Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Κοράκια'

Ο διαιτητής που σφύριξε ημίχρονο στο 32′

  [Καθόλου σχόλια]

imago05869442h

Δεν έχω πάει ποτέ, αλλά φαντάζομαι ότι στη Βρέμη εκεί στα βορειοδυτικά της Γερμανίας δίπλα στον ποταμό Βέζερ, το Νοέμβριο τσιμπάει λίγο το κρύο. Το ίδιο σίγουρα σκέφτηκαν κι οι τρεις τύποι που το μεσημέρι της 8ης Νοεμβρίου του 1975 έτρωγαν παρέα. Ο ένας ήταν λίγο γραφική μορφή, στρουμπουλός, με μαγουλάκια. Έτρωγε τη χήνα του και καθότι λιπαρή η χήνα και κόκκινο το λάχανο, έπρεπε να ρίξει και λίγο οινόπνευμα για συνοδεία, έτσι ήπιε και κανά δυο μπυρίτσες. Η χήνα συνέχισε να γκρινιάζει στο στομάχι και για να προχωρήσει η χώνεψη, η επόμενη παραγγελία ήταν σφηνάκι λικέρ. Και μετά, ξανά μερικές μπύρες, έτσι για το σβήσιμο.

Αν κάποιος που βρισκόταν εκεί, ήταν λίγη ώρα μετά ένας από τους 21.000 θεατές στο στάδιο Βέζερ, θα έβλεπε τον τροφαντό τύπο με το όνομα Βολφ-Ντίτερ Άλενφέλντερ (ελέγχομαι για την προφορά), με την μαύρη στολή του διαιτητή να διαγράφει την κοιλίτσα του, να σφυρίζει την έναρξη του Βέρντερ-Ανόβερο. Μετά από 32 λεπτά ενός άκρως βαρετού αγώνα ο Βολφ-Ντίτερ αποφάσισε για κάποιον μαγικό λόγο να σφυρίξει το ημίχρονο. Οι παίκτες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, κάποιος ίσως να είπε «αν περνάς καλά, περνάει γρήγορα η ώρα», αλλά ο Χόετγκες (είπαμε, προφορά) της Βέρντερ κατευθύνθηκε στον ρέφερι που είχε φτάσει ήδη στην σήραγγα των αποδυτηρίων.

bundesliga-50-jahre-jubilaeum-514-8Απαράμιλλο στιλ

– Διαιτητά, είστε σίγουρος ότι είναι ημίχρονο;
– Γιατί όχι κύριε Χόετγκες;
– Γιατί συνήθως η φανέλα μου είναι βρεγμένη στο ημίχρονο και δείτε εδώ, είναι σχεδόν σκονισμένη.

Ο διαιτητής κοίταξε τη φανέλα, κοίταξε τον βοηθό του που έκανε σαν μανιακός νοήματα και του έδειχνε το ρολόι του γηπέδου, κατάλαβε ότι ένιωθε λίγο μπερδεμένος και αποφάσισε να δώσει συνέχεια στο παιχνίδι, επιστρέφοντας πίσω. Τελικά το διέκοψε ξανά στο 43:30 σφυρίζοντας το ημίχρονο. Κανείς δεν του είπε κάτι, αλλά όλοι κατάλαβαν ότι δεν ήταν και στα καλά του. Το Β’ ημίχρονο κύλησε ομαλά, ο κόραξ δεν έδειξε κάποιο άλλο πρόβλημα και έκανε μια καλή διαιτησία, σφυρίζοντας κανονικά το τέλος του αγώνα, αφού μάλλον είχε ξενερώσει πλέον.

ahlenfelder103_v-contentgrossΖούσα πάντα καλά με την κοιλιά μου, δεν έχει σημασία αν τρέχω τα 100μ. σε 10″ με 75 ή με 100 κιλά

Μετά το φαγοπότι και τα ποτά που είχαν προηγηθεί, ο διαιτητής και οι επόπτες του λέγεται ότι δεν μπορούσαν καν να βρουν τα αποδυτήρια. Για να σώσουν την κατάσταση και το σκάνδαλο, οι άνθρωποι της Βέρντερ δήλωσαν ότι ο διαιτητής ήταν πολύ άρρωστος και του έδωσαν ένα σιρόπι για το βήχα που είχε αλκοόλ. Ο πρόεδρος της Βέρντερ θυμάται ότι το καμαράκι των διαιτητών βρωμούσε οινόπνευμα και άλειψαν τον ρεφερί με «βικς» για να μην μυρίζει στους παίκτες, ενώ του έδωσαν και στοματικό διάλυμα για να μην ζέχνει η ανάσα του. Η αλήθεια πάντως αποκαλύφθηκε και η Ομοσπονδία τελικά τιμώρησε τον σουρωμένο Άλενφέλντερ (που σφύριζε το τρίτο του μόλις παιχνίδι) για κάποιες αγωνιστικές. Η απολογητική του τακτική ήταν κάτι που θα μας βρει όλους σύμφωνους. «Είμαστε άντρες και δεν πίνουμε Φάντα» είχε δηλώσει.

Στη Βρέμη στα εστιατόρια από τότε, αν παραγγείλεις ένα Άλενφέλντερ θα σου φέρουν μια μπύρα και ένα σφηνάκι σαν αυτό που έπινε ο Βολφ-Ντίτερ (τουλάχιστον έτσι λέει ο αστικός μύθος, είπαμε δεν έχω πάει στην πόλη). Η διαιτητική του καριέρα πάντως δεν πήρε την κατιούσα. Μέσα στα επόμενα 13 χρόνια διαιτήτευσε συνολικά 106 παιχνίδια της Μπουντεσλίγκα και άλλα 77 της Β΄ εθνικής και μάλιστα τη σεζόν 1983-84 βγήκε ο καλύτερος διαιτητής στη Γερμανία. Σε όλα αυτά τα ματς μόλις τέσσερις φορές έβγαλε κόκκινη. Το στιλ του όμως ήταν πάντα αυτό, ενός μπον βιβέρ χαβαλετζή που κατάφερνε να είναι αρκετά αγαπητός. Σε μια περίοδο που οι διαιτητές ήταν κομπάρσοι, ο Βολφ-Ντίτερ ήταν ένας σταρ που αντί ο κόσμος να τον αντιπαθεί, τον συμπαθούσε.

imago01052692hΜε πόνεσε όταν αποχώρησα, σαν να έπαιρνες από τον Τσάρλι Τσάπλιν το μπαστούνι

Ένας διαιτητής-διασκεδαστής. Όταν μια φορά ο Πολ Μπράιτνερ του είπε ότι σφυρίζει σαν μαλάκας, ο Άλενφέλντερ του απάντησε: «Μπράιτνερ, μήπως είσαι εσύ που παίζεις σαν μαλάκας;», ενώ συνήθιζε να κοροϊδεύει όσους παίκτες έπεφταν κάτω και δεν σηκώνονταν. «Σήκω πάνω, δεν έχει εγκατασταθεί ακόμα η υπόγεια θέρμανση στο χορτάρι». Ούτε ο Ότο Ρεχάγκελ γλίτωσε από τα πειράγματα, όταν σε ένα ματς διαμαρτυρόταν συνέχεια όρθιος. «Κάτσε στον κώλο σου γιατί θα φέρω κόλλα να σε κολλήσω στον πάγκο» είπε στον αγαπημένο μας Ότο. Κανείς όμως δεν του κρατούσε κακία.

Όπως συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνει, η ζωή τού Άλενφέλντερ άλλαξε πολύ μετά την απόσυρσή του. Ένας άνθρωπος που ζούσε για να είναι στο επίκεντρο της δημοσιότητας, είχε πλέον μόνο τον κόσμο που τον αναγνώριζε στον δρόμο. Το απολάμβανε, αλλά δεν ήταν το ίδιο. Η ζωή του συνέχισε να έχει αρκετές καταχρήσεις, πήρε ακόμα περισσότερα κιλά και τελικά το 2014 πέθανε στα 70 του, αφού έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη.

Όταν σε κυνηγάνε όλοι

  [5 Σχόλια]

Το σκηνικό ιδανικό. Το παιχνίδι στο 0-0 και μπαίνουμε στις καθυστερήσεις. Η μπάλα στον αγέρωχο 37χρονο Ντανιέλ «Ρόλφι» Μοντενέγκρο. Αυτός πιάνει το σουτ και γράφει το 1-0. Ο σπίκερ παραληρεί, οι παίκτες αγκαλιάζονται, ένας παππούς στις εξέδρες δίνει μάχη με το εγκεφαλικό, κοιτάζοντας τον ουρανό και ευχαριστώντας τον Θεό ενώ κρατιέται από τα κάγκελα (ίσως για να μείνει όρθιος). Και εκεί πετάγεται ο ξενέρωτος δεύτερος σχολιαστής. Το γκολ ακυρώθηκε μας ενημερώνει. Ο επόπτης δίνει οφσάιντ (ας πιάσουμε την κουβέντα ξανά για το αν επηρεάζει τη φάση, για μένα σωστή η απόφαση). Το 0-0 παραμένει, η Ουρακάν δεν καταφέρνει να καθαρίσει την πρόκριση.

Η Πενιαρόλ που παίζει με 10 παίκτες από το 21′, κυνηγάει τις τελευταίες ελπίδες για πρόκριση (τελευταία στον όμιλο) και κερδίζει κόρνερ. Ο τερματοφύλακας Γκουρουσεάκα, (ναι αγαπητέ φανατικέ αναγνώστη, αυτός ο Γκουρουσεάγκα) προωθείται, κερδίζει την μπάλα και σκοράρει. Ετοιμάζεται να πάρει πίσω το αίμα του για όλα όσα έχει ακούσει. Ο διαιτητής ανακαλύπτει επιθετικό φάουλ και ξενερώνει χιλιάδες Ουρουγουανούς, ο Γκουρουσεάγκα τρέχει να γυρίσει στην εστία, πιο γρήγορα και από μένα όταν ξεχνάω τον θερμοσίφωνα ανοιχτό. Οι παίκτες της Ουρακάν κάπως σαστισμένοι καθυστερούν να στείλουν την μπάλα στην κενή εστία, αφού κάνουν σχεδόν κανονική επίθεση. Ο Γουαντσόπε κόβεται και χάνεται τεράστια ευκαιρία. Είναι η σειρά των κιτρινόμαυρων να κάνουν την τελευταία προσπάθειά τους, ο Φορλάν πατάει περιοχή, κόβει δεξιά και δίνει στο Νόβικ που δεν ξέρει τι να κάνει την μπάλα και κόβεται.

huracan penarol

Το παιχνίδι λήγει. Οι παίκτες ΚΑΙ των δύο ομάδων πέφτουν πάνω στο διαιτητή που ακύρωσε δυο γκολ στις καθυστερήσεις. Πιο πριν δεν έχει δώσει καθαρό πέναλτι στην Ουρακάν για χέρι. Οι αστυνομικοί προσπαθούν να προστατεύσουν τον διαιτητή Ομάρ Πόνσε από τον Ισημερινό. Οι παίκτες δεν μαλώνουν μεταξύ τους, ενωμένοι ενάντια στον διαιτητή. Ο τερματοφύλακας της Ουρακάν Μάρκος Ντίας χωρίς ανάσα (από το κυνήγι στον κόρακα) δηλώνει live «Είναι ένας κλέφτης, ένας κλέφτης. Κοιτάξτε πώς φεύγει σαν αρουραίος». Η Ουρακάν κρατάει την τύχη στα χέρια της για να περάσει. Η Πενιαρόλ αποχαιρέτισε τον θεσμό. Ο Πόνσε θα θυμάται ότι τον κυνηγούσαν περίπου 22 παίκτες.

Το πρωί σε ρωτάνε γιατί είσαι ξενυχτισμένος. Τους λες ότι έβλεπες Ουρακάν-Πενιαρόλ. Τους λες ότι ήρθε 0-0. Σε κοιτάνε και κουνάνε το κεφάλι τους απογοητευμένοι. Άντε να εξηγήσεις…

Το Ποδόσφαιρο Είναι Οφ-σάιντ

  [3 Σχόλια]

Ο Πάμπλο Γκονθάλεθ είναι 16 χρονών. Κατάγεται από τη Βαρκελώνη και τα τελευταία δύο χρόνια διαιτητεύει αγώνες παίδων. Θα ήταν άλλος ένας άγνωστος αν δεν είχε στείλει μια ανοιχτή επιστολή στην τοπική ομοσπονδία της Καταλωνίας. «Κάθε διαιτητής σκέφτεται κάθε σαββατοκύριακο πως θα τον υποτιμήσουν αυτήν τη φορά» ξεκινάει την επιστολή του και συνεχίζει «Τα ‘Δεν έχεις ιδέα’, ‘Κάνε κάτι άλλο στη ζωή σου’, ‘Σου έχουν δωρίσει τον τίτλο’, είναι μερικά από τα πιο ήπια που ακούμε. Τις περισσότερες φορές πρέπει να ανεχτούμε προσβολές, βρισιές και προπηλακισμό».

niños-futbol

Ο Πάμπλο δεν είναι ο μόνος. Μια παρεμφερή επιστολή έστειλε και ο Φεδερίκο Σάινθ, που είχε φτάσει σε ηλικία να ανέβει κατηγορία, ξεκινώντας με τίτλο «Εγώ δε θέλω να γίνω διαιτητής». Επειδή όπως έχουμε ξαναπεί οι Ισπανοί δίνουν βάση στη διαπαιδαγώγηση στις μικρές ηλικίες, ξεκίνησε έρευνα τον Απρίλιο. Σε αυτήν κατέθεσαν διαιτητές, προπονητές και πρόεδροι σωματείων παίδων. Ο Πρόεδρος της Αλθαμόρα (ομάδα παίδων γειτονιάς) Ζουζέπ Μαδουβέλι δήλωσε: «Υπάρχει μια ανυπόφορη ομοφωνία συνενοχής. Υποτιμούν, εκνευρίζουν και προσβάλλουν το διαιτητή με πλήρη ατιμωρησία».

Αυτό βέβαια δεν το κάνουν οι εξάχρονοι και οι επτάχρονοι που παίζουν, αλλά οι γονείς τους. «Είναι εντυπωσιακή η συμπεριφορά μανάδων και πατεράδων που έρχονται να δουν τα παιδιά τους να παίζουν. Τους εμφυσούν λάθος ιδέες διότι παρουσιάζουν το διαιτητή ως το διάβολο επειδή δε σφυρίζει όπως αυτοί θέλουν», γράφει στην έκθεση για το θέμα ο Ζουάν Σάντσες, υπεύθυνος της ομοσπονδίας. Στην παρουσίαση στον Τύπο που έγινε την προηγούμενη βδομάδα ανέφερε επίσης: «Μπείτε στη θέση του διαιτητή. Όλοι αυτοί οι γονείς έχουν σφυρίξει έστω και μία φορά; Εγώ το έχω κάνει και τους προκαλώ να το κάνουν και αυτοί».

Όλοι στην έκθεση αναδεικνύουν το θέμα της εκπαίδευσης, ή παιδείας όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα. Ενώ τονίζουν ότι είναι κάτι γενικότερο, πιο αφηρημένο που δεν κλείνεται μόνο στις σχολικές αίθουσες, συνεχίζουν με μια άλλη θλιβερή διαπίστωση. «Σε κανένα άλλο άθλημα σε αυτές τις ηλικίες δεν παρατηρείται το φαινόμενο αυτό κατά των διαιτητών όπως στο ποδόσφαιρο. Πήγαμε σε γήπεδα μπάσκετ, πόλο, χόκευ, χάντμπολ, τένις, ράγκμπυ και πουθενά ο διαιτητής δε λειτουργούσε υπό το καθεστώς εκφοβισμού που λειτουργεί στο ποδόσφαιρο. Πηγαίναμε μετά να δούμε κατηγορίες παίδων στο ποδόσφαιρο και νιώθαμε ντροπή».

Η έκθεση καταλήγοντας προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Γιατί στις μικρές κατηγορίες στο ποδόσφαιρο υπάρχουν αυτές οι απαράδεκτες συμπεριφορές μη ανοχής που δεν υπάρχουν στα άλλα αθλήματα;». Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι αυτό γίνεται επειδή το ίδιο συμβαίνει και στο επαγγελματικό επίπεδο. Σκληρά μαρκαρίσματα που δε θα τιμωρηθούν, κάποιο γκολ οφ-σάιντ που θα μετρήσει, αντιαθλητικές συμπεριφορές ποδοσφαιριστών, όλα αυτά οι γονείς πιστεύουν ότι επιτρέπονται και στη φάση που τα παιδιά μαθαίνουν το παιχνίδι. Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι γονείς στο ποδόσφαιρο θεωρούν ότι τα παιδιά τους είναι οι νέοι Μέσι και Κριστιάνο και ο διαιτητής τους κόβει την καριέρα. Αντίθετα με τα άλλα σπορ όπου τα παιδιά πάνε να περάσουν το χρόνο τους, στο ποδόσφαιρο οι γονείς ονειρεύονται μελλοντικούς σούπερ-σταρ. Τρίτον, ότι όπως είναι δομημένο το σταρ-σύστεμ, οι οπαδοί έχουν στην καρδιά τους κάποιους παίχτες, ακόμα και κάποιους προπονητές, αλλά ο διαιτητής συμβολίζει πάντα τον κακό, οπότε αυτό περνάει στις επόμενες γενιές. Οι σύνδεσμοι οπαδών κάνουν το πράγμα ακόμα χειρότερο. Τέταρτον, ο τρόπος που παρουσιάζουν τα ΜΜΕ τους διαιτητές τους κάνει να είναι συνεχώς ύποπτοι για κάτι.

Κλείνοντας την παρουσίαση της έκθεσης, ο Μαδουβέλι είπε να καθιερώσουν χειροκρότημα στο διαιτητή πριν τον αγώνα. Δεδομένου ότι οι γονείς δεν μπορούν να φύγουν από τις εξέδρες θα ήταν μια καλή λύση. Βέβαια, όπως του απάντησε ο Σάντσες «Σε αυτήν τη χώρα τον διαιτητή δεν τον επαινούμε. Τον κοροϊδεύουμε, τον προσβάλλουμε ή τον εξαγοράζουμε». Και σε άλλες χώρες θα έλεγα εγώ.

Ο Τάσος Κάκος της Αργεντινής

  [Καθόλου σχόλια]

Την ίδια μέρα που ο πιο διάσημος Έλληνας διαιτητής Τάσος Κάκος έγινε για μια ακόμα φορά το πρόσωπο της ημέρας στο ελληνικό ποδόσφαιρο (αναγκάζοντας αυτόν τον άγιο άνθρωπο Σάββα Θεοδωρίδη να μιλήσει για πρώτη φορά στη ζωή του για διαιτητές), ο «κορυφαίος» διαιτητής της Αργεντινής Πάμπλο Λουνάτι (τουλάχιστον για το 2012) μάζευε τα φώτα της δημοσιότητας στη δική του χώρα. Ο Λουνάτι έδωσε την παραπάνω μαϊμουδιά πέναλτι στη Ρίβερ (που και να υπάρχει επαφή είναι μάλλον εκτός περιοχής), με το οποίο  ο Καβενάγκι έγραψε το τελικό 1-0 απέναντι στην Άρσεναλ Σαραντί.

Ο Λουνάτι στα 46 του χρόνια είναι διεθνής διαιτητής που του αρέσει να μιλάει πολύ με τους παίκτες. Και όχι μόνο. Το 2011 έδινε live συνέντευξη σε ένα ραδιόφωνο, ενώ βρισκόταν κάπου έξω. Ένας οπαδός πέρασε από εκεί που ήταν και σαν σωστός οπαδός τον έβρισε για μια απόφασή του στην 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Ο Λουνάτι χωρίς να ντραπεί γύρισε και του είπε 4-5 φόρες για ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματος της μητέρας του και στην συνέχεια τον αποκάλεσε «puto» μερικές φορές ακόμα. Στη συνέχεια επέστρεψε στην κουβέντα με τον δημοσιογράφο.

Όπως σε όλες αυτές τις ιστορίες, ο μύθος μπερδεύεται με την πραγματικότητα. Οι φήμες ότι ο Λουνάτι παρουσιάζεται πολύ πιο πλούσιος από ότι θα έπρεπε να είναι κάποιος διαιτητής μάλλον ισχύουν. Συνάδελφοί του σχολιάζουν το πανάκριβο αυτοκίνητο που έχει και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα χρήματά του. Το σίγουρο είναι ότι πέρσι τον Απρίλιο γίνεται έρευνα για φοροδιαφυγή και έλεγχος στο σπίτι του (κατά κάποιες πληροφορίες σε επτά σπίτια που έχει στο όνομά του). Εκεί ακούγονται διάφορες φήμες, όπως ότι έχει εσωτερικό ασανσέρ. Αυτό που κυκλοφορεί περισσότερο όμως είναι η ατάκα ενός από τους τύπους του ΣΔΟΕ που λέει: «Όταν μπήκαμε στο μπάνιο νομίζαμε ότι ήμασταν στο Μονουμεντάλ». Ο Λουνάτι φέρεται να είχε περισσότερα αναμνηστικά της Ρίβερ Πλέτι και από μπουτίκ της ομάδας.

Οι δημοσιογράφοι αρχίζουν να ψάχνουν τα ματς της Ρίβερ που έχει διευθύνει. Το γεγονός είναι ότι δεν έχει αποβάλλει ποτέ παίκτη της Ρίβερ, σε αρκετά όμως δεν έγινε κάτι το ιδιαίτερο (π.χ. έχει διευθύνει και Μπόκα-Ρίβερ στο οποίο έδωσε πέναλτι στην Μπόκα) και σε κάποια υπάρχουν και παράπονα από τη Ρίβερ. Υπάρχουν όμως και μερικά ματς στα οποία οι αποφάσεις του βγάζουν μάτια. Το 2012 δίνει μέσα στο Χουχούι απίστευτη μαϊμουδιά πέναλτι στη Ρίβερ και στον «δικό μας» Τσόρι Ντομίνγκες. Ενώ το 2007 κρατάει καθυστερήσεις αντίστοιχες του πρόσφατου Λεβαδειακός-Ολυμπιακός σε αγώνα Ρίβερ-Ροζάριο.

Η Ροζάριο Σεντράλ κερδίζει 0-2 μέσα στο Μονουμεντάλ, ενώ ο Λουνάτι δεν της έχει δώσει πέναλτι σε χέρι του Σάντσες. Η Ρίβερ καταφέρνει να ισοφαρίσει σε 2-2 το σκορ στο 75′ και ο Λουνάτι δείχνει 6 λεπτά καθυστερήσεις, παρ’ ότι έχουν γίνει μόλις δυο αλλαγές. Η αλήθεια είναι ότι η Ροζάριο έκανε τρομερές καθυστερήσεις (έδινε μάχη για παραμονή), αλλά τα 6 λεπτά ήταν υπερβολικά. Η Ρίβερ πίεζε για την πλήρη ανατροπή, αλλά τελικά στο 94′ η Ροζάριο σε μια αντεπίθεση κάνει το 2-3. Ο προπονητής της Ροζάριο σηκώνει παίκτη για αλλαγή, ολόκληρος ο πάγκος φωνάζει. Ο Λουνάτι κάνει πως δεν ακούει. Χαμός στον πάγκο. Ο χρόνος των καθυστερήσερων συμπληρώνεται, αλλά ο Λουνάτι δίνει κόρνερ στη Ρίβερ. Ο αιώνιος αναπληρωματικός τερματοφύλακας της Ροζάριο Χερνάν Καστεγιάνο τρέχει στις κάμερες και τα μικρόφωνα: «Είναι τρελός, είναι ένας τρελός. Είναι απατεώνας.» Ο Λουνάτι τον αποβάλλει και ταυτόχρονα δείχνει δυο λεπτά ακόμα. Στο 98ο και 30 δεύτερα η Ρίβερ κάνει μια γιόμα και ο υπερ-παιχταράς Ρανταμέλ Φαλκάο πιάνει μια απίστευτη κεφαλιά κάνοντας το 3-3. Ο Καστεγιάνο που δεν έχει πάει στα αποδύτηρια ορμάει πάνω του και το ματς κλείνει με έναν χαμό στο γήπεδο.

Πέρσι, μετά τις έρευνες του ΣΔΟΕ γράφεται ότι ο Λουνάτι τελειώνει από τη διαιτησία. Όπως βλέπουμε, έναν χρόνο μετά, ο διαιτητής που δεν έχει διστάσει να μαλώσει με τον Ρικέλμε και τον Βερόν, συνεχίζει να γίνεται θέμα σφυρίζοντας πέναλτι όπως το χθεσινό.

Σε μια εναλλακτική Ελλάδα

  [2 Σχόλια]

Το ιδανικό αντίο στην καριέρα του πέτυχε ο μεγάλος Νίκος Λυμπερόπουλος χθες στο ΟΑΚΑ. Αποχαιρέτισε την ΑΕΚ (αλλά και τον Παναθηναϊκό στον οποίο και είναι ακόμα δημοφιλής) με ένα ακόμα γκολ το οποίο και χάρισε στους κιτρινόμαυρους τη δυνατότητα να διεκδικήσουν την είσοδό τους στους ομίλους του Champions League.Το τέρμα προήλθε μετά από πανέμορφο συνδυασμό και πάσα του Χοσέ Κάρλος στον κενό χώρο, την οποία και ο Λυμπερόπουλος εκμεταλλεύτηκε άριστα γράφοντας το 0-1.

Ο «Λύμπε» αποχαιρετά το ελληνικό ποδόσφαιρο με μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες σημαντικότερες των οποίων είναι το πρωτάθλημα του 2003 με τον Παναθηναϊκό με την μεγάλη εμφάνιση στον αγώνα της Ριζούπολης, αλλά και το πρωτάθλημα του 2008 το οποίο κατέκτησε η ΑΕΚ σκορπώντας τον αντίπαλό της Ολυμπιακό με 4-0. Οι περίπου 35.000 θεατές και των δύο ομάδων που βρίσκονταν στο γήπεδο αποθέωσαν τον Μεσσήνιο φορ και αυτός τους το ανταπέδωσε με ένα χειροκρότημα.

Δεν θα φύγει κανείς, θα ψαχτούμε όλοι

  [3 Σχόλια]

Μόνο η Γάτα καταλαβαίνει και αφουγκράζεται τον πόνο του Έλληνα φιλάθλου. Ναι ρε κουραστήκαμε με τα DVD και τις κασέτες. Αυτή η κασετολαγνεία είναι το πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κάθε 10 χρόνια βγαίνει κάποιος (συνήθως βουτηγμένος κι αυτός σε αμαρτίες) με αποκαλύψεις για βρωμιές. Στημένες διαιτησίες, ομάδες που ευνοούνται και πάει λέγοντας. Τώρα βέβαια τα τελευταία χρόνια έχουμε και το στοίχημα. Κάποιοι αλήτες δε από το εξωτερικό έστειλαν φακέλους με στημένους αγώνες πέρσι, αλλά ευτυχώς αυτοί μπήκαν σε συρτάρια (κατά διαβολική σύμπτωση ο δικηγόρος μιας από τις ομάδες που εμπλέκοταν και κατά σατανική σύμπτωση εμπλέκεται παλι, είχε άμεση σχέση με τον υπεύθυνο για το θέμα των στημένων). Μέχρι αυτό το σημείο έχουν φτάσει ορισμένοι επιτήδειοι που θέλουν να αμαυρώσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι δυνατόν να βγαίνετε ρε αλήτες και να μας κουράζετε με τέτοια θέματα (άσε που είναι και κακοήθειες). Ο πρόεδρας κάνει επενδύσεις ρε, ο μόνος που πληρώνει είναι. Ξέρεις τι είναι διακόσια χιλιάρικα για το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου, για να πάρει βαθμούς η χώρα μας; Για να βγαίνετε Ευρώπη ρε αλήτες και να κάνετε εκδρομές στο Μάτζιστερ. Αχάριστοι… Εμ θέλουμε να σας παίζουν 52-48, εμ μιλάτε.

Γιατί μήπως αυτά δεν γίνονται αλλού; Παντού τα ίδια γίνονται σας λέω. Απλά δεν είναι χαζοί οι ξένοι ρε. Τα κρύβουν. Θα βγει ποτέ συνομιλία του πρόεδρου της Μάλαγα να λέει ότι τον πλησίασε ο Λαπόρτας για να παίξει 52-48 το Σεβίλλη-Ρεάλ; Χαζοί είναι; Τα κρύβουν για το καλό του ποδοσφαίρου. Για να μην δηλητηριάζονται οι ψυχές μας. Παντού το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό σας λέω. Αλλά εκεί ξέρουν να προστατεύουν τις επενδύσεις τους. Βάζω λεφτά κύριε, σου φέρνω Αγουέρο. Ποιος είσαι εσύ που πας με τον Εντίνιο να σωθείς; Άει τράβα στη Σεγούντα. Νομίζετε δηλαδή ότι ο πρόεδρας της Νιουκάστλ δεν βάζει επίτηδες τον Γουέμπ διαιτητή στο Μπλάκπουλ-Άρσεναλ γιατί ο Πολ δεν παίζει έδρα; Γελασμένοι είστε, σας το λέω εγώ.

Και βγήκαν τώρα λέει κασέτες. Σαν δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ. Τίποτα να μη γίνει, να μην ασχοληθεί κανείς. Μονταρισμένες ηχογραφήσεις με τον Μητσικώστα είναι. Σάμπως δεν τα ξέρουμε. Εδώ η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη, θα πρέπει να ασχοληθεί ο εισαγγελέας με τέτοια θέματα; Εδώ σπάμε όλα τα ρεκόρ, η ομάδα παίζει σαν την Μπαρσελόνα. Δεν αμαυρώνεται αυτό το ποδόσφαιρο, αυτό το θέαμα έτσι με τέτοιες μεθόδους. Τελικό κυπέλλου φτάνουμε σε λίγο με την ομαδάρα μας.

Και να γίνει και ξανά συνεδρίαση στην Σούπερ Λίγδα άμα σας κοτάει. Και να το άλλαζα το λευκό, πάλι  τον ίδιο πρόεδρο θα ψήφιζα. Γιατί είναι πρόεδρας με αρκίδια. Γι’ αυτό σας λέω. Ψαχτείτε λίγο.

Της δικαιοσύνης…

  [72 Σχόλια]

Το να πω για ποιους λόγους ο Τάσος Κάκος είναι ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής είναι μάλλον περιττό. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι φέτος θα ήταν ο λόγος του μεταφυσικού φαινομένου που πήγε να πραγματοποιηθεί στην Τούμπα. Μια ομάδα πολύ χειρότερη του ΠΑΟΚ τα τελευταία 3 χρόνια να παίρνει αποτέλεσμα με κάθε πιθανό τρόπο. Πρόπερσι τυχαίο γκολ ύστερα από 2-3 κόντρες, πέρυσι χέρι του Γιάχιτς που δεν είδε ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής καθώς και η γκέλα του Χαλκιά, φέτος το γεγονός ότι η ΑΕΚ δεν έπαιζε με 10 παίκτες από το 35′ λόγω της κλωτσιάς του Τζιμπούρ ή των 7-8 κίτρινων καρτών που δεν πήρε ο Πατσατζόγλου ή του πέναλτι που δεν δόθηκε στον Βιερίνια.

Είναι αστειότητα από την πλευρά της ΑΕΚ να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της κόκκινης κάρτας στον Μανωλά ή για την «ζούγκλα» της Τούμπας, πάνω σε χρονικό σημείο που την βόλευε για καθυστερήσεις.

Ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής κατάφερε, σε ένα ακόμα μεγάλο ντέρμπι να στρέψει τους προβολείς πάνω του και όχι στους παίκτες και τον κόσμο. Βέβαια την αποστολή του την βοήθησε και ο Πάμπλο Γκαρσία, που εφαρμόζοντας το μότο του «επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς» δεν έμεινε κάτω θεατρινίζοντας για να κερδίσει την αποβολή του Τζιμπούρ.

Όσον αφορά το παιχνίδι, φάνηκε για άλλη μια φορά η μεγάλη διαφορά κλάσης μεταξύ των δύο ομάδων. Βιερίνια, Ελ Ζαρ, Γκαρσία, Βιτόλο, απόντος και του Κοντρέρας, είναι παίκτες που κατάφεραν να κάνουν το γήπεδο να γέρνει και στα δύο ημίχρονα με μια μικρή εξαίρεση 20 λεπτών.

Από άποψη κερκίδας, μια Τούμπα από τα παλιά ανάγκασε τους παίκτες του ΠΑΟΚ να μην σκεφτούν ούτε λεπτό την ισοπαλία. Μία χρονιά, δύο χρονιές, στην τρίτη καίγεσαι…

Και η επόμενη μέρα; Φυσικά τίποτα καινούργιο. Ο ΠΑΟΚ θα αναγκαστεί να χάσει πάλι βαθμούς αφού στην Καβάλα και σήμερα δεν κατέστη δυνατό, με διαιτησίες όπως της Ξάνθης και του παιχνιδιού με τον Άρη. Πέναλτι που δεν θα δίνονται ούτε με αίτηση και το μότο «χαμηλά την μπάλα» του Ζαγοράκη να επισκιάζει κάθε πιθανότητα αντίδρασης. Παρολαυτα ο ΠΑΟΚ για άλλη μια φορά δείχνει ότι είναι ο λόγος που Πατέρας και Μαρινάκης θα τα βρούνε και θα μοιράσουν τα κουκιά. Έτσι όπως τους βολεύει.

Έπρεπε να μετρήσει;

  [3 Σχόλια]

Ο αμυντικός της Σάντερλαντ ακουμπάει την μπάλα, προφανώς για να την πάει πιο πίσω και να εκτελέσει το φάουλ ο τερματοφύλακας, ο Τόρρες την κλέβει και σερβίρει έτοιμο γκολ στον Καιτ. (Πέρσι το διάσημο μπαλόνι, φέτος αυτό. Τα Λίβερπουλ-Σάντερλαντ δεν σε αφήνουν να βαρεθείς.)

Μια ολόκληρη συζήτηση ξεκίνησε αμέσως στο Νησί. Έπρεπε να μετρήσει;

Επίτηδες το κάνουν!

  [2 Σχόλια]

Και τώρα αγαπητοί φίλοι και φίλες, ας μεταφερθούμε για λίγο σ ένα φανταστικό κόσμο.

Είναι λέει το ελληνικό ποδόσφαιρο, με τις συγκεκριμένες ομάδες, τους συγκεκριμένους παράγοντες, τους συγκεκριμένους παίκτες και τους συγκεκριμένους προπονητές, αλλά (προσέξτε τη διαφορά) με δίκαιες διαιτησίες για τις οποίες κανείς δεν θα έχει να πει κουβέντα.

Εσείς τι λέτε;

Με τι θα τη βγάζαμε όλη τη βδομάδα;

Με το υπερθέαμα που μας προσφέρουν οι ομαδάρες μας;

Πλήξη θα μας είχε πιάσει αγαπητοί φίλοι. Πλήξη και βαρεμάρα και θα περιμέναμε εναγωνίως να ξεκινήσουν τα νέα σούριαλ σε Μέγκα και Αντένα για να τη βγάλουμε το χειμώνα.

Ενώ έτσι, έχουν βρει ένα τρόπο να μας κρατάνε συνεχώς στη τσίτα και να ασχολούμαστε συνεχώς με μαλακίες.

Θυμάμαι λοιπόν τα χρόνια τα παλιά, όταν κατέβαινε ο Χατζηπαναγής να παίξει στην Αθήνα τα γήπεδα γέμιζαν ασφυκτικά.

Ένα καφενείο στην Καστέλα είναι όλοι κι όλοι οι φίλαθλοι του Εθνικού, το ξέρουν και οι πέτρες. Κι όμως. Όταν έπαιζε Εθνικός – Ηρακλής το Καραϊσκάκη ήταν τίγκα και μπορεί να υπήρχαν και μερικές χιλιάδες απ έξω που δεν πρόλαβαν να πάρουν εισιτήρια.

Μέσα στο γήπεδο σχεδόν επικρατούσε νεκρική σιγή. Όχι γιατί το κοινό ήταν ξενέρωτο, αλλά γιατί όλοι είχαν στραμένη την προσοχή τους στο χόρτο και κυρίως σ αυτόν τον μαλλιά με το 10 στη πλάτη.

Κανείς δεν έδινε σημασία σε τίποτε άλλο.

Γιατί όταν έχεις να δεις ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, όλα τα υπόλοιπα περιττεύουν.

Ενώ σήμερα που το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα απουσιάζει, οι Κουκουλάκηδες, οι Δαλούκες, οι Κάκοι και οι κάλοι περισσεύουν …

ΥΓ. Και Δομάζος, Παπαϊωάννου, Δεληκάρης, Κούδας, Χάϊτας, Βαλαώρας, Ζάετς, Ντέταρι, Οκόνσκι, Ντορουνικολάε, Μαύρος, Σαραβάκος και … και … και .

Μελαγχολία …

Γνωστοί-άγνωστοι κουκουλοφόροι

  [8 Σχόλια]

Γυρίζοντας από το γήπεδο θα ήθελα να σχολιάσω:

  • την κακή αμυντική λειτουργία της ΑΕΚ
  • τον Ροζέριο που μου άρεσε πολύ
  • το καταπληκτικό δεύτερο γκολ του Αστέρα Τρίπολης
  • το αφηνιασμένο δεύτερο ημίχρονο του Σκόκο που ολοκληρώθηκε με ένα ονειρικό γκολ
  • τον τραγικό Σάββα Γκέντσογλου που αυτή την στιγμή δεν μπορεί να παίξει βασικός στην ΑΕΚ
  • τον Ράφικ Τζεμπούρ που σκοράρει ακατάπαυστα
  • το πρόβλημα στα δεξιά, όπου Γιάχιτς και Πατσατζόγλου δεν μπορούν να καλύψουν το κενό του Αραούχο

και πολλά πολλά άλλα.

Δεν μπορώ όμως και δεν μπορώ γιατί κάποιος άλλος ήταν ο πρωταγωνιστής και πάλι σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Ο οφθαλμίατρος στο επάγγελμα Κουκουλάκης έσπασε το προσωπικό του ρεκόρ κλείνοντας τα μάτια σε 4 παραβάσεις που έπρεπε να σφυριχτούν πέναλτυ. Ένα διπλό (δυο τραβήγματα στην ίδια φάση) στο πρώτο ημίχρονο και ένα ακόμα ντουέτο ανατροπών στο δεύτερο ημίχρονο όπου δεν συγκινήθηκε ιδιαίτερα. Από τις συνολικά 4 παραβάσεις, είδε την μία την οποία και έδωσε φάουλ. Εγώ προσωπικά ας δεχτώ το λάθος σε μία, σε δύο, άντε σε τρεις περιπτώσεις. Το πέναλτυ στον Σκόκο όμως ρε αλητήριο κοράκι που φαινόταν δια γυμνού οφθαλμού στο γήπεδο σε απόσταση δεκάδων μέτρων γιατί δεν το έδωσες;

Και το ελληνικό πρωτάθλημα συνεχίζεται με διάφορες τέτοιες ομορφιές.

ΥΓ Ας μην διανοηθούν να δώσουν καμιά μαϊμουδιά υπέρ της ΑΕΚ για ξεκάρφωμα τώρα, δεν τρώμε πρόλογο…

Παίζοντας πάντα 50-50

  [5 Σχόλια]

Στη δεκαετία του ’90 είχα γνωρίσει ένα πρόεδρο ομάδας Β’ Εθνικής, απ τις καλές της εποχής και μου εξήγησε πολλά πράγματα γύρω απ το πώς λειτουργεί αυτό το (τέλος πάντων) ελληνικό σύστημα που αφορά το ποδόσφαιρο.

Εκείνο που μου έμεινε βαθειά χαραγμένο στη μνήμη, ίσως γιατί έμοιαζε με ανέκδοτο, ήταν ένας απ τους πιο διαδεδομένους τρόπους «πλευρίσματος» διαιτητή.

Μαθαίνουμε που λες ότι την Κυριακή μας σφυράει ο Αμεροληπτίδης.

Βάζουμε κάποιον δικό μας να τον συναντήσει.

– Κύριε Αμεροληπτίδη, εγώ και η ομάδα μας η Πέρα Αετοράχη, εκτιμούμε ιδιαίτερα το ήθος σας

– Καλοσύνη σας

– Ξέρουμε πως δεν είστε δεμένος σε άρματα και σφυράτε πάντα ό,τι βλέπετε

– Σας ευχαριστώ πολύ

– Το καρπούζι στη μέση το κόβετε πάντα κι αν πετάγονται κάτω τίποτα σπόρια, αυτό γίνεται κατά λάθος

– Είστε πολύ ευγενικός …

– Την αλήθεια λέω. Όχι μόνο εγώ. Ολη η πιάτσα έχει να το λέει για τον Αμεροληπτίδη

– Τι θέλετε ακριβώς να συζητήσουμε; Δεν είναι και πολύ σωστό να μιλάμε τώρα, την Κυριακή σας σφυρίζω με τα Ανω Χαλαστά

– Μην ανησυχείτε κύριε Αμεροληπτίδη. Κατ αρχήν δεν έχω καμιά σχέση με την Πέρα Αετοράχη. Κατά δεύτερον δεν θέλω να σας ζητήσω τίποτα κακό. Μια πολύ ηθική πρόταση θα σας κάνω και θα φύγω

– Ηθική … πρόταση; Δηλαδή;

– Κοιτάξτε … Όπως σας είπα, ο πρόεδρός μας ο κύριος Χυλοπίτας εκτιμά ιδιαίτερα το ήθος σας …

– Παρακάτω …

– Αν λοιπόν την Κυριακή μας παίξετε 50 – 50 και χάσουμε, θα σας δώσει σαν δώρο 50000 δραχμές

– Τι μου λέτε;

– Βεβαίως. Θα γίνουμε χορηγοί της δικαιοσύνης. Σταυροφόροι του 50-50!

– Καλό ακούγεται. Για συνεχίστε …

– Αν τώρα παίζοντας πάντα 50-50 έρθουμε ισοπαλία, θα πάρετε 150000 δραχμές

– Και για να καταλήξουμε …

– Αν τέλος παίζοντας πάντα 50-50 κερδίσουμε, τότε θα λάβετε ένα εκατομμύριο δραχμές.

– Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση.

– Στην ουσία εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μην μας αδικήσετε. Να σφυρίξετε 50 – 50, αυτό που κάνετε πάντα δηλαδή. Και τώρα σας χαιρετώ και ελπίζω να σκεφτείτε προσεχτικά την πρότασή μου …

Κάπως έτσι καλοί μου φίλοι επηρεάζονταν οι διαιτητές τη δεκαετία του ’90 και φαντάζομαι και παλιότερα. Ισως και πιο πρόσφατα.

Τώρα θα μου πείτε γιατί σας την είπα αυτή την ιστορία.

Γιατί όσο περνάνε οι μέρες και συνεχίζεται η συζήτηση (ο θόρυβος καλύτερα, γιατί συζήτηση δεν βλέπω) για τη διαιτησία, τόσο παγιώνεται μέσα μου η πεποίθηση πως δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα.

Τι είναι αλήθεια αυτό το 50-50;

Όταν λέμε 50-50, είμαστε σίγουροι πως εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα;

Για παράδειγμα, δεν υπήρχε σχεδόν κανένας που να αμφισβήτησε πως ο Δαλούκας αδίκησε προχθές τον Αρη.

Την προηγούμενη αγωνιστική όμως είχαμε τον Μαρινάκη να χαλάει τον κόσμο ότι αδικήθηκε με τον Ηρακλή. Την άποψή του δεν την συμερίστηκαν πολλοί μη Ολυμπιακοί (για να μην πω ούτε καν όλοι οι Ολυμπιακοί).

Ο Μαρινάκης λοιπόν και δυστυχώς οι περισσότεροι Ελληνες παράγοντες όταν λένε 50-50 εννοούν να μην αδικηθούν κατά την κρίση τους. Αν ευνοηθούν δεν τρέχει και τίποτα. Ας φωνάξει ο δίπλα που αδικήθηκε να ευνοηθεί κι αυτός στο επόμενο.

Μια άλλη συνηθισμένη εικόνα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι να διαμαρτύρονται και οι δύο ομάδες σε έναν αγώνα για τον διαιτητή, θεωρώντας πως αδικήθηκαν.

Γι αυτό λέω, όλοι αυτοί που φωνάζουν για το 50-50 και εννοώ τους παράγοντες κι όχι τους φιλάθλους, ας συμφωνήσουν πρώτα μεταξύ τους τι σημαίνει αδικία και τι εύνοια.

Γιατί έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε κάθε αγωνιστική όποιος χάνει να τα χώνει στους διαιτητές και μερικές φορές ακόμα κι όταν κερδίσει γιατί φοβάται μην θεωρηθεί πως ευνοήθηκε και «σφαχτεί» στον επόμενο αγώνα.

Για να καταλήξω, δεν νομίζω πως το 50-50 είναι θέμα συμφωνίας κυρίων.

Πρώτ απ όλα είναι θέμα ποδοσφαιρικής κουλτούρας την οποία ουδέποτε διαθέταμε και γι αυτό ποτέ δεν θα το δούμε.

Μέχρι να καταλάβουμε πως προστασία της επένδυσής μας δεν είναι να ασχολούμαστε όλη την ώρα με τη διαιτησία, επηρεάζοντάς την ή βρίζοντάς την, θα έχουμε το ποδόσφαιρο που μας αξίζει …

Ο ευαίσθητος και το κοπρόσκυλο

  [25 Σχόλια]

Ο ένας πράσινος διαιτητής έφυγε (μάλλον για να αντικατασταθεί από κόκκινο ώστε να εφαρμοστεί το περιβόητο 50-50) αν και πρόλαβε να εκτεθεί από την δεύτερη μόλις αγωνιστική. Ο άλλος, που πέρυσι έκρινε το πρωτάθλημα, φαίνεται πως έχει ακόμα εντολές να εκτελέσει…

Βρήκαμε τον κακό !

  [1 Σχόλιο]

Αντιγράφω κατά λέξη από σημερινό δημοσίευμα της sport24.gr

Ξαφνική συνάντηση με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, Νικόλα Πατέρα, είχε το βράδυ της Δευτέρας ο διοικητικός ηγέτης του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης, με «καυτό» θέμα συζήτησης μεταξύ των δύο ανδρών τη διαιτησία.

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Φως», ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν έμεινε μόνο στην επίσκεψή του στα γραφεία της ΕΠΟ το απόγευμα της Δευτέρας όπου και είχε συνάντηση μίας ώρα με τον Σοφοκλή Πιλάβιο, αλλά είχε τρίωρη συνάντηση στη συνέχεια με τον ισχυρό άνδρα του Παναθηναϊκού και καλό του φίλο, Νικόλα Πατέρα.

Ο λόγος φυσικά που έγινε αυτή η συνάντηση δεν ήταν άλλος από το πολεμικό κλίμα των τελευταίων ημερών, ύστερα από τη διαιτησία του Γιώργου Δαλούκα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και το αμφισβητούμενο πέναλτι με το οποίο οι «πράσινοι» πήραν τους τρεις βαθμούς της νίκης κόντρα στον Άρη.

Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ της εφημερίδας, οι δύο άνθρωποι που έχουν αυτή τη στιγμή το τιμόνι των δύο «αιωνίων» του ελληνικού ποδοσφαίρου αποφάσισαν να ακολουθήσουν κοινή γραμμή στο μέτωπο της διαιτησίας, με τον στόχο να είναι να μπουν τέλος στα κακώς κείμενα, κάτι το οποίο θα απαιτήσουν από την ΕΠΟ και τις αρμόδιες διαιτητικές αρχές.

Κατάλαβες Πιλάβιε που κάνεις του κεφαλιού σου κι έχεις καταντήσει μπουρδέλο το ελληνικό ποδόσφαιρο;

Κομμένα αυτά που ήξερες.

Τώρα έρχονται οι αδερφοί Κατσάμπα και θα σου τρίψουν τη μούρη στο χώμα

Αργήσαμε λίγο, αλλά τον βρήκαμε τον ένοχο …

Πες τα μπαμπά

  [15 Σχόλια]

«Κατά την άποψή μου ήταν πέναλτι. Μπορεί να είμαστε προκατειλημμένοι ως φίλοι του Παναθηναϊκού, αλλά στην πρώτη φάση είδαμε ότι υπήρχε επαφή πάνω στον Βύντρα.»

Και η ζωή συνεχίζεται με κατά φαντασία επαφές και εκκλήσεις για 50-50

Χέσε μας ρε Δαλούκα

  [66 Σχόλια]

Σ ένα παιχνίδι που δεν προσέφερε πολλές συγκινήσεις αφού οι δύο ομάδες προσπαθούσαν περισσότερο να μη χάσουν παρά να κερδίσουν, ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Αρη με 0-1 στο Κλεάνθης Βικελίδης και σημείωσε την πρώτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα. Για να τα καταφέρει χρειάστηκε ένα πέναλτυ που δεν θα σφύριζε ούτε ο Νικόλας Πατέρας. Ο Δαλούκας κατάφερε για μια φορά ακόμη να στρέψει όλα τα βλέμματα και την δικαιολογημένη οργή του Αρη επάνω του. Εκτιμώ πως η φάση ήταν πολύ εύκολη και αν ένας διαιτητής ξεγελιέται από μια τέτοια βουτιά καλό είναι να κρεμάσει τη σφυρίχτρα του και ν αφήσει ήσυχο το δόλιο αυτό άθλημα.

Στο δεύτερο ημίχρονο, πληροφορούμενος προφανώς για την «πατάτα» του, άρχισε να σφυρίζει ακατάπαυστα φάουλ, τα περισσότερα υπέρ του Αρη, εφαρμόζοντας κανονισμούς μπάσκετ περί … σωματικής επαφής.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα άθλιο θέαμα με χιλιάδες διακοπές κι ένα διαρκή εκνευρισμό που διαπερνούσε το γήπεδο και τις εξέδρες. Με λίγα λόγια ένα παιχνίδι που θα ξεχαστεί γρήγορα, αφού στο αγωνιστικό κομμάτι λίγα θα έχουμε να θυμόμαστε

Ο Παναθηναϊκός ήταν ένα κλικ καλύτερος απ τον Αρη αφού απέφυγε τα χοντρά λάθη, κυκλοφόρησε καλύτερα τη μπάλα και είχε πιο γεμάτο κέντρο.

Ο Αρης μου φάνηκε πολύ άτολμος επιθετικά, χωρίς εμπνεύσεις και οργάνωση απ τον άξονα με τους Χαβίτο και Νέτο να προσπαθούν χωρίς κανείς όμως να μπορεί να ολοκληρώσει τις προσπάθειές τους.

Πάντως η νέα εποχή του 50 – 50 ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις κι αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα μιλάμε για την καλύτερη ΕΛΛΗΝΙΚΗ λίγκα όλων των εποχών.