Ο Έλληνας Μαραντόνα

xatzipanagis

Σε κάποια από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού είχα την τύχη να γνωρίσω τον κύριο Θάνο, που εκείνη την εποχή ήταν δάσκαλος στο σχολείο μας. Το καλό με τον κύριο Θάνο ήταν ότι αγαπούσε το ποδόσφαιρο τόσο πολύ που αν η μέρα ήταν ηλιόλουστη και τον τσιγκλούσες έξυπνα δεν δίσταζε να τελειώσει γρήγορα-γρήγορα το μάθημα και να αφήσει την τάξη του να βγει νωρίτερα για να παίξει μπάλα. Το κακό ήταν ότι εγώ ήμουν στη διπλανή τάξη.

Παραβλέποντας την τρομερή αυτή αδικία της ζωής, που λογικά συμπεριλαμβάνεται σε κάποια υποκατηγορία κάποιου νόμου του Μέρφι, όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, ανεξαρτήτως τμήματος, αγαπούσαμε τον κύριο Θάνο, τον φωνάζαμε να παίξει μπάλα μαζί μας (παραβλέποντας το ότι σε μερικά χρόνια πλησίαζε σε ηλικία σύνταξης) και τον παρακαλούσαμε να μας πει ποδοσφαιρικές ιστορίες. Σε μια από αυτές τις συζητήσεις η κουβέντα έφτασε κλασσικά στον καλύτερο ποδοσφαιριστή που έχει δει και ανάμεσα από διάφορες άλλες υπερβολές ο κύριος Θάνος (που ήταν ανάμεσα στους τυχερούς που είχαν δει από κοντά τον Μαραντόνα) μας αποκάλυψε ότι για ένα μεγάλο διάστημα τη δεκαετία του 80′ όταν τέλειωνε από το σχολείο στο οποίο δούλευε τότε, περνούσε ένας φίλος του, καθηγητής πανεπιστημίου, και πηγαίναν μαζί να παρακολουθήσουν τις προπονήσεις του Ηρακλή, απλά και μόνο για να χαζέψουν τον Βασίλη Χατζηπαναγή να χορεύει με τη μπάλα, έστω και στο οικογενειακό διπλό.

Για πολλά χρόνια θεωρούσα τον κύριο Θάνο υπερβολικό. Και μόνο που τον σκεφτόμουν, έτσι σοβαρό και σοφό όπως τον είχα στο παιδικό μου μυαλό, να θεοποιεί έναν παίκτη που έπαιζε στη Θεσσαλονίκη (και όχι στο Καμπ Νου ή το Σαν Σίρο) και να κάθεται στην κερκίδα σε μια προπόνηση απλά για να τον δει, γελούσα και το προσπερνούσα σαν δείγμα γραφικότητας, που ο καθένας δικαιούται να έχει σε κάποιο βαθμό για να μπορεί να αντέξει τη σκατένια πραγματικότητα. Μέχρι που κάποια στιγμή, αφού είχα ξεμπερδέψει με θρανία και πίνακες, έκατσα να χαζέψω όσα highlights του «Βάσια» μπόρεσα να βρω: πλάνα από αγώνες σε γήπεδα χωράφια, γκολ με απ’ευθείας εκτελέσεις κόρνερ, μαγικά τακουνάκια, κοφτές τρίπλες σε πολύ μικρούς χώρους, εξευτελισμούς αντιπάλων και αδιανόητες ασίστ που χαραμιζόταν, σχεδόν εκνευριστικά, από τους συμπαίκτες του. Και τότε κατάλαβα ότι ο κύριος Θάνος ίσως δεν ήταν τόσο υπερβολικός όσο πίστευα.

Και το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι ο κύριος Θάνος δεν ήταν οπαδός του Ηρακλή!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Joga bonito, βιντεοθεραπεία, Ηρακλής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο τελικός της κλοπής

Συνήθως μία καθοριστική απόφαση ενός διαιτητή μπορεί να κρίνει ένα παιχνίδι. Στην περίπτωση του τελικού του Κόπα Αρχεντίνα που έγινε απόψε τα χαράματα σχεδόν, ήταν τρεις οι αποφάσεις του διαιτητικού τρίου που χάρισαν λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και το κύπελλο στην Μπόκα Τζούνιορς. Η Ροσάριο Σεντράλ υπέστη μια ανεπανάληπτη κλοπή στο Εστάδιο […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο μικρός Νεϊμάρ μαθαίνει ξένες γλώσσες

Στη Σάντος έχουν βρει πώς να περνάνε την ώρα τους φτιάχνοντας γραφικά βίντεο με τους παίκτες. Ο Αργεντίνος Βάλτερ Μοντίγιο αποφασίζει να μάθει ισπανικά στον Νεϊμάρ, που αποδεικνύεται όχι και τόσο καλός μαθητής. Ξεκινάει προσπαθώντας να μιλήσει αγγλικά (για να πάρει την απάντηση «εδώ δεν ξέρεις καλά πορτογαλικά, θες να μιλήσεις και αγγλικά;») και στη […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

9 σχόλια σχετικά με το “Ο Έλληνας Μαραντόνα”

  1. Ο/Η Stefanos λέει:

    Τα τσουρούκια οι άλλοι παίκτες του Ηρακλή έβαζαν κανένα γκολ; Γιατί στο βίντεο παίζει να χάνουν 9/10 ευκαιρίες (ίσως και 10/10 σε μερικά σημεία η εικόνα είναι χάλια)

  2. Ο/Η corto maltese λέει:

    ο μοναδικός παίκτης στα Ελληνικά γήπεδα που θυμάμαι
    να μπορεί να χορέψει τρεις αντιπάλους σε επιφάνεια ίση με αυτήν τηλεφωνικού θαλάμου…

  3. Ο/Η kwstasArsenal λέει:

    Ο καλυτερος Ελληνας παικτης ολων των εποχων. Στον Ηρακλη, μας χαρισε απλοχερα ολο το ταλεντο του. Υπαρχουν ομως πολλα κριμα στην ιστορια του.
    Κριμα, που δεν επαιξε ποτε στην Εθνικη ομαδα, αν επαιζε, συγουρα πολλα πραγματα στην ιστορια της Εθνικης θα ηταν διαφορερικα.
    Κριμα, που ο Ηρα, δεν ειχε ποτε του καλη αμυνα και ανταξιους παικτες του Βασια. Ενας τοσο τεραστιος παικτης, δεν πηρε ποτε πρωταθλημα, νομιζω, μπορει να κανω λαθος, ο Ηρα ειχε παρει 1 κυπελλο ολο κ ολο.
    Κριμα, για τους κανονες του Ελληνικου ποδοσφαιρου. Και να ηθελε να φυγει, δεν μπορουσε. Κατι περιεργοι νομοι με 5ετιες κλπ. Αν με καποιον τροπο πηγαινε στον ΠΑΟ εκεινης της περιοδου, που Ευρωπαικα τα πηγανε καλα, μπορει μαζι με τον Βασια, να πηγαινε σε καποιον τελικο.
    Δεν ειμαι της γενιας του Βασια, εχω ακουσει απο πολλους αντρες της περιοδου εκεινης, πως ανεξαρτητα ομαδος, πηγαιναν στο γηπεδο για να δουνε τον Βασια. Γηπεδα γεμιζαν μονο κ μονο γι αυτον.
    Ενας τεραστιος παικτης, που τον αδικησε το Ελληνικο συστημα και ο Ελληνικος μικροκοσμος. Αν αυτος ο παικτης επαιζε σε οποιαδηποτε αλλη χωρα, σημερα θα μιλουσαμε για ακομα εναν μεγαλο θρυλο του ποδοσφαιρου.

  4. Ο/Η Μούρης λέει:

    Κώστα άρσεναλ τα είπες όλα.Γεννήθηκα το 198 και δεν τον πρόλαβα ρε γαμώτο..

  5. Ο/Η Μούρης λέει:

    1987.

  6. Ο/Η kwstasArsenal λέει:

    Μουρη το 88 ειμαι εγω. Εχω ακουσει πολλες ιστοριες. ΠΑΟΚ ειμαι, αλλα ξερω ΠΑΟΚτσιδες, εκεινης της εποχης, που ειχαν διαρκειας στου ΗΡΑ, μονο κ μονο γι αυτον.

  7. Ο/Η xronis λέει:

    Τυχερος που τον προλαβα……Απιστευτος ποδοσφαιριστης…..Ο Μαραντονα της παιδικης μας ηλικιας…..οταν επαιζε ο ηρακλης στην αθηνα και καποα απο τις ΟΣΦΠ-ΠΑΟ-ΑΕΚ επαιζαν εκτος ,ο προορισμος της κυριακης ηταν ο Χατζιπαναγης !!!Δεν ειναι τυχαιο το παρατσουκλι που του κολλησαν……ΝΟΥΡΕΓΙΕΦ !!!

  8. Ο/Η johnkyr λέει:

    ειναι ο μοναδικος ποδοσφαριστης απο τον οποιον εχω αυτογραφο, και αυτο δια αλληλογραφιας. μαλιστα εχει γραψει αφιερωση γραφοντας σχεδον σπαστα ελληνικα οπως μιλουσε

  9. Ο/Η mcmerphy λέει:

    Εγώ πήγαινα εθνικος-ηρα για να τον δω. Εννοείται οτι στην Φιλαδέλφεια τουλαχιστον ποτε κανεις δεν τον εβρισε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.