Όταν ο Πελέ συνάντησε την Πενιαρόλ

  [2 Σχόλια]

Η ιστορία του Κόπα Λιμπερταδόρες είναι γεμάτη από ήρωες, σπουδαίες ομάδες, μεγάλους παίκτες και πολλά περίεργα γεγονότα. Ο θεσμός ξεκίνησε το 1960 με όνομα Κύπελλο Πρωταθλητριών (αποκλειστικά) και τις δύο πρώτες χρονιές κέρδισε η Πενιαρόλ της Ουρουγουάης. Το 1962 πήρε ξανά μέρος παρ’ ότι το πρωτάθλημα το είχε πάρει η Νασιονάλ, ήταν όμως η πρώτη χρονιά που η κυπελλούχος έπαιρνε «δώρο» τη συμμετοχή της στην επόμενη διοργάνωση. Έτσι, με 10 ομάδες από 9 χώρες (η Βενεζουέλα η μόνη απούσα) το κύπελλο ξεκίνησε.

Στην ερώτηση «και πώς χωρίστηκαν 10 ομάδες;», η απάντηση είναι «ευχαριστούμε για την ερώτηση» γιατί θα μας δώσει μια ακόμα φορά την ευκαιρία να μιλήσουμε για ένα λατινοαμερικάνικο σύστημα διοργάνωσης. Έτσι λοιπόν, οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους των τριών. «Μα καλά, δέκα δεν ήταν;» θα ρωτήσει κάποιος αθώος. Ναι, δέκα ήταν. Κι η Πενιαρόλ, παρ’ ότι δεν ήταν πρωταθλήτρια, όχι μόνο πήρε μέρος, αλλά δεν χρειάστηκε να δώσει και κανέναν αγώνα πηγαίνοντας απευθείας στα ημιτελικά, μαζί με τους τρεις νικητές των ομίλων.

Στα ημιτελικά λοιπόν αντιμετώπισε τη Νασιονάλ σε ένα μεγάλο ντέρμπι της Ουρουγουάης. Μια κι οι δύο ομάδες χρησιμοποιούσαν το Εστάδιο Σεντενάριο, είχαμε εκεί τους αγώνες. Η Νασιονάλ κέρδισε το εντός της με 2-1, η Πενιαρόλ με 3-1. Δεν προκρίθηκε όμως, μη βιάζεστε. Γιατί τα ματς ήταν κάτι σαν όμιλος, αφού μετρούσε μόνο το αποτέλεσμα και όχι το σκορ. Έτσι, έγινε και τρίτο παιχνίδι, πάλι στο Σεντενάριο και εκεί είχαμε ισοπαλία με 1-1. Δεν είχαμε όμως τέταρτο παιχνίδι, μη βιάζεστε λέμε. Προκρίθηκε η Πενιαρόλ γιατί τότε μέτρησε επιτέλους η διαφορά τερμάτων από τα προηγούμενα δύο ματς. Δεν κάνουμε πλάκα, μας βλέπετε να γελάμε;

Φιλικό κλίμα πριν το ματς

Στο θέμα μας όμως. Η Πενιαρόλ έφτασε στον τελικό εκεί που ήδη την περίμενε η βραζιλιάνικη Σάντος. Τα ματς απέκτησαν τεράστια σημασία. Από την μία η δις πρωταθλήτρια Πενιαρόλ του σπουδαίου προπονητή Μπέλα Γκούτμαν (ναι, αυτού με την κατάρα), από την άλλη η ομάδα του Πελέ που ήδη είχε κάνει το όνομά του γνωστό στον ποδοσφαιρικό κόσμο. Στο πρώτο ματς στο Σεντενάριο, δύο γκολ του Κουτίνιο έδωσαν τη νίκη στη Σάντος με 1-2, σε έναν αγώνα όπου ο Πελέ δεν έπαιξε. Οι Ουρουγουανοί έπρεπε να ταξιδέψουν και να κερδίσουν στη Βραζιλία, κάτι που βέβαια δεν ήταν και δύσκολο γι’ αυτούς μετά το Μαρακανάσο.

Έτσι λοιπόν, στις 2 Αυγούστου του 1962 οι Ουρουγουανοί πήγαν αποφασισμένοι στο Σάο Πάουλο για έναν από τους πιο περίεργους και διάσημους αγώνες της ιστορίας της Ν. Αμερικής. Ο Σπένσερ μόλις στο 14′ έγραψε το 0-1 και το πλήθος εξαγριώθηκε, ενθυμούμενο προφανώς τα όσα είχε ζήσει στο Μουντιάλ της Βραζιλίας μερικά χρόνια πιο πριν. Για καλή της τύχη, η Σάντος που αγωνιζόταν ξανά χωρίς τον Πελέ ισοφάρισε μόλις τρία λεπτά αργότερα και στο 39′ πήρε το προβάδισμα για να πάει έτσι στο ημίχρονο με το 2-1. Το πλήθος πλέον ήταν σίγουρο ότι η νίκη ήταν βραζιλιάνικη και ηρέμησε. Μιλάμε όμως για την τεράστια Πενιαρόλ. Με γκολ ξανά του Σπένσερ και του Σασία στο 51′ έγινε το 2-3 και η πλήρης ανατροπή. Το κοινό έβραζε καθώς δεν άντεχε μια νέα ουρουγουανική επικράτηση σε βραζιλιάνικο έδαφος. Στην αμέσως επόμενη φάση η Σάντος κέρδισε κόρνερ και κάποιος από το εξαγριωμένο για την ανατροπή πλήθος πέταξε ένα μπουκάλι που βρήκε τον Χιλιανό διαιτητή Ρόμπλες στο κεφάλι. Ο ρέφερι έπεσε ημιλιπόθυμος στο χορτάρι και όταν συνήλθε διέκοψε το ματς και πήγε στα αποδυτήρια. Το γήπεδο κόχλαζε.


Στο βάθος ο χτυπημένος Ρόμπλες, μπροστά του παίκτες που μαλώνουν για το μπουκάλι

51 λεπτά αργότερα οι ομάδες βγήκαν έξω ξανά και το ματς συνεχίστηκε. Η Σάντος ισοφάρισε σε 3-3, το γκολ πανηγυρίστηκε έξαλλα και το ματς έληξε 3-3 με τον κόσμο της Σάντος να γιορτάζει την κατάκτηση του πρώτου βραζιλιάνικου Λιμπερταδόρες (αν και από το 1965 πήρε ο θεσμός το όνομα). Οι Ουρουγουανοί έτρεξαν να φυγαδευτούν στα αποδυτήρια από το εξαγριωμένο πλήθος. Ο Σασία ήταν στο επίκεντρο. Στο δεύτερο γκολ της Πενιαρόλ είχε πετάξει χώμα στα μάτια του Βραζιλιάνου τερματοφύλακα και αυτό είχε εξοργίσει το πλήθος. Σαν άντρας όμως, το πήρε πάνω του. Κάλυψε την άτακτη υποχώρηση των συμπαικτών του και έμεινε τελευταίος στην είσοδο των αποδυτηρίων για να σωθούν.«Περίμενα να μπουν οι συμπαίκτες μου μέσα, όταν έσκασε ένα μπουκάλι στα πόδια μου. Το πήρα από κάτω και το κρατούσα σπασμένο στα χέρια μου σαν όπλο. Αν δεν το είχα κάνει θα έμπαιναν στα αποδυτήρια». Κάπως έτσι ο Σασία έσωσε τους συμπαίκτες του, λες και ήταν σε καβγά σε αγγλική παμπ.

Λίγα πλάνα αρχείου με τη φάση της διακοπής του αγώνα

Η ιστορία όμως είχε και συνέχεια. Οι Βραζιλιάνοι συνέχισαν τα πανηγύρια και τα εξώφυλλα της επόμενης μέρα μιλούσαν για την πρωταθλήτρια Ν. Αμερικής Σάντος. Αν κάποιος διέθετε ψυχραιμία θα έβλεπε ότι οι Ουρουγουανοί δεν στενοχωρήθηκαν ιδιαίτερα από το χαμένο κύπελλο. Ο μόνος που ίσως την είχε μυριστεί τη δουλειά, ήταν ο Πέπε. Πηγαίνοντας στα αποδυτήρια τον πλησίασε ο δεξιός μπακ Γκονζάλες της Πενιαρόλ και του είπε: «το ξέρεις ότι δεν μετράει, ε;». Ο Πέπε λίγο προβληματίστηκε, το είπε και σε μερικούς συμπαίκτες του, αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία.

Άρθρο της επομένης: «Η Σάντος έφερε ισοπαλία, πρωταθλήτρια της Αμερικής» (αθώοι Βραζιλιάνοι)

Την επόμενη μέρα όμως, οι «πρωταθλητές» έμαθαν την αλήθεια. Ό,τι έγινε μετά το 51′ δεν είχε καμία σημασία, το ματς είχε διακοπεί οριστικά στο 1-2, η νίκη ήταν της Πενιαρόλ και ο τίτλος θα κρινόταν σε τρίτο παιχνίδι. Τι είχε γίνει όμως; Ο διαιτητής όταν πήγε στα αποδυτήρια δέχτηκε… bullying από τον πρόεδρο, τον προπονητή και ανθρώπους της Σάντος με βρισιές και απειλές, αλλά και τον πρόεδρο της τοπικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας που του είπε ότι θα φωνάξει την αστυνομία να τον συλλάβει. Ο διαιτητής Ρόμπλες φοβήθηκε για τη ζωή του και αποφάσισε να βγει στον αγωνιστικό χώρο για να μην υπάρξουν θύματα. Φρόντισε να πει όμως στους Ουρουγουανούς: «Παιδιά βοηθήστε με γιατί αλλιώς θα μας σκοτώσουν όλους». Τους ενημέρωσε ότι το ματς είχε λήξει και ότι θα έβγαιναν να παίξουν «φιλικά» τα υπόλοιπα 39′ μόνο και μόνο για να ηρεμήσει ο κόσμος. Έτσι και έγινε τελικά, η Πενιαρόλ «έβαλε πλάτη», η Σάντος έβαλε το «γκολ της ισοφάρισης» και πανηγύρισε έναν τίτλο που δεν υπήρξε ποτέ χωρίς να γνωρίζει την αλήθεια.

Στο ερώτημα και τελικά ποιος πήρε το κύπελλο, η απάντηση ήρθε τελικά στις 20 Αυγούστου του 1962 στο ουδέτερο Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες, όπου οι δυο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες για τρίτη φορά. Μόνο που τώρα η Σάντος είχε και τον Πελέ στη διάθεσή της και αυτό ήταν αρκετό να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες. Ένα αυτογκόλ άνοιξε το σκορ για τη Σάντος και ήρθαν δύο γκολ του Πελέ (το πρώτο πανέμορφο) που έκανε ένα μαγικό παιχνίδι, ασταμάτητος, για να γράψουν το τελικό 3-0. Έστω και 28 ημέρες αργότερα, τελικά η Σάντος πανηγύρισε την κούπα με τον Πελέ να είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής, στο πρώτο από τα δύο Λιμπερταδόρες που κέρδισε στην καριέρα του. Πολλοί Βραζιλιάνοι είπαν ότι ίσως έτσι ήταν καλύτερα γιατί η νίκη ήταν απόλυτη και τους έδωσε μεγαλύτερη χαρά. Λίγα χρόνια αργότερα οι ομάδες τέθηκαν ξανά αντιμέτωπες και πάλι σε αγωνιώδη παιχνίδια, αλλά αυτή η ιστορία είναι για μια άλλη φορά.

2 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Dreamdim // 2 Αύγουστος, 2019 στις 18:48

    Πες μου ότι αυτός ο Σασια ήταν ο μετέπειτα προπονητής του Άρη…

  • 2 duendes // 2 Αύγουστος, 2019 στις 20:25

    Ναι, αυτός είναι.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>