειρηματίας προετοιμάζω την ομάδα ώστε να μπορεί να πουλήσει προϊόντα σ’ όλο τον κόσμο. Για να το κάνεις αυτό χρειάζεσαι να πετάξεις τις λέξεις που είναι κοινές και δεν σημαίνουν τίποτα. Αφήστε το σε μένα. Εγώ είμαι ο επιχειρηματίας που ‘τρέχει’ την ομάδα και δεν μπορώ να τη διαχειριστώ με βάση τα συναισθήματα των φιλάθλων».

Την προηγούμενη Δευτέρα τρεις οπαδοί της Χαλ Σίτυ, εκπροσωπώντας το γκρουπ οπαδών CTWL (City Till We Die) που δημιουργήθηκε μετά από τις παραπάνω εξελίξεις, συναντήθηκαν στο Γουέμπλει με ανθρώπους της Αγγλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με θέμα συζήτησης την εναντίωση τους στην επιθυμία αλλαγής του ονόματος, η οποία αλλαγή σχεδιάζεται να γίνει πραγματικότητα από τη νέα σεζόν. Στη δίωρη αυτή συνάντηση οι οπαδοί παρουσίασαν ένα 21σελιδο έγγραφο με τις θέσεις τους, 15.000 υπογραφές από μια καμπάνια κατά της αλλαγής ονόματος και ένα τρίλεπτο βίντεο. Η Αγγλική Π.Ο. δεσμεύτηκε να εξετάσει διεξοδικά το θέμα πριν αποφασίσει να εγκρίνει την αλλαγή.

Κάπου στην αρχή του βίντεο ακούγεται η ατάκα «Δεν διαλέγεις εσύ την ποδοσφαιρική σου ομάδα. Αυτή σε διαλέγει». Μια ρομαντική, μεταφορική σκέψη, χωρίς κανένα λογικό υπόβαθρο, μέρος μιας γενικότερης οπαδικής φιλοσοφίας που με ρεαλιστική βάση στηρίζεται στο τίποτα, σε εφευρέσεις του μυαλού, σε γραφικά παραμυθάκια που από την οπτική ενός άσχετου τρίτου φαίνονται σαν ψευδαισθήσεις γραφικών ανθρώπων που στηρίζουν μια εταιρεία, στην οποία τυφλωμένα βλέπουν πολλά περισσότερα τα οποία αυτός αδυνατεί να δει, να κατανοήσει και να νιώσει. «Δεν διαλέγεις εσύ την ποδοσφαιρική σου ομάδα. Αυτή σε διαλέγει» εναντίον του «Εγώ είμαι ο επιχειρηματίας που ‘τρέχει’ την ομάδα και δεν μπορώ να τη διαχειριστώ με βάση τα συναισθήματα των φιλάθλων». Ο Αιγύπτιος λεφτάς δεν έχει άδικο και το πιθανότερο είναι ότι θα επιβεβαιωθεί και στην πρόβλεψη του για το μέλλον των ονομάτων των ομάδων. Ο Αιγύπτιος λεφτάς έχει μυαλό, λογική και ουσία, τα οποία σε συνδυασμό με το χρήμα που κουβαλάει στις τσέπες του ανέβασαν μέσα σε λίγα χρόνια την ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ. Η ατάκα του Αιγύπτιου λεφτά εννιά στις δέκα φορές θα κερδίσει την ποιητικορομαντική ωραιοποιημένη ατάκα των οπισθοδρομικών οπαδών γιατί έτσι λειτουργεί το Σύστημα πλέον σε όλα τα επίπεδα της ζωής, όπου το Σύστημα δεν είναι μια αόριστη και γενική ιδέα στην οποία εύκολα καταφεύγει πάντα ο ισχυρός για να δικαιολογήσει τα πάντα, είναι ένα σύνολο συγκεκριμένων ανθρώπων, με προσεγμένες μάπες, αρκετά κιλά, πανάκριβα κουστούμια και γεμάτα πορτοφόλια που έχουν μετατρέψει το κέρδος στη νέα θρησκεία αυτού του πλανήτη. Εννιά στις δέκα φορές η ατάκα του λεφτά θα κερδίσει την ατάκα των γραφικών οπαδών που αρνούνται να κάνουν έκπτωση και σε αυτήν την αξία της ζωής της, όσο δευτερεύουσα και μικρή κι αν είναι σε σχέση με τις βασικές που διέπουν την καθημερινότητα, παρά τις όποιες σκέψεις ότι η έκπτωση αυτή μπορεί να μεγαλώσει την ομάδα και να της φέρει κάποια στιγμή μια πραγματικά μεγάλη επιτυχία, μεγαλύτερη μιας τυπικής παρουσίας στις χαμηλές θέσεις της Πρέμιερ Λιγκ. Εννιά στις δέκα φορές η ατάκα του λεφτά μακροπρόθεσμα θα κερδίσει αλλά δέκα στις δέκα φορές εμείς και μερικοί άλλοι γραφικοί σ’ όλο τον κόσμο θα βγούμε να επικροτήσουμε και να αποθεώσουμε αυτούς τους ‘χαμένους’ που παλεύουν για κάτι που είναι απλά όμορφο μέσα στο κολλημένο μυαλό τους, παρ’ όλο που αυτή η ομορφιά δεν αποδίδει χρήμα και δεν προκαλεί κέρδος, γιατί «ωστόσο – ποιος ξέρει – ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου«.

8 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 deceiver // 10 Φεβρουάριος, 2014 στις 13:13

    Συγκλονιστικό κείμενο, πάλι.

  • 2 rory3 // 10 Φεβρουάριος, 2014 στις 13:33

    Να δω ποτε θα αξιωθειτε να κανετε ενα ρημαδοαφιερωμα στην afc wimbledon που κλεινει τριτη χρονια σε επαγγελματικη κατηγορια

  • 3 duendes // 10 Φεβρουάριος, 2014 στις 15:57

    Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό. Δυστυχώς ο χρόνος μας δεν είναι αρκετός για να γράφουμε όσο θα θέλαμε.

  • 4 mitsmanen // 10 Φεβρουάριος, 2014 στις 16:17

    Ντροπη και αισχος,ξανα μανα.Καταρα στους αμπαλους μεγαλολεφταδες και στο ξενερωτο συγχρονο ποδοσφαιρο-προιον που ονειρευονται.Τελος.

  • 5 panagos // 10 Φεβρουάριος, 2014 στις 19:43

    Hull tigers ρε μαλακες,tigers,χαχαχαχα,αναθεμα και αν εχουν δει ποτε τιγρη στο χαλ,ειδε τα χρωματα ο αλλος και το αποφασισε…

    Το μονο που μπορει να σωσει την κατασταση με αυτες τις τρελες που κατεβαζει το μυαλο του καθε (ανιδεου απο μπαλα) φραγκατου ιδιοκτητη,ειναι οτι τελευταια φαινεται το ποδοσφαιρικο μαρκετινγκ να αλλαζει κατευθυνση και να στηριζεται ολο και πιο πολυ στα ρετρο-ιστορικα-ρομαντικα στοιχεια,μπας και πουλησει στον οπαδο μεσω του συναισθηματος.Κι αυτο προσωρινα δηλαδη…

  • 6 Rasko // 11 Φεβρουάριος, 2014 στις 08:05

    @panagos Tigers είναι το παρατσούκλι της ομάδας (ξεκίνησε λόγω χρωμάτων) και μια τίγρης υπάρχει στο σήμα της από το 1947. Απλά ο τύπος θέλει να το πάει ένα βήμα παραπέρα και να το κάνει brandname για να πουλήσει σε κίνες, μαλαισίες και αμερικές.

    Εμένα έφερε στο μυαλό το τελευταίο κόλπο του NBA για να πουλήσει φανέλες, με τους παίχτες να αγωνίζονται με τα παρατσούκλια τους στην πλάτη σε κάποια ματς φέτος.

    Fuck modern football και τα λοιπά, Σομπρέρο συγκλονιστικό κείμενο, όπως πάντα.

    Παρακαλώ να περάσει, παρότι βρίζω.

  • 7 panagos // 11 Φεβρουάριος, 2014 στις 15:22

    Ναι ρε,ενταξει,σαν να ερθει δηλαδη κανας σαουδαραβας στα γιαννενα και να ονομασει την ομαδα παγουρια…

    Αστο nba,αλλη ιστορια,εκει περα ολα κινουνται γυρω απο το μαρκετινγκ,δεν κοροιδευουν τον κοσμο.ειναι συνειδητοποιημενοι στο τι και πως το πουλανε.

  • 8 charlie // 16 Φεβρουάριος, 2014 στις 08:38

    ΨΟΦΟ σε κάθε γελοίο που θέλει να αλλάξει το όνομα/τα χρώματα/τα σήματα μια ομάδας (ειδικά αν έχει ιστορία +-100 ετών) για λόγους «μάρκετινγκ».
    Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί αυτά είναι της πλάκας.
    Στις ΗΠΑ (υποθέτω την πατρίδα του «μάρκετινγκ») οι άνθρωποι προσπαθούν να συνδέσουν (όσο μπορούν) τις νέες ομάδες ποδοσφαίρου με όσο πιο παλιές (ιστορικές για τα μέτρα τους) ομάδες έχουν (παρότι εκεί οι ομάδες είναι «φραντσάιζ» και όχι σύλλογοι αυτόνομοι).
    Έτσι η ομάδα του Σηάτλ λέγεται Σάουντερς (όπως η ομάδα της πόλης τη δεκαετία του ’70) και αντίστοιχα προχώρησαν το Πόρτλαντ, το Βανκούβερ, το Σαν Χοσέ (που άλλαξε το όνομα του για να είναι το ίδιο με την παλιά ομάδα της περιοχής-δλδ το ανάποδο από αυτές τις αηδίες που πάνε να γίνουν εδώ). Τα ίδια και σε ομάδες της 2ης κατηγορίας (που μάλιστα φοράνε τις ΙΔΙΕΣ φανέλες με τις παλιές ομάδες του ’70) ενώ αναστήθηκε και το φραντσάιζ των Κόσμος της Ν.Υ.
    Δεν είναι λοιπόν ότι το «μάρκετινγκ επιτάσσει» αυτές τις αηδίες, είναι ότι άνθρωποι άσχετοι, απαίδευτοι, χωρίς καμία κουλτούρα (ποδοσφαιρική αλλά και γενικά πιθανότατα), νεόπλουτοι πλέχτηκαν με ομάδες ιστορικές.
    Άραβες, Ινδοί, Ινδονήσιοι, Μαλαισιανοί κτλ. Ασταδιάλα ρε.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>