Γιατί μπαμπά ακόμα μας θυμούνται η Σάντος κι ο Πελέ;

BabyBall

«Ο γιος πρέπει να υποστηρίζει την ομάδα του πατέρα του. Νόμος». Ένας άγραφος νόμος που, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, αναφέραμε με τους κολλητούς μου όταν έγιναν γονείς και, συμπτωματικά, απέκτησαν όλοι γιους. Θα σου φανεί αστείο αλλά μου πέρασε φευγαλέα από το μυαλό στην πρώτη μου γνωριμία μαζί σου, όταν στο υπερηχογράφημα  της αυχενικής η γιατρός μας αποκάλυψε το φύλο σου. «Αγόρι είναι κατά 90%».

Δεν είχα καμιά ιδιαίτερη προτίμηση σε φύλο για να είμαι ειλικρινής, αλλά τώρα που είσαι πλέον ενάμισι έτους κι αρχίζεις σιγά σιγά να φεύγεις από το στάδιο του μωρού και γίνεσαι αγοράκι, έχουν αρχίσει να γεννιούνται μέσα μου οι πρώτες «ποδοσφαιρικές» σκέψεις που περιλαμβάνουν κι εσένα. Πέραν της προφανούς, ότι δηλαδή δεν αργεί η στιγμή που θα γίνεις ένας ψηλός, ξανθός Μέσι με γαλανά μάτια, νομίζω θα μου άρεσε να πάμε κάποια στιγμή στο γήπεδο και να δούμε μαζί από κοντά την ομάδα μας, τον Ολυμπιακό. Και θα ήθελα να γίνεις Ολυμπιακός όχι γιατί είμαι κι εγώ, ούτε γιατί είναι η ομάδα που κερδίζει τα πρωταθλήματα. Άλλωστε ο πατέρας σου μεγάλωσε στα λεγόμενα πέτρινα χρόνια της ομάδας, όταν ο Ολυμπιακός ήταν το γοητευτικό αουτσάιντερ, όπου οι ήττες ήταν ο κανόνας και η η καζούρα στο σχολείο από τους «αλλόθρησκους» συμμαθητές η καθημερινότητα.

Θα ήθελα να γίνεις Ολυμπιακός καθαρά από δική σου επιλογή, για τον ίδιο ανεξήγητο λόγο που έγινα κι εγώ και να μου δώσεις τη χαρά να σου απαντάω σε απορίες τύπου «Γιατί μπαμπά ακόμα μας θυμούνται η Σάντος κι ο Πελέ; Και ποιοι είναι αυτοί, αντρόγυνο είναι;». Να ξέρεις θα προσπαθήσω να σου απαντάω σε όλα όσο καλύτερα και πιο τίμια μπορώ, ότι δηλαδή η Σάντος δεν είναι γυναίκα αλλά ομάδα σαν τον Ολυμπιακό μας, απλά όχι τόσο καλή, γι’αυτο και την είχαμε κερδίσει τότε και ακόμα μας θυμάται, όπως μας θυμάται και ο Πελέ άλλωστε, αυτός βέβαια κυρίως λόγω της Olympiacos Mastercard. Μην ανησυχείς όμως που δεν τους ξέρεις, λογικό είναι, αυτά έγιναν πριν πολλά χρόνια, πριν καν γεννηθεί κι ο μπαμπάς σου. Θέλω να πιστεύω ότι θα ζήσουμε ακόμα μεγαλύτερες στιγμές κι ότι τα πιο σημαντικά γκολ δεν έχουν έρθει, είναι αυτά που θα πανηγυρίσουμε μαζί στο γήπεδο ή έστω στον καναπέ σε μια μεγάλη Ευρωπαϊκή βραδιά με πίτσες και μπύρες. Εντάξει όχι μπύρες για σένα, γιατί ευελπιστώ ότι αυτές οι στιγμές θα έρθουν πολύ πριν ενηλικιωθείς και μπορείς να καταναλώσεις κι εσύ αλκοόλ.

Δεν ξέρω πότε ακριβώς θα το διαβάσεις αυτό, ίσως όταν το διαβάσεις ο Ολυμπιακός να μην είναι καν πρωταθλητής, ποιος ξέρει, μπορεί να ξαναζεί τα πέτρινα χρόνια του, άλλωστε στον αθλητισμό όπως και στη ζωή όλα κάνουν κύκλους, επιτυχημένους ή λιγότερο επιτυχημένους. Αυτό που ξέρω σίγουρα, είναι ότι, σε μια εποχή όπου μας έχει πλέον γίνει βίωμα ο φόβος της ήττας, σε όλα τα επίπεδα, εσύ θα είσαι πάντα η μεγαλύτερή μου νίκη.

Σχετικά κείμενα:
Η πρώτη φορά στο γήπεδο
Το γήπεδο δεν κόβεται
Γιατί μαμά είμαστε ΑΕΚ;

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Σκέφτομαι και γράφω, Τα παιδία παίζει

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Καλό ταξίδι γίγαντα

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, κάθε ομάδα που σεβόταν τον εαυτό της, μικρή ή μεγάλη, είχε τον δικό της Δομάζο, ή κάποιον που του έμοιαζε. Ηταν το 10 το καλό, κοντός συνήθως, με άριστη τεχνική, αρχηγός συνήθως, που δεν του έπαιρνες τη μπάλα με τίποτα και μοίραζε το παιχνίδι χωρίς λάθη. Ο δικός μας […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

To παλάτι των ονείρων του Σοκόλ Κούστα

Ήταν 11 Δεκεμβρίου του 1990 όταν τέσσερις νεαροί απ’ το χωριό Αλίκο των Αγίων Σαράντα δέχονταν τα πυρά Αλβανών στρατιωτών στην προσπάθειά τους να περάσουν τα σύνορα. Για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό που ήθελαν ήταν απλά να ζήσουν ελεύθεροι, μακριά από την τυραννία της δικής τους χώρας. Το τίμημα που πλήρωσαν ήταν η ίδια τους […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

12 σχόλια σχετικά με το “Γιατί μπαμπά ακόμα μας θυμούνται η Σάντος κι ο Πελέ;”

  1. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Αυτά ακριβώς ονειρευόταν και ο πατέρας μου για μένα, αυτά ακριβώς ονειρεύομαι και εγώ για το γιο μου που θα έρθει σε 3 μήνες. Και εγώ ως παιδί μεγάλωσα στα πετρινα χρόνια του Ολυμπιακού με παλιό Καραϊσκάκη, με Χατζίδη, Καλατζή, Νεντιδη κτλ έγινα όμως Ολυμπιακός γιατί άκουγα ιστορίες από πατέρα και παππού για την ομάδα του Μπούκοβι κτλ. παρόλη την καζούρα στο σχολείο όπως γράφεις και συ. Το θέμα όμως είναι να υποστηρίζει κάποιος μια ομάδα χωρίς να φοράει παρωπίδες, να έχει το μυαλό να κρίνει και δυο πράγματα και να μην είναι απλώς ένα μέλος του οπαδικού στρατού ή ένα φανατισμένο «πρόβατο». Και αυτό το λέω για όλες τις ομάδες όχι μόνο για τον Ολυμπιακό που υποστηρίζω. Από αυτή την άποψη πραγματικά δεν με ενδιαφέρει τι ομάδα θα είναι ο γιος μου, με ενδιαφέρει να γουστάρει το ποδόσφαιρο, να αγαπάει τη μαγεία του, να ασχολείται με το άθλημα μόνο, να έχει για ήρωες παίκτες και όχι τον Τσουκαλά.

  2. Ο/Η c0n_An λέει:

    @Γιάννης
    Ευχαριστώ για το σχόλιό σου, συμπληρώνει με τον καλύτερο τρόπο το κείμενό μου

  3. Ο/Η Elaith λέει:

    Πολύ ωραίο κείμενο, ελπίζω να το διαβάσει όταν έρθει η ώρα !
    🙂

  4. Ο/Η c0n_An λέει:

    @Elaith
    για τη φωτογραφία δεν είπες που είναι ακόμα ωραιότερη

  5. Ο/Η KwstasArsenal λέει:

    Και το αγορακι σου (να σου ζησει και να εχει υγεια) σε πετρινα χρονια θα ζησει τον ολυμπιακο. Αφου μετα απο τοσα και τοσα το τοπικο ειναι κοντα αν υπαρχει δικαιοσύνη. Τοτε μπορει να σε θυμαται η Σαντος Κερατσινιου και ο Πελε το σουβλατζιδικο.

  6. Ο/Η c0n_An λέει:

    @KwstasArsenal
    ευχαριστώ για τις ευχές σου

  7. Ο/Η Geohrys λέει:

    Σαν πατέρας δίδυμων αγοριών δυο ετών,συμφωνώ και επαυξάνω με όλα όσα γράφτηκαν στο άρθρο και στα σχόλια!

  8. Ο/Η Elaith λέει:

    @c0n_An η φωτογραφία είναι όντως το καλύτερο σημείο

  9. Ο/Η san mames λέει:

    @con_An ο,τι πιο ωραιο εχω διαβασει για την αγαπημενη μου ομαδαρα (αν και Θεσσαλονικιος) εδώ και πολύ καιρο! Μακαρι οι επομενες φουρνιες φιλαθλων του Ολυμπιακου να αγαπησουν την ομαδα όχι λογω των πρωταθλημάτων (που θεωρω ότι πολλα αδικα τα πηραμε, αλλα τελος παντων ετσι είναι το ποδοσφαιρο δυστυχως σημερα), αλλα λογω της ιστοριας μας και της ιδεας που αντιπροσωπεύουμε!

  10. Ο/Η c0n_An λέει:

    @san mames
    Σε ευχαριστώ πολύ. Ίσως η λύση θα ήταν να ζήσουν κι αυτοί μια περίοδο πέτρινων χρόνων

  11. Ο/Η Ramón Llul λέει:

    Κατ αρχάς με τη φώτο που βλέπω κρίνω ότι του βγάζεις ολλανδικό διαβατήριο, πράγμα που στο μέλλον θ αυξήσει τη μεταγραφική του αξία.

    Κατά δεύτερον, δεν καταλαβαίνω αυτό το σεξισμό με τους γιους. Δηλαδή οι κόρες δεν καλύπτονται απ τον κανόνα;

    Και τέλος πάντων δε θέλω να την πάθω όπως ο θείος μου που είναι το απόλυτο αντιπαράδειγμα. Παναθηναϊκός ο ίδιος φανατικός, έκανε δύο γιους, ο μεγάλος Ολυμπιακός, ο μικρός ΑΕΚ. Ίσα που είναι και θέμα για άρθρο εδώ

  12. Ο/Η c0n_An λέει:

    @Ramón Llul
    Έχω ήδη κλείσει την μπλαουγκράνα φανέλα με το 14. Όσον αφορά το δεύτερο δεν ξέρω, στις κόρες είσαι εσύ ο ειδικός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.