Ο Πίρλο δεν εντυπωσιάζεται από τους νέους

Υπάρχουν καλοί παίκτες. Υπάρχουν πολύ καλοί παίκτες. Υπάρχουν έξυπνοι παίκτες. Υπάρχει κι ο Πίρλο. Ένας από τους πιο ντελικάτους (με την καλή έννοια) ποδοσφαιριστές που θαυμάσαμε τα τελευταία χρόνια, με μεγάλο μέρος της ποιότητάς του να μη βρίσκεται σε κάποιο φυσικό του χαρακτηριστικό, αλλά στην αντίληψή του. Η πιο κουλ γενειάδα δεν παίζει πια στη γειτονιά μας, αλλά έχει μεταναστεύσει για τα τελευταία ένσημα στις ΗΠΑ πριν αποσυρθεί για να βγάζει κρασί από τα αμπέλια του.

pirlowine

Ο Πίρλο έδωσε συνέντευξη πριν λίγες μέρες στην Γκαζέτα και όπως ήταν αναμενόμενο είπε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Σε αυτό που προσωπικά στέκομαι, είναι κάτι που πιστεύω κι εγώ ακράδαντα, μόνο που η δική μου γνώμη δεν έχει την ίδια σημασία με κάποιον που το ζει από μέσα για τόσα χρόνια. Είναι σχεδόν κανόνας κάθε γενιά να κοιτάει κριτικά την επόμενη, αδυνατώντας να καταλάβει τις επιλογές της σε όλα τα θέματα. Οι διηγήσεις του παππού μας που έκανε 5 χιλιόμετρα μέσα στο κρύο για να πάει στο σχολείο με τα ίδια παπούτσια σε αντίθεση με εμάς, ο πατέρας μας που «όταν ήμουν εγώ στην ηλικία σου το ψυγείο ήταν άδειο» και εμείς που «δεν ήμασταν όλη μέρα με ένα κινητό και παίζαμε μπάλα μέχρι να νυχτώσει» σε αντίθεση με τα σημερινά παιδιά. Κάθε γενιά βρίσκει κάτι ενοχλητικό, κάτι που κάνει την επόμενη να φαίνεται ότι τα έχει όλα εύκολα και πάει λέγοντας. Ακόμα κι αν ο παππούς τώρα πηγαίνει στο περίπτερο με το αυτοκίνητο, ο πατέρα μας είναι 100 κιλά και εμείς όταν πάμε στο γήπεδο βγάζουμε φωτογραφίες για να τις ανεβάσουμε.

Ο Πίρλο δεν ξεφεύγει από αυτή τη νόρμα, συγκρίνοντας το ποδόσφαιρο των 90s με το σημερινό. Αυτό όμως που πολύ σωστά λέει στην ερώτηση αν υπάρχει διαφορά στο ποδόσφαιρο του 1995 με αυτό του 2016 είναι άλλο: «Όταν έπαιζες στην Α’ Εθνική τότε φοβόσουν να μιλήσεις, υπήρχε… δικτατορία των μεγαλύτερων παικτών. Αν άλλαζες την εμφάνισή σου π.χ. και ερχόσουν με νέο κούρεμα, οι παλιοί θα στο χαλούσαν. Τώρα ένας τύπος έρχεται να κάνει προπόνηση με την πρώτη ομάδα και πιστεύει ότι είναι ήδη επιτυχημένος. Πιστεύει ότι το να βγάζει φωτογραφίες είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο γήπεδο. Όταν ήμουν μικρός έπαιζα και με τα παιχνίδια μου, έπαιζα και μπάλα. Τώρα η τεχνολογία τα χάλασε όλα.«

Τεχνοφοβικός και συντηρητικός; Ίσως. Τώρα που μεγάλωσε και θεωρείται ποδοσφαιρικός γέρος μπορεί να κράξει κι αυτός εθιμοτυπικά τους νέους. Μόνο που το πρόβλημα δεν είναι οι νέοι ως νέοι ποδοσφαιριστές και ένα κούρεμα, αλλά το ποδόσφαιρο μέσα στο οποίο μεγαλώνουν και η νοοτροπία τους. Αυτό που το κλαρινογαμπριλίκι είναι το ζητούμενο και όχι παρελκόμενο και έχει μετατραπεί σε βιομηχανία εντυπωσιασμού και σταρ σίστεμ. Ποδοσφαιριστές που στα 20 τους έχουν όσα χρήματα θα τους χρειαστούν για να ζήσουν και τα παιδιά τους, που γκρινιάζουν για το παραμικρό, νιώθουν… σκλάβοι των ομάδων (χωρίς να έχουν ζήσει 5ετη συμβόλαια που δεν έσπαγαν με τίποτα), βλέπουν τους συλλόγους σαν απλά μια ακόμα εταιρεία που μπορούν να σημειώσουν στο βιογραφικό τους και δεν δείχνουν διάθεση να δουλέψουν περισσότερο. Προτεραιότητά τους να ανεβάσουν ακόμα μια φωτογραφία τους και όχι να βάλουν ακόμα ένα γκολ, να διαφημίσουν κάτι, να μαζέψουν κι άλλα χρήματα, να βγουν στα social media και να κράξουν τον προπονητή τους και όχι να τα δώσουν όλα στο γήπεδο. Στόχος το επόμενο συμβόλαιο και μόνο. Μπορεί να μεγάλωσα κι εγώ και να βλέπω τους τωρινούς ποδοσφαιριστές (φυσικά όχι όλους) έτσι, αλλά τα λόγια του Πίρλο και οι εικόνες που βλέπω με κάνουν να νομίζω ότι οι διαφορές που βλέπουμε είναι κάτι παραπάνω από το παραλήρημα της παλιάς γενιάς και οι παραξενιές της… ηλικίας. Είναι η αλλαγή του ποδοσφαίρου συνολικά σε κάτι άλλο.

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Σκέφτομαι και γράφω

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

H χαρά και η δικαίωση του φτωχού

Τον ερχόμενο Αύγουστο το χωρητικότητας 11.000 θέσεων Ντην Κορτ του Μπόρνμουθ αναμένεται να πάρει φωτιά. Η τοπική ομάδα μετά απο μία κυριολεκτικά τρελή πορεία στην Τσάμπιονσιπ  κέρδισε την άνοδο για τη μεγάλη κατηγορία της Αγγλίας, σφραγίζοντας και το πρωτάθλημα το Σάββατο, σκορπώντας έτσι τη χαρά σε όλους τους αγνούς ποδοσφαιρόφιλους. Από μικρό παιδάκι έτρεφα πάντα […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Μέσι, ο Ρονάλντο και o GOAT

Στις 4 Ιουνίου το περιοδικό PAPER κυκλοφόρησε, έχοντας στο εξώφυλλό του τον Λιονέλ Μέσι, με την λεζάντα GOAT. Greatest Of All Time δηλαδή. Μια λεζάντα που όσοι ασχολούνται με αθλητικά θέματα (και ιστορίες) αρέσκονται, στο να τη χρησιμοποιούν,  για να χαρακτηρίσουν παίκτες -τις περισσότερες φορές- της δικής τους εποχής. Εγώ δεν πρόλαβα τον Κρόιφ, ούτε […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

11 σχόλια σχετικά με το “Ο Πίρλο δεν εντυπωσιάζεται από τους νέους”

  1. Ο/Η Τακης λέει:

    Δυστυχώς η σημερινή νεολαία όλο χειροτερεύει.Μονο για τα φβ ειναι και για της selfie.Προσωπικά γιατι παίζω ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο στην Ελλάδα υποστηρίζω μια μεγαλη ομαδα αλλά πρώτα υποστηρίζω την ομάδα της πόλης μου. Ειμαι ο γνωστός νταης που δεν με πάει κανένας αντιπαλος επιθετικους και που με τα αδέλφια μου τους συμπαίκτες κάνουμε τις μεγαλύτερες καφρίλες.Κουράστηκα να βλέπω παίκτες σαν τον Ρονάλντο τον νεύμαρ που νοιάζονται ποια θα ρίξουν.Δυστυχως δεν υπάρχουν πολλοί παίκτες σαν τον Μπεργκαμπ τον Γκατουζο τον Τοττι η ακόμα και τον Σκοουλς μεγαλος μαγκας.Ευτυχως υπάρχουν πρότυπα για όλους μας όμως όπως ο Βαρντι.Ο Ρομαντισμός στη μπάλα δεν θα πεθάνει ποτέ ούτε το παίζω μπάλα όχι για τα λεφτά την φήμη τις γκομενες αλλά γιατι απλά γουστάρω τόσο απλο.Οπως όταν είμασταν παιδιά που μαζευόμασταν και παίζαμε μπάλα μέχρι να νυχτώσει και μας μαζευανε μετα οι μαμάδες μας…

  2. Ο/Η Θωμάς Ραβέλλης λέει:

    Φιλέ μου Τάκη, πάντα με αγάπη, έχω να σου πώ ότι ΔΙΑΦΩΝΩ σε όλα όσα γράφεις. Πρώτα όσο αφορά την νεολαία, το «δυστυχώς ή σημερινή νεολαία όλο χειροτερεύει» είμαι σίγουρος ότι θα το έχεις ακούσει και εσύ στα 15 σού, όπως και ο πατέρας σου στα 15 του, και πιθανότατα θα το βρούμε σε κάποιο από τα πρώτα άρθρα της καθημερινής ή του βήματος στα μέσα της δεκαετίας του ’20. Θέλω απλά να πώ ότι το φβ κε οι σελφις, ..ή σελφοιζ καλύτερα, κάποτε ήταν οι καμπάνες και το μακρύ μαλλί, οι διάφορες, μουσικές κτλ κτλ κτλ. ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει αυτό, και δεν θα φταίνε ποτέ οι νέοι, αλλά όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι που θα αναπολουμε τα νιάτα μας γιατί αυτά θα είναι πάντα τα καλύτερα χρόνια.. Παιδικά και εφηβικά.. Μην εξηγω το γιατι, νομίζω συμφωνούμε όλοι οι σομπρεριστες.. Τώρα όσο αφορά τα του ποδοσφαίρου.. Είναι 35, ωραία, οπότε έχουμε και λέμε, λατρεύω Μπάτζιο, πιο πολύ τον Ρομπέρτο, είμαι ΦΑΝ του Μπάστεν, θυμάμαι Ζιζού από Μπορντώ, τον Νταβιτζ χωρίς γυαλιά, το δυδιμο Μπρολιν Νταλιν, τον Ραούλ να κάνει ντεμπούτο, πάρμα με φαουστινο και κριστο στοιτσκοφ, όπως και λετσκοφ και Κρασιμίρ μπαλακοφ, κτλ κτλ κτλ… Αυτοί οι παίκτες και αυτές οι ομάδες θα είναι πάντα οι καλύτεροι που πέρασαν ποτέ, όχι γιατί ΗΤΑΝ όμως, γιατί αγάπησα το ποδόσφαιρο μέσα από αυτούς… Όταν έπαιζα μπάλα στη γειτονιά έδενα τις κάλτσες μου με ένα κορδονακι, σήμερα απλά ο νέος αγαπάει την μπάλα μέσο του Κριστιάνο, γιαυτό και κάνει το συγκεκριμένο κούρεμα ή πανηγυρίζει με καρδουλες, λεγονατι πρότυπα και ΠΑΝΤΑ θα υπάρχουν.. Και καλώς υπάρχουν.. Και είναι ΠΑΙΧΤΑΡΑΔΕΣ, όσο και να μην τους συμπαθούμε εμείς.. Γιατί και γω πιτσιρικας άκουγα για Πλατινί, Ζίκο και Σόκρατες από τους μεγαλύτερους που και αυτοί άκουγαν για Πελέ και Γκαρίντσα, και Ριβέρα και μπενκεπαουερ και Εουσέμπιο, και οι μπέμπηδες και το θαύμα της Βέρνης, και καποτε υπήρχε ένας λεοναιντας που έπαιζε ξυπόλητος και τα καρφωνε με ψαλιδακια.. ΔΕΝ γίνετε να συγκρίνουμε εποχές, δεν υπάρχει καλύτερη και χειρότερη, όλες είναι διαφορετικές, και ΠΑΝΤΑ ξαναλεω, ή εποχή που ήμασταν 10 – 15 – 20 θα είναι ή καλύτερη.. Όπως και γω μεσα μου, την δεκαετία του ’90 θα την έχω σαν την πιο γαμηστερη.. Και όταν θα κάνω ποστ και θα το ξαναδιαβασω, θα πώ φτου ρε πουστη ξέχασα τον Ρούι Κόστα, τον Κλαούντιο Λόπεζ, τον Καντονά, τον κλινσμαν, τον τζοργκαεφ κτλ κτλ κτλ…….

  3. Ο/Η kots λέει:

    ειναι η αλλαγες στην κοινωνια και στον τροπο ζωης που επηρεαζουν φυσικα και τους ποδοσφαιριστες.

    ασχετα απ την ηλικια του ποδοσφαιριστη, το σημερινο σταρ συστεμ τον εχει φερει στο επικεντρο. το μεταγραφικο καθεστως, η ισχυς των μανατζερ, τα χρηματα που τζιραρονται και προστασια απο φιφα ουεφα εχουν οδηγησει σε μια κατασταση που πλεον η ομαδα δεν εχει το πανω χερι στη σχεση με τον ποδοσφαιριστη. αυτο εχει αποτελεσμα ο παιχτης να μην αισθανεται πλεον υπαλληλος μιας εταιριας ωστε να σεβαστει το μεροκαματο του (και να φοβαται μην το χασει), να σεβαστει τον προισταμενο του και το αφεντικο του. πιο πολυ φερνει σε εξωτερικο συνεργατη που διαχειριζεται την εταιρια του (το ονομα του) και φροντιζει για το συμφερον του εστω κι αν αυτο ειναι αντιθετο απ το συμφερον της ομαδας.

    αρα σωστα αυτα που λεει ο φιλτατος πιρλο και μαλλον αναποφευκτα. η συμπεριφορα του καθε παιχτη θα τεινει προς τον κλαρινογαμπρισμο εκτος κι αν ο χαρακτηρας του παιχτη ειναι τετοιος που να το αποτρεει.

  4. Ο/Η Τακης λέει:

    Εγω ειμαι του 88 θα γίνω 28 και παιζω ακόμα μπάλα ερασιτεχνικά ευτυχως υπάρχουν και άλλοι παλαβοι σαν εμένα.Θωμα δεν διαφωνώ μαζί σου αλλά θεωρω ότι ο ρομαντισμός έχει χαθεί σε κάποιους τομείς που εμείς είχαμε.Έχοντας συμπαίκτες παιδιά απο το εφηβικό και 20χρονους(παιδιά ειναι και αυτοί) έχω να σου πω ότι κάποιοι ειναι μεγάλοι μάγκες και κάποιοι ειναι για το θεαθήναι μόνο. Και εμείς τους είχαμε και τους εχουμε αλλά όταν βλέπω τον νεαρό να βγάζει selfie στα αποδυτήρια ενώ δεν έχει ματώσει την φανέλα φτιάχνοντας το μαλλάκι του με ενοχλει και του τη λεω. Κάποιοι κολλάνε υπερβολικά με το διαδίκτυο με τα είδωλα και την τελεια εικόνα τους και χάνουν την ουσία.Και εγώ στην προσωπική μου ζωή θα βγάλω την selfie μου με την κοπέλα μου η με την παρέα μου αλλά με μετρο.Οσο για το ποδόσφαιρο αν και όχι αντικειμενικός κριτής οταν ήμουν μικρός απολάμβανα να βλεπω τις μεγάλες ομάδες και να ονειρεύομαι ότι θα παίξω εκεί κάποτε απολαμβάνοντας παίκτες σαν τον Ρονάλντο το φαινόμενο και διαβαζοντας κάθε μήνα το world soccer όλοι οι παλιοί ξέρουν αυτήν την περιοδικαρα.Γι αυτό σαν θεατής θεωρώ ότι εκείνη η εποχή ήταν καλύτερη και πιο αληθινή απο την τωρινή.

  5. Ο/Η balkou λέει:

    Δεν είναι κοντά τα γενέθλια ή η επέτειος του θανάτου του Μπεστ να γράψουμε για το πόσο τυπάς, προσωπικότητα κλπ ήταν. Ή τα γενέθλια του Ντιέγκο. Ή του Ροναλντίνιο. Ευτυχώς έρχονται του Ρομάριο μεθαύριο, το νου σας.
    Δηλαδή ανακάλυψε ο Πίρλο ότι τώρα οι παίκτες είναι μέρος του σταρ σύστεμ; Και είναι μάλιστα Ιταλός, όχι ξέρω εγώ Ουζμπέκος.
    Και φίλε Τάκη, κάπου το’χεις πάρει λάθος. Νεϋμάρ και Ρονάλντο είναι εκεί που είναι γιατί πρώτα απ’όλα είναι Ε-ΠΑΓ-ΓΕΛ-ΜΑ-ΤΙ-ΕΣ. Την προπόνηση και την αποκατάσταση που κάνουν (ειδικά ο Πορτογάλος) είναι παράδειγμα για τους άλλους.
    Και αλήθεια ψέγουμε αυτούς για σταριλίκι, αλλά μου αναφέρεις τον Τότι; Που ήταν και είναι σταρ και αγαπημένο παιδί του σταρ σύστεμ; (χωρίς να τον εμποδίζει αυτό να είναι και καλός επαγγελματίας, φυσικά).
    Να πούμε ότι άλλαξε κάτι μεταξύ δεκετίας 70 με 80, το 92 και μετά (με νόμο Μποσμάν και Πρέμιερ – Τσάμπιονς Λιγκ), πάσο. Αλλά αγαπητέ Πίρλο, μάλλον γέρασες…

    υγ. Δε φταίνε οι παίκτες για τις σχέσεις τους με τις ομάδες. Όταν οι ομάδες τους αλλάζουν στο 6μηνο, μάλλον φταίνε αυτές. Οι σύλλογοι δε δημιουργούν συνθήκες να δεθεί ο παίκτης μαζί τους, όχι το αντίθετο.

  6. Ο/Η Elaith λέει:

    Ωπα, ώπα μισό balkou γιατί τα έχεις κάνει αχταρμά, όσον αφορά στον Πίρλο τουλάχιστον.

    1. Ότι υπάρχει ο Ντιέγκο ή ο Ροναλντίνιο (που άλλωστε δεν είμαι καμίας αρχαίας εποχής) δεν είναι και ο κανόνας. Επίσης το ότι ένας είναι ΤΥΠΑΣ, δεν σημαίνει ότι είναι και καλός επαγγελματίας. Προσωπικά π.χ. ο Μπεστ δεν μου λέει κάτι σαν προσωπικότητα
    2. Ο Πίρλο μίλησε για παίκτες που ακόμα δεν έχουν κάνει ΤΙΠΟΤΑ στην καριέρα τους. Που κάνουν προπόνηση με την πρώτη ομάδα για πρώτη φορά και νομίζουν ότι είναι οι θεοί. Τι σχέση έχει ο Ντιέγκο με αυτό;
    3. Μόνο ως ανέκδοτο το εκλαμβάνω αυτό με τις ομάδες που φταίνε. Αλήθεια τώρα; Βγάζει κάποια λατινοαμερικάνικη ομάδα ή ακόμα κι ευρωπαϊκή ομάδα έναν παίκτη και μπορεί να τον κρατήσει; Λίγο θα του κουνήσουν του παίκτη μερικά φράγκα οι πιο μεγάλοι και θα πάει τρέχοντας. Για πιο δέσιμο μιλάμε τώρα; Διάβασε τη βιογραφία του Ζλάταν να καταλάβεις πώς σκέφτονται οι παίκτες. Ποιες είναι οι συνθήκες που θα δημιουργήσει μια ομάδα; Ότι δεν είναι στον κλειστό κύκλο του Τσάμπιονς Λιγκ; Ότι δεν μπορεί να δίνει 60.000 λίρες την εβδομάδα;

  7. Ο/Η Θωμάς Ραβέλλης λέει:

    @Τάκης : ο ανεselfieαστος πρώτος το smartphone του βαλέτω.. Α, και το κοντάρι βαλέτω..
    @Κοτς : την ομάδα την λατρεύει ο οπαδός, ΟΧΙ οι παίχτες, πάντα οι παίχτες πλην των φυσιολογικών εξαιρέσεων, έπαιζαν για τα φράγκα από όταν ή μπάλα έγεινε επαγγελματικό ποδόσφαιρο..
    @balkou Συμφωνώ ως προς την αναφορά στον Μποσμάν, ήταν το κουτί της Πανδώρας.. αλλά και με πολλά καλά, άλλη κουβέντα αυτή όμως..
    @elaith ο Πίρλο πραγματικά δεν έχει λόγο να ασχολείται με όλους αυτούς, όπως ειπες απλά κραζει εθιμοτυπικά.. Τώρα ως προς το σχόλιο σου για το ότι γρήγορα βγάζουν λεφτά, ισχύει, όπως και στην μουσική και σε χίλια δύο αλλά πράγματα, αλλά πάντα ή τέχνη θα βρίσκει τον δρόμο της, και οι πραγματικά μεγάλοι παίχτες, θα ξεχωρίζουν μέσα στις 4 γραμμές..

  8. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    @Θωμάς Ραβέλλης
    ετσι ειναι. ισχυε και θα ισχυει παντα οτι πρωτη προταιρεοτητα ειναι τα λεφτα. απλα θα ηθελα να εχουν οι ποδοδσφασιριστες περισσοτερο συναισθηση του οτι ειναι υπαλληλοι καπου και να εχουν μεγαλυτερο σεβασμο για την ομαδα (οχι λατρεια, απλο σεβασμο).

  9. Ο/Η balkou λέει:

    Κανένας αχταρμάς.
    Ο Πίρλο δεν έπαιζε σε μικρά κλαμπ, σε μεγάλα έπαιζε, οπότε προφανέστατα κρίνει παίκτες της Μίλαν ή της Γιουβέντους. Για να φτάσει ένας πιτσιρικάς να κάνει προπόνηση με την πρώτη ομάδα αυτών των συλλόγων, ε, κάτι τις το’χει πετύχει. Φτάνει; Όχι. Αλλά δεν είναι οι τωρινοί που τους συνεπαίρνουν τα λεφτά, η φήμη κλπ.
    Και σόρυ, οι λατινοαμερικανικές ομάδες απλά άγονται από τους παίκτες; Σοβαρά τώρα; Που οι πρόεδροι συλλόγων στήνουν εταιρείες (ή συμφωνίες με τέτοιες) μανατζαρέων για να… κασερ-ιάσουν άμεσα; Όταν έρχεται ένας Ντιμπαλά πχ, πόσα λεφτά παίρνει η ομάδα του και πόσα ο παίκτης; Απλά δεν υπάρχει σύγκριση και το ξέρεις (δεν είσαι και χθεσινός :)).
    Και δεν ξέρω αν τα’πε ο Πίρλο ή τα λες εσύ το «στόχος τους το επόμενο συμβόλαιο» αλλά:
    α) ο παίκτης της μεγάλης ομάδας προφανώς θα έχει στο νου του να πάρει περισσότερα χρήματα στο επόμενο συμβόλαιό του, αλλά όχι απαραίτητα μεταγραφή.
    β) ο παίκτης της μικρής ομάδας, προφανώς θα θέλει να φύγει σε μεγαλύτερη ομάδα και για οικονομικούς λόγους, αλλά και για να κατακτήσει τίτλους, να αγωνιστεί σε πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα κλπ. Που το κακό σ’αυτό; Έμεινε πχ ο Αντρέα στη Μπρέσια; Ούτε τα 20 δεν πρόλαβε να κλείσει.

    υγ. κι αν τα’χω κάνει αχταρμά μια, η επιλογή των φωτογραφιών του άρθρου δεν είναι αχταρμάς; Ή είναι παίκτες που μόλις έκαναν την πρώτη τους προπόνηση με την πρώτη ομάδα οι Πογκμπά και Μπενζεμά;

  10. Ο/Η Elaith λέει:

    Τα λόγια του Πίρλο βρίσκονται σε εισαγωγικά. Νομίζω είναι προφανές αυτό. Μεγάλο παιδί είσαι.

    Ο Πίρλο δεν κάνει σύγκριση μικρού-μεγάλου κλάμπ, κάνει σύγκριση εποχών. 1996-2016.
    Και αυτό που λέει είναι ότι στην πρώτη περιόδο ο μικρός πήγαινε στην προπόνηση και το γήπεδο με περισσότερη ταπεινότητα. Προφανώς όχι όλοι. Τώρα λοιπόν, κάποιος που έκανε κάποιο συμβόλαιο νομίζει ότι έπιασε τον παπά από τα @@ και νομίζε ότι προτεραιότητά του είναι άλλα πράγματα και όχι να παίξει μπάλα. Τα παραδείγματα είναι πολλαπλάσια από αυτά που ήταν στο παρελθόν.
    Πιστεύω βέβαια ότι ο Πίρλο κάτι παραπάνω θα ξέρει από σένα και μένα. Τι λες κι εσύ;

    Σε αυτά που λέω εγώ.
    α) Ναι και αν τα χρήματα που του δίνει η μεγάλη ομάδα είναι χρήματα απίστευτα πολλά (όπως είναι πλέον) θα σηκωθεί να φύγει. Κι ας παίρνει ήδη αρκετά χρήματα για να ζήσει υπερβολικά άνετα. Έτσι είναι. Ο παίκτης της Μπριζ, της Πόρτο βγάζει μια χαρά χρήματα για να ζήσει, αλλά όταν έρθει η Παρί ή η Σίτι θα φύγει την ίδια μέρα. Πώς να τον κρατήσει η ομάδα.
    β)Κακό δεν είναι τίποτα. Και να παίρνει 200 δις την ημέρα είναι δικαίωμά του. Και δικαίωμά μου είναι να προτιμώ τον κάθε Τότι ή τον κάθε Ταμούδο ή τον κάθε Νέντβεντ ή τον κάθε Μπατιστούτα από τον κάθε Ζλάταν ή Ρονάλντο (χονδρό). Όχι παικτικά. Σαν άτομα και προσωπικότητες, μια που το ανέφερες εσύ.

  11. Ο/Η Θωμάς Ραβέλλης λέει:

    @elaith Ώπα Ώπα Ώπα… Λοιπόν και γω είχα τον Ντέμη αφισα στη πόρτα του δωματίου μού, και παιχταρας και θεός και οριτζιναλ και μπόμπα στον ώμο.. Και γω γουσταρω όσους ειπες, και δικαίωμα σου και δικό μου, όμως ποσά φράγκα έβγαλε ο Ντέμης από την ΑΕΚ; Ποσά ο μπατιγκολ από τους βιόλα, ή ο ντελ Πιέρο και ο νετβεντ, ο ΤΟΤΙ από Ρόμα ακόμα και ο ταμουδο από Εσπανιόλ; κτλ κτλ κτλ… Σίγουρα μπορούσαν και περισσότερα αλλά έβγαλαν λεφτά για τρεις ζωές και κάτι.. Σίγουρα θα υπάρχει και κάποια περίπτωση που κάποιος έμεινε στην ομάδα της καρδιάς του αλλά αυτός θανε από τους γραφικούς που γουσταρουμε να διαβάζουμε στο σομπρέρο, αργά το βράδυ δίπλα από το τζακι πίνοντας jim beam.. Δλδ αν σου κάνουν εσένα πρόταση με λιγο καλυτερα λεφτά από το unscriptd από αυτά που παίρνεις από το σομπρέρο θες να μου πεις πως θα σκεφτεις τον ausencia τον duendes και τον ramon τον Llul ;;;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.