Ωδή στον Σέρχιο Αγκουέρο

  [4 Σχόλια]

Είμαστε κι εμείς που η κόντρα Μέσσι-Ρονάλντο δεν μας απασχολεί πολύ. Τους απολαμβάνουμε, αλλά δεν τους αγαπάμε τόσο. Αντίθετα, υπάρχουν άλλοι ποδοσφαιριστές που αγαπάμε κι ας μην είναι οι τελειότεροι όλων. Η λατρεία μου για τον Σέρχιο «Κουν» Αγκουέρο κρατάει αρκετά χρόνια και η αρχή της χάνεται στο βάθος του χρόνου. Νομίζω ότι δύο είναι οι βασικοί λόγοι. Ο πρώτος ένα γκολ τότε στα δύσκολα χρόνια του Ίντερνετ με το 240p στο YouTube. Ήταν σε ένα ντέρμπι Ιντεπεντιέντε-Ράσινγκ το μακρινό πλέον 2005. Ο Αγκουέρο ήταν μόλις 17 χρονών και είχε ήδη κάνει ντεμπούτο στην Α’ Εθνική πριν δυο χρόνια, γράφοντας ιστορία ως ο νεότερος ποτέ παίκτης στην Αργεντινή. Η Ιντεπεντιέντε (με τον γίγαντα Μαρτίν Παουτάσο δεξί μπακ) είχε ήδη βάλει τρία γκολ στην μισητή αντίπαλο, αλλά το κερασάκι στην τούρτα ήταν το τέταρτο.

Ο Κουν (με μαλλί Γιώργου Τσαλίκη) κατέβασε την μπάλα λίγο πριν την μεσαία γραμμή ιδανικά, την κόλλησε στο πόδι του και απέφυγε τον πρώτο αντίπαλο. Στη συνέχεια πήρε μαζί του και χωρίς να ενοχληθεί έσυρε για μερικά μέτρα ένα χαρτί από αυτά που είχαν πετάξει οι οπαδοί και έφτασε έξω από την περιοχή. Ο Ντιέγκο Κρόσα, ένας έμπειρος αμυντικός με πέρασμα και από την Ευρώπη είχε την ατυχία να βρεθεί απέναντί του και του έσπασαν όλα τα άλατα. Ο Κουν άλλαξε κατεύθυνση τρεις-τέσσερις διαδοχικές φορές, διέσυρε τον καημένο τον Κρόσα και τελείωσε με ένα αριστερό για το ιδανικό γκολ. Στα 17 του είχε μόλις βάλει ένα από τα ωραιότερα γκολ σε κλάσικο του Αβεγιανέδα με μια απίστευτη γκαμπέτα.

sergio_aguero_624x351_getty

Αυτό το γκολ με έκανε να τον αγαπήσω και οδήγησε στον δεύτερο λόγο λατρείας μου, τον πήρα στο Football Manager και έκανε όργια. Από τότε τον παρακολουθώ και παρ’ ότι έχει πάει στο ξενέρωτο για μένα αγγλικό πρωτάθλημα δεν σταματάει να με εντυπωσιάζει. Στην αγαπημένη του Ιντεπεντιέντε έπαιξε ελάχιστα αλλά σκόραρε 1 γκολ ανά δύο ματς. Στην Ατλέτικο την πρώτη χρονιά δεν πήγε τόσο καλά, αλλά όταν έφυγε είχε συνολικά 101 γκολ σε 234 παιχνίδια. Στη δε Σίτι έχει 98 γκολ σε 153 παιχνίδια (στο περίπου όταν γράφεται το κείμενο), κάτι παραπάνω από 0,6 γκολ ανά παιχνίδι. Το οποίο στατιστικό είναι ακόμα πιο απίστευτο αν δούμε και τα λεπτά συμμετοχής του με την ομάδα του Μάντσεστερ, ο Αγκουέρο βγάζει τα λεφτά του εξαιρετικά… οικονομικά. Πέρσι σε κάποια φάση το ρεκόρ του είχε φτάσει ένα γκολ ανά 107 λεπτά, ξεπερνώντας κατά ένα εικοσάλεπτο περίπου τον Τιερί Ανρί. Αν όμως ένα γκολ του έγραψε ιστορία στην Αγγλία ήταν το γκολ-τίτλος που έσωσε την Σίτι από μια από τις μεγαλύτερες νίλες της ιστορίας της και μετέτρεψε μια κηδεία σε γιορτή:

Dat goal…

Ο Αγκουέρο δεν μοιάζει παικτικά τόσο στον Μέσσι, είναι πιο κοντά στο στιλ του Τέβες. Εξακολουθεί να βγάζει αυτή την «αλανίλα» ακόμα και όταν παίζει σε ομάδες Σεΐχηδων και καλοκουρεμένα χορτάρια. Δεν είναι τυχαίο ότι όπως κι ο Κάρλος, έτσι κι ο Σέρχιο μεγάλωσε σε μια φτωχογειτονιά του Μπουένος Άιρες με το όνομα «οι Ευκάλυπτοι». Εκεί του κόλλησε και το Κουν από έναν γείτονα της οικογένειας που έβλεπε ομοιότητα ανάμεσα στον μικρούλη Σέρχιο και τον Κουμ Κουμ, ήρωα σε ένα γιαπωνέζικο anime. Στα μπάριο του Μπουένος Άιρες υπάρχουν δεκάδες τέτοιοι κοντούληδες, γρήγοροι με μπαλαδόφατσες τύποι. Οι περισσότεροι μπλέκουν με συμμορίες και καταλήγουν στη φυλακή ή μένουν για πάντα εκεί, φτωχοί, με αναμνήσεις από τότε που ήταν ταλέντα και θα μπορούσαν να είχαν γίνει κάτι στη ζωή τους. Όχι ο Αγκουέρο.

LosEucaliptosCancha02

Το γήπεδο που πρωτόπαιξε μπάλα ο Κουν

Όπως και τα περισσότερα παιδιά σε αυτές τις γειτονιές της Αργεντινής, έτσι κι ο Αγκουέρο περνούσε όλη την μέρα του με μια μπάλα στα πόδια. Ξεχώριζε όμως σαν την μύγα μες το γάλα και κατακτούσε όλα τα τοπικά πρωταθλήματα με τις μικρές ομάδες. Κατάφερε να πάει στην Ιντεπεντιέντε μόλις στα εννιά του και να κάνει τον τεράστιο Ρικάρντο Μποτσίνι που ήταν τότε προπονητής στο παιδικό να τον ξεχωρίσει. Ο σύλλογος αρχικά δεν είχε καν δικαίωμα να τον χρησιμοποιεί γιατί ήταν πολύ μικρός για να παίζει απέναντι σε μεγαλύτερους (από τους οποίους βέβαια ήταν πολύ καλύτερος). Τα κατάφερε πάντως και έφτασε σιγά σιγά στην ανδρική ομάδα της Ιντεπεντιέντε και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Δυστυχώς, ο Αγκουέρο ποτέ δεν έκανε την καριέρα του Μποτσίνι στους Κόκκινους καθώς έφυγε μόλις δυο χρόνια μετά το ντεμπούτο του. Ευτυχώς όμως, τα χρήματα που έφερε στην ομάδα βοήθησαν να φτιαχτεί το καινούριο της γήπεδο.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό με τον Αγκουέρο όμως περισσότερο από όλα τα άλλα, δεν είναι ότι σκοράρει με ρυθμούς επιθετικού βιδωμένου στην μεγάλη περιοχή σε στυλ Γκερτ Μίλερ ή Κλόζε. Είναι ότι έχει αντίστοιχα ποσοστά σκοραρίσματος ενώ παίζει παντού στην επίθεση και κυρίως δημιουργεί ένα τεράστιο ποσοστό των γκολ ο ίδιος, με προσωπικές ενέργειες χρησιμοποιώντας την ταχύτητα, την τεχνική, την ντρίμπλα και την έμπνευσή του για κάτι απρόσμενο. Δεν είναι ο παίκτης της μικρής περιοχής, δεν είναι ο διεκπεραιωτής, είναι ένα ακόμα 10αρι τύπου Αϊμάρ, Μαραντόνα που στην περίπτωση Αγκουέρο έγινε επιθετικός. Ίσως στα βαθιά ποδοσφαιρικά γεράματα, όταν επιστρέψει στην Ιντεπεντιέντε, να γίνει ακόμα ένας ράθυμος «enganche» τύπου Ρικέλμε. Να μετατραπεί σε δημιουργός.

Ο χαβαλές Κουν Αγκουέρο (και δυο βαρεμένες στα πρώτα δευτερόλεπτα)

Ο Κουν είναι κι ένας ωραίος τύπος από ότι φαίνεται. Λατρεύει την κούμπια, μιλάει άθλια αγγλικά, παίζει σε κωμωδίες στο σινεμά και κυρίως συμμετέχει σε ένα… πείραμα ποδοσφαιρικής ευγονικής έχοντας κάνει γιο με την κόρη του Ντιέγκο Μαραντόνα. Ένα παιδί με τα γονίδια αυτών των δύο τύπων είναι βγαλμένο από τα πιο υγρά ποδοσφαιρικά όνειρα κάθε Αργεντίνου. Ειδικά μια που αυτό που όλοι εμείς οι… Κουν-ικοί περιμέναμε δεν ήρθε ποτέ. Να κάνει τη διαφορά στο τελευταίο Μουντιάλ. Κι όμως τόσο ο Ιγκουαΐν, όσο κι ο Αγκουέρο ήταν σε τραγική κατάσταση σε ένα Μουντιάλ που η Αργεντινή τα πήγε ανέλπιστα καλά, έχοντας κυρίως ως πρωταγωνιστές ανθρώπους με λιγότερα προσόντα. Κι αν ο Λιονέλ ήταν… ξεζουμισμένος, ο Σέρχιο αντιμετώπιζε για πολλοστή φορά προβλήματα λόγω τραυματισμών. Δεν μπόρεσε να σταθεί δίπλα στονφίλο του, ήταν σκιά του εαυτού του και έχασε μια χρυσή ευκαιρία να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία των Μουντιάλ. Γιατί ο Αγκουέρο είναι ένας κομβικός παίκτης για κάθε ομάδα στην οποία αγωνίζεται. Και εμείς οι φαν του, θα τον περιμένουμε υγιή να το δείξει και εκεί που έχει την μεγαλύτερη σημασία για κάθε ποδοσφαιριστή. Σε ένα Μουντιάλ.

sergio_aguero_624x3

4 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Simigdalenios // 16 Απρίλιος, 2015 στις 18:02

    αφού το μικιμαου λεγόταν κουμ, αυτός γιατί λέγεται κουν;

  • 2 Ανώνυμος // 16 Απρίλιος, 2015 στις 18:31

    Καλή η προσπάθεια αλλά το’πνιξε ο τέρμας το γκολάκι….

  • 3 Ανώνυμος // 16 Απρίλιος, 2015 στις 18:37

    Καλή η προσπάθεια αλλά το’πνιξε ο τέρμας το γκολάκι στο πρώτο video !!!!

  • 4 miltos // 18 Απρίλιος, 2015 στις 22:23

    Respect για το αρθρο απο εναν κουν-ικο ελπιζοντας οτι στο επομενο μουντιαλ η φωτο του KUN θα ειναι με το κυπελο στα χερια,που ισως να ηταν ετσι κ στο χρωματισμενο albiceleste-maracana αν ο Sabella ειχε συμπεριλαβει στην αποστολη και τον εταιρο ‘αλανιαρη’ Carlito..
    ισως..
    ας ελπισουμε οτι τουλαχιστον θα σηκωσουν το φετινο copa America για να γλυκανουν λιγο την πικρα μας,γιατι 22χρονια χωρις κυπελο ειναι παρα πολλα!
    VAMOS-ARGENTINA-CARAJO

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>