Κάιν και Άβελ του ποδοσφαίρου

  [7 Σχόλια]

Avellaneda_Futbol_-_aerial

Αδέρφια στο ποδόσφαιρο έχουμε δει πολλά, τους Λάουντρουπ, τους Καλού, τους Κούμαν, τους Καπετάνους, τους Μπορμπόκηδες και άλλους. Κάποιες φορές ήταν κι οι δύο καλοί, κάποιες φορές ο ένας ξεχώριζε (π.χ. Ινζάγκι), κάποιες φορές ο ένας έπαιζε εξαιτίας του άλλου (π.χ. Μαραντόνα), κάποιες φορές έπαιζαν στην ίδια ομάδα και κάποιες αντίπαλοι. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η περίπτωση των αδερφών Μιλίτο. Όχι τόσο γιατί κι οι δύο ήταν σπουδαίοι παίκτες φτάνοντας να αγωνίζονται σε ομάδες όπως η Μπάρτσα και η Ίντερ, αλλά γιατί ξεκίνησαν από δύο γειτονικές ομάδες που συμμετέχουν σε ένα από τα σημαντικότερα ντέρμπι στον κόσμο. Την κόντρα μεταξύ Ιντεπεντιέντε και Ράσινγκ Κλουμπ, δυο ομάδων με τεράστια ιστορία και πολλά γεγονότα που έχουν συμβεί στα δικά τους «κλάσικο». Δυο ομάδων που τα γήπεδά τους, Εστάδιο Λιμπερταδόρες ντε Αμέρικα και Ελ Σιλίντρο, βρίσκονται περίπου 300 μέτρα μακρυά στην πόλη Αβεγιανέδα του Μπουένος Άιρες.

Los-hermanos-Diego-y-Gabriel-M_54310878159_54115221152_960_640

Οι αδερφοί Μιλίτο ξεκίνησαν να παίζουν μπάλα στην Βιέχο Μπουένο, μια ομάδα από την περιοχή Κίλμες, αλλά η διαφορά ηλικίας (ο Ντιέγκο είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος) δεν τους έφερε στην ίδια «τάξη». Παρά το γεγονός ότι η μητέρα τους προσπαθούσε να τους πείσει να διαβάζουν αντί να παίζουν, οι ίδιοι δεν πτοήθηκαν. Σύντομα το ταλέντο τους φάνηκε ότι ήταν για παραπάνω. Οι γονείς τους Χόρχε και Μίρτα όπως ήταν λογικό ήθελαν τα παιδιά να πάνε στις ίδιες ομάδες, πιθανότατα για να γλιτώσουν άλλα δράματα και δυσκολίες, και για ένα μικρό διάστημα και τα δυο αδέρφια πήγαν στην Ράσινγκ. Ο Γκάμπι όμως δεν ήθελε να παίξει στους γαλάζιους και ήθελε τα κόκκινα της Ιντεπεντιέντε, ομάδας του παππού του. Το χατίρι του έγινε τελικά και η ιστορία ξεκίνησε. Aν και μικρότερος ο Γκάμπι έκανε ντεμπούτο δυο χρόνια νωρίτερα από τον αδερφό του, αλλά και οι δύο πολύ γρήγορα έγιναν αγαπητοί στους οπαδούς των ομάδων τους. Ο Ντιέγκο πήρε το όνομα ο «Πρίγκιπας» εξαιτίας της ομοιότητάς του με τον τεράστιο Έντσο Φραντσεσκόλι και ο Γκαμπριέλ το όνομα «Στρατάρχης» παρ’ ότι αμυντικός.

o_seleccion_argentina_diego_milito-3079363

Η πρώτη τους κόντρα άργησε αρκετά, παρά το γεγονός ότι συνυπήρχαν από το 1999 στο πρωτάθλημα, και έγινε τον Αύγουστο του 2002 με αρνητικό αποτέλεσμα και για τους δύο. Ο Ντιέγκο μόλις στο 9′ αναγκάστηκε να αποχωρήσει τραυματίας, μετά από χτύπημα από τον αδερφό του μάλιστα, ενώ ο Γκάμπι κατάφερε να αποβληθεί μόλις στο 20′. Παρ’ όλα αυτά αν κάποιος χαμογέλασε ήταν ο δεύτερος μια που η Ιντεπεντιέντε τελικά κέρδισε με 4-1. Γρήγορα όμως το ντέρμπι, η αποβολή και ο τραυματισμός ξεχάστηκαν αφού ο πατέρας τους έπεσε θύμα απαγωγής μερικές μέρες αργότερα για να αφεθεί αφού πληρώθηκαν τα λύτρα. Η επόμενη κόντρα τους ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή και έμεινε στην ιστορία. Ήταν 9 Μαρτίου του 2003 όταν οι αδερφοί Μιλίτο συναντήθηκαν και πάλι. Μόλις στο 15′ η Ράσινγκ βγήκε αντεπίθεση με τον Χουάν Μανουέλ Τόρες να ξεχύνεται μπροστά και τον Γκαμπριέλ Μιλίτο να αναγκάζεται να τον γκρεμίσει. Ο Ντιέγκο έτρεξε αμέσως και διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή Οράσιο Ελιζόντο ζητώντας κόκκινη. Τα αίματα γρήγορα άναψαν και ο μικρός επιτέθηκε στον μεγάλο λέγοντας: «Δεν είσαι ο νταβατζής μας, το μ..νί της μάνας σου«, με τον διαιτητή να μην ξέρει τι να κάνει. «Είναι τρελοί; Τι κάνουν;» μονολογούσε ο πατέρας, ενώ η μάνα που ήταν μαζί με τις φιλενάδες των δυο γιων της (και ένα τσούρμο συγγενείς από το Μιλιτόσογο) στο γήπεδο δήλωσε αργότερα ότι δεν ήξερε πού να κρυφτεί, ότι ήθελε να πεθάνει και πως ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ποτέ. Αποχώρησε λίγο αργότερα. Ο πατέρας που έκατσε μέχρι το τέλος βρήκε την ψυχραιμία του και δήλωσε: «Είναι το πώς ζουν τα κλάσικο, μπορούν να σκοτώσουν για τα χρώματα που υπερασπίζονται«.

Η περιβόητη φάση του 2003. Δυο χρόνια μετά καλεσμένος σε εκπομπή ο Ντιέγκο επιμένει ότι ο αδερφός του ήταν ο τελευταίος παίκτης και ήταν απευθείας κόκκινη. Ένα χρόνο πριν ο Γκάμπι επέμενε ότι δεν ήταν. Όλοι ξέρουμε τι θα γίνεται στις συζητήσεις γύρω από το πασχαλινό τραπέζι στην οικογένεια Μιλίτο.

Σε αυτό φάνηκε να συμφωνούν κι οι δυο παίκτες. «Φοβερό αυτό με τον Ντιέγκο. Θα μιλήσουμε σπίτι. Δεν είχαμε πολλές επαφές στο παιχνίδι, αλλά τα είπαμε καλά, ε; Εγώ τον αντιμετώπισα σαν ακόμα έναν επιθετικό και αυτός εμένα σαν ακόμα έναν αμυντικό» δήλωσε ο Γκάμπι καθώς οι παίκτες συναντήθηκαν στο ντόπινγκ τεστ μετά το τέλος του αγώνα. «Μέσα στο γήπεδο περισσότερο από αδερφός μου είναι ένας αντίπαλος και εγώ ήθελα το καλύτερο για τη Ράσινγκ. Τώρα θα μιλήσουμε, ελπίζω να μην διαμαρτυρηθεί πολύ» είπε ο Ντιέγκο, που στην παραπάνω εκπομπή του 2005 λέει τη φοβερή ατάκα «μα είναι και η δική σου μαμά». Το παιχνίδι τελείωσε 1-1 με τον Ντιέγκο Μιλίτο να ανοίγει το σκορ:

Παρ’ ότι κι οι δύο έφυγαν λίγο καιρό μετά για Τζένοα και Σαραγόσα (αν και ο Γκάμπι ήταν να πάει στην Ρεάλ), η τύχη τούς έφερε μαζί στην Σαραγόσα τη διετία 2005-07, αλλά και αντιπάλους αργότερα όταν ο μικρός πήγε στην Μπαρσελόνα και ο μεγαλύτερος έμεινε πίσω στην Αραγονία. Δυο φορές βρέθηκαν αντιμέτωποι και ο Γκάμπι ήταν και πάλι νικητής καθώς οι Καταλανοί κέρδισαν 4-1 στο Καμπ Νου και 1-2 στο Λα Ρομαλέδα. Παρ’ όλα αυτά και παρά το γεγονός ότι αργότερα ο Ντιέγκο έφυγε από την Ισπανία οι συναντήσεις τους δεν είχαν τελειώσει. Βρέθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλον το 2010 στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ στην αξέχαστη κόντρα της Ίντερ του Μουρίνιο και της Μπαρσελόνα του Πεπ. O Ντιέγκο έπαιξε και στα δυο ματς και μάλιστα στο πρώτο ματς έκανε το τελικό 3-1, αλλά ο Γκάμπι ξεκίνησε βασικός μόνο στη ρεβάνς, μια που ο Πουγιόλ είχε συμπληρώσει κάρτες, και έπαιξε για 45′. Μπορεί ούτε στην 5η συνάντησή τους να κατάφερε να κερδίσει ο μεγάλος αλλά παρά το τελικό 1-0 πήρε την πρόκριση. Ήταν η χρονιά του Πρίγκιπα που όχι μόνο προκρίθηκε, αλλά στη συνέχεια με τα δυο του γκολ έδωσε την κούπα στην Ίντερ στον τελικό κόντρα στην Μπάγερν.

Ο Γκάμπι παρ’ ότι μικρότερος, έκανε πρώτος ντεμπούτο στην Α’ Εθνική, γύρισε πρώτος στην Αργεντινή και σταμάτησε πρώτος το ποδόσφαιρο. Ο Ντιέγκο συνεχίζει και όπως είδαμε πρόσφατα γύρισε στην αγαπημένη του Ράσινγκ όπου και σκόραρε στο κλάσικο. Δυστυχώς όμως δεν θα έχουμε την τυχή να δούμε μια έκτη κόντρα τους, εκτός αν είμαστε καλεσμένοι σε κάποιο οικογενειακό μπάρμπεκιου.

7 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 dimitris // 8 Σεπτέμβριος, 2014 στις 13:17

    Χαχαχα απίστευτο!! Μια διόρθωση μόνο, ο ημιτελικός Μπαρτσελόνα-Ίντερ έγινε το 2010 και όχι το 2008

  • 2 Elaith // 8 Σεπτέμβριος, 2014 στις 13:51

    Όταν έκανα έλεγχο το είδα το λάθος και είμαι σίγουρος ότι το διόρθωσα, προφανώς δεν έσωσα την αλλαγή.
    Θα διορθωθεί τώρα.

  • 3 Άγιος Πέτρος // 8 Σεπτέμβριος, 2014 στις 14:39

    Τα αίματα γρήγορα άναψαν και ο μικρός επιτέθηκε στον μεγάλο λέγοντας: «Δεν είσαι ο νταβατζής μας, το μ..νί της μάνας σου»

    Νομίζω αυτό το σκηνικό μπορεί να περιγράψει το ποδόσφαιρο με λίγες λέξεις.

    Επίσης αν θέλει κανείς να συγκρίνει ποδοσφαιρικά την Αγγλία με την Αργεντινή, αρκεί να συγκρίνει τη διαμάχη των αδερφών Μιλίτο με εκείνη των αδερφών Τσάρλτον.

  • 4 Ramón Llul // 9 Σεπτέμβριος, 2014 στις 02:24

    (κινδυνεύοντας να φάω πολύ βρίσιμο)
    Μπορεί να λέμε συχνά για το Αργεντίνικο superclásico όμως οι γειτονιές των 2 συλλόγων (Boca-River) απέχουν περίπου 18 χιλιόμετρα. Αντίθετα τα γήπεδα των Racing Club και Indedendiente είναι απέναντι και τα χωρίζει μια λεωφόρος περίπου στο μέγεθος της Συγγρού.

    Η κόντρα έχει και πολιτικές προεκτάσεις, με τους της Racing να είναι Περονιστές και τους της Independiente είναι αριστεροί. Όσο για την τάφρο που είπες, όταν είχα πάει στο Presidente Perón στην τάφρο του γηπέδου υπήρχαν καντίνες που έψηναν chorizos. Τρομερό να παίζεις τέτοιο παιχνίδι και από κάτω να μυρίζει τσίκνα, έτσι;

  • 5 George Mrk // 4 Απρίλιος, 2017 στις 19:04

    ΣΟΜΠΡΕΡΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙΣ ΑΡΘΡΑ!!!!!

  • 6 George Mrk // 4 Απρίλιος, 2017 στις 19:04

    ΣΟΜΠΡΕΡΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙΣ ΑΡΘΡΑ!!!!!

  • 7 Dexter1986 // 12 Σεπτέμβριος, 2018 στις 12:02

    Οι αδερφικές κόντρες σε αγώνες είναι οι καλύτερες.Μου θύμισες ένα σκηνικό πριν χρόνια όπου παίζαμε αντίπαλοι με τον μικρότερο αδερφό μου και σε μια ανύποπτη φάση, συμπαίκτης μου τον χτυπάει άνευ λόγου και αιτίας. Αλαφιασμένος, πάω και πιάνω τον συμπαίκτη μου από τον λαιμό, υπερασπιζόμενος την τιμή του μικρότερου αδερφού μου.Πως μου το ανταπέδωσε?Μετά από κανά δεκάλεπτο και σε μία κόντρα από δεξιά, με ένα τάκλιν για νοσοκομείο με εξφενδώνισε δύο μέτρα στον αέρα.Έκανα μια εβδομάδα να του μιλήσω!!!

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>