Ο ηγέτης Χαβιέρ Μαστσεράνο

  [8 Σχόλια]

obdulio2

Το πρωί της 16ης Ιουλίου 1950, λίγες ώρες πριν την διεξαγωγή του τελευταίου παιχνιδιού εκείνου του Μουντιάλ της Βραζιλίας, το οποίο θα έκρινε και τον τίτλο, ο μέσος και αρχηγός της Ουρουγουάης Ομπντούλιο Βαρέλα βγήκε από το ξενοδοχείο και είδε τα πρωτοσέλιδα των Βραζιλιάνικων εφημερίδων που ανακοίνωναν πως η Βραζιλία ήταν ήδη παγκόσμια πρωταθλήτρια. Σύμφωνα με το μύθο και τις διηγήσεις των επόμενων δεκαετιών, αγόρασε όσες εφημερίδες μπορούσε, τις αράδιασε στην τουαλέτα του δωματίου του και φώναξε όλους τους συμπαίκτες του για να κατουρήσουν πάνω τους.

Λίγες ώρες μετά, στα αποδυτήρια του Μαρακανά ένας υψηλά ιστάμενος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ουρουγουάης μίλησε στους παίκτες μεταφέροντας το μήνυμα των ‘ανωτέρων’ πως ο βασικός στόχος είναι να μην ξεφύγει το ματς και διασυρθεί η χώρα. Όταν αποχώρησε και αυτός και ο προπονητής από το δωμάτιο και ελάχιστα λεπτά πριν βγει η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο, ο Βαρέλα συγκέντρωσε ξανά όλους τους συμπαίκτες του και σε ένα ιστορικό μονόλογο λίγο-πολύ απαίτησε από όλους να ξεχάσουν όλα όσα τους είπαν ως τότε και να βγουν να παίξουν το ματς στα ίσα, αδιαφορώντας για τους 200.000 ανθρώπους που βρίσκονταν στις κερκίδες.

Στο δεύτερο λεπτό της επανάληψης και ενώ η Βραζιλία, που ήθελε απλά μια ισοπαλία για να σηκώσει την κούπα, είχε ήδη ανοίξει το σκορ και πριν προλάβουν καν οι συμπαίκτες του να καταρρεύσουν ψυχολογικά από την αδιανόητη πίεση τόσου κόσμου (σύμφωνα με τις διηγήσεις ο Ουρουγουανός παίκτης Χούλιο Πέρες κατουρήθηκε και λίγο πάνω του στην αρχή από το άγχος) o Βαρέλα πήρε τη μπάλα στα χέρια και δημιούργησε μια ολόκληρη ένταση ζητώντας να ακυρωθεί το γκολ ως οφσάιντ. Μετά από μερικά λεπτά διαβουλεύσεων και λογομαχιών και αφού ο ενθουσιασμός όλων είχε καταλαγιάσει και οι κερκίδες είχαν ηρεμήσει προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν γιατί όλος αυτός ο εκνευρισμός που χαλάει το πάρτι, ο Βαρέλα άφησε επιτέλους τη μπάλα από τα χέρια του και γυρνώντας προς τους συμπαίκτες του, σε μια από τις μεγαλύτερες μικρές στιγμές στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου (πιθανόν και τη μεγαλύτερη), φώναξε «ωραία, τώρα πάμε να κερδίσουμε»! Τα όσα ακολούθησαν τα ξέρει σχεδόν όλος ο πλανήτης κι ας διαδραματίστηκαν 64 χρόνια πριν…

Όλοι όσοι πρόλαβαν τον Βαρέλα να παίζει συμφωνούσαν πως δεν είχε αρκετά τεχνικά χαρίσματα, δεν ήταν καλός δημιουργικά και δεν ξεχώριζε σε καμία περίπτωση ποιοτικά με το παίξιμο του. Ήταν όμως γρήγορος, δυνατός, με τρομερές αντοχές και είχε σε πλεόνασμα αυτό που αποκαλούν οι Ουρουγουανοί «garra», το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως ψυχική δύναμη, πάθος, ‘έντερα’ στις ζόρικες καταστάσεις ή, ακόμα πιο λαϊκά, «αρχίδια». Και τα είχε σε τόσο… μεγάλο βαθμό που με αυτόν στην ενδεκάδα η Ουρουγουάη έφτασε ως τον ημιτελικό και του επόμενου Μουντιάλ. Ο Βαρέλα τραυματίστηκε πριν το ματς, δεν έπαιξε στον αγώνα και οι Ουρουγουανοί ηττήθηκαν στην παράταση από τους Ούγγρους. Με αυτόν παρόντα δεν έχασαν ούτε ένα παιχνίδι Παγκοσμίου Κυπέλλου!

Όπως και ο Βαρέλα, ο Χαβιέρ Μαστσεράνο δεν έχει πολλά τεχνικά χαρίσματα, είναι κοντός, δεν είναι καλός δημιουργικά, δεν αποφεύγει τα αβίαστα λάθη στις πάσες και είναι εξαιρετικά δύσκολο να εστιάσει κάποιος αδαής πάνω του την ώρα ενός αγώνα όταν γύρω του συνήθως υπάρχουν παίκτες πρώτης κλάσης με ταλέντο που ‘ξεχειλίζει από τα μπατζάκια τους’. Εκτός αυτού, δεν είναι και Ουρουγουανός. Παρ’ όλα αυτά μετά και το χθεσινό ματς (που όλως τυχαίως έγινε κι αυτό στα πλαίσια ενός Μουντιάλ στη Βραζιλία) δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ κανένας άνθρωπος να αμφισβητήσει το «garra» του.

Robben miss

Δεν είναι μόνο τα πρώτα 15-20 λεπτά στα οποία δεν σταμάτησε στιγμή να υποδεικνύει στους συμπαίκτες του πως ακριβώς έπρεπε να σταθούν ή να κινηθούν στον αγωνιστικό χώρο, δεν είναι μόνο το ότι τραυματίστηκε φαινομενικά σοβαρά στο κεφάλι και παρ’ όλα αυτά επέστρεψε στο παιχνίδι για να παίξει σχεδόν άλλα 100 λεπτά, δεν είναι μόνο το ασταμάτητο και ψυχωμένο τρέξιμο του (δεύτερος σε χιλιόμετρα σε όλη τη διοργάνωση μέχρι πριν τους ημιτελικούς) σε όλους τους χώρους που βοήθησε σημαντικά στο να παραμείνει ακίνδυνη η Ολλανδία, δεν είναι μόνο το ηρωικό και σωτήριο τάκλιν στο 90′ ενός ημιτελικού, που θα μπορούσε από μόνο του να είναι αυτοτελή ιστορία για τις επόμενες γενιές, δεν είναι μόνο τα πλάνα του σκηνοθέτη που τον δείχνουν στην αρχή κάθε ημιχρόνου της παράτασης να έχει συγκεντρώσει γύρω του όλους τους συμπαίκτες του και να τους βγάζει παθιασμένο λόγο με τον προπονητή του δίπλα ακριβώς απλά να τον παρατηρεί, είναι κυρίως η τελευταία μικρή πινελιά του μεγαλείου της χθεσινής του εμφάνισης, μια συγκέντρωση όλων των κομματιών της ηγετικής συμπεριφοράς του στις δυο-τρεις κουβέντες που αποφασίζει να πει προσωπικά στον Ρομέρο δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσουν τα πέναλτι.

Δεν ξέρουμε τι ακριβώς του είπε στην αρχή αλλά είναι ξεκάθαρο πως η κατάληξη του είναι «Απόψε τρως τον κόσμο! Απόψε γίνεσαι ήρωας!», ακολουθούμενη από ένα φιλί στο μάγουλο. Ο ηγέτης μίλησε, ο τερματοφύλακας τον πίστεψε, η Αργεντινή προκρίθηκε, το ποδόσφαιρο απέκτησε μια ακόμα θρυλική προσωπική ιστορία για να ανατριχιάζει μετά από χρόνια.

arg_ned

8 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Stefanos // 10 Ιούλιος, 2014 στις 12:17

    Επίσης, στο ημιχρονο της παράτασης, όλοι οι ποδοσφαιριστές της Αργεντινής σε κύκλο και ο ηγέτης και αρχηγός της ομάδας Μέσσι σκυμένος και έτοιμος να κάνει ακόμα μια φορά εμετό… και τότε ξεκινά την εμψύχωση των υπολοίπων ο πραγματικός ηγέτης Μασεράνο!!!

  • 2 nearxos // 10 Ιούλιος, 2014 στις 12:31

    Τι είναι κι αυτό το πράγμα με τους εμετούς του Μέσι; Τι πρέπει να αλλάξει; Διαιτολόγο; Ψυχολόγο; Γυναικολόγο;

  • 3 Spyros // 10 Ιούλιος, 2014 στις 14:18

    Στους ομιλους ηταν ο Μεσι,στους 16 ο Ντι Μαρια,στον προημιτελικο ο Ιγκουαιν,στον ημιτελικο ο Μασερανο.Σχεδον σε καθε ματς,ξεπεταγεται καποιος και κουβαλαει την ομαδα στους ωμους του,καθαριζοντας τη μπουγαδα,με λιγη η πολυ βοηθεια-καθε ειδους-απο τον μοναδικο συγχρονο μαγο της μπαλας Λιονελ Μεσι.
    Ας το εχουμε αυτο κατα νου,ενοψει του τελικου,μαζι με την ψυχικη δυναμη που εδειξαν χτες οι Αργεντινοι,κατι που τους κρατησε κατα τη γνωμη μου ζωντανους ως το τλος και νικητες.Περα απο τον τεραστιο-χτες-Μασερανο,στο μυαλο των Θαμπαλετα,Περεθ,Ροχο,η εννοια αποχορω απο το παιχνιδι λογω τρυματισμου,απλα δεν υπηρχε.

  • 4 Ανώνυμος // 10 Ιούλιος, 2014 στις 14:37

    file an den kano lathos sto penalty tou sneijder o romero fwnaze akribos ta idia logia pu tu ixe pei o mascherano…

  • 5 panagos // 10 Ιούλιος, 2014 στις 16:03

    Kανιγια,μπατιστουτα,αγιαλα,βερον,λοπεζ,κρεσπο,ρικελμε,αιμαρ,ζανετι,σοριν,ρεδονδο,μπαλμπο,σαβιολα,αλμειδα,σενσινι,σιμεονε,γκαγιαρδο,ορτεγκα,παλερμο,τεβεζ,χαινσε και ποσοι αλλοι.

    Μην αφησετε τον μερτεζακερ να εχει ενα μουντιαλ παραπανω απο αυτους…

  • 6 Stazybο Hοrn // 10 Ιούλιος, 2014 στις 19:49

    Κι άλλη οπτική:
    https://pbs.twimg.com/media/BsMdcEDIEAAi7sH.jpg

  • 7 rory3 // 10 Ιούλιος, 2014 στις 20:17

    Το πόδι του Θεού…

  • 8 corto maltese // 11 Ιούλιος, 2014 στις 12:02

    πραγματικά ένας παίκτης που μπορείς να πεις πως ήταν η μορφή του φετινού μουντιάλ,
    ενός μουντιάλ που το κολάζ του απαρτίζεται στην πλειοψηφία, από παιδάκια με ζελέ στο μαλλί, λοφία και περίεργες φράτζες, δίχρωμα παπούτσια, αμέτρητα τατουάζ και ψευτομαγκιά,
    αλλά και άντρες
    που στα δύσκολα, δείχνουν τα cojones που κουβαλούν,
    άντρες σαν τον
    El Jefecito

    υ.γ. προσέξτε σε όλες τις φάσεις που πάει να κάνει κάποιο αποφασιστικό τάκλιν-κόψιμο,
    πόσο προσηλωμένο είναι το βλέμα του πάνω στη μπάλα…

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>