Χαμένοι στη μετάφραση των αριθμών

Αν υπάρχει κάτι για το οποίο πραγματικά  χαίρομαι φέτος στην Πρέμιερ Λιγκ είναι πως οι ομάδες που βρίσκονται στην πρώτη τετράδα του βαθμολογικού πίνακα είναι ομάδες που παρουσιάζουν ελκυστικό, και επιθετικό, ποδόσφαιρο. Σίγουρα το βασικό ζητούμενο, για όλους, είναι η νίκη και οι βαθμοί, αλλά όταν αυτά συνδυάζονται και με όμορφο παιχνίδι τότε όλα γίνονται πολύ καλύτερα. Ελπίζω να συμφωνούμε. Και αν από τις Σίτι και Λίβερπουλ λίγο-πολύ το περιμέναμε, δεν μπορούμε, οι περισσότεροι τουλάχιστον, να πούμε το ίδιο για τις Λέστερ και Τσέλσι. Προσωπικά περίμενα όμορφο ποδόσφαιρο από την Λέστερ (το έχουμε γράψει άλλωστε σε φετινά κείμενα για την ομάδα) ως φυσική συνέχεια της περσινής ομάδας, με τον Ρότζερς στον πάγκο. Από την Ουαλία άλλωστε, και την δική του «Σουονσαλόνα» μας έχει συνηθίσει σε αυτό, αλλά δεν περίμενα την εξαιρετική της βαθμολογική θέση σε αυτό τουλάχιστον το χρονικό σημείο. Βασικά, νομίζω, πως κανένας δεν το περίμενε. Απ’ την άλλη, όσο και αν λατρεύω τον Φράνκι Λάμπαρντ ως ποδοσφαιρική φυσιογνωμία, και το ποδόσφαιρο της δικής του Τσέλσι, δεν περίμενα επίσης τόσο γρήγορα καλά αποτελέσματα σε μια καινούργια μάλιστα ομάδα. Με ένα σωρό νέους, και άπειρους, ποδοσφαιριστές, και με αρκετά προβλήματα στο κέντρο της αμυντικής της γραμμής και κατ’ επέκταση, στην αμυντική της λειτουργία. Ασχέτως αν οι βάσεις για όμορφο θέαμα είχαν μπει από πέρσι με τον Σάρι στον πάγκο της.

Η Λίβερπουλ κέρδισε και την Σίτι για την 12η αγωνιστική, στο μέχρι τώρα παιχνίδι της σεζόν, αύξησε την μεταξύ τους διαφορά στους 9 βαθμούς, και παραμένει αήττητη, και πρώτη, στον βαθμολογικό πίνακα. Ένα ερώτημα πλανάται όμως πάνω από το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι η καλύτερη ομάδα; Με βάση τα xStats η απάντηση είναι ίδια με εκείνη που πήρες πρόσφατα όταν ρώτησες την όμορφη κοπέλα που γνώρισες, σε κοινή παρέα, αν θέλει να βγείτε μόνοι σας. Όχι. «Μα είναι αήττητη». «Μα παίζει εξαιρετικά». «Μα κέρδισε την Σίτι με 3-1» (και ας έλειπαν τα 3/4 της άμυνας της ομάδας του Πεπ): θα πει αρκετός κόσμος και σίγουρα αυτά τα λόγια δεν θα έπρεπε να κρύβουν καμία αμφισβήτηση στο +9. Εννιά ολόκληροι βαθμοί. Κι όμως. Αυτό συμβαίνει. Ας δούμε μερικούς αριθμούς. Η ομάδα του Κλοπ έχει σκοράρει σε 12 παιχνίδια: 28 γκολ και έχει δεχτεί 10 έχοντας μαζέψει ήδη 34 βαθμούς. Στα «ειδικά στατιστικά» θα έπρεπε να έχει σκοράρει 24.37 γκολ, να έχει δεχτεί 11.74 και, το σημαντικότερο, να έχει μαζέψει 23.92 βαθμούς. Για να το καταλάβετε καλύτερα, η ομάδα που, εδώ και χρόνια, πολλοί έχουν βγάλει ακόμα και από το τηλεοπτικό τους πρόγραμμα, και κατά γενική ομολογία δεν παρουσιάζει καλό ποδόσφαιρο, μιας και δεν διανύει τις καλύτερες μέρες της, η 7η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έχει xPoints 23.22Πόσους βαθμούς έχει μαζέψει; Μόλις 16.

Η Σίτι, απ’ την άλλη, έχει σκοράρει 35 γκολ, έχοντας xGoals 37.58, έχει δεχτεί 13 γκολ έχοντας xGA 13.48 και έχει μαζέψει 25 βαθμούς έχοντας xPoints 28.28, σχεδόν στο +5 δηλαδή από την ανίκητη (κυριολεκτικά) Λίβερπουλ. Βάσει αριθμών, αλλά και απόδοσης για όσους δεν χάνουν παιχνίδι της (είμαι ένας από αυτούς) είναι η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Το ίδιο συνέβη και πέρσι που κέρδισε τελικά το πρωτάθλημα. Ήταν η καλύτερη ομάδα. Ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει. Η Λίβερπουλ φυσικά και είναι μια ομάδα που χαίρεται να βλέπει ο θεατής και που κάνει, και φέτος, πορεία πρωταθλητισμού αλλά η Σίτι παραμένει και φέτος καλύτερη. Ποιοτικότερη. Με μεγαλύτερο βάθος.

Αυτό βέβαια που κάνει τους φίλους των «κόκκινων» να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση, είναι πως βρίσκονται στο +9, και έχουν ήδη αγωνιστεί με τις δύο ομάδες του Μάντσεστερ, την Τότεναμ, την Άρσεναλ, την Τσέλσι και την Λέστερ. Λογικό λοιπόν τα xStats της ομάδας του Κλοπ να μην βρίσκονται σε επίπεδα Σίτι, όταν το 50% των αγώνων της είναι, θεωρητικά, ντέρμπι. Πόσους βαθμούς δεν πήρε από αυτούς που μπορούσε σε αυτά τα έξι (6) παιχνίδια; Μόνο δύο. Απ’ την Γιουνάιτεντ. Σε πόσα ήταν πραγματικά καλύτερη με βάση τα xStats; Μόλις στα τρία (3) από αυτά. Με Άρσεναλ. Τότεναμ και Λέστερ  Αυτό που θέλω λοιπόν να πω είναι πως δεν μπορούν να βγουν ακόμη ασφαλή συμπεράσματα μιας και δεν έχουν παίξει όλοι με όλους, και ο πρώτος γύρος δεν έχει τελειώσει, κάτι που αλλοιώνει, κατά πολύ μάλιστα, τον βαθμό δυσκολίας στο σύνολο, και φυσικά τις μετρήσεις, ειδικών αλλά και μη ειδικών στατιστικών.

Στο πρόσφατο παιχνίδι του Άνφιλντ βάσει των xStats οι δύο ομάδες ήταν, πάνω-κάτω, στα ίδια και αν κάποιος άξιζε να πάρει ίσως ένα μεγαλύτερο κομματάκι της πίτας, αυτός ο κάποιος δεν ήταν σίγουρα η Λίβερπουλ. 1.23 xPoints είχαν οι «κόκκινοι», και 1.48 οι «πολίτες». Και πέρσι, βάσει των xStats, η Λίβερπουλ δεν ήταν τόσο ισάξια των «πολιτών», όπως πολλοί θεωρούσαν και θεωρούν, ασχέτως αν τερμάτισε μόλις στο -1 από την πρωταθλήτρια ομάδα του Γκουαρδιόλα.  Στα xStats είχε -8 βαθμούς διαφορά απ’ την ομάδα του Μάντσεστερ. Τι σημαίνει αυτό με απλά ελληνικά; Μα πως η Λίβερπουλ στο περσινό πρωτάθλημα ξεπέρασε τον εαυτό της. Κέρδισε ακόμα και την στατιστική, και πάλι πρωτάθλημα δεν πήρε. Αυτό συνέβη γιατί πολύ απλά η Μάντσεστερ Σίτι ήταν, όχι καλύτερη, αλλά ένα επίπεδο πάνω ακόμα και από τη Λίβερπουλ. Μέχρι να τελειώσει ο πρώτος γύρος το τοπίο θα έχει καθαρίσει περισσότερο μιας και η Σίτι, στα χαρτιά, έχει δυσκολότερο πρόγραμμα απ’ ότι η Λίβερπουλ και αν η διαφορά δεν μειωθεί, ή αυξηθεί περισσότερο, τότε ίσως αρχίσουμε να μιλάμε για την ομάδα που θα πάρει το πρωτάθλημα από την Σίτι έχοντας χειρότερους αριθμούς από αυτή, μπαίνοντας σε νέες συζητήσεις περί «καλύτερων» και πως ερμηνεύεται τελικά αυτός ο καλύτερος.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο μην σας φανεί και τόσο παράξενο. Το έχουμε ξαναδεί, πολύ πρόσφατα μάλιστα, τόσο στο πρωτάθλημα της Λέστερ, το 2016, όπου και θα έπρεπε να είχε τερματίσει στην 4η θέση, βάσει των xPoints, αλλά και σε αυτό του 2017, της Τσέλσι, με την Σίτι να είναι πολύ ανώτερη στα xStats. O κόσμος φυσικά θα θυμάται -και καλά θα κάνει- το μανιασμένο 4-4-2 του Ρανιέρι με τους «φτωχούς» και άσημους «καμικάζι» του, σε μια ομάδα που μετά την 10η αγωνιστική ξέραμε όλοι ακόμα και το χρονικό σημείο που θα γίνουν οι αλλαγές του προπονητή της, και ποιες θα ήταν αυτές, αλλά και εκείνο το εκνευριστικό (για τον αντίπαλο) 3-4-3 του Κόντε, στο β’ ημίχρονο με την Άρσεναλ, που τον γλίτωσε από τον διασυρμό (για αρχή), χαρίζοντας στην συνέχεια στους «μπλε» ένα επικό πρωτάθλημα.

Και αν ρωτάτε εμένα (που λατρεύω τους αριθμούς και το έχω γράψει πολλές φορές) θα σας πω πως προτιμώ να χαζεύω τις τακτικές των προπονητών, προσπαθώντας να τις καταλάβω, και τις μικρές στιγμές μαγείας που γίνονται γκολ, και ας μετρώνται κάποιες από αυτές με 0.10 xGoals. Σαν τον Μέσι βρε παιδί μου που είναι τόσο μάγος, κάνοντας πολλές φορές μπάσκετ το ποδόσφαιρο, που σκοράρει τρία (3) γκολ ενώ έχει xGoals 0.90 και η Μπάρσα βάζει τέσσερα (4) στην Θέλτα με xGoals 1.50«Έλα Λίο σήκω λίγο ρε φίλε να εκτελέσεις ένα φάουλ και μετά άραξε πάλι». Κι αν σηκωθεί ο Μάκης στο καφενείο του Μπάμπη, από το δίπλα τραπέζι, ενώ ο καφενές απολαμβάνει ΠΑΟΚ-Λάρισα, και σου πει: ναι αλλά η Μπάρσα θα το πληρώσει αυτό στα νοκ άουτ του Τσάμπιονς Λιγκ, να του πεις με την σειρά σου πως: η Σίτι του Πεπ δεν έχει φτάσει ακόμα στους ημιτελικούς και να τον κεράσεις και μια μπύρα..

Για να το κλείσω. Όσο και αν λατρεύω τους αριθμούς, προτιμώ να ασχοληθώ περισσότερο με τα τακτικά τρικ των προπονητών. Αυτά που προσπαθούμε να κατανοήσουμε όσοι αγαπάμε το άθλημα και μπαίνουμε σε ξένες σελίδες για να τα βρούμε και να τα διαβάσουμε αναλυτικότερα, μιας και εδώ δεν υπάρχουν αυτά. Ακόμα και απ’ τον εκφωνητή του αγώνα το μόνο που ακούς είναι τα ονόματα των παικτών και καμιά ιστορία για το τζάκι και όχι κουβέντες περί τακτικής. Φαμπίνιο (παύση), Χέντερσον (παύση), άουτ (παύση). Αυτός εδώ στην κερκίδα είναι ο τριτοξάδερφος του Κόλιν Μπάρλοου που αγωνίστηκε στην Σίτι το ’60 (παύση) Αγουέρο.  Πόσο πoνηρά τράβηξε ο Κλοπ τον Ανχελίνο εκτός πεδίου δράσης του με τον Σαλάχ ως δόλωμα, ξεκουρδίζοντας την, ήδη ξεκούρδιστη, ισορροπία της Σίτι; Πως δεν βρήκε απάντηση ο Γκουαρδιόλα όταν ο Χέντερσον ουσιαστικά έγινε δεξί χαφ στο β’ ημίχρονο, βγάζοντας και την ασίστ για το γκολ του Μανέ που τελείωσε και το παιχνίδι; Τέτοια πράγματα. Ποδοσφαιρικά.

Για την ιστορία η κεφαλιά του Μανέ είχε 0.53% πιθανότητες να γίνει γκολ, βάσει των ειδικών στατιστικών. Μπορεί να πήγαινε όμως και στο δοκάρι, ή άουτ, ή να χτυπούσε σε κάποιο χέρι αμυντικού και να γινόταν πέναλτι (ή μήπως όχι;). Πόσες πιθανότητες είχε να γίνει γκολ, όπως και έγινε, η πανέμορφη φάση που ξεκίνησε με την απίστευτη αλλαγή, σχεδόν 60 μέτρων, του Αλεξάντερ-Άρνολντ για τον Ρόμπερτσον. Η ζυγισμένη σέντρα του Σκοτσέζου και η κεφαλιά  του Σαλάχ; Εδώ σας θέλω. Να σας πω την αλήθεια, δεν με νοιάζει και ιδιαίτερα να το μάθω. Προτιμώ να το χαζέψω ακόμα μία φορά στο διαδίκτυο. Γιατί μέσα σε αυτή την πολλές φορές χαώδη, ποδοσφαιρική, αταξία υπάρχει μια «ανεμοδούρα» που πρέπει να δείξει ένα βορρά, ένα νότο. Το να ψάχνεις συνεχώς την «ανεμοδούρα»  φανερώνει φτωχή φαντασία, ίσως και κακή αντίληψη. Βλέπεις τις περιστροφές αλλά όχι την τάση και την δύναμη αυτής της αταξίας, ψάχνοντας απλά που θα καρφωθεί το βέλος ενώ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς στον άνεμο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αγγλικό πρωτάθλημα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Νταλγκλίς και Φέργκιουσον: Μια σχέση «αγάπης»

25 Μαΐου 1967. Η Σέλτικ, του σπουδαίου Τζοκ Στάιν, έχει κερδίσει την Ίντερ, του κορυφαίου Ελένιο Ερέρα, με 2-1, κατακτώντας  έτσι το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Είναι το πρώτο τρόπαιο για Βρετανική ομάδα (και πρώτο τρεμπλ στην Ευρώπη) και έχει έρθει με ένα άκρως επιθετικό ποδόσφαιρο απ’τους Hoops, απέναντι σε μια ομάδα που είχε ως σήμα-κατατεθέν το […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σίριλ Ρίτζις: O ήρωας με το χαμόγελο

Ήταν τέλη Σεπτέμβρη του 1978 όταν η Τσέλσι υποδεχόταν στο Στάμφορντ Μπριτζ τη Γουέστ Μπρομ. “Το να πηγαίνεις στο γήπεδο εκείνη την εποχή όντας μαύρος ήταν μια αρκετά άβολη εμπειρία. Έπρεπε να έχεις το κεφάλι χαμηλωμένο και να κρατάς τις σκέψεις σου για τον εαυτό σου” θυμάται ο Έρμαν Ούσλι, μετέπειτα βουλευτής και πρόεδρος της […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

10 σχόλια σχετικά με το “Χαμένοι στη μετάφραση των αριθμών”

  1. Ο/Η axaxouxas λέει:

    Ωραία τα στατιστικά και οι αριθμοί, τα xstats όμως δεν είναι κάποια Βίβλος. Μπορεί να μην υπολογίζονται σωστά, να μην είναι σωστός ο αλγόριθμος που χρησιμοποιείται, να μη λαμβάνουν υπόψιν όλους τους παράγοντες. Άλλωστε δύο σεζόν τώρα πέφτουν πραγματικά έξω, ίσως να είναι αυτά λάθος και όχι η πραγματικότητα.

  2. Ο/Η Kef λέει:

    Μπήκα εδώ γιατί τρελαινομαι με στατιστικά και αθλητισμό.
    Βγαίνω έχοντας διαβάσει το πιο βαρετό και ανούσιο άρθρο που έχει ανέβει στο σομπρέρο.

  3. Ο/Η Giorgos λέει:

    Το άρθρο είναι λίγο ανούσιο και μπλέκει το υποκειμενικό (και συγκυριακό) «καλύτερος» με το αντικειμενικό xStats, το οποίο όμως το χρησιμοποιεί λάθος και εκτός κοινής βάσης όπως γράφει και στο κείμενο.

    Τελικά δεν μπόρεσα να καταλάβω το τι ήθελε να πει το άρθρο.

  4. Ο/Η Μιχάλης λέει:

    Αναφέρομαι στον αρθρογράφο… Μου αρέσει πάρα πολύ η αναφορά στα xStats καθώς πιστεύω ότι μας δίνουν μια καλύτερη εικόνα των αγώνων. Αλλά θεωρώ ότι τα διαβάζεται λάθος. Στο τέλος βέβαια αναφέρεται την ουσία των xGoals αλλά μέχρι εκεί λέτε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Αν λοιπόν μια ομάδα έχει συνεχώς πολλά περισσότερα xGoals από Goals αυτό απλά σημαίνει ότι δεν έχει τους κατάλληλους επιθετικούς για να πετύχει αυτό που μπορεί. Ο μέσος επιθετικός στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο σκοράρει 1 Goal σε κάθε 1 xGoal. Αν αυτό είναι και το στατιστικό του βασικού επιθετικού της πρωταθλήτριας της premier League τότε συγγνώμη αλλά μάλλον χρειάζεται καλύτερο επιθετικό. Πιο αποτελεσματικό καλύτερα. Όταν λοιπόν μελετούμε τα xGoals σε μεγάλο πλήθος αγώνων (όπου ο παράγοντας τύχη σχεδόν δεν υπάρχει) πρέπει να τα μελετούμε πολύ διαφορετικά. Θέλω να γράψω και πολλά ακόμη αλλά επειδή συνήθως κουράζω γράφοντας για τα xGoals θα επανέλθω μόνο αν υπάρχει διάθεση από τον αρθρογράφο ή άλλους.

  5. Ο/Η Αχιλλέας λέει:

    Φίλε μου! Ευτυχώς το ποδοσφαιρικό δεν είναι μπάσκετ! Καλά τα στατιστικά (και γω λάτρης είμαι), αλλά η φράση «είναι να σε θέλει» ταιριάζει γάντι στην φετινή Λίβερπουλ. Γιατί η ομάδα κερδίζει χωρις να παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο που μπορεί να παίξει. Κάποια στιγμή θα το παίξει. Πέρσι, από τα Χριστούγεννα και μετά, δεν έπαιζε τόσο καλά όσο το πρώτο τρίμηνο και έχασε βαθμούς. Φέτος όχι. Για να μην κουράσω, αν η Σίτι χάσει και άλλους βαθμούς, το βλέπω δύσκολο για αυτή. Αν στο τέλος του πρώτου γύρου η διαφορά είναι πάλι έως εννιά βαθμούς, ας ετοιμαστούμε για θρίλερ γιατί η ρεντα κάποτε τελειώνει…

  6. Ο/Η gargaduaaas λέει:

    Τα xStats μπήκαν στη ζωή μου, αν θυμάμαι καλά, γύρω στο 2015. Ένα παλικάρι που ζει στο Λίβερπουλ ανέβαζε βίντεο στο Youtube μιλώντας και αναλύοντας κυρίως τα ματς της Λίβερπουλ για να τα συζητάμε καλύτερα ένα διαδικτυακό παρεάκι που είχαμε στήσει.

    Πλέον έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. Εννοείται πως δεν δηλώνω ειδικός και «πάπας της μπάλας» – όσοι διαβάζετε χρόνια τα κείμενά μου πιστεύω θα το έχετε καταλάβει αυτό.

    Αυτό που θέλω να πω στο κείμενο είναι πως πολλές φορές μένουμε σε αριθμούς (που σίγουρα φανερώνουν πολλά πράγματα) αλλά χάνουμε την ουσία. Επίσης όπως γράψατε στα σχόλια μπορεί πολλοί από εμάς να ερμηνεύσουμε ακόμα και λάθος πολλά στατιστικά και να βγάλουμε λάθος συμπεράσματα.

    Λατρεύω τους αριθμούς αλλά λατρεύω περισσότερο την τακτική. Αυτό θέλω να καυτηριάσω στο κείμενο. Πολλές φορές διαβάζουμε ένα σωρό αριθμούς και πολλοί δεν ξέρουν ούτε τι σύστημα έπαιξε η ομάδα. Γιατί έπαιξε έτσι; Χρειάστηκε να αλλάξει κάτι στην διάρκεια ενός αγώνα; κτλ-κτλ

    Για παράδειγμα: τι ποσοστό επιτυχίας έχει μια κεφαλιά από τις 45 μοίρες σε απόσταση 6 μέτρων απ’ την εστία; Αν την κάνει ο Μπίερχοφ σίγουρα μεγαλύτερο από ότι αν τη κάνει κάποιος κοντούλης μέσος που δεν κάνει σχεδόν ποτέ κεφαλιές για γκολ.

    Δεν θέλει άλλωστε πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος πως αν μια ομάδα έχει 10 σουτ προς την αντίπαλη εστία από τα 30 μέτρα και με 10 αντιπάλους πίσω απ’ την μπάλα θα έχει σίγουρα λιγότερες πιθανότητες να σκοράρει από μια άλλη που θα έχει 5 σουτ (τα μισά) αλλά από αυτά τα 5 τα 3 θα είναι τετ α τετ. Μπορεί ο επιθετικός να τα χάσει και τα 3 τετ α τετ και ένα από τα 10 μακρινά και δίχως ορατότητα να γίνει γκολ. Ποιος όμως έπαιξε πιο σωστά; Ποιος ήταν λογικά καλύτερος;

    Το σημαντικότερο, για μένα τουλάχιστον, είναι να δούμε πως έφτασε αυτή η ριμάδα η μπάλα στην αντίπαλη εστία. Μέσα από ένα πλάνο και ένα οργανωμένο σύστημα ή απλά από μια καμινάδα του στόπερ ή του κίπερ. Όλα τα στατιστικά συμπληρώνουν το ένα το άλλο αλλά δεν βοηθούν πραγματικά αν δεν ξέρουμε πρώτα απ’ όλα να δούμε ποδόσφαιρο.

    Στον φίλο που βαρέθηκε με το κείμενο να ζητήσω συγγνώμη. Απ΄την άλλη σεβαστή η άποψή του.
    Είμαι εδώ για να κάνουμε ποδοσφαιρική κουβέντα και να διορθώνουμε ο ένας τα λάθη του άλλου. Πιστέψτε με αν μισώ κάτι αυτό είναι είναι οι «ξερόλες» του αθλητισμού. Ευχαριστώ όλους όσους διάβασαν το κείμενο και λίγο παραπάνω εσάς που μπήκατε στον κόπο να σχολιάσετε.

    Καλά να είμαστε να τα λέμε!

  7. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Κι αν η γιαγιά μου είχε κινητήρα θα ήτανε μοτοσικλέτα. Πολύ βαρετή και ανούσια όλη αυτή η ανάλυση.

  8. Ο/Η Alex_7 λέει:

    Γραψε κανενα αρθρο για το τεννις γιατι μπαλιτσα δεν…

  9. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Πάντως ο Μάκης από το καφενείο μπορεί να σου ανταπαντήσει ότι τη σαιζόν 2015-2016 ΚΑΙ ο Γκουρντιόλα ΚΑΙ η Σίτυ έφτασαν στα ημιτελικά του Champions’ League, απλώς όχι μαζί. Ο Πεπ ήταν στη Μπάγερν τότε. Για την ιστορία αποκλείστηκαν αμφότεροι από Ατλέτικο και Ρεάλ στα εκτός έδρας γκολ (για λίγο δηλαδή).

  10. Ο/Η Θωμάς Ραβέλλης λέει:

    Καλησπέρα κι από ‘μενα.
    Καλό είναι όσοι σχολιάζουμε άρθρα να τα διαβάζουμε λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους μήπως και χάσαμε κάτι. Έπειτα να βλέπουμε ποιός το έγραψε μήπως καταλάβουμε από ποιά σκοπιά τα γράφει. Και μετά ΑΝ έχουμε κάτι ουσιώδες να πούμε, να το γράψουμε.
    Φιλικά πάντα..
    Καλό βράδυ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.