Το γκολ του αιώνα

  [5 Σχόλια]

nchometowski_20150622_0938_Mundial-Argentina-Inglaterra_OLEIMA20140320_0146_8.jpg_1650486881

Στο στάδιο Αζτέκα στο Μεξικό, στις 22 Ιουνίου 1986 είχαν μαζευτεί πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι για να δουν τον προημιτελικό μεταξύ Αργεντινής και Αγγλίας. Κανείς τους δεν περίμενε ότι θα γίνονταν μάρτυρες σε ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά παιχνίδια όλων των εποχών. Σε ένα ματς που ξέφευγε από το ποδόσφαιρο και έγραψε ιστορία, όχι μία, αλλά δύο φορές. Ήταν πολύ νωπές οι μνήμες από τον «πόλεμο των Φόκλαντς», τον πόλεμο για τα νησιά που διεκδικούσε η Αργεντινή και τα ονομάζουν νήσους Μαλβίνας.

Mπορεί πριν το ματς να λέγαμε ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει τίποτα να κάνει με τον πόλεμο στις Μαλβίνας, αλλά γνωρίζαμε ότι είχαν σκοτωθεί πολλά νεαρά παιδιά εκεί, τους είχαν σκοτώσει λες και ήταν περιστέρια. Κι αυτό ήταν μια εκδίκηση, παίρναμε πίσω κάτι από τις Μαλβίνας. Υπερασπιζόμασταν τη σημαία μας, τα νεκρά παιδιά, τους επιζώντες.
Ντιέγκο Μαραντόνα

Ο αγώνας ξεκίνησε πολύ πριν ο Τυνήσιος διαιτητής σφυρίξει την έναρξη. Ο… μακιαβελικός Κάρλος Μπιλάρδο δεν άφηνε τίποτα στην τύχη. Πριν το Μουντιάλ, ο τεχνικός είχε συναντηθεί με τους ανθρώπους της Le Coq Sportif και τους ζήτησε να φτιάξουν φανέλες πιο ελαφριές που να μην κρατούν τον ιδρώτα πάνω στους παίκτες. Η γαλλική εταιρεία σε χρόνο ρεκόρ το πάλεψε και εισήγαγε μια νέα τεχνολογία. Μόνο που λόγω χρόνου και μπάτζετ δεν κατάφερε να το κάνει και για τη δεύτερη φανέλα της Αργεντινής. Οι δεύτερες μπλε φανέλες που φορούσαν ο Ντιέγκο και οι φίλοι του ήταν βαμβακερές γίνονταν πολύ βαριές με τον απίστευτο ιδρώτα που έριχναν οι παίκτες στα γήπεδα του Μεξικού, με τα ματς να είναι καταμεσήμερο πολλές φορές μέσα σε αφόρητη ζέστη. Αυτό έγινε προφανές στο ματς με την Ουρουγουάη που η Αργεντινή φόρεσε τα μπλε και όταν η κλήρωση πριν το ματς με την Αγγλία έφερε την Αργεντινή να αγωνιστεί ξανά με τα μπλε, ο Μπιλάρδο το πήρε πάνω του.

5256bad888961_870x0

Αφού αρχικά ζήτησε από την εταιρεία να φτιάξει και μπλε ελαφρύτερες φανέλες και έλαβε την απάντηση ότι είναι αδύνατο μέσα σε 72 ώρες, έστειλε έναν άνθρωπο της Ομοσπονδίας στους… δρόμους της πόλης του Μεξικού. Ο Ρούμπεν Μοσέλα έψαξε σε αρκετά μαγαζιά και κατάφερε να βρει δυο διαφορετικά μπλε μοντέλα της Λε Κοκ για να τα πάει πίσω στον Μπιλάρδο. Ο κόουτς δεν ενθουσιάστηκε, δεν ήταν ιδιαίτερα ελαφριές οι φανέλες και φυσικά δεν είχαν κανένα «αντι-ιδρωτικό» σύστημα. Αλλά η μοίρα τα έφερε να εμφανιστεί ο Ντιέγκο εκείνη την στιγμή. Ο Μπιλάρδο τον ρώτησε πώς του φαίνονται, ο Ντιέγκο είδε την μία και είπε «τι όμορφη φανέλα, με αυτή θα κερδίσουμε την Αγγλία» και δεν χρειάστηκε δεύτερη κουβέντα. Ο Μοσέλα επέστρεψε στα μαγαζιά της πόλης αγοράζοντας συνολικά 38 φανέλες για τους 19 ποδοσφαιριστές. Φυσικά οι φανέλες δεν είχαν τίποτα πάνω τους. Η Αργεντινή χρησιμοποίησε έναν σχεδιαστή της Κλουμπ Αμέρικα και εκείνος με τον υπολογιστή του (μιλάμε για το 1986 παιδιά) έφτιαξε κάπως το σήμα της Αργεντινής, ενώ τα ασημί (!) νούμερα μπήκαν με… σιδεροτυπία και λέγεται ότι ήταν από «αμέρικαν φούτμπολ».

Αυτό το γκολ που έβαλε ο Μαραντόνα στους Άγγλους με τη βοήθεια του «Θείου» χεριού είναι προς το παρόν η μοναδική αξιόπιστη απόδειξη της ύπαρξης του Θεού
Μάριο Μπενεντέτι, Ουρουγουανός ποιητής και συγγραφέας

Το ματς ξεκίνησε και ήταν το 51′ όταν ο Ντιέγκο αποφάσισε να γράψει ιστορία με τη φανέλα «Made in Mexico». Το χέρι του Θεού πάνω από τον καημένο τον Σίλτον άνοιξε το σκορ και έδωσε θέμα συζήτησης για δεκαετίες. Ο Ντιέγκο δεν το μετάνιωσε ποτέ, δεν ζήτησε συγγνώμη και είναι περήφανος γι’ αυτό το γκολ. Το ίδιο περήφανοι συνεχίζουν να είναι και στην Αργεντινή. Φυσικά και στη Νάπολι.

Όταν ο Μαραντόνα σημείωσε το πρώτο γκολ με την μπουνιά, όπως ένας ναπολιτάνος κλέφτης, η χαρά ήταν ατελείωτη σε εκείνη την πόλη
Κοριέρε ντε λο Σπορτ

Θα ήταν όμως πολύ βαρετό, πολύ άδικο το ματς να είχε κριθεί έτσι και απλά να μιλούσαμε για ένα διαιτητικό λάθος μόνο, μετά από τόσα χρόνια. Γι’ αυτό ήρθε το 2ο γκολ, ήρθε η αποθέωση του ποδοσφαίρου, το «γκολ του Αιώνα» όπως ονομάστηκε, το γκολ που μετέτρεψε τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα από θνητό σε Θεό του ποδοσφαίρου. Το γκολ που συνοδεύεται πάντα και μόνο από την περιγραφή του Ουρουγουανού Βίκτορ Ούγκο Μοράλες (και ας λέει ο ίδιος ότι ντρέπεται για το ντελίριό του, ότι νιώθει σαν τον τράβηξαν βίντεο μεθυσμένο):

Την έχει ο Μαραντόνα, τον μαρκάρουν δύο, πατάει την μπάλα ο Μαραντόνα, πηγαίνει από την δεξιά πλευρά η ιδιοφυΐα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, περνάει τον τρίτο και θα την δώσει στον Μπουρουσάγκα, πάντα ο Μαραντόνα, ιδιοφυΐα, ιδιοφυΐα, ιδιοφυΐα, τα-τα-τα-τα-τα-τα, γκοοοοοοοοοολ, γκοοοοοοοοοολ, θέλω να κλάψω, Θέε μου, να ζήσει το ποδόσφαιρο, γκολάραααα, Ντιέγκοοοο, Μαραντόνα, είναι για να κλαις, συγχωρέστε με, Μαραντόνα, σε μια αξέχαστη κούρσα, η καλύτερη όλων των εποχών, κοσμικός κομήτης, από ποιον πλανήτη μας ήρθες; για να αφήσεις πίσω σου τόσους Άγγλους, για να γίνει η χώρα μια γροθιά κλαίγοντας για την Αργεντινή, Αργεντίνη 2, Αγγλία 0, Ντιε-γκολ, Ντιε-γκολ, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα! Σε ευχαριστώ Θέε μου για το ποδόσφαιρο, για τον Μαραντόνα, γι’ αυτά τα δάκρυα, γι’ αυτό το Αργεντινή 2, Αγγλία 0.

hodge

Ο αγώνας πλέον ήταν Μαραντόνα-Αγγλία, αυτός ήταν το επίκεντρο και μέσα σε 5 λεπτά οι δυο όψεις του νομίσματος που λέγεται Ντιέγκο εμφανίστηκαν στα καλύτερά τους. Ο Βαλντάνο το πήγε ένα βήμα παραπάνω, λέγοντας ότι είναι οι δύο όψεις της Αργεντινής: «Σε ένα παιχνίδι τεράστιας συμβολικής σημασίας, ο Μαραντόνα έδειξε τις δυο όψεις του να είσαι Αργεντινός. Στο πρώτο γκολ, την πονηριά και τη ζωντάνια των Κρεολών. Η Αργεντινή είναι μια χώρα που η απάτη έχει παραπάνω πρεστίζ από την τιμιότητα. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά. Η δεξιοτεχνία και η ικανότητα. Και στο δεύτερο γκολ ο Μαραντόνα έκανε ένα έργο τέχνης«. Ποτέ ξανά ένα ματς που είχε τόσο μεγάλη σημασία για εξωαγωνιστικούς λόγους, δεν κατάφερε να γίνει τόσο γνωστό όχι για ένα, αλλά για δύο μεγάλες ποδοσφαιρικές στιγμές. Με πρωταγωνιστή τον ίδιο άνθρωπο.

estadio-azteca-placa-maradona

Η custom-made φανέλα του Ντιέγκο βρίσκεται στα χέρια του Στιβ Χοτζ. Κατά διαβολική σύμπτωση ήταν ο Άγγλος που έκανε το κακό διώξιμο και έστειλε την μπάλα ψηλά για να γίνει το χέρι του Θεού. Δεν κρατάει κακία ο ίδιος (αν και οι συμπαίκτες του τον είχαν κράξει που πήρε αυτή τη φανέλα του… λωποδύτη, η οποία κοστίζει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ πλέον), λέει ότι το λάθος ήταν του επόπτη και αναρωτιέται αν ο Μαραντόνα έχει ακόμα τη δική του φανέλα. Εγώ θα στοιχημάτιζα όχι. Έξω από το στάδιο Αζτέκα υπάρχει μια μεταλλική πλάκα για εκείνο το παιχνίδι. «Αφιερωμένη στο εντυπωσιακό γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα» γράφει. Ποτέ κανείς δεν θα μάθει ποιο από τα δύο εννοούν.

5 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Goaleatroll // 22 Ιούνιος, 2016 στις 12:48

    Όσες φορές και να δω ΤΟ γκολ, πάντα το παρακολουθώ με την ίδια αγωνία… Και πάντα στο τέλος πανηγυρίζω..

  • 2 balkou // 22 Ιούνιος, 2016 στις 21:22

    Quiero llorar… De que planeta viniste…

    Θεός ο σπίκερ.

  • 3 bill // 23 Ιούνιος, 2016 στις 16:02

    ανατριχιαστικό. όχι μόνο το γκολ και ο μαραντόνα αλλά και η περιγραφή. όχι όπως τώρα που σε παίρνει ο ύπνος.

  • 4 Tim Otter // 22 Ιούνιος, 2017 στις 22:18

    λεει con el cual pasaron a las semifinales δλδ με το οποιο προκριθηκαν στα ημιτελικα οποτε το πιο πιθανο ειναι να εννοει το δευτερο που σφραγισε την προκριση! αν και χαλαει λιγο τη γλυκα του διλημματος!

  • 5 mirni // 25 Ιούνιος, 2017 στις 02:17

    Εγώ πάλι, όταν διάβασα con el cual pasaron a las semifinas, κατάλαβα το ακριβώς αντίθετο, ότι δηλαδή υπονοούν το πρώτο, και προφανώς δεν μπορούσαν να το γράψουν ξεκάθαρα. Άλλωστε, με το πρώτο γκολ προκρίθηκαν, το δεύτερο σφράγισε την πρόκριση που είχε ήδη επιτευχθεί.

    Φαίνεται ότι το δίλημμα παραμένει!

    -m-

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>