Η απίστευτη ανατροπή των απλήρωτων

ramblajuniors

Αν είχε συμβεί μερικές μέρες αργότερα θα μιλούσαμε για το θαύμα των Χριστουγέννων. Η Ράμπλα Τζούνιορς όμως πέτυχε την επική ανατροπή στις 19 Δεκεμβρίου, κλείνοντας μια χρονιά βγαλμένη από αμερικάνικη οικογενειακή ταινία (συνήθως παίζεται στην ελληνική τηλεόραση Κυριακή μεσημέρι αφού έχεις σκάσει στο φαγητό) που τα αουτσάιντερ στο τέλος κερδίζουν, παρά τις αναποδιές. Όλα τα κλισέ που σε κάνουν να πεις “τι υπερβολικός είναι ο σεναριογράφος” ήρθαν και έδεσαν στην πραγματικότητα της ομάδας από τα περίχωρα του Μοντεβιδέο. Η Ράμπλα που ιδρύθηκε το 1904 με παρατσούκλι πικαπιέρδας (με λίγα λόγια οι Φλίντστοουνς, μια που όταν το 1960 έγινε ανακαίνιση του γηπέδου, πολλοί οπαδοί πήγαιναν οι ίδιοι και έσπαγαν πέτρες) έχει χρώματα το πράσινο και το κόκκινο, με τον αστικό μύθο να λέει ότι επιλέχθηκαν όπως και της Μπόκα, απλά το πρώτο καράβι που μπήκε στο λιμάνι του Μοντεβιδέο είχε ιταλική σημαία. Για αρκετά χρόνια ήταν σημαντικός σύλλογος με πολύ κόσμο και θεωρήθηκε ως η τρίτη μεγάλη ομάδα της χώρας. Εδώ και πολύ καιρό όμως ψυχορραγεί μεταξύ Α’ και Β’ εθνικής αντιμετωπίζοντας μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Την περσινή σεζόν τερμάτισε 16η και τελευταία και υποβιβάστηκε στη 2η κατηγορία.

Το καλοκαίρι ήταν δραματικό για τους παίκτες και τους οπαδούς τής Ράμπλα. Οι πρώτες προπονήσεις έγιναν σε έναν στρατώνα, η ομάδα δεν είχε φανέλες και έπαιζε με αυτές των παιδικών και εφηβικών τμημάτων, οι παίκτες φορούσαν τρύπιες κάλτσες, δεν υπήρχε φυσιοθεραπευτής, δεν υπήρχε δεύτερος τερματοφύλακας, δεν υπήρχε τίποτα. Οι παίκτες υπέγραψαν… στα λόγια και συμφώνησαν με βάση τις υποσχέσεις ότι θα έρθουν… επενδυτές από την Αργεντινή. Οι επενδυτές δεν ήρθαν ποτέ, η ομάδα πάσχιζε να καταθέσει τα συμβόλαια στην ομοσπονδία, αλλά λεφτά δεν υπήρχαν. Η διοίκηση έπρεπε να δώσει 200 χιλιάδες για κάποια χρέη ώστε να πάρει έγκριση για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα. Με τις μέρες να περνάνε το φάσμα του υποβιβασμού στη Γ’ εθνική μεγάλωνε όλο και περισσότερο. Οι οπαδοί πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, έκαναν έρανο, μάζεψαν τα χρήματα, κάποιοι παίκτες και ο προπονητής δέχθηκαν μειώσεις, ενώ το ρόστερ έμεινε λειψό, αφού από τους 26 έμειναν στο τέλος 15 ποδοσφαιριστές. Οι τελευταίοι παίκτες υπέγραψαν συμβόλαια 10 λεπτά πριν λήξει η προθεσμία στα μεσάνυχτα (ακόμα και με αυτά τα προβλήματα η Ράμπλα Τζούνιορς φάνηκε πιο οργανωμένη από τη Ρεάλ Μαδρίτης) και το πρωτάθλημα ξεκίνησε.

ramblafΓήπεδο με θέα

Τα προβλήματα δεν λύθηκαν, χρήματα δεν υπήρχαν. Ο κόουτς Γκραμπριέλ Ανιόν ό,τι χρήματα έπαιρνε τα έδινε στον αρχηγό για να τα μοιραστούν οι παίκτες. Ο ίδιος δούλευε τζάμπα. Ο κόσμος στήριζε όπως μπορούσε. Άλλος κούρευε το γκαζόν, άλλος μάζευε τρόφιμα. Οι παίκτες φυσικά έκαναν κι άλλες δουλειές. Ένας δουλεύει ως μηχανικός αυτοκινήτων, άλλος έχει μπακάλικο, ένας τρίτος κάνει τον γυμναστή σε οίκο ευγηρίας.

Το σύστημα της Β’ Εθνικής της Ουρουγουάης είναι όπως κάποιος θα περίμενε αρκετά γραφικό, τόσο ώστε να κάνουμε μια αναφορά σε αυτό. Οι ομάδες είναι 15 (ναι μονός αριθμός) και χωρίζονται σε δύο ομίλους. Παίζουν μονά παιχνίδια μεταξύ τους και στο τέλος βγαίνει μια βαθμολογία. Οι πρώτοι των ομίλων παίζουν μεταξύ τους έναν διπλό τελικό για να βγει ο πρωταθλητής του πρώτου γύρου. Μετά για να δώσουμε ποικιλία παίζουμε όλοι μαζί (και οι 15) σε έναν δεύτερο γύρο με μονούς αγώνες (όσοι έπαιξαν στον πρώτο γύρο παίζουν τώρα στην έδρα του άλλου). Τελικά βγαίνει μια συνολική βαθμολογία (και από τους δύο γύρους) και οι τρεις πρώτοι ανεβαίνουν. Για κάποιον λόγο που δεν έχω καταλάβει, ο 2ος και ο 3ος κερδίζουν τα ονόματα Ghiggia και Galeano. Ο πρώτος δεν παίρνει τιμητικό όνομα για κάποιον εξίσου περίεργο λόγο. “Μα καλά (θα πει κάποιος αθώος), τότε γιατί παίξαμε τελικό στον πρώτο γύρο αφού ανεβαίνουν από συνολική βαθμολογία;” Η απάντηση είναι τρομερά απλή. Αν στην τελική βαθμολογία, δεν βρίσκεται στις τρεις πρώτες θέσεις ο νικητής του πρώτου γύρου, τότε έχει δικαίωμα να καλέσει σε μονομαχία παίζει μπαράζ με τον τρίτο της τελικής βαθμολογίας σε διπλούς αγώνες.

Η Ράμπλα Τζούνιορς βγήκε πρώτη στη βαθμολογία στον δικό της όμιλο, αλλά ισοβάθμησε με την Μιραμάρ. Έπαιξε έτσι λοιπόν ένα μπαράζ στο οποίο κέρδισε με 3-0 και προχώρησε στον διπλό τελικό. Στον πρώτο αγώνα χρειάστηκε να ταξιδέψει στην έδρα της Σέρο Λάργκο, στην πόλη Μέλο 388 χιλιόμετρα μακριά, κοντά στα σύνορα με τη Βραζιλία. Χρήματα δεν υπήρχαν για να γίνει το ταξίδι. Λίγες μέρες πριν οι παίκτες δεν κατέβηκαν να προπονηθούν γιατί δεν άντεχαν να είναι άλλο απλήρωτοι. Απείλησαν να μην κατέβουν στο παιχνίδι. Και πάλι ο κόσμος της ομάδας έδωσε τον οβολό του, μάζεψε το ποσό και η Ράμπλα ταξίδεψε. Πήρε το εκτός έδρας 2-2 και ετοιμάστηκε για τον επαναληπτικό.

Το Εστάδιο Ολίμπικο ντε Μοντεβιδέο μπορεί να έχει πιασάρικο όνομα, αλλά είναι ένα γήπεδο μόλις έξι χιλιάδων θεατών που από την μία δεν έχει εξέδρες γιατί βρίσκεται το δέλτα του ποταμού Ρίο ντε λα Πλάτα. Το όμορφο όνειρο της κατάκτησης του πρωταθλήματος (δίνεται κούπα στο τέλος και θεωρείται πρωταθλητής ο νικητής, άλλο που μπορεί να μην ανέβει στο τέλος) έμοιασε να σβήνει νωρίς για τους απλήρωτους και ταλαιπωρημένους παίκτες και οπαδούς της Ράμπλα. Στο 22′ το σκορ ήταν στο 0-2, οι γηπεδούχοι μείωσαν στο 1-2, αλλά τελικά το πρώτο ημίχρονο έληξε με το καταδικαστικό 1-4. Κάποιοι οπαδοί αποχώρησαν απογοητευμένοι. Στο 51′ οι ομάδες έμειναν με δέκα παίκτες μετά από διπλή αποβολή. Κι όμως, αυτή η ομάδα που αρχές Σεπτεμβρίου έμοιαζε φαβορί για υποβιβασμό στη Γ’ Εθνική, βρήκε και πάλι τα ψυχικά αποθέματα. Με γκολ στο 78′, στο 80′ πλησίασε στο γκολ. Η γκαντεμιά ξαναχτύπησε όταν ο Μαουρίσιο Φελίπε χτύπησε άσχημα, σπάζοντας το πόδι του. Η Ράμπλα έπαιξε τα τελευταία λεπτά με 9 παίκτες αφού δεν είχε άλλη αλλαγή και όμως στο 90′ κατάφερε να ισοφαρίσει σε 4-4 εν μέσω αποθέωσης. Ο τελικός πήγε στην παράταση και η λύτρωση ήρθε με ένα αλήτικο, νοτιαμερικάνικο γκολ από έναν μαλλιά με το νούμερο 10 που μοιάζει σαν κλώνος του Λόκο Αμπρέου και του Αντώνη Σαπουντζή. Το παιχνίδι έληξε 5-4, η Ράμπλα Τζούνιορς κατέκτησε ένα πρωτάθλημα, αλλά ο Γολγοθάς της συνεχίζεται καθώς ούτε την άνοδο έχει εξασφαλίσει, ούτε τα οικονομικά της προβλήματα έλυσε. Απέδειξε όμως, ότι ακόμα και τώρα, σε κάποια μέρη του κόσμου το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να μας δίνει τέτοιες ρομαντικές ιστορίες.

ΥΓ Ευχαριστούμε πολύ τον αναγνώστη που μας ενημέρωσε για την είδηση.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για το τζάκι, Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο τερματοφύλακας που στοίχισε έξι βαθμούς

Μια από τις πιο γραφικές ιστορίες του ποδοσφαίρου γράφτηκε το όχι και τόσο μακρινό 1999 στην Κόρδοβα της Αργεντινής. Το καλοκαίρι είχε μπει για τα καλά καθώς είχαμε 18 Δεκεμβρίου και οι ομάδες έπαιζαν την τελευταία αγωνιστική της Απερτούρα. Η γηπεδούχος Μπελγκράνο καιγόταν για βαθμούς μια που έδινε μάχη για να κρατηθεί στην κατηγορία και […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο ποδοσφαιριστής που αντιστάθηκε σ’έναν δικτάτορα

Η αίθουσα δεξιώσεων του Κέντρου Πολιτισμού ‘Γκαμπριέλα Μιστράλ’ στο Σαντιάγκο είναι γεμάτη. Στη μια πλευρά της είναι παρατεταγμένοι οι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας της Χιλής, που τις επόμενες ημέρες θα πετάξουν για τη Γερμανία, όπου θα λάβουν μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Κάποια στιγμή η πόρτα ανοίγει και στην αίθουσα εισέρχεται, συνοδευόμενους από αρκετούς […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

13 σχόλια σχετικά με το “Η απίστευτη ανατροπή των απλήρωτων”

  1. Ο/Η Τάσος λέει:

    Τέτοιες ιστορίες ακούς και σε κάνουν να ψαχτείς, να δεις γύρω σου τι γίνεται σε άλλες χώρες….εδώ εμείς β΄ εθνική λέμε σε ποιο ματς να βάλουμε 2/1

  2. Ο/Η kostakis_kor λέει:

    γουάτ δε φάκ; μαμηστερή ιστορια….πείτε κ άλλες τέτοιεσ……

  3. Ο/Η Rampla Jr. λέει:

    Να στε καλά παιδιά, πολύ ωραία δουλειά! Δεν είχα καθόλου χρόνο να γράψω παραπάνω κι ήξερα ότι θα το ψάχνατε καταλλήλως και θα το απλώνατε σε μια πολύ ωραία ιστορία!

  4. Ο/Η nikeu84 λέει:

    Αυτή η μίξη Σαπουντζή-Αμπρέου με άφησε άφωνο…

  5. Ο/Η Viola21 λέει:

    Το … αγαπησα το γηπεδο τους!

  6. Ο/Η The Leg λέει:

    Κάθε φορά που περιγράφεται σύστημα διεξαγωγής πρωταθλήματος της λατινικής Αμερικής, μοιάζει με απονεύρωση που δεν σε εχει πιάσει καλά ή ένεση αναισθησίας και πονάς παντού, και ενώ ξέρεις ότι ο πόνος ξεκινάει κάπου γύρω από το δοντι, σου τρυπάει το μυαλό, και νιώθεις την καρδιά σου να χτυπαει στο αριστερό γόνατο, δίπλα από τον έσω πλάγιο..

  7. Ο/Η Γιώργης λέει:

    μικροδιορθωσούλα: πικιαπέρδας είναι ή πικιαπιεδρας;

  8. Ο/Η Elaith λέει:

    @ΤheLeg το απολαμβάνουμε όσα λίγα πράγματα

    @Γιώργης, ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Picapierdas είναι, όπως γράφεται και στο κείμενο.
    https://es.wikipedia.org/wiki/Los_Picapiedra

  9. Ο/Η Tsigalko λέει:

    Egw pantws mia xara to vrhka to systhmataki B ethnikis!!
    Mono o arithmos 15 me xalaei!

  10. Ο/Η balkou λέει:

    Ρε χαμένε την παλεύεις; Πες “άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ’τον ήλιο ξεξασπρότερη” 🙂

    Αφού στο λινκ που βάζεις λέει Πίκαπιέδρα, τι Πίκαπιέρδα βάνεις; 🙂 δέλτα-ρο.
    Pixies- Crackity Jones “he had friends like Paco Picopiedra” 😀

  11. Ο/Η Rampla Jr. λέει:

    Και ο άθλος ολοκληρώθηκε! Η ομάδα πήρε και το πρωτάθλημα της clausura και… Rampla Campeon:

    https://www.youtube.com/watch?v=Td95DtqvzrI&feature=youtu.be

  12. Ο/Η Rampla Jr. λέει:

    Κι ένας ακόμη άθλος: μετά την ήττα με 2-0 στο Περού, η Ράμπλα νίκησε χθες την UTC Catamarca με 4-0 και προκρίθηκε στον 2ο γύρο του Copa Sudamericana. Πρόκειται για την πρώτη πρόκριση της ομάδας σε δεύτερη φάση οποιουδήποτε λατινοαμερικάνικου θεσμού!

  13. Ο/Η Rampla Jr. λέει:

    Το λινκ ξέχασα 🙂

    https://www.youtube.com/watch?v=1vOLg-MKC3s

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.