Αντιγράφω απ το gazzetta.gr και δεν σχολιάζω καθόλου. Είναι προφανές πως όλοι αυτοί που χλεύασαν την υπόθεση του πρίγκηπος ψάχνουν ήδη τρύπα να κρυφτούν.

Η υψηλότητά του, Πρίγκιπας Σουλτάν μπιν Νασσέρ μπιν Αμπντούλ Ραχμάν Αλ Σαούντ, γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1986 στι Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Έχει πτυχίο στα Οικονομικά και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του, ο Πρίγκιπας κατέχει διάφορες εταιρείες που αφορούν τις κατασκευές, το ρίαλ εστέιτ και τη βιομηχανική ανάπτυξη του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης, επενδύει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου στην Ασία και την Αφρική.

Ο Μάκης μετατόπισε ελαφρά τις κουρτίνες του σαλονιού. Εξω στο δρόμο ήταν εδώ και ώρα ένας τύπος που κρατούσε ένα βαλιτσάκι και έκοβε βόλτες γύρω-γύρω απ το τετράγωνο Στην αρχή ο Μάκης δεν έδωσε σημασία. Συνήθισε 10 χρόνια τώρα να βλέπει διάφορες περίεργες κινήσεις έξω απ το σπίτι του αλλά καμία να μην έχει σχέση με τον ίδιο. Πολλές φορές, ο Μάκης, σκεφτόταν πως ήθελαν να τον ληστέψουν και αρκετές ήταν έτοιμος να καλέσει την αστυνομία. Ομως στο τέλος πρυτάνευε πάντα η λογική. Ποιός τρελλός θα ήθελε να ληστέψει το Μάκη; Αλλά και πόσο αφελής θα ήταν ο Μάκης να καλέσει την αστυνομία; Υπήρχε ποτέ περίπτωση η αστυνομία να έρθει στο σπίτι του Μάκη; Και να πεις πως ο Μάκης έμενε στα Εξάρχεια, να σου πω μάλιστα. Στα Εξάρχεια δεν μπαίνει η αστυνομία εδώ και χρόνια και όταν μπαίνει είναι γιά να γεμίσει το δελτίο ειδήσεων του ΜΕΓΚΑ που εκείνη την ημέρα έχει κεσάτια. Αλλά το θέμα μας δεν είναι τα Εξάρχεια, είναι ο Μάκης. Στην Ανάβυσο μένει που λέτε ο Μάκης σε μιά διακριτική βίλλα μέσα στην ησυχία που ο μόνος λόγος γιά να την προσέξες είναι όταν καπνίζει η καμινάδα και ο καπνός δεν είναι από το τζάκι, αλλά από την Αβάνα.

Τούτος ο τύπος όμως, ο σημερινός, δεν έμοιαζε με τους άλλους. Του λόγου του φορούσε μεγάλα γυαλιά ηλίου και είχε κρεμασμένα στ αυτιά του κάτι ακουστικά σαν αυτά που φορούσε ο Σισέ τότε που ήρθε στον Παναθηναϊκό ντυμένος σαν ανακόντα. Αλλά δεν είναι το θέμα μας ο Σισέ, όσο κι αν θα πρεπε., αλλά ο Μάκης. Ο Μάκης που λέτε είχε μεγάλη περιέργεια να μάθει τί καπνό φουμάρει αυτός ο τύπος και ξαφνικά, άνοιξε την εξώπορτα και πετάχτηκε στο δρόμο γιά να κόψει πρόλογο. Ο τύπος δεν έδειξε να τρομάζει …

- Καλημέρα αγαπούλα! Σε βλέπω ώρα να κάνεις τη γυμναστική σου γύρω απ το σπίτι μου. Πώς απ τα μέρη μας;

- Καλημέρα σας. Της εφορίας είμαι, μην ενοχλείστε.

- Της εφορίας;  Αλλο ανέκδοτο αυτό. Και τί δουλειά έχει η εφορία στο τίμιο σπίτι μου; Χάθηκε καμιά εργατική πολυκατοικία να πάτε;

- Το βλέπετε αυτό το βαλιτσάκι;

-Στραβός είμαι και δεν το βλέπω; Τί ρόλο βαράει;

- Μετρητής έκτακτης εισφοράς είναι κύριε!

- Μετρητής έκτακτης εισφοράς; Τί φούμαρα είν αυτά που μου τσαμπουνάς κύριε Τζιτζιφρίγκο μου;

- Μα είναι απλό! Αυτό το βαλιτσάκι κρύβει μέσα του έναν πανίσχυρο υπολογιστή! Ενα υπολογιστή που έχει προγραμματιστεί να σκανάρει όλα τα ακίνητα και μετά να υπολογίζει πόση έκτακτη εισφορά πρέπει να πληρώσει ο ιδιοκτήτης του.

- Τι λες; Ενδιαφέρον. Κανα πρόγραμμα γιά στοίχημα έχει;

- Οχι βέβαια. Υπάρχουν άλλα μοντέλα γι αυτή τη δουλειά. Αυτό μετράει μόνο τα ακίνητα

- Και πως δουλεύει αυτό το ματζαφλάρι;

- Να ορίστε. Εσείς γιά παράδειγμα. Είστε ακίνητος, ύψος 2, 10, πλάτος 1,80, πάχος 0,75 … Πούρο γιά πυλωτή …Μάλιστα … Ενδιαφέρον … Ποιός είναι ο ιδιοκτήτης σας;

- Τι λες ρε τζαζλέ; Φάρμακο απ του Γιάννη παίρνεις; Δεν έχει ο Μάκης ιδιοκτήτη. Τί είμαι εγώ; Καντίνα στην παραλία;

- Κι όμως. Το πρόγραμμα το δείχνει καθαρά. Σας αξιολογεί σαν ακίνητο. Εχετε να κινηθείτε λέει πάνω από μία 10ετία. Γιά να βάλω τον συντελεστή παλαιότητας χτίσματος …

- Αγαπούλα, σου στριψε η βίδα. Αυτές οι τεχνολογίες σας έχουνε σαλτάρει. Εγώ είμαι ο Μάκης ο Μάκαρος και δεν είμαι καθόλου ακίνητο.

- Ελάτε κύριε, κόψτε τα αστεία. Αν ήσασταν εσείς ο Μάκης ο Μάκαρος θα σας είχαν εντοπίσει ήδη οι αρχές.

- Και πως να με εντοπίσουν ρε παλαβέ;

- Αφού είστε ακίνητος εδώ και χρόνια. Δεν θα σας εντόπιζαν τόσο καιρό;

- Αγαπούλα, σου πω …

- Ορίστε!

- Τώρα έσκασες στην Ελλάδα;

- Οχι κύριε, εδώ γεννήθηκα.

- Τότε κάτι δεν πάει καλά με τη πάρτη σου και να το κοιτάξεις. Ρε εντοπίζεται ποτέ ο Μάκης ο Μάκαρος;

- Γιατί το λέτε αυτό; Εγώ μόλις σας εντόπισα!

- Και ποιός είμαι;

(Πληκτρολογεί …)

- Μάλιστα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα είστε μονοκατοικία στην περιοχή της Αναβύσου, Ανθέων και Περικοκλάδων γωνία και ο ιδιοκτήτης σας θα πληρώσει στον επόμενο λογαριασμό της ΔΕΗ έκτακτη εισφορά 500 ευρώ.

- Μας έχετε σκίσει μ αυτές τις έκτακτες εισφορές. Ρε δεν έχουμε άλλα, το καταλαβαίνετε; Δεν έχουμε!

- Τότε λυπάμαι αλλά θα σας κόψω το ρεύμα. Πού έχετε τον γενικό διακόπτη σας;

- Δεν έχω ρεύμα ρε. Πάλι τα ίδια θα λέμε; Τί είμαι γιά να έχω ρεύμα; Η Ντόρα Μπακογιάννη;

- Χμμμμ Τότε λυπάμαι, αλλά θα προβώ σε κατάσχεση του ακινήτου

- Ποιού ακινήτου;

- Θα κατασχέσω εσάς δηλαδή …

- Θα με κατασχέσεις;

- Βεβαίως! Ακολουθήστε με παρακαλώ!

- Λοιπόν, θα σε ακολουθήσω, όχι γιά κανένα άλλο λόγο, αλλά από περιέργεια. Θέλω να δω πόσους βλαμμένους έχει ακόμα η υπερεσία σου. Μισό λεπτό να πάρω τα πούρα μου κι έρχομαι, μη φύγεις!

Είπε λοιπόν χθες ο Ανδρέας ο Βγενόπουλος πως θέλει την οριστική έξοδο του Βαρδινογιάννη. Είπε ακόμα πως δεν έχει πρόβλημα με τους Γιαννακόπουλους, αλλά με το βλαστάρι τους, το σπλάχνο τους, τον Δημητράκη. Είπε πως οι υπόλοιποι της ΠΕΚ δεν θέλουν ούτε να τον δουν επειδή τους έμπλεξε σ αυτή την ιστορία. Είπε ακόμα πως μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα και πως είναι υπέρμαχος της πολυμετοχικότητας. Και ομολογώ πως με μπέρδεψε. Δηλαδή αν τους μισούς δεν τους θέλει και οι άλλοι μισοί δεν τον θέλουν, με ποιόν θα την κάνει αυτή την περίφημη πολυμετοχικότητα; Δηλαδή όπως το κατάλαβα εγώ, ο Ανδρέας θέλει να ηγηθεί σχήματος λαϊκής βάσης με αυτόν να βάζει τα πολλά και τον λαό να βάζει ό,τι προαιρείται (αφού οι καιροί είναι και δύσκολοι). Και όλοι μαζί να χτίσουν την Πράσινη Πολιτεία και να βάλουν στην είσοδο κι ένα πράσινο άλογο ως έμβλημα της «αμέλειάς» τους να δίνουν συνεντεύξεις τύπου πριν και όχι μετά από μεταγραφικές περιόδους, πριν και όχι μετά το ξεπούλημα του έμψυχου δυναμικού της ομάδας …

Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί τις τελευταίες μέρες αδέρφια γιά να εξηγηθεί η κακοδαιμονία των διοικητικών του Παναθηναϊκού.  «Προδότες», «λίγοι», «καβούριες», «κουρασμένοι», όλοι μαζί συνθέτουν ένα πολύ ενδιαφέρον παζλ που τελικά ελάχιστα θα εξηγήσει το ψυχόδραμα του παναθηναϊκού οπαδού, τουλάχιστον εκείνου που είναι προσκολημένος στις παραδοσιακές αξίες του αφέντη – πρόεδρα που κάνει το κουμάντο και τρέπει εις άτακτον φυγήν όλους τους οχτρούς. Και όσο κι αν σχολιάστηκαν σχεδόν τα πάντα γι αυτή την πρωτοφανή και απρόβλεπτη (;) κατάσταση, μιά δήλωση του Παύλου αξίζει περαιτέρω σχολιασμού. Είπε λοιπόν ο ισχυρός άνδρας της πράσινης ΚΑΕ και ουδέποτε ΠΑΕ, πως … «δεν είναι δυνατόν σε 10 εκατομμύρια Ελληνες να μην βρεθεί ΕΝΑΣ να σώσει τον Παναθηναϊκό!» Καταλάβατε τώρα φίλοι μου; Αυτή είναι η νοοτροπία που έστειλε τον σύλλογο στον Καιάδα. Οτι τόσα χρόνια ψάχναμε τον έναν μέσα στα δέκα εκατομμύρια. Ποτέ τους πολλούς που παρά τις εξαγγελίες τους κρατούσαμε και μακριά απ τον ερασιτέχνη μην τυχόν και μπουκάρουν και μας πάρουν τα όσια και τα ιερά. Ας τους τριφτούμε τώρα λοιπόν στη μάπα και ας μονολογήσουμε

«Βρε κανένας καλός; Ούτε ένας;»

Ούτε …

Είναι προφανές πως ο φετινός Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν τρομάζει κανέναν αλλά μάλλον προκαλεί τον οίκτο όλων. Ομάδα ετοιμόρροπη, έτοιμη να σωριαστεί κάτω μ ένα απλό φύσημα του αέρα, τρομάζει τους φίλους του όταν αυτοί αναλογίζονται πόσο χαμηλά είναι ικανό να φτάσει αυτό το συνονθύλευμα.

Τον φετινό Παναθηναϊκό κανείς δεν πρόκειται να τον υπερτιμήσει.  Και αυτό είναι το μεγάλο του όπλο, εκείνο που μπορεί τελικά να τον γλυτώσει απ τον λιθοβολισμό: πως δεν πρόκειται να τον πάρει στα σοβαρά όχι μόνο ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ ή οποιαδήποτε άλλη απ τις θεωρητικά μεγάλες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, αλλά και καμιά από τις θεωρητικά μικρές. Τον φετινό Παναθηναϊκό όλοι μπορούν να τον υποτιμήσουν, ακόμα και να φυλάξουν δυνάμεις εναντίον του εν όψει κάποιου κρίσιμου αγώνα κυπέλλου. Και όσο θα περνάει απαρατήρητος αυτός ο φουκαράς του ελληνικού ποδοσφαίρου τόσο και θα τη σκαπουλάρει. Γιατί αν κανένας ξεχαστεί και νομίσει πως έχει απέναντί του την πραγματική ομάδα με το τριφύλλι στο στήθος, αλλοίμονό του του «Παναθηναϊκού».

Του Κακομοίρογλου …

Αλλοι τα τρώνε και ζορίζονται, άλλοι τα τρώνε και δροσίζονται. Στη προκειμένη περίπτωση, η Σεβίλη αποφάσισε να βάλει στο δεξί μανίκι της φανέλας που θα φοράει η ομάδα στα φιλικά προετοιμασίας της ένα λογότυπο … υποστήριξης προς το αγροτικό προϊόν της Μούρθια και του Λεβάντε που πλήττεται μετά τη γνωστή ιστορία των θανατηφόρων βακτηριδίων

Εσπασε λοιπόν το κακό σπυρί του ποδοσφαίρου και γεμίσαμε μικρόβια όλοι μας! Και να οι διάλογοι (διαλόγοι καλύτερα) και να τα στημένα και να οι … ορισμοί διαιτητών, να ο μπανάνας, να τα «κουμπώματα», να ποιός πέφτει, να ποιός σώζεται, να … να … να …
Οσο να πεις, ένας κατάλογος με 85 εγκαλούμενους δεν είναι αστείο πράγμα. Το μισό καλοκαίρι θα φύγει κράζοντας τους επώνυμους της λίστας και το άλλο μισό θα πάει στην αναζήτηση της ταυτότητας των λιγότερο γνωστών και την συσχέτισή τους με άλλους γνωστούς (και μη εξαιρεταίους …) Αυτά θα μας απασχολούν αγαπητοί μου φίλοι ενώ θα κάνουμε τις βουτιές μας που φέτος ίσως να διαρκούν και περισσότερο καθ όσον αρκετοί από εμάς εμπλεκόμαστε ή θα εμπλακούμε στο 25% της ανεργίας που απ ό,τι φαίνεται θα συναγωνιστεί επάξια τον υδράργυρο στους θερινούς μήνες. Διότι, με τόσα να σου μαυρίζουν τη ψυχή, το γνωστό και χιλιοπαιγμένο σήριαλ «καίγεται πάλι η Ελλάδα» δεν λέει να προβληθεί πολύ φέτος στα δελτία ειδήσεων. Τί να πρωτοαντέξεις ο άνθρωπος; Την τρόϊκα; Τα χαράτσια; Τους πολιτικούς σου; Την ανεργία σου; Το αμφίβολο αύριο το δικό σου και των παιδιών σου; Είναι σαφές πως σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, το καλύτερο αναισθητικό είναι να χαίρεσαι με την κατάντια των άλλων. Και αν μάλιστα αυτοί οι άλλοι είναι και γνωστοί «κακοί», τόσο το καλύτερο. Δηλαδή τώρα, το να βλέπεις τον Μπέο με χειροπέδες (ή έστω να τις φαντάζεσαι κάτω απ αυτό το μαύρο … ράσο), το να φαντάζεσαι πως θα δεις στην ίδια κατάσταση και άλλους προέδρους, ειδικά των ομάδων που δεν συμπαθείς, είναι ισοδύναμο με το να μπορείς να παρέμβεις σε ασπρόμαυρη ταινία του ‘ 60 και να χαστουκίσεις την Τασώ Καββαδία. Γιά τέτοια ηδονή μιλάμε. Και κάπως έτσι θα περάσει το καλοκαίρι μας, πιθανόν μακριά απ τη πλατεία Συντάγματος και το μαύρο μας το χάλι και αφού οι ένοχοι θα έχουν ξεαρρωστήσει και θα ξεκινήσει το νέο έργο «αναβολή στην αναβολή», εσύ θα ξαπλωθείς στον καναπέ σου και θα ετοιμαστείς να δεις τις ελληνικές εκπροσώπους στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Ενα θέαμα θα φεύγει κι ένα άλλο θα έρχεται. Και μη μου πεις ότι θα σου περάσει ποτέ απ το μυαλό η ιδέα πως δεν πρέπει να πάει καμιά ελληνική ομάδα σε καμιά ευρωπαϊκή διοργάνωση αφού αποδεδειγμένα η εκπροσώπηση προκύπτει από ένα αλλοιωμένο πρωτάθλημα. Αλλοίμονο. Ο λαός έχει κάθε δικαίωμα να ξεσκάει, ειδικά όταν περνάει δύσκολες ώρες. Δεν θα την πληρώσει τώρα ο αγνός φίλαθλος του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού ή οποιουδήποτε άλλου συμπαθούς σωματείου, επειδή βρέθηκαν μερικοί παλιοπαράγοντες να μετατρέψουν το ποδόσφαιρο σε εμποροπανήγυρη. Αλλωστε την απάντηση την έχουμε έτοιμη: Τώρα ξεκίνησαν τα στημένα; Τόσα χρόνια γίνονται αυτά. Εμείς θα την πληρώσουμε; Ασε μας κάτω ρε μεγάλε!
Ετσι θα πούμε όλοι και θα αρπάξουμε ανά χείρας το τηλεκοντρόλ της βλακείας και της υποκρισίας μας … Καλό χειμώνα να έχουμε! Το καλοκαίρι, σχεδόν έχει φύγει …

Τί κι αν η Σάλκε πήρε το κύπελλο; Τί κι αν ο Νόϊερ είχε σημαντική συμβολή στην κατάκτηση όχι μόνο αυτού του τροπαίου αλλά της οποιασδήποτε επιτυχίας της ομάδας τα τελευταία χρόνια, γιά κάποιους οπαδούς της ομάδας, η μετακίνησή του από αυτό το καλοκαίρι στη Μπάγερν ισοδυναμεί με προδοσία που δεν συγχωρείται ούτε κατά την διάρκεια των πανηγυρισμών. Νόϊερ … Νικοπολίδης …  τελικά το έχει η μοίρα των μετακινούμενων τερματοφυλάκων.

Ο Γοέην Ρούνεϊ βρήκε αυτόν τον πρωτότυπο γιά όλους τους ανθρώπους πλην Βρεττανών ενδεχομένως, τρόπο γιά να πανηγυρίσει την κατάκτηση του 19ου τίτλου της Μαν Γιού, τίτλου που έχει ξεχωριστή σημασία αφού έδωσε την πρωτοπορεία στην εγχώρια κόντρα με την Λίβερπουλ που έχει ξεμείνει εδώ και χρόοοοοοονια στους 18.

ΥΓ. Οχι δεν είναι τατού. Ξούρισμα είναι όλου του στήθους εκτός του … τριχωτού 19 που βλέπετε

Αίσθηση προκάλεσε αδέρφια μου το γεγονός πως χθες βράδυ παίκτες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού διασκέδαζαν όχι απλά στο ίδιο μαγαζί αλλά και στο ίδιο τραπέζι. Από τους περισσότερους τούτο σχολιάσθηκε θετικά καθώς δείχνει έναν πολιτισμό, μιά λεπτότητα, έναν ευρωπαϊκό αέρα ο οποίος συνήθως λείπει απ αυτή την ταπεινή γωνιά της γης. Διότι όσο να πεις, ο πολιτισμός και ο ευρωπαϊκός αέρας από κεί φαίνεται. Απ το πώς διασκεδάζεις. Παίξε ό,τι μπάλα θέλεις, αλλά όταν έρθει η ώρα να διασκεδάσεις πρέπει να είσαι λεπτός, ευγενικός και πολιτισμένος.
Στην πραγματικότητα, οι πράξεις αυτές δεν ξεφεύγουν απ το γενικότερο πνεύμα του κοινωνικού μας βίου. Διότι η Ελλάδα είναι η χώρα των αντιθέσεων. Η χώρα στην οποία Πάγκαλος και πολίτες μαζί τα τρώνε είναι αυτή που δείχνει το δρόμο στους υπόλοιπους. Κι εκείνοι ακολουθούν. Μπορεί να μην τα τρώνε μαζί, αν και εδώ που τα λέμε απ τον κορβανά του ελληνικού ποδοσφαίρου τα τρώνε κι αυτοί, αλλά σίγουρα μαζί τα πίνουν. Και καλά κάνουν και μπράβο τους. Οταν μάλιστα φτάσει η μέρα … μαζί να παίζουν και λίγο μπάλα όλοι δαύτοι, ίσως να μπορέσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι Παναθηναϊκοί, Ολυμπιακοί ή οτιδήποτε άλλο, να τα πίνουμε παρέα και να συμφωνούμε: τί μπαλάρα είδαμε πάλι …

Ο Βραζιλιάνος αμυντικός της Πόρτο Μαϊκόν Ρόκε, μόλις έχει σκοράρει εναντίον της Ακαντέμικα και δεν αισθάνεται καλά …

Μ ένα κόμπο στο λαιμό και μιά ευχή: να πάνε όλα καλά

Anims Abi!!!

Ομολογώ πως η ενασχόλησή μου με το blog γιά τη Μπαρσελόνα με έχει απορροφήσει τόσο πολύ τον τελευταίο καιρό, που σχεδόν δεν πήρα χαμπάρι την υπόθεση με τις κασέτες και όλη αυτή τη βαβούρα που έχει αναπτυχθεί γύρω απ αυτές. Είναι ωραίο τελικά να ζεις στον τόπο σου σαν τουρίστας. Γιατί σήμερα που επιχείρησα να ρίξω μιά ματιά στις «ελληνικές ειδήσεις», έπεσε το μάτι μου σε μιά συνέντευξη του Κούγια στο gazzetta. Κι εκεί κατάλαβα λοιπόν, όχι πως δεν το ξερα, πως αυτός ο τόπος δεν σώζεται με τίποτα. Αυτό το ποδόσφαιρο, δεν μυρίζει απλώς. Δεν βρωμάει απλώς. Αλλά σε κάνει να αναρωτιέσαι: αν ο Κούγιας είναι ο «καλός» της υπόθεσης, αυτός που επιδιώκει την κάθαρση, αυτός που κρατάει το σταυρο στο χέρι, τότε πόσο πιό σκατά είναι οι «κακοί» αυτής της φαρσοκωμωδίας; Τί αμαρτίες πληρώνουμε; Γιατί μας οδηγούν να σκεφτόμαστε πως ούτε καν τα σκατά δεν είναι ίδια;
Και πράγματι. Τα ευκοίλια είναι χειρότερα, γιατί βλέπεις δείχνουν και μιά αρρώστια. Ισως και περισσότερες …

Ο Κουλιμπαλί της Νίς δεν έχει ούτε το όνομα, ούτε την αξία του Ρομπέρτο Κάρλος. Ωστόσο χθες εναντίον της Σαιντ Ετιέν μιμήθηκε τον διάσημο Βραζιλιάνο σταρ πετυχαίνοντας ένα σπάνιας ομορφιάς γκολ. Οπως ακριβώς και ο Ρομπέρτο πριν πολλά χρόνια εναντίον της Τενερίφης

Είσαι παλιά δόξα του ποδοσφαίρου και νυν προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας. Εχεις μιά όμορφη σύζυγο που είναι «άρρωστη» με το τέννις. Κι έτσι βρίσκεσαι στη Ντόχα γιά να παρακολουθήσεις γυναικείο open πίσω από ένα μείγμα λουλουδιών, μουστακιών και τραπεζομάντηλων. Τί πιό συναρπαστικό;