Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Μαυρογιαλούροι'

Ιμάμης Μπεκενμπάουερ: Όταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έπαιζε άμυνα

  [Καθόλου σχόλια]

Erdogan

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βλέπει πολλή μπάλα.

Θυμόμαστε: τον περασμένο Οκτώβρη, επενέβη προσωπικά και διέταξε την απελευθέρωση του διαιτητή της συνάντησης Τράμπζονσπορ- Γκαζιάντεπσπορ –ο άρχοντας του αγώνα δεν είχε σφυρίξει κάτι πέναλτι και ο πρόεδρος των γηπεδούχων τον κλείδωσε στο καμαράκι, είναι λόγος τώρα αυτός να ασχοληθεί ολόκληρος αρχηγός κράτους; Τον Απρίλιο, ο Ερντογάν εγκαινίασε το ανακαινισμένο, υπερσύγχρονο γήπεδο της Μπεσίκτας κεκλεισμένων των θυρών (!) ώστε να αποφύγει τη συνάντηση με τους οργανωμένους οπαδούς οι οποίοι θεωρούνται εχθροί του καθεστώτος μετά τα γεγονότα της πλατείας Ταξίμ το 2013 –35 από αυτούς είχαν τότε παραπεμφθεί σε δίκη, με την κατηγορία ότι ετοίμαζαν πραξικόπημα. Ανάμεσα στα ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία, ένα μαχαίρι για κοπή ντονέρ κεμπάπ που βρέθηκε στο σπίτι ενός. Στις αρχές Αυγούστου, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία έκανε, με εντολή του Ερντογάν, μαζική εκκαθάριση διαιτητών, παραγόντων και υπαλλήλων που θεωρήθηκαν ύποπτοι για σχέσεις με την Αδελφότητα του ιεροκήρυκα Φατουλάχ Γκιουλέν. Λίγες μέρες μετά είχαμε ένα ένταλμα σύλληψης εις βάρος ενός πραγματικού θρύλου του τουρκικού ποδοσφαίρου, του Ταύρου του Βοσπόρου Χακάν Σουκούρ: κατηγορείται, μαζί με άλλους τρεις παλιούς συμπαίκτες του στη Γαλατασεράι για συμμετοχή σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση. Οι δικαστικές του περιπέτειες άρχισαν μάλιστα τον Ιούνιο, όταν η εισαγγελία τον κατηγόρησε πως έβρισε, λέει, τον Πρόεδρο στο τουίτερ. Υπενθυμίζουμε πως ο Ταύρος υπήρξε πριν λίγα χρόνια βουλευτής του ΑΚΠ, του κόμματος του Ερντογάν, τότε που ο τελευταίος έκανε ακόμη παρέα με τον Γκιουλέν. Από τότε, έχει κυλήσει, βέβαια, πολύ νερό κάτω από τις γέφυρες του Βοσπόρου κι ο Σουκούρ έχει, ευτυχώς γι΄αυτόν, εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια.

Μα τι συμβαίνει; Πίσω από όλα αυτά κρύβεται σαφώς μια κάποια διαπλοκή των ποδοσφαιρικών αρχών με το ΑΚΠ –ο πρόεδρος της Λίγκας είναι παντρεμένος με την ανιψιά της κυρίας Ερντογάν, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας είναι γιος του εκδότη της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Μιλιέτ κλπ.–, μια ορισμένη τάση του Τούρκου προέδρου προς τον αυταρχισμό, αλλά και μια πιο άγνωστη και παθιασμένη σχέση του με το ποδόσφαιρο. Πριν ο Ερντογάν γίνει Ερντογάν ήταν γνωστός ως Ιμάμης Μπεκενμπάουερ.

1976. Η Μπάγερν Μονάχου κερδίζει το τρίτο στη σειρά Κύπελλο Πρωταθλητριών, η Εθνική Γερμανίας είναι Πρωταθλήτρια Κόσμου κι ο Φραντς Μπεκενμπάουερ ετοιμάζεται να κερδίσει τη δεύτερή του Χρυσή Μπάλα. Στην Κωσταντινούπολη, η Φενερμπαχτσέ, που αντιμετωπίζει κάποια οικονομικά προβλήματα, στέλνει τα λαγωνικά της να ανακαλύψουν άγνωστα –και φτηνά– ταλέντα ανάμεσα στους νεαρούς παίκτες των τοπικών πρωταθλημάτων. Ένας από αυτούς, υπάλληλος της Εταιρείας Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων και μεγάλος θαυμαστής του Κάιζερ της Μπάγερν, διακρίνεται για το παιχνίδι του με την μπάλα, το εντυπωσιακό αθλητικό του παράστημα αλλά και για τις ηγετικές του ικανότητες.

erdogan2

Ξεκίνησε παίζοντας στην επίθεση, στους δρόμους του Κασίμπασα, της φτωχογειτονιάς στην ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης, όπου κατέληγαν πολλοί εσωτερικοί μετανάστες τη δεκαετία του ΄60. Σιγά σιγά, ακριβώς όπως και το είδωλό του, οπισθοχώρησε στο κέντρο της άμυνας και σε αυτήν τη θέση διακρίνεται στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 με την ημιεπαγγελματική ομάδα επιλέκτων των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων. Τότε αποκτά το τόσο εύγλωττο παρατσούκλι του. Ιμάμης –καθώς έχει σπουδάσει σε θρησκευτικό λύκειο– Μπεκενμπάουερ. Τεχνικός, γρήγορος, έξυπνος και πολύ μαχητικός, δεν διστάζει να ανεβαίνει για να κυνηγήσει το γκολ. Οι εφημερίδες τον βάζουν συχνά στην καλύτερη ενδεκάδα της τελικής φάσης του τοπικού πρωταθλήματος της Κωνσταντινούπολης. Κάπως έτσι τραβάει και την προσοχή της ομάδας που υποστήριζε φανατικά, της Φενέρ, και του προπονητή της Τόμισλαβ Καλοπέροβιτς (πέρασε ένα φεγγάρι από τον Απόλλωνα Αθηνών).

9-numara-tayyip-erdogan,EmZTuxA49kSYw8UNKeDXlQ
Ο μελλοντικός Πρόεδρος συλλαμβάνει έναν φίλαθλο

Μια μέρα, λίγο πριν το ματς, ένας δημοσιογράφος μεταφέρει στον ταλαντούχο λίμπερο την πρόταση της ομάδας για συμβόλαιο. Ο 22χρονος Ιμάμης Μπεκενμπάουερ ευχαριστεί για την τιμή και αρνείται: «Δεν υπάρχει περίπτωση να με αφήσει ο πατέρας μου». Ο πολύ αυστηρός και πολύ παραδοσιακός Αχμέτ Ερντογάν, που έφτασε στο Κασίμπασα από το Ριζέ, την ποντιακή Ριζούντα, στα νοτιανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δεν είναι φίλαθλος. Το όνειρό του είναι τα παιδιά του να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Αν πιστέψουμε όσα του αρέσει να διηγείται για να τονίζει τη λαϊκή του καταγωγή, ο σημερινός πανίσχυρος ηγέτης της Τουρκίας δούλευε κουλουρτζής ως παιδάκι –ακόμη καλύτερα, αυτοδημιούργητος κουλουρτζής: μάζευε τα απούλητα σουσαμοκούλουρα της χτεσινής μέρας, τα ζέσταινε και τα πουλούσε στον δρόμο. Αργότερα, επιμελής μαθητής και καταπιεσμένος μπαλαδόρος, αναγκαζόταν να κρύβει τις τάπες των ποδοσφαιρικών του παπουτσιών σε ένα σακί με κάρβουνο μην τύχει και τον πάρει είδηση ο τρομερός Αχμέτ. Αλλά, εκείνο το απόγευμα του 1976 αρνήθηκε την πρόταση της αγαπημένης του ομάδας. Είχε ήδη κάτι άλλο στο μυαλό του. Πριν μερικούς μήνες, σε ένα ματς του τοπικού, το οποίο κατέληξε σε άγριο ξύλο, όπως πολλά τέτοια ματς, ξέσπασε μέσα στη φωτιά της μάχης: «Μια μέρα θα γίνω πρωθυπουργός, θα γίνω πρόεδρος! Και τότε θα δείτε!». Είδαμε και φοβόμαστε λίγο τι μας μένει ακόμη να δούμε.

Πάντως, ο πολιτικός Ερντογάν, δήμαρχος Κωνσταντινούπολης στα 40, πρωθυπουργός στα 49, πρόεδρος στα 60, ήδη σουλτάνος για ορισμένους, έμαθε πολλά από την καριέρα του στα γήπεδα: για παράδειγμα, να διαβάζει το παιχνίδι του αντιπάλου και να προσαρμόζει το δικό του. Έτσι, αν και το 1998 καταδικάστηκε σε φυλακή για την απαγγελία ενός ποιήματος που μιλούσε για «μιναρέδες που θα γίνουν οι ξιφολόγχες μας, τα τζαμιά τα στρατόπεδά μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας», στη συνέχεια αναπροσάρμοσε τη ρητορική του και σταδιοδρόμησε με την ετικέτα του «συντηρητικού μουσουλμάνου δημοκράτη».

Παίζει ακόμη καμιά φορά μπάλα και δεν έπαψε ποτέ να υποστηρίζει τη Φενερμπαχτσέ, την ομάδα της Ριζέ και την Κασίμπασα Σπορ –που παίζει πλέον στο στάδιο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν– και να παρακολουθεί με πάθος την εθνική ομάδα. Λέγεται ότι όταν δεν συμφωνεί με τον τρόπο του παιχνιδιού, πράγμα που συμβαίνει συχνά, φροντίζει να γνωστοποιούνται οι λεπτομερείς τεχνικές του παρατηρήσεις στους προπονητές. Κυκλοφορεί η ιστορία ότι κάποτε έδωσε χαρτάκι με σύνθεση στον  Φατίχ Τερίμ αλλά δεν βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά.

erdogan

Πρόσφατα, τη νύχτα της 15ης Ιουλίου, όταν εν μέσω πανικού απηύθυνε μήνυμα στον τουρκικό λαό μέσα από εφαρμογή κινητού τηλεφώνου, αξιοποίησε και πάλι τις γνώσεις που απέκτησε στον χώρο του ποδοσφαίρου: παρόμοιο τρόπο επικοινωνίας είχε χρησιμοποιήσει παλιότερα, όταν ανέλαβε να εμψυχώσει προσωπικά αλλά από απόσταση τους Τούρκους διεθνείς πριν από έναν αγώνα.

Σύμφωνα με τους κοντινούς του ανθρώπους, ο Ερντογάν ακόμη και χαμένος, βρίσκει πάντα τον τρόπο να βγαίνει τελικά νικητής. Αυτό, βέβαια,  δεν μαθαίνεται, τουλάχιστον θεωρητικά, στα γήπεδα.

Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο (Vol. IXV)

  [4 Σχόλια]

Ντόρτμουντ, Γερμανία

Περνάμε ωραία στο ζέσταμα και αυτό βγαίνει στο γήπεδο. Η ιστορία του Ομπαμεγιάνγκ και του Ρόις είναι ένα bromance μεταξύ δύο φίλων που νομίζουν ότι είναι ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν. Εδώ τους βλέπουμε σε ασκήσεις συγχρονισμένου ζεστάματος, σε ένα σκετσάκι που σίγουρα έχει δουλευτεί κάποιο βράδυ στο σπίτι του ενός. Κανείς δεν θέλει να μάθει τι ψυχόδραμα θα ζήσουμε αν κάποιος από τους δύο πάρει μεταγραφή και σταματήσουν αυτές οι χαριτωμενιές.

Παναμάς

Η αλήθεια είναι ότι με την λίγκα του Παναμά δεν έχουμε ασχοληθεί (ντροπή μας) και δεν έχουμε και μεγάλη ιδέα. Από τα συμφραζόμενα καταλάβαμε ότι το ματς Πλάσα Αμαδόρ με την Άραμπε Ουνίδο ήταν εξαιρετικά κρίσιμο. Έτσι, όταν ο προπονητής Κάρλος Γκαρσία αποφάσισε να βγάλει αλλαγή στις αρχές του 2ου ημιχρόνου τον Μανουέλ Τόρρες, είχαμε θέμα. Ο Τόρρες που σίγουρα έχει κάνει κομπαρσιλίκι σε κάποια ταινία δράσης με συμμορίες ξεπέρασε τα όρια και επιτέθηκε στον προπονητή του, ενώ ήμασταν μάλλον τυχεροί που είχε ξεχάσει το μαχαίρι του στα αποδυτήρια.

evertonspeedomick

Λίβερπουλ, Αγγλία

Ο κύριος της φωτογραφίας είναι ο Speedo Mick. Μικ είναι το όνομά του, Σπίντο είναι το μαγιό του. Και ναι είναι οπαδός της Έβερτον που πηγαίνει στους αγώνες φορώντας μόνο ένα μαγιό, σκουφί κολύμβησης και το αντίστοιχο γυαλάκι. Όπως δηλώνει ο ίδιος, στόχος του να το κάνει όσο αντέχει, αν και στο τελευταίο ματς με την Μπόρνμουθ παραδέχτηκε ότι το δάγκωσε λιγάκι. Η ιδέα του ήρθε όταν κολύμπησε το κανάλι της Μάγχης και θεώρησε ότι το να φοράει το μαγιό στο γήπεδο θα ήταν αρκετά πιο εύκολο. Ο Μικ πηγαίνει ντυμένος στο γήπεδο για να περάσει τον έλεγχο και στη συνέχεια τσιτσιδώνεται στις εξέδρες.

Jardel«Την πατήσαμε ψηλέ»

Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, Βραζιλία

Την τελευταία φορά που ασχοληθήκαμε με τον Μάριο Ζαρντέλ τον είχαμε αφήσει να εκλέγεται στην τοπική βουλή με περίπου 40.000 ψήφους. Ο Σούπερ Μάριο (που στις καρδιές μας έκανε φοβερό δίδυμο στον Ολυμπιακό μαζί με τον Ζε Ρομπέρτο) φαίνεται ότι βρήκε το βαθύτερο νόημα της πολιτικής. Μόλις χθες παύθηκε από τα καθήκοντά του μια που κατηγορείται για ξέπλυμα χρήματος, εκβιασμούς, πλαστογραφία και απάτη. Ο Ζαρντέλ σύμφωνα με τις αρχές έπαιρνε τον μισό μισθό των υπαλλήλων που είχε διορίσει ο ίδιος, έκανε εικονικές προσλήψεις και έπαιρνε τα χρήματα και δήλωνε ψεύτικα ταξίδια για να παίρνει αποζημιώσεις. Εκτός από τα σπίτια της οικογένειάς του που η αστυνομία έψαξε, έκανε και έφοδο σε δύο… «συμβούλους» του, που τελικά ήταν απλά πόρνες τις οποίες και είχε προσλάβει εικονικά και επίσης προωθούσαν ναρκωτικά που ο Ζαρντέλ έπαιρνε από έναν γνωστό του. Ο Μάριο κινδυνεύει να περάσει αρκετό καιρό στην μπουζού, όπως είναι λογικό.

Από τις μεταγραφές, στο δημόσιο χρέος

  [Καθόλου σχόλια]

macridiego

Σε μια χώρα τόσο ποδοσφαιρική όπως η Αργεντινή, είναι λογικό η μπάλα να σχετίζεται με την πολιτική. Η Κριστίνα Κίρσνερ το ήξερε αυτό όταν πήγαινε να εγκαινιάσει γήπεδα Γ’ Εθνικής. Και σίγουρα θα είχε περάσει αρκετά βράδια με την γκρίνια της μητέρας της, φανατικής οπαδού της Χιμνάσια Λα Πλάτα, μετά από κάποια ήττα της ομάδας. Ο Χουάν Περόν, πολιτικός που άφησε ιστορία στην Αργεντινή με αποτέλεσμα οι διάδοχοί του να αποκαλούνται ακόμα και σήμερα περονιστές, ήταν οπαδός της Ράσινγκ Κλουμπ (αν και άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν Μπόκα) και επί ημερών του η ομάδα κατάφερε να ολοκληρώσει το γήπεδό της με οικονομική βοήθεια από το κράτος, γήπεδο γνωστό ως «Ελ Σιλίντρο» αλλά επίσημα Εστάδιο Χουάν Ντομίνγκο Περόν. Ο Κάρλος Μένεμ ήταν φανατικός οπαδός της Ρίβερ και επί προεδρίας του έπαιρνε τηλέφωνα στην Ομοσπονδία για θέματα της ομάδας όπως π.χ. για την «μαλακή» τιμωρία του Φραντσέσκολι μετά από μία αποβλή του, ενώ είχε τέτοια άνεση που λέγεται ότι όποτε το χρειαζόταν, οι φυσιοθεραπευτές της Ρίβερ πήγαιναν σπίτι του για λίγο μασάζ.

kirchner_g.jpg_1853027552

Ο Ραούλ Αλφοσίν (1983-1989) ήταν οπαδός της Ιντεπιέντε και κυρίως μεγάλος θαυμαστής του τεράστιου Ρικάρντο Μποτσίνι. Ο σύζυγος τής Κριστίνα, Νέστορ Κίρσνερ, ήταν οπαδός της Ράσινγκ Κλουμπ και μάλιστα μια μέρα πριν αναλάβει την προεδρία είχε πάει στο γήπεδο να δει αγώνα της με αντίπαλο την Ολίμπο. Το 2009 (επί προεδρίας πλέον της γυναίκας του) πήγε με ελικόπτερο να δει την ομάδα που κινδύνευε με υποβιβασμό και μάλιστα υποσχεθηκε πριμ. Αν κατάφερνε η ομάδα να σωθεί θα έκανε δώρο στους παίκτες τέσσερις τηλεοράσεις. Η ομάδα του Καρούσο Λομπάρντι τα κατάφερε και ο Κίρσνερ έκανε πράξη την υπόσχεσή του όπως βλέπουμε και στην παραπάνω φωτογραφία. Φανταστείτε τον Κωστάκη Καραμανλή επί προεδρίας Παζαΐτη να πηγαίνει στο Χαριλάου με ελικόπτερο το 2013 και μετά να χαρίζει τηλεόραση στον Τάτο και τον Τσιώλη.

Στις προχθεσινές εκλογές στην Αργεντινή αντιμέτωποι ήταν δυο οπαδοί της Μπόκα, οπότε οι μποστέρος θα ήταν «κερδισμένοι» σε κάθε περίπτωση. Μόνο που αυτή τη φορά ο ένας εκ των δύο δεν ήταν απλά οπαδός. Ο Μαουρίσιο Μάκρι ήταν ο ορισμός της λέξης «τεχνοκράτης» όταν μπήκε στο ποδόσφαιρο. Έχοντας όλα τα κακά και όλα τα καλά ενός ανθρώπου που ασχολείται με επιχειρήσεις, εκλέχθηκε πρόεδρος της Μπόκα το 1995 και θεωρείται ίσως ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος όλων των εποχών στον σύλλογο. Γόνος πλούσιας οικογένειας (ο πατέρας του ιδιαίτερα αμφιλεγόμενος επιχειρηματίας), ο Μουρίσιο ήταν φιλόδοξος από μικρός. Αναλαμβάνοντας την Μπόκα, αποφάσισε να τα αλλάξει όλα. Σε μια φαινομενικά αδιάφορη κίνηση, έκανε την άσημη Κλουμπ Σοσιάλ ι Ντεπορτίβο Πάρκε feeder club (για όσους παίζουν Football Manager) της Μπόκα, ομάδα που μέχρι τότε έδινε παίκτες στους Αρχεντίνος Τζούνιορς. Η μικρή αυτή ομάδα είχε βγάλει παίκτες όπως ο Ρεδόνδο και ο Σορίν και στη συνέχεια έδωσε παίκτες όπως ο Ρικέλμε, ο Τέβες και ο Γκάγκο στην Μπόκα.

macri-palermo-battaglia.jpg_1999733351

Στη συνέχεια, ανακαίνισε το γηρασμένο Μπομπονέρα, ενώ προσπάθησε να φέρει έσοδα στην ομάδα με πωλήσεις παικτών. Παρ’ ότι έκανε αντιδημοφιλείς κινήσεις (μειώνοντας μισθούς παικτών, αλλά και των εργαζομένων στον σύλλογο), συνέχισε να διοικεί την Μπόκα με τον τρόπο που θα έκανε στην οικογενειακή του επιχείρηση και με ατάκες προς τους παίκτες όπως: «Δεν μπορώ να σας δίνω πριμ γιατί βγήκατε δεύτεροι, μόνο αν βγείτε πρώτοι θα πάρετε». Το 1999 εκλέχθηκε και πάλι με το συντριπτικό 86% και βγήκε για τρίτη φορά το 2003. Η Μπόκα στα 12 χρόνια της περιόδου Μάκρι κέρδισε 17 τίτλους. Και αν τα πρωταθλήματα δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο για την Μπόκα, ο Μάκρι έφερε 4 (!!) Κόπα Λιμπερταδόρες, 2 Σουνταμερικάνα και 2 Διηπειρωτικά με αντιπάλους Μίλαν και Ρεάλ Μαδρίτης. Η Μπόκα έγινε τόσο ισχυρό brand name, όσο και ομάδα με απίστευτους παίκτες και ποιότητα. Ήδη όμως από το 2003 ο Μάκρι είχε αρχίσει να ασχολείται με την πολιτική και γι’ αυτό αποχώρησε σιγά σιγά από τον σύλλογο. Ασχολήθηκε αρχικά με το Μπουένος Άιρες όπου και βγήκε δήμαρχος και από προχθές είναι ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής. Δεν τίθεται θέμα ότι η επιτυχημένη παρουσία του στην Μπόκα του έφερε αναγνωρισιμότητα .

Argentina-celebrat_3507318b

Μετά τον περονισμό και τον… κιρσνερισμό, η Αργεντινή έκανε στροφή στις επιλογές της. Ο Μάκρι κατηγορείται από τους αντιπάλους του ότι θα φέρει σκληρές πολιτικές που θα επιβαρύνουν τον λαό. Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών ζει σε παραγκουπόλεις και έχει υψηλά νούμερα πληθωρισμού και ελλειμμάτων, μαστίζεται από διαφθορά και εγκληματικότητα είναι δύσκολο να υπόσχεσαι αλλαγές χωρίς δύσκολα μέτρα, ειδικά σε έναν λαό που για δεκαετίες τρέφεται από τον λαϊκισμό των πολιτικών του. Ο έτερος οπαδός της Μπόκα και χαμένος των εκλογών Ντανιέλ Σιόλι προειδοποίησε ότι με τον Μάκρι η χώρα θα ζήσει ξανά στιγμές 2001, θυμίζοντας το τέλος της εποχής Μένεμ με ένα πρόγραμμα σκληρών μεταρρυθμίσεων με ιδιωτικοποιήσεις και μαζικές απολύσεις.

Ο Μάκρι άλλωστε, έχει υποσχεθεί αλλαγή πορείας μακριά από χώρες όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν και άνοιγμα σε ξένους επενδυτές. Για να καταφέρει να βελτιώσει πάντως τη χώρα, θα χρειαστεί να θυμηθεί την ψυχραιμία του το 1991. Τη χρονιά που είχε πέσει θύμα απαγωγής και τελικά έμεινε ελεύθερος μετά από 12 ημέρες και αφού πλήρωσε 6 εκατομμύρια δολάρια. Αργότερα οι απαγωγείς καταδικάστηκαν, ανάμεσά τους και αρκετοί αστυνομικοί, δείγμα της διαφθοράς στη χώρα. Ο Μάκρι ακόμα και τότε είχε βρει άκρη μέσω του ποδοσφαίρου:

Ο τύπος που με φύλαγε ήταν φανατικός οπαδός της Μπόκα, θυμόμασταν μαζί παλιούς παίκτες και αγώνες. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι το ποδόσφαιρο και το πάθος για την ομάδα ξεπερνούν κάθε όριο. Δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις, πολιτικά κόμματα, δεν υπάρχουν θρησκείες. Η Μπόκα είναι μία, είτε είσαι ο απαγωγέας, είτε το θύμα,

Έξω οι Ναζί από το Ποδόσφαιρο

  [5 Σχόλια]

Στις 11 Αυγούστου στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ και στην πρωτεύουσά της το Μαδεμβούργο, η τοπική ομοσπονδία ποδοσφαίρου πήρε την απόφαση να παύσει από κάθε δραστηριότητα που να σχετίζεται με το ποδόσφαιρο και κάθε προσπάθεια ενασχόλησης ξανά με αυτό την τοπική ομάδα Όστελμπιεν-Ντόρνμπουργκ. Ο λόγος: η ομάδα απαρτιζόταν από νεό-Ναζί. Και όταν λέμε απαρτιζόταν δεν εννοούμε ότι είχε Ναζί οπαδούς μόνο, αλλά σύμφωνα με την έρευνα της γερμανικής δικαιοσύνης: «η διοίκηση, οι παίχτες, αλλά και οι εργαζόμενοι ήταν άμεσα συνδεδεμένοι, είτε ως ενεργά μέλη, είτε ως συμπαθούντες, σε νέο-ναζιστικές ομάδες».

Dornburg

Η υπόθεση έφτασε στα χέρια της τοπικής δικαιοσύνης μετά από πολλές καταγγελίες για επιθέσεις εναντίον διαιτητών και αντιπάλων οπαδών. Επίσης, ο τοπικός τύπος έκανε αρκετές αναφορές για την επέκταση του φαινομένου της παρουσίας νέο-Ναζί στις τοπικές κατηγορίες της Γερμανίας, κυρίως στα κρατίδια της πρώην Ανατολικής, όπως αυτό της Σαξονίας-Άνχαλτ. Πριν την απαγόρευση, και όπως ορίζει ο νόμος, είχαν υπάρξει προειδοποιήσεις στη διοίκηση της ομάδας για την παρουσία Ναζί οπαδών στις εξέδρες και για επιθέσεις στους διαιτητές. Η ανταπόκριση υπήρξε μηδενική από την πλευρά του συλλόγου, οπότε η δικαιοσύνη άρχισε να ερευνά παραπάνω.

Έτσι βρήκε ότι από τη βασική ενδεκάδα του συλλόγου, οι εννέα από τους έντεκα παίχτες ήταν ενεργά μέλη νέο-ναζιστικών ομάδων. Οι άλλοι δύο απλώς συμπαθούντες. Επίσης, βρήκε ότι σχεδόν όλα τα μέλη της διοίκησης είχαν κάποια ενεργό συμμετοχή σε τέτοιου τύπου ομάδες, ενώ κάποιοι από αυτούς είχαν καταδικαστεί παλαιότερα για επιθέσεις, ρατσιστικές ή μη, βιαιοπραγίες, οπλοκατοχή και άλλα τέτοια όμορφα που αναδεικνύουν το αθλητικό πνεύμα. Οι φιλοξενούμενοι δεν ήξεραν αν θα γύρισαν αρτιμελείς όταν έπαιζαν με την Ντόρνμπουργκ, όπως και οι διαιτητές.

NAZI ostelbien

Εδώ είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας. Οι καταγγελίες μαζεύονταν εναντίον του συγκεκριμένου συλλόγου στα γραφεία της τοπικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, η οποία έστελνε μια προειδοποίηση στα γραφεία της Ντόρνμπουργκ και αρχειοθετούσε το θέμα. Όταν πια είχαν μαζευτεί κάμποσες, ασχολήθηκε ο τοπικός τύπος και η υπόθεση πήγε στη δικαιοσύνη, η τελευταία είπε ότι έπρεπε να εγκαλέσει και την τοπική ομοσπονδία. Η ομοσπονδία πλέον αντιμετωπίζει κατηγορίες εγκληματικής παράλειψης και ελλιπούς τήρησης καθηκόντων. Το γεγονός ότι ανεχόντουσαν ένα σύλλογο που δεν είχε απλώς Ναζί οπαδούς, αλλά ποδοσφαιριστές και διοίκηση ήταν ενεργά μέλη ακροδεξιών ομάδων είναι πάρα πολύ σοβαρό θέμα για να περάσει στα ψιλά.

Η υπόθσεη αυτή πάει το θέμα της αντιμετώπισης του ρατσισμού και των ακροδεξιών οργανώσεων στα γήπεδα ένα βήμα παραπέρα. Είναι αρκετοί οι σύλλογοι που έχουν οργανωμένους οπαδούς που είτε δηλώνουν ξεκάθαρα ότι είναι νέο-Ναζί, είτε το λένε κεκαλυμμένα. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως τα καταστατικά των ομοσπονδιών δεν προβλέπουν τη λήψη επιπλέον μέτρων για να τους πετάξουν εκτός γηπέδων ή τους ανέχονται για να μην πειράξουν «τον υπέροχο κόσμο».

Έχουν περάσει λίγοι μήνες από την επίθεση ακροδεξιού συνδέσμου οπαδών της Ατλέτικο Μαδρίτης σε οπαδούς της Λα Κορούνια. Τότε η Ατλέτικο διέγραψε το σύνδεσμο οπαδών, αλλά κατόπιν εορτής και με ένα νεκρό. Η περίπτωση της Λάτσιο είναι πασίγνωστη, ενώ ίσως το μεγαλύτερο ζήτημα είναι οι Ρώσοι νέο-Ναζί, με τη Ρωσία να είναι η χώρα όπου θα διοργανωθεί το επόμενο Μουντιάλ. Μερικοί παίχτες έχουν ήδη εκφραστεί δημόσια για αυτό, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τον Γιάγια Τουρέ, που έχει προτείνει να μποϊκοτάρουν οι Αφρικανικές ομάδες το Μουντιάλ αν συνεχιστούν τα κρούσματα ρατσισμού στη Ρωσία.

Το δικαστήριο του Μαδεμβούργου με αυτήν του την απόφαση δείχνει ότι η δικαιοσύνη μπορεί να επέμβει εκεί όπου οι ομοσπονδίες αρνούνται να το κάνουν, χωρίς να υπάρξουν θέματα αυτοδιοίκητου ή άλλων δράκων. Διότι ωραία τα σποτάκια της ΟΥΕΦΑ με τους αστέρες να λένε «Όχι στο Ρατσισμό» σε πολλές γλώσσες, αλλά στο πρακτικό κομμάτι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να αφήσεις το ρατσισμό εκτός γηπέδου: να τον διώξεις από ‘κει.

¿Més Que un Qué?

  [2 Σχόλια]

Σε μια χρονιά που το μόνο που δεν της έλειπε ήταν οι κάλπες, στη Βαρκελώνη τα μέλη της Μπάρσα ψήφισαν για την ανάδειξη νέου προέδρου στο σύλλογο. Νικητής, όπως ήδη ξέρετε, ήταν ο Ζουζέπ Μαρία Μπαρτομέου, που διαδέχτηκε τον παραιτηθέντα Σάντρο Ρουσέλ. Οι δύο τους έχουν συγκεντρώσει όσα σκάνδαλα δεν είχαν συγκεντρώσει όλοι οι πρόεδροι της Μπαρσελόνα από την ίδρυσή της μέχρι τώρα, με εξαίρεση ίσως τον Νούνιες. Και όμως, τα μέλη εξέλεξαν τον Μπαρτομέου με κοντά 55% των ψήφων, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και αν είχε μοναδικό αντίπαλο τον Λαπόρτα, και όχι άλλους δύο διεκδικητές, πάλι θα κέρδιζε.

bartomeu

Η εντυπωσιακή νίκη του Μπαρτομέου δημιουργεί διάφορους προβληματισμούς. Κατ’ αρχάς ο ίδιος, όπως άλλωστε και ο Ρουσέλ είναι υπόδικος. Απειλείται λόγω της υπόθεσης Νεϋμάρ με περίπου 3 χρόνια φυλάκισης. Στο ερώτημα ποιος θα αναλάβει αν τελικά ο Μπαρτομέου καταδικαστεί, η απάντηση είναι, βάση καταστατικού, ο αντιπρόεδρος, δηλαδή κάποιος δικός του άνθρωπος. Καταστατικό βέβαια που δε φαίνεται να σημαίνει και πολλά για τον Μπαρτομέου, καθώς όπως αποδείχθηκε στην υπόθεση της μεταγραφής του Αρντά, δεν είναι εκεί για να το τηρεί. Θυμίζω ότι βάσει καταστατικού, η διοικούσα επιτροπή δεν έχει δικαίωμα να κάνει μεταγραφές ή να κλείνει χορηγικές ή άλλου τύπου συμφωνίες κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Ένα άλλο θέμα είναι το Κατάρ. Στο έξιτ πολ που παρουσίασε η καταλανική τηλεόραση (το οποίο να πούμε ότι ήταν εξαιρετικά ακριβές) το 54% δήλωσε ότι ψήφισε Μπαρτομέου, ενώ το 51% δήλωσε ότι θέλει να σταματήσει η συνεργασία του συλλόγου με το Κατάρ. Ακόμα και αν υπολογίσουμε ότι 1/3 που ψήφισαν Μπαρτομέου δε θέλει το Κατάρ, όλοι οι άλλοι είναι εναντίον της συγκεκριμένης χορηγίας, που μόνο κακό έχει κάνει μέχρι τώρα στη Μπαρσελόνα. Ο Μπαρτομέου όμως θέλει να συνεχίσει το ίδιο πρότζεκτ και συγγνώμη κιόλας, με αυτήν την ατζέντα εκλέχτηκε.

Η αλήθεια είναι ότι τον είχα υποτιμήσει. Νόμιζα ότι ήταν μαριονέτα του Ρουσέλ, αλλά απέδειξε στην πορεία πόσο πονηρός και ύπουλος είναι. Πλέον ο Ρουσέλ μου μοιάζει περισσότερο μπροστινός του Μπαρτομέου. Χειρίστηκε το θέμα Νεϋμάρ, τη συμφωνία με το Κατάρ, τις ανανεώσεις και τις μεταγραφές όταν αυτές απαγορεύτηκαν και απαγορεύτηκαν επειδή είχε φροντίσει να υποβαθμίσει το ρόλο και την αξία της Μασία. Ο Μπαρτομέου είναι ο τεχνοκράτης που θέλει να κάνει τη Μπαρσελόνα να λειτουργεί με στόχευση αποκλειστικά το παγκόσμιο κοινό. Μια πολυεθνική της βιομηχανίας του αθλητικού θεάματος όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Τσέλσυ. Ο τελικός στόχος πιθανότατα είναι να εξαγοραστεί ο σύλλογος από τους Καταριανούς και να αποκτήσει έναν πολυεκατομμυριούχο ιδιοκτήτη.

Joan-Laporta-anuncia-su-candid_54432867328_54028874188_960_639

Ο Λαπόρτα είδε αυτό που συμβαίνει και κατέβηκε στις εκλογές με μια ατζέντα «Επιστροφή στις Ρίζες». Στη Μασία, στις ακαδημίες, στο παιχνίδι της Μπαρσελόνα, στο més que un club. Αλλά μισό λεπτό Σανιό Ζουάν. Ήταν στις δικές του μέρες που το κλαμπ γιγαντώθηκε. Ήταν η δική του επιθετική στρατηγική μάρκετιγκ που έκανε τη Μπάρσα παγκόσμιο μπραντ. Η Μπαρσελόνα πάντα είχε κοινό σε όλον τον κόσμο, αλλά αυτό δε στηριζόταν στην τροπαιοθήκη της. Όταν, όπως όλα τα μεγάλα κλαμπ, έκανε τον κύκλο κυριαρχίας της, έγινε μια διόρθωση στην ιστορία. Η Μπαρσελόνα πήρε τους τίτλους που ταιριάζουν στο μέγεθός της. Μέχρι τότε ήταν η αντίπαλος της Ρεάλ Μαδρίτης, που αγαπούσαμε για άλλους λόγους. Με εξαίρεση τη Μίλαν που έχει σπάσει τα τρόπαιά της σε διάφορες δεκαετίες, όλοι οι άλλοι μεγάλοι της Ευρώπης είχαν περιόδους κυριαρχίας. Μόνο που η Μπάρσα το έκανε με το δικό της τρόπο, με κορμό σχεδόν αποκλειστικά από τη Μασία, με μικρές εκλεκτές προσθήκες.

Οι επιτυχίες όμως έφεραν μια προβολή και οπαδούς που θέλουν επιτυχίες συνεχώς. Η Μπαρσελόνα πια δεν μπορεί να παίζει με τη διαφορετικότητά της, διότι δεν είναι πλέον διαφορετική. Είναι ένα τοπ κλαμπ που διεκδικεί όλους τους τίτλους κάθε χρόνο. Έχει τεράστιο μερίδιο της πίτας σε οπαδούς σε όλον τον κόσμο και πολλές χορηγίες παγκόσμιου βεληνεκούς. Όλη αυτή η γιγάντωση έγινε επί Λαπόρτα. Επίσης, τότε εκτινάχτηκαν και τα χρέη, κυρίως λόγω των πριμ που έδινε ο σύλλογος στους παίχτες λόγω της συνεχούς κατάκτησης τίτλων.

Η μετάλλαξη είχε μπει σε γραμμές και η διοίκηση Ρουσέλ-Μπαρτομέου, τοποθετώντας το χορηγό και κάνοντας μεταγραφές τύπου Νεϋμάρ και Σουάρες την αποτέλειωσε. Ο Λαπόρτα κατέβηκε στις εκλογές αυτή τη φορά για να μπορέσει να σκοτώσει το τέρας που ο ίδιος εξέθρεψε. Ως οπαδός της Μπάρσα δε λέω ότι το μοντέλο Μπαρσελόνα είναι το σωστό. Ήταν όμως το διαφορετικό. Το κλάσικο είναι το πιο σπουδαίο παιχνίδι του πλανήτη, όχι μόνο λόγω της ιστορίας συγκρούσεων μεταξύ Καστίλλης και Καταλωνίας, αλλά και διότι συγκρούονταν δύο διαφορετικοί ποδοσφαιρικοί κόσμοι. Από τη μία η προεδρική Ρεάλ Μαδρίτης, με το βάρος στους παίχτες-πανάκριβους αστέρες που έπρεπε να ανταποκριθούν στο μεγαλείο του συλλόγου όπως αυτό το έχτισαν οι μύθοι του παρελθόντος. Από την άλλη η Μπαρσελόνα με τις ακαδημίες της, τη σύνδεσή της με την τοπική κοινωνία, το βλέμμα στο μέλλον και παίζοντας ένα σύστημα που ήταν σήμα κατατεθέν της.

laporta-bartomeu

Η εκλογή Μπαρτομέου δείχνει ότι πάει να χαθεί η μαγεία της διαφοράς. Η Μπαρσελόνα θα χάσει αυτό το διαφορετικό. Και στρατηγικά να το δει κανείς είναι σχετικά ανόητο να προσπαθήσεις να κοντράρεις το μεγάλο σου αντίπαλο με τα δικά του όπλα στο παιχνίδι που ξέρει καλύτερα. Κάποτε η Μπάρσα σε μια μεταγραφή Μπέιλ θα απαντούσε με έναν Πέδρο και όχι με έναν Νεϋμάρ. Και για κάθε Χάμες θα απαντούσε με έναν Σέρζι Ρουμπέρτο και όχι με έναν Πογκμπά.

Είναι Τρελός ο Πρόεδρος;

  [1 Σχόλιο]

Ένα σύνθημα που έχει δονήσει τις κερκίδες των ελληνικών γηπέδων, περίπου όσο και το να βάλει ο πρόεδρας λεφτά. Η ειδωλολατρία στον πρόεδρο που είναι τρελός, καταφερτζής, μάγκας κτλ δεν είναι μόνο ελληνικό κόλλημα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ρωτήσετε Μιλανέζους, Μαδριλένους, Γιουβεντίνους, ακόμα και Μασσαλούς. Δεν είναι όμως παντού έτσι, διότι αυτοί οι ξενέρωτοι οι Βόρειοι δε συμμερίζονται το πάθος και το Μεσιανισμό των Νοτίων.

cliff-crown-4x3277-878855_478x359

Σε μια μεγάλη έρευνα που έκαναν στην Αγγλία βρήκαν μερικά διαμάντια προέδρων. Ξεκινούν λοιπόν με τον ήρωα πρόεδρο της Μπρέντφορντ, Μάθιου Μπένχαμ, ο οποίος ενώ βρήκε προπονητή που τον ανέβασε από τη Λιγκ 2 στην Τσάμπιοσιπ και τον έχει στην εξάδα διεκδικώντας άνοδο στην Πρέμιερ, είπε στον προπονητή, τον Μαρκ Ουορτμπάρτον ότι ακόμα και αν ανεβάσει την ομάδα στην Πρέμιερ θα απολυθεί. Διότι ο πρόεδρας ονειρεύεται μια Μπρέντφορντ που θα παίζει κάτι μεταξύ Μπάρσα, Ρεάλ Μαδρίτης και Μάτσεστερ Σίτυ. Έτσι πήγε στο Βαγιέκας και μίλησε με τον Πάκο τον Χέμεθ της Ράγιο Βαγιεκάνο για να αναλάβει από του χρόνου την ομάδα. Δεν ξέρουμε τι απάντησε ο Πάκο, όμως ο πρόεδρος που καλοβλέπει το μερίδιο ανόδου από τη νέα τηλεοπτική συμφωνία της Πρέμιερ είπε να πάει στην προβλεπέ ισπανοποίηση.

Ο πρόεδρας δεν ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι ο Ουορτμπάρτον είναι τέταρτος σε όλες τις κατηγορίες σε κερδισμένους πόντους ανά αγώνα, πίσω μόνο από Μουρίνιο, Πελεγρίνι, Μακ Λάρεν και Ρότζερς στη θητεία του. Ενδιαφέρονται όμως οι οπαδοί που ξεκίνησαν μια εκστρατεία υπέρ του προπονητή που τους έβγαλε από την αφάνεια και πιστεύουν ότι του αξίζει να παραμείνει στη θέση του. Διότι η Μπρέντφορντ έχει πάνω από 60 χρόνια να παίξει στην πρώτη κατηγορία και διάολε, ο τύπος τους πάει κατά εκεί. Και αν τους οπαδούς με 5 μεταγραφές τους κάνεις χαρούμενους ή τους ξεγελάς σαν παιδάκια που θέλουν το ακριβό παιχνίδι, αλλά τους παίρνεις μια εντυπωσιακή μαλακία και το ξεχνάνε μέχρι να πάτε σπίτι τουλάχιστον, υπάρχουν και οι παίχτες. Οι ποδοσφαιριστάς, δε βλέπουν με καλό μάτι τους νεοφερμένους που θα τους πάρουν τις θέσεις και γουστάρουν τον κόουτς Μαρκ. Στον τελευταίο αγώνα, μόλις σκόραραν κόντρα στην Γουόφορντ πήγαν και οι 11 στον προπονητή και πανηγύρισαν μαζί του.

Ο Μπέντχαμ έγινε πρόεδρος ενώ ήταν διοικητής ενός χετζ-φαντ πριν και περιβόητος τζογαδόρος. Αυτούς τους τύπους που λέμε κοράκια δηλαδή. Ανήκει στη συνομοταξία των προέδρων που έχει καταλάβει αρκετές ομάδες στην Αγγλία όπως ο Ασιάτης μαφιόζος Βίνσεντ Ταν της Κάρντιφ ή ο Άραβας Φαουάζ Αλ-Χαζάουϊ της Νότιγχαμ Φόρεστ, ο Μάσιμο Τσελίνο της Λιντς (ο οποίος έχει καταδικαστεί για απάτη στην Ιταλία) και ο Ρολάντ Ντεσατελέ της Τσάρλτον (που είναι όπως ο Τσελίνο ιδιοκτήτης ενός γκρουπ ομάδων όπως η Σταντάρ Λιέγης). Όλοι αυτοί που έχουν υποψίες ή και καταδίκες για ξέπλυμα χρήματος έχουν μπει στο Αγγλικό ποδόσφαιρο και του αλλάζουν τη φυσιογνωμία.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν καταλαβαίνουν το δέσιμο των αγγλικών ομάδων με την τοπική κοινωνία, όπου κάποιος μπορεί να είναι Μπρέντφορντ, Γουότφορντ, βάλτε ό,τι θέλετε, σκέτο επειδή είναι η ομάδα της πόλης, της περιοχής ή της γειτονιάς του. Βλέπουν μόνο μπίζνες και κάθε μικρή νίκη των οπαδών εναντίων όσων σκέφτονται παγκόσμια, αλλά ξεχνάνε το τοπικό, όπως εκείνη των οπαδών της Χαλ, είναι σημαντική. Διότι, για κάθε Αμπράμοβιτς και Σεΐχη Μανσούρ που λατρεύεται ως πρόεδρος από τους οπαδούς, υπάρχουν και τόσοι άλλοι που καταστρέφουν και τον ελάχιστο ρομαντισμό που έχει απομείνει στη μπίζνα δισεκατομμυρίων που λέγεται αγγλικό ποδόσφαιρο.

Η σωστή σύνθεση της κυβέρνησης

  [1 Σχόλιο]

Όπως κάθε φίλαθλος κατεβάζει δική του εντεκάδα για την ομάδα, έτσι και κάθε σωστός πολίτης προτείνει τη δική του κυβέρνηση. Το Σομπρέρο έχει σχέδιο για τη διάσωση της χώρας και παρουσιάζει το δικό του ιδανικό κυβερνητικό σχήμα:

marinakis

Υπουργός Οικονομίας: Ευάγγελος Μαρινάκης (δημοτικός σύμβουλος, εντερπρενούρ). Ο κ. Μαρινάκης με μεγάλη εμπειρία στο εξωτερικό, έχει στο ενεργητικό του σημαντικές πωλήσεις σε Ευρωπαίους, όπως τις περιπτώσεις Φέισα και Σάμαρη που ανάγκασαν την Πορτογαλία να καταφύγει στην Τρόικα για να γλιτώσει την οικονομική καταστροφή. Θεωρείται ιδανικός στο να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες μέσω ΤΑΙΠΕΔ, ενώ έχει σημαντική προϋπηρεσία στον τομέα των δανεισμών και αναμένεται να διαπραγματευτεί δάνεια με πολύ καλούς όρους για την ανάπτυξη της περιφέρειας και ειδικά σε περιοχές όπως η Βοιωτία και η Κρήτη.

donis

Αναπληρωτής Υπουργός: Γεώργιος Δώνης (Μουρίνιο της Ελλάδος). Ο κ. Δώνης με σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπλάκμπερν και MSc στον τομέα των απολύσεων θα αναλάβει ειδικό ρόλο για να κερδίσει η Ελλάς τις περιβόητες αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Στο ενεργητικό του έχει καταφέρει σημαντικές επιτυχίες στις υποθέσεις Δώνης εναντίον ΑΕΚ και Δώνης εναντίον ΠΑΟΚ, ενώ έχει προτείνει στο βιβλίο του «4-3-3 με τον Νέιθαν Μπερνς στο φτερό» να φοράνε όλοι οι Έλληνες σκουπιδοσακούλες αντί για μπουφάν ώστε να μειωθεί το έλλειμμα της χώρας.

SAVVASPENTEMHDEN_463_355

Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων: Σάββας Θεοδωρίδης (βετεράνος τερματοφύλακας, διδάκτωρ ήθους στο Πανεπιστήμιο Πειραιά). Ο κ. Θεοδωρίδης είναι άνθρωπος των τεχνών και έχει τρεις ποιητικές συλλογές στο βιογραφικό του με τίτλο: «Τι σφυρίζεις ρε πουλημένε», «Ο πρόεδρος έχει πάντα δίκιο» και «Βαζέλες κουφάλες». Όσοι τον γνωρίζουν λένε ότι πίσω από τα κατακόκκινα γυαλιά του κρύβεται ένας συμπαθέστατος και μειλίχιος άνθρωπος. Έχει δεσμευτεί ότι θα προστεθεί στο σχολικό πρόγραμμα το υποχρεωτικό μάθημα της ανάγνωσης του Φωτός των Σπορ και θα οριστεί αργία κάθε επόμενη μέρα μετά από ευρωπαϊκή νίκη του Ολυμπιακού ώστε τα παιδιά να είναι χαρούμενα.

anastadiadis-zoumpoulis

Αναπληρωτής Υπουργός Αγίου Όρους: Άγγελος Αναστασιάδης (βυζαντινολόγος). Ο κ. Αναστασιάδης θεωρείται ειδικός σε εκκλησιαστικά θέματα και θα έχει αρμοδιότητες επί της συντήρησης των εικόνων, αγιοποίησης του Οσίου Φανουρίου Περέιρα και της αναγνώρισης του έπους του Χάιμπουρι από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως θαύμα.

Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Σούλης Παπαδόπουλος (οδηγός πούλμαν). Ο κ. Παπαδόπουλος θεωρείται ειδικός στο να προτατεύσει την εθνική κυριαρχία της χώρας μας τόσο από αέρος, όσο και από εδάφους. Έχει διατελέσει διοικητής στο Τρίτο Σώμα Στρατού Μπροστά από την Εστία του Χαριλάου, την Μηχανοκίνητη Μονάδα Κατενάτσιο της Κατερίνης και την Μονάδα Δρεπανηφόρων Αρμάτων της Παλαιάς Κοκκινιάς.

kats-4

Υπουργός Τουρισμού: Κώστας Κατσουράνης (ιδιοκτήτης σελίδας στο Φέισμπουκ). Με μεγάλη εμπειρία από το εξωτερικό, ο κ. Κατσουράνης ειδικός στις δημόσιες σχέσεις και με πολλές φιλίες στον δημοσιογραφικό κόσμο αναμένεται να εκμεταλλευτεί τις γνωριμίες του σε χώρες όπως η Πορτογαλία, αλλά και αναδυόμενες αγορές με μεγάλη αγοραστική ισχύ όπως η Ινδία. Ο κ. Κατσουράνης παλαιότερα ήταν κορυφαίος χαφ, αλλά αποφάσισε να τα παρατήσει όλα και να ταξιδέψει στον κόσμο και την Ελλάδα ως τουρίστας.

Υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος: Δημήτριος Μελισσανίδης (τίγρης με ωροσκόπο αετό). Ο απρόβλεπτος κ. Μελισσανίδης γνωστός για τις οικολογικές του ανησυχίες, ιδρυτής του προγράμματος «Σώστε τους κορμοράνους του άλσους» και πρώην μέλος της Γκρινπις είναι ειδικός στην προστασία της θάλασσας από τις πετρελαιοκηλίδες. Το προσωπικό του γιοτ με όνομα «Αγιασοφιά» είναι το μοναδικό στον κόσμο με υβριδικό κινητήρα που καίει θυμίαμα.

Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Τραϊανός Δέλλας (οδηγός τρακτέρ, κολοσσός). 
Ο κ. Δέλλας με μεγάλες γνώσεις γεωγραφίας, έχει έρθει τα δύο τελευταία χρόνια κοντά στην τιμημένη αγροτιά της χώρας ταξιδεύοντας σε κάθε απίθανο μέρος και γνωρίζει άριστα τα προβλήματα της ελληνικής υπαίθρου.

karagoun

Υπουργός Εξωτερικών: Γεώργιος Καραγκούνης (τυπάρας). Ο κ. Καραγκούνης υπήρξε για χρόνια Πρέσβης μας στην Ευρώπη με μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες όπως στη Πανευρωπαϊκή Σύνοδο του 2004 στην Πορτογαλία. Αναγνωρίσιμη προσωπικότητα στο εξωτερικό, δεν θα φοβηθεί να κυλιστεί στις λάσπες για το καλό του τόπου και στη χειρότερη θα κερδίσει τουλάχιστον κάποιο φάουλ. «Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να κάνεις και δυο-τρεις σβούρες μέχρι να σφυρίξει ο Σόιμπλε» το μότο του.

Αναπληρωτής Υπουργός Απόδημου Ελληνισμού και Πούτιν: Ιβάν (Γιάννης) Σαββίδης (ιδιοκτήτης ξενοδοχείου)
. Ο κ. Σαββίδης γνωστός για τις τεχνολογικές του ικανότητες αναμένεται να κάνει πραγματικότητα την προεκλογική δέσμευση να συνδέσει όλους τους ομογενείς σε ένα και μόνο chat window του Skype ώστε να μιλήσουν για την καταγωγή του Ομήρου, αν ο μπακλαβάς είναι ελληνικό γλυκό και αν τα γεμιστά τα κάνεις με κιμά ή όχι.

Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Χρήστος Πανόπουλος (περίεργος). Ο πολυγραφότατος συγγραφεύς κ. Πανόπουλος έχει σπάσει το ρεκόρ Γκίνες πιο γρήγορης ανακοίνωσης. Αποφεύγει τον ξύλινο λόγο, μιλάει με μεταφορές και απαντάει εκ μέρους της κυβερνήσεως σε κάθε κρίση, πριν καν οι δημοσιογράφοι προλάβουν να γράψουν την είδηση. Παρ’ ότι χαρακτηρίζεται ως ειρωνικός, έχει την απαραίτητη μεταδοτικότητα.

Υπουργός Επικρατείας για καταπολέμηση της διαφθοράς: Γιάννης Κομπότης (τίπστερ στοιχήματος). Ο κ. Κομπότης έχει εργαστεί επί σειρά ετών στην ΟΥΕΦΑ σε θέματα διαφθοράς, ενώ είναι στιχουργός του γνωστού άσματος «εεε-οοο, άσσο στο ημίχρονο, διπλό το τελικό». Τα τελευταία χρόνια έχει αποσυρθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του όπου και διατηρεί λαογραφικό σύλλογο.

alefasss

Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Νικόλαος Αλέφαντος (πρόεδρος φαν κλαμπ κυρίου Δούρου). Ο μόνος που μπορεί να δώσει ζωή σε έναν διακοσμητικό θεσμό και στις συναντήσεις του ΠτΔ με ηγέτες ξένων χωρών. Με συγκίνηση αναμένεται η πρώτη του παρουσία του σε παρέλαση (μια και ποτέ δεν την έχει προλάβει ξανά) στην οποία αναμένεται να διδάξει σχηματισμούς μάχης για τα Μιράζ και τα Λέοπαρντ σε σύστημα 4-4-3. Η ατάκα «Μάθε πόλεμο στον άρχοντα» αναμένεται να δώσει την απαραίτητη αίγλη στις τελευταίες λόου μπάτζετ στρατιωτικές παρελάσεις.

Φουλ επίθεση και υπνωτισμός

  [Καθόλου σχόλια]

Romário

Πριν από ακριβώς τέσσερα χρόνια γράφαμε για την εκλογή των Ρομάριο και Μπεμπέτο στις βραζιλιάνικες εκλογές. Αυτές τις μέρες (μια που φαίνεται στη Βραζιλία οι εκλογές γίνονται στην κανονική τους ώρα και όχι όποτε τους καπνίσει) είχαμε και πάλι γενικές εκλογές στη χώρα και ο Ρομάριο, μέλος της Κάτω Βουλής (δείτε και λίγο House of Cards, κάτι παρόμοιο πρέπει να είναι), εκλέχθηκε γερουσιαστής του Ρίο ντε Τζανέιρο με το επικό ποσοστό του 63,4% με τον βασικό αντίπαλό του να παίρνει μόλις 20%. Και αν το ποσοστό σας φαίνεται μεγάλο, σε απόλυτους αριθμούς είναι απίστευτο καθώς μιλάμε για πάνω από τέσσερα εκατομμύρια ψήφους. Ο Ρομάριο πέρασε τα τέσσερα τελευταία χρόνια ως πολιτικός και ήρθε σε κόντρα με τη διοίκηση της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας και ειδικά με αφορμή το τελευταίο Μουντιάλ και το όργιο διαφθοράς και λοβιτούρας που φαίνεται ότι έγινε. Σίγουρα είχε μπροστά του έναν πολύ πιο εύκολο δρόμο από άλλους λιγότερους γνωστούς υποψηφίους, αλλά το γεγονός ότι αύξησε σε τεράστιο βαθμό τις ψήφους του δείχνει ότι προφανώς κάτι έκανε σωστά ή έστω έδειχνε ότι κάνει κάτι.

jardel10480057503

Την ίδια στιγμή, για να μην νιώθει μοναξιά ο Ρομάριο, με ένα άλλο κόμμα (από τα πολλά που υπάρχουν στη Βραζιλία και έχουν όλα παρεμφερή ονόματα) εκλεγόταν και ο Μπεμπέτο ξανά, αυτός βέβαια στην τοπική ας πούμε βουλή του Ρίο. Και αν το 2010 παίζαμε με 4-4-2, πλέον από φέτος παίζουμε με επιθετική τριπλέτα μια που προστέθηκε και ο ποδοσφαιριστής ονείρωξη των καλοκαιρινών μεταγραφικών περιόδων, ο Μάριο Ζαρντέλ που κατάφερε κι αυτός να εκλεχθεί σε μια αντίστοιχη θέση με του Μπεμπέτο, αυτή τη φορά όμως στην επαρχία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ που περιλαμβάνει και το Πόρτο Αλέγκρε. Πάνω από 40.000 ψήφους πήρε ο Μάριο και ξεκινάει κι αυτός μια νέα καριέρα στην πολιτική της χώρας. Και πριν προλάβετε να πείτε «ε, καλά στην Ελλάδα βγάζουμε χειρότερους», η αλήθεια είναι ότι μπορεί στη Βραζιλία να μας περνάνε. Για παράδειγμα εκλέχθηκε ξανά ο κλόουν με το όνομα Τιριρίκα, αν και αυτή τη φορά πήρε λιγότερες ψήφους (παραπάνω από 900.000) με το σύνθημα, «Τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα, ψηφίστε Τιριρίκα» και το «Τι κάνει ένας ομοσπονδιακός βουλευτής; Δεν ξέρω. Ψηφίστε με και θα σας πω«. Και αν αυτό δεν σας πείθει, αφήνω άλλους να κάνουν τη δουλειά για μένα:

 Παρά τις εκλογές πάντως το ποδόσφαιρο δεν σταματά στη Βραζιλία και μαζί του η γραφικότητα συνεχίζεται σε αμείωτους ρυθμούς:

olimar-tesser

«Δεν θέλω να χάσω μια τόσο καλή ευκαιρία. Ξέρω τι έχει κάνει αλλού και θέλω να δουλέψει με τους παίκτες μου πριν τους αγώνες. Υπάρχουν όρια, εγώ είμαι το αφεντικό και δεν μπορεί να εμπλακεί στο τεχνικό και φυσικό κομμάτι. Δέχομαι όμως τον ρόλο του στην ομάδα. Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη κατάσταση«.

Αν ρωτούσαμε δέκα άτομα  για τις παραπάνω δηλώσεις λογικά και οι δέκα θα μας έλεγαν ότι προέρχονται από κάποιον προπονητή που μιλάει για μια μεταγραφή ή έστω κάποιον βοηθό προπονητή. Στο πρώτο σκέλος θα είχαν δίκιο, στο δεύτερο όχι. Οι δηλώσεις όντως είναι ενός Βάγνκερ Μπενάτσι, προπονητή της Πορτουγκέζα που έχει την ατυχία να είναι από το Σάο Πάολο, μια πόλη που ήδη έχει ομάδες όπως οι Κορίνθιανς, η Παλμέιρας, η Σάντος και φυσικά η ομώνυμη Σάο Πάολο. Η Πορτουγκέζα έπεσε στη Β’ Εθνική και μετά από 28 αγώνες βρίσκεται στην τελευταία και 20η θέση με μόλις τρεις νίκες. Οι διοικούντες βλέποντας τα ζόρια και ζώντας σε μια ήπειρο που η θρησκεία, τα γούρια και οι προλήψεις παίζουν σε άλλο επίπεδο, αποφάσισαν να φέρουν στην ομάδα έναν διάσημο υπνωτιστή που ακούει στο όνομα Όλιμαρ Τεσσέρ με μεγάλη καριέρα σε τηλεοπτικά κανάλια. Ο ίδιος ο υπνωτιστής σίγουρος για τις ικανότητές του δήλωσε ότι αν οι παίκτες πιστεύουν ότι μπορούν να λυγίσουν το καινούριο αιφόν σίδερα, τότε μπορούν να κάνουν οτιδήποτε στο γήπεδο. Στη συνέχεια το τράβηξε λίγο παραπάνω, λέγοντας ότι δυο λεπτά «προπόνησης» με υπνωτισμό αντιστοιχούν σε είκοσι λεπτά κανονικής προπόνησης, θεωρία που είμαι σίγουρος ότι ενστερνίζονται και πολλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές. Με μόλις 9 παιχνίδια να μένουν, ο υπνωτιστής θα πρέπει να κοιμίσει και τους αντιπάλους της τίμιας Πορτουγκέζα για να σωθεί…

Το Δημοψήφισμα των Γηπέδων

  [11 Σχόλια]

Σήμερα η Σκωτία ψηφίζει για το εάν θα παραμείνει στην ένωση που ονομάζεται Μεγάλη Βρετανία ή αν θα ανεξαρτητοποιηθεί. Εδώ και έναν χρόνο οι υποστηρικτές του «Ναι» και του «Όχι» προωθούν τις καμπάνιες τους. Φυσικά, ένας χώρος που μαζεύεται πολύς κόσμος, όπως τα γήπεδα, δε θα μπορούσε να μείνει εκτός αυτού του ντιμπέιτ. Οι New York Times έκαναν μια έρευνα την προηγούμενη βδομάδα και παρατήρησαν ότι στα γήπεδα της Σκωτίας, ειδικά στις δύο μεγάλες ομάδες της Γλασκώβης, οι οπαδοί είναι χωρισμένοι ανάλογα με την ομάδα που υποστηρίζουν. Το Ολντ Φερμ εκτός από το γήπεδο, παίζεται και στις κάλπες.

Παραδοσιακά οι οπαδοί των Ρέιντζερς είναι τόσο Βρετανοί όσο και το απογευματινό τσάι. Με έμβλημα του συλλόγου το Γιούνιον Τζακ δε θα γινόταν διαφορετικά άλλωστε. Στο Άιμπροξ μάλιστα διοργανώνεται η ετήσια γιορτή για τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ έχουν κρεμάσει ένα πορτρέτο της βασίλισσας Ελισάβετ στα αποδυτήρια με προφανή στόχο να χαλάσουν την αισθητική των αντιπάλων.

Στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι των Ρέιντζερς σηκώθηκε τεράστιο πανό που έγραφε «Ψηφίστε Όχι». Το Γιούνιον είναι κομμάτι της παράδοσης του συλλόγου και οι οπαδοί προσπαθούν να το σώσουν. Ο Άλαν Μπίσετ, συγγραφέας του βιβλίου «Born Under the Union Flag» εξηγεί ότι: «Οι οπαδοί συχνά λαμβάνουν αποφάσεις με όρους φυλής. Σε επιφανειακό επίπεδο μπορούμε να πούμε ότι η πλειοψηφία των οπαδών των Ρέιντζερς θα ψηφίσει Όχι. Θα ψηφίσουν έτσι διότι θεωρούν ότι η ταυτότητά τους είναι συνδεδεμένη με την ένωση και θέλουν να τη διαφυλάξουν».

Rangers No Vote

Στην πράσινη πλευρά της πόλης αντίθετα το «Ναι» είναι πιο ισχυρό. Οι οπαδοί της Σέλτικ τα έχουν μεν με τον Άλεξ Σάλμοντ, ηγέτη του κόμματος που διεκδικεί την ανεξαρτησία, διότι πέρασε πριν ενάμισι χρόνο ένα νόμο που περιορίζει τη Σέλτικ στο πόσο μπορεί να εκφράσει την Ιρλανδική της κληρονομιά. Είναι όμως ακριβώς αυτή η Ιρλανδική βάση που σπρώχνει τους οπαδούς της να ψηφίσουν «Ναι». Είναι Καθολικοί και συνδεδεμένοι με τους Ιρλανδούς Ρεπουμπλικανούς που διεκδικούσαν απόσχιση από τη Βρετανία και ένωση με τη Νότια Ιρλανδία. Μάλιστα είναι τόσο υπέρ της ανεξαρτησίας που έχουν δώσει το δικαίωμα σε μια οργάνωση που είναι φανατικά υπέρ της απόσχισης από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Radical Independence Campaign, να κάνει κανονική προπαγάνδα στις εξέδρες του Σέλτικ Παρκ. Στο ματς με τη Νταντί Γιουνάιτεντ σηκώθηκαν πάνω από 1.000 (πράσινα) πλακάτ που έγραφαν «Ναι», ξερά.

Οι υπεύθυνοι της Radical Independence Campaign είπαν ότι «Θέλαμε να στείλουμε το μήνυμά μας από το Σέλτικ Παρκ επειδή τίποτα δεν επηρεάζει τον κόσμο όσο ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος. Στη Σέλτικ υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι κατά του κατεστημένου και που ποτέ δεν ένιωσαν άνετα με τη Βρετανική ταυτότητα. Για εμάς είναι γόνιμο έδαφος καθώς υπάρχουν άνθρωποι που οραματίζονται την ανεξαρτησία».

Celtic Yes vote

Ίδια σκηνικά υπήρξαν και στο Εδιμβούργο με την Χιμπέρνιαν στο ρόλο των Ρέιντζερς και τη Χαρτς στο ρόλο της Σέλτικ. Και όσο πολιτικοί προσπαθούν με αναλύσεις για τα πετρέλαια, τη λίρα και τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης να πείσουν τους ψηφοφόρους, θα υπάρχει κάποιος που ξέρει ότι σηκώνοντας ένα μπανεράκι της Σέλτικ ή της Χαρτς, των Ρέιντζερς ή της Χιμπέρνιαν επηρεάζει περισσότερο κόσμο πιο άμεσα.

Η Ασημένια Νυχτερίδα

  [2 Σχόλια]

Singapore Liverpool Lim Bid

Στις ηλικίες 25-30 υπάρχει μία ομάδα που δεν ανήκει στα top clubs αλλά έχει πολλούς οπαδούς. Η Βαλένθια, εξαιτίας εκείνης τους φουρνιάς των Μενδιέτα, Κίλι Γκονσάλες, Αγιάλα και λοιπούς υπό τον Έκτορ, το Ραούλ, τον Κούπερ έκανε αρκετούς ποδοσφαιρόφιλους όταν βλέπουν νυχτερίδα να μη σκέφτονται μόνο τον Μπάτμαν. Μετά το πρωτάθλημα του 2004 όμως άρχισε μια πτωτική πορεία που δημιούργησε χρέη. Τόσα πολλά που χρειάστηκε να σταματήσει η κατασκευή του Νόου Μεστάγια. Το καλοκαίρι που πουλήθηκε ο Βίγια στην Μπαρσελόνα τα χρέη ήταν 620 εκατομμύρια περίπου. Κάθε χρόνο οι Βαλενθιάνοι έβλεπαν τους καλύτερούς τους παίχτες να την κάνουν για αλλού, κυρίως Αγγλία. Έτσι, η είδηση ότι ένας Σιγκαπούριος εκατομμυριούχος, ο Πήτερ Λιμ, έφτασε σε συμφωνία με την τράπεζα που είχε το πλειοψηφικό πακέτο της ομάδας και την αγοράζει πρέπει να ήταν κάτι μεταξύ Πάσχα και διπλού μέσα στο Μπερναμπέου.

Ο Λιμ δίνει 200 εκατομμύρια για να αγοράσει το 70,5% περίπου της Βαλένθια, αγοράζει και το χρέος της που έχει πέσει στα 300 (καλή η προσπάθεια των άλλων, αλλά είναι ακόμα πολλά) και υποσχέθηκε 50 με 60 για μεταγραφές. Στα ονόματα που είπε ο ίδιος συμπεριέλαβε τους Γκαράι, Ροδρίγο και Τζάκσον Μαρτίνες. Όλα τέλεια δηλαδή από τον ιδιοκτήτη της ΜακΛάρεν που μετά τα ‘ασημένια βέλη’ θα φτιάξει και τις ‘ασημένιες νυχτερίδες’!

Χαλάω το συννεφάκι με το όνειρο άμεσα όμως. Ο Λιμ αν και έγραψαν στην Ισπανία ότι ασχολείται με το εμπόριο, στην πραγματικότητα είναι αυτό που ευγενικά λέγεται ‘στρατηγικός επενδυτής’. Σε απλά Ελληνικά κερδοσκόπος, κοράκι, καρχαρίας, γύπας, τέλος πάντων κάποιο αρπαχτικό που δεν είναι νυχτερίδα. Είναι και δηλωμένος οπαδός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και έχει στην κατοχή του την αλυσίδα εστιατορίων του Αγγλικού συλλόγου στην Ασία. Αυτοί οι άνθρωποι, που κάνουν περιουσία αγοράζοντας και πουλώντας μετοχές, όταν κερδίζουν, κερδίζουν πολύ και όταν χάνουν, χάνουν περισσότερο.

Το γεγονός ότι είναι οπαδός της Γιουνάιτεντ δεν τον εμπόδισε το 2010 να καταθέσει πρόταση για την αγορά της Λίβερπουλ. Ως κερδοσκόπος που σέβεται τον εαυτό του όταν η Λίβερπουλ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα έκανε πρόταση 320 εκατομμυρίων λιρών (380 σε ευρώ). Οι οπαδοί της αντέδρασαν στην προοπτική ο ιδιοκτήτης να είναι Γιουνάιτεντ, η FA δεν έδωσε τη συγκατάθεσή της και το ντηλ δεν έγινε. Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι Αγγλικές οικονομικές αρχές δεν τον βρήκαν και τόσο φερέγγυο. Δεν πτοήθηκε από αυτήν την αποτυχία όμως και το 2011 πήγε να αγοράσει τη Μίλαν από τον Καβαλιέρε. Ο Σίλβιο που είναι παλιά τατιάνα για να την πατήσει από τέτοια κόλπα του έκλεισε την πόρτα στα μούτρα άμεσα. Ο Λιμ έκανε μια παύση δύο ετών και το Σεπτέμβρη προσέγγισε την Ατλέτικο. Και εκεί δε δέχτηκαν να συζητήσουν καν μαζί του. Το Δεκέμβρη του 2013 έκανε την πρώτη επαφή με τη Βαλένθια, η οποία και δέχτηκε με ομοφωνία (22/22 ψήφους υπέρ στο Δ.Σ. της) την πώληση στο Λιμ.

valencia-home-print-13-14-detail

Η σταθερότητα του Λιμ θυμίζει το δέσιμο που αποκτά ο Ιμπαχίμοβιτς με τις ομάδες του. Ένας επαγγελματίας επενδυτής που στόχο έχει το να βγάλει λεφτά. Το 2010 προσπάθησε να κάνει μπίζνες με Γιουνάιτεντ και Λίβερπουλ ταυτόχρονα. Και σαν να μην έφταναν τα εξωαγωνιστικά, όλοι οι παίχτες που υποσχέθηκε ανήκουν στο γραφείο του Μέντες και του Κένιον. Έχει δηλαδή στο μυαλό του να κάνει δουλείες με ανθρώπους που τον καταλαβαίνουν. Ειλικρινά δεν ξέρω πως έχει σκεφτεί ότι θα βγάλει λεφτά από τη Βαλένθια. Το γεγονός ότι του είπαν ναι όταν όλοι οι άλλοι του έλεγαν όχι σημαίνει είτε ότι οι Λεβαντίνοι είναι εξαιρετικά απελπισμένοι, είτε ότι δεν τον έψαξαν σωστά. Μακάρι μια παραδοσιακή δύναμη του Ισπανικού ποδοσφαίρου να επιστρέψει δυνατή και να γίνει το πρωτάθλημα Λίγκα των τεσσάρων. Αλλιώς, 300 χιλιόμετρα πιο Νότια είναι η Μάλαγα, με την οποία η Βαλενθιάνοι θα μπορούν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους από τους Ασιάτες επενδυτές.

Για τη Φανέλα ρε Γαμώτο!

  [5 Σχόλια]

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όπου ο επαγγελματισμός έχει καταπιεί κάθε έννοια ρομαντισμού, κάθε φορά που κάποιοι αντιδρούν διαφορετικά αξίζουν μιαν αναφορά. Αυτή τη φορά δεν είναι κάποιοι against modern football οπαδοί, αλλά οι παίχτες μιας παραδοσιακής δύναμης του Αγγλικού ποδοσφαίρου, της Λιντς, που έκαναν κάτι ‘για τη φανέλα’.

Η ιστορική ομάδα του Βορρά, που μας έχει χαρίσει μια από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές ιστορίες με εκείνες τις 44 καταραμένες μέρες του Μπράιαν Κλαφ, περνάει δύσκολες στιγμές. Η ιδιοκτήτρια εταιρία, GFH Capital, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις της Football League και ψάχνει εδώ και καιρό αγοραστή. Εμφανίστηκε να ενδιαφέρεται ο σαρδόνιος, Σαρδήνιος ιδιοκτήτης της Κάλιαρι Μάσιμο Τσελίνο, όμως την εξαγορά του 75% των μετοχών του συλλόγου τη μπλόκαρε η Football League Association. Αιτία ήταν μια δικαστική διαμάχη που έχει ο Τσελίνο στην Ιταλία. Για την ακρίβεια έχει φάει € 600.000 πρόστιμο από την Ιταλική δικαιοσύνη για φοροδιαφυγή. Η Ομοσπονδία μπλόκαρε την εξαγορά, μέχρι να εκδικαστεί η έφεση.

Leeds, Cellino

Τον Τσελίνο οι οπαδοί της Λιντς δεν τον έχουν πάρει με καλό μάτι διότι θέλει να αλλάξει την έδρα του συλλόγου, από το παραδοσιακό Έλαντ Ρόουντ σε ένα γήπεδο 35 μίλια μακρυά. Όμως επειδή είναι διατεθειμένος ο Τσελίνο να αναλάβει και τα χρέη του συλλόγου βρίσκονται σε δίλημμα. Αν δε γίνει η εξαγορά, η Λιντς θα χρεοκοπήσει και θα πέσει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες.

Μέσα σε όλα αυτά, οι παίχτες της ομάδας χθες κοινοποίησαν ότι δέχονται να πληρωθούν το 50% των συμβολαίων τους, υπό την προϋπόθεση να πάρουν όλα τα χρήματά τους οι υπάλληλοι και το διοικητικό προσωπικό του Έλαντ Ρόουντ. Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας παιχτών Γκόρντον Τέυλορ δήλωσε ότι ‘Οι παίχτες παρουσιάζονται ρεαλιστές. Δεν είναι ιδεατή η κατάσταση όμως είναι μαζί και στηρίζουν το σύλλογο’.

Το σημαντικό της υπόθεσης είναι ότι κανείς στη Λιντς δε ζήτησε από τους παίχτες να το κάνουν. Ήταν δικιά τους πρωτοβουλία από την αρχή μέχρι το τέλος. Αποφάσισαν να στηρίξουν τον ιστορικό αυτό σύλλογο χωρίς να βγει κάποιος παλαίουρας να πει ‘Κανείς δεν έχασε ποτέ τα λεφτά του από τη Λιντς’.  Δεν είναι αυτοθυσία, είναι μια πράξη τιμής απέναντι σε αυτό που κάνουν και στη βαριά φανέλα που φοράνε. Πράγματα σπάνια πια. Οι περισσότεροι συνάδελφοί τους θα είχαν ψαχτεί να βρουν ομάδες για να γλυτώσουν. Αυτοί μένουν, για τη φανέλα που θεωρούν τιμή τους να φορούν.

Χορηγία στον Αέρα

  [Καθόλου σχόλια]

Ή μάλλον στο αέριο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Το Ουκρανικό ποδόσφαιρο δεν είναι η μόνη παράπλευρη απώλεια της κρίσης στην Ουκρανία. Οι οπαδοί της Σάλκε την προηγούμενη βδομάδα έστειλαν ανοιχτό γράμμα στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου εκφράζοντας την ανησυχία τους για τη σχέση της Σάλκε με τον Πούτιν λόγω Γκάζπρομ.

Η Γκάζπρομ ανήκει κατά πλειοψηφία στο Ρωσικό δημόσιο. Είναι επίσης η εταιρία που εφοδιάζει τη Γερμανία σε φυσικό αέριο κατά 55% και την Ουκρανία σχεδόν αποκλειστικά. Αποτελεί και ως γνωστόν την κεντρική χορηγό της Σάλκε από  το 2007.

schalke-gazprom-590x400

Το πρόβλημα των οπαδών, που έχουν μια παράδοση να είναι παρεμβατικοί, δεν είναι η χορηγία από μόνη της, αλλά η σύνδεση της Γκάζπρομ με τον Πούτιν. Ο γενικός διευθυντής, Κλέμενς Τέννις (το ‘ε’ προφέρεται κλειστό, σαν μπάκχαντ στη διαγώνιο) του συλλόγου δε βοήθησε την κατάσταση με τις δηλώσεις του τον τελευταίο καιρό. Κατά τη διάρκεια των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σόσι είχε ισχυριστεί ότι ο Πούτιν είναι οπαδός της Σάλκε. Προφανώς, ο Πούτν όπως πολλοί πολιτικοί θα έχει πει σε πολλούς επιχηρηματίες με τους οποίους συνδιαλέγετται ότι μοιράζεται τα πάθη και τις προτιμήσεις τους. Αν και δε θα εμφανιζόταν ποτέ με κασκόλ της Ντόρμουντ, λόγω της χορηγίας της Γκάζπρομ στη Σάλκε, δεν μπορεί κανείς να ξέρει με σιγουριά ότι του αρέσει καν άλλο άθλημα πλην του τζούντο.

Ο Τέννις δήλωσε στη Μπιλντ στο τέλος Φεβρουαρίου ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με τη ρωσική προεδρία ώστε ο Πούτιν να συναντήσει την ομάδα. Εκείνη τη στιγμή δε φάνταζε τόσο κακή ιδέα, παρά τις συνεχείς διαδηλώσεις κατά του Πούτιν για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων στη Ρωσία κατά τη διάρκεια των αγώνων στο Σόσι. Η Σάλκε είχε προσπαθήσει πολλά χρόνια να αφαιρέσει το στίγμα από πάνω της ότι ο Χίτλερ ήταν οπαδός της. Και τώρα οι οπαδοί, μέσω του επίσημου περιοδικού τους (Schalker Markt) ζητούν με ανοιχτή επιστολή από τη διοίκηση να μην προσφέρει την υποστήριξή της στο καθεστώς Πούτιν. Συγκεκριμένα το γράφουν:

‘Κύριε Τέννις είδαμε στον τύπο ότι συνομιλείτε με το Βλαντιμίρ Πούτιν, Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αυτά τα ρεπορτάζ ισχυριζόντουσαν ότι θέλει να τον επισκεφτούν οι παίχτες της Σάλκε 04.

Ζητάμε να μην του παραχωρήσετε αυτή τη συνάντηση και να εξασφαλίσετε ότι η Σάλκε 04 θα κρατήσει αποστάσεις δημόσια από το Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η Σάλκε 04 είναι ένας σύλλογος με δημοκρατικές βάσεις και η ελευθερία της έκφρασης είναι πολύτιμη. Δεν πρέπει να λειτουργήσουμε ως τα σκυλάκια κάποιου αυταρχικού και να τον τιμήσουμε με μία επίσκεψη. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό δεδομένης της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης στην Ουκρανία, καθώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει κατάφωρα παραβιάσει την κρατική της κυριαρχία’.

KMO_077111_00005_1m

Ο Τέννις απάντησε στην τοπική εφημερίδα Ruhr Nachrichten ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ του συλλόγου και του ρωσικού καθεστώτος, αλλά μία εμπορική συναλλαγή όπως συμβαίνει μεταξύ χιλιάδων γερμανικών και ρωσικών επιχειρήσεων. Χωρίς να πείσει ιδιαίτερα πάντως.

Η μπάλα στη Βουλή

  [Καθόλου σχόλια]

Εκλογές δεν έχουμε μόνο στην Ελλάδα (αν και σχεδόν κανείς δεν ασχολείται), είχαμε και θα έχουμε και στη Βραζιλία. Και μπορεί ο άκρως δημοφιλής και άκρως ποδοσφαιρόφιλος πρόεδρος Λούλα (μα είναι όνομα αυτό άνθρωπέ μου; ) να μην είχε δικαίωμα να κατέβει ξανά (δεν σκέφτηκε τα κόλπα του Πούτιν και του Ερντογάν), αλλά μεγάλοι άνθρωποι του ποδοσφαίρου ήταν υποψήφιοι. Μεταξύ τους ο άνθρωπος που θα βάζει γκολ μέχρι τα 60 του για να σπάσει κάθε ρεκόρ, βάζοντας γκολ στα εγγόνια του, στον σκύλο του, πιθανώς και στο σουμπούτεο. Ο Ρομάριο λοιπόν κατέβηκε υποψήφιος στις ομοσπονδιακές εκλογές στην περιφέρεια του Ρίο ντε Τζανέιρο (θερμή παράκληση, δείξτε υπομονή δεν έχω ιδέα πώς δουλεύει το εκλογικό σύστημα στη Βραζιλία και μπορεί να μην τα μεταφέρω σωστά). Ο αειθαλής φορ  κατέβηκε με τους Σοσιαλιστές συγκέντρωσε περίπου 147.000 ψήφους, ποσοστό 1,84% και βγήκε 6ος στην περιφέρεια ανάμεσα σε… 821 υποψηφίους. Η γερουσία έτσι θα έχει και ένα μεγάλο αστέρι στη σύνθεσή της. Ο Ρομάριο πήγε να ψηφίσει μέσα σε μια άσπρη ΒΜW και αποθεώθηκε από τον κόσμο. Στη συνέχεια πήγε στη φαβέλα στην οποία μεγάλωσε και υποσχέθηκε να βοηθήσει τα άτομα με ειδικές ανάγκες (η κόρη του έχει σύνδρομο Down). Το σύνθημα της εκστρατείας του ήταν «Σας υπολογίζω για να βάλουμε ένα καινούριο γκολ για τη Βραζιλία».
Την τύχη του Ρομάριο είχε ακόμα ένας άλλος μεγάλος παίκτης της Σελεσάο. Ο Μπεμπέτο κατέβηκε στις τοπικές εκλογές με το Εργατικό κόμμα και συγκέντρωσε 28.000 ψήφους, κατακτώντας την 62η θέση ανάμεσα σε 1.642 υποψήφιους.  Αν τα καταφέρουν έστω και στο μισό απ’ ότι μέσα στο γήπεδο, οι Βραζιλιάνοι θα είναι τυχεροί:

Γκαρσία δίνει στον Ψωμιάδη…

  [Καθόλου σχόλια]

Κι ο Πανίκας σκοράρει ξανά στο πρωτάθλημα γραφικής φωτογραφίας

Αρχίστε την επανάσταση με μένα!

  [3 Σχόλια]

papandreou

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Πρόσκληση για την πλήρωση των θέσεων των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων της Κυβέρνησης και των Γενικών Γραμματέων Περιφερειών.
O Πρωθυπουργός της χώρας κ. Γιώργος Παπανδρέου έχει δεσμευτεί για την πλήρη αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του κράτους έτσι ώστε να γίνει πραγματικά αρωγός του πολίτη και υπηρέτης των συμφερόντων του, για τη ριζική καταπολέμηση της αδιαφάνειας, της σπατάλης, της αναξιοκρατίας και του κομματισμού. Η δέσμευση αυτή υλοποιείται ήδη από σήμερα.
Το πρώτο βήμα αφορά στην αλλαγή του τρόπου στελέχωσης των θέσεων των Γενικών και των Ειδικών Γραμματέων των Υπουργείων και των Γενικών Γραμματέων των Περιφερειών. Στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στον κάθε πολίτη να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του.
Θα ακολουθήσουν σταδιακά ανάλογες διαδικασίες και για τις υπόλοιπες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπου αυτό είναι δυνατό.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση που βρίσκεται στην ιστοσελίδα opengov.gr, σημειώνοντας τη Γραμματεία ή τις Γραμματείες, για τις οποίες εκδηλώνουν ενδιαφέρον.
Δίνεται η δυνατότητα υποβολής ετεροπρότασης.
Διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα της συμμετοχής.
Όσοι επιλεγούν θα κληθούν να υποβάλουν αναλυτική κατάσταση της περιουσίας τους.

Από την επίσημη ιστοσελίδα του γραφείου του πρωθυπουργού

Τι όμορφη μέρα! Τι θαυμάσιο όραμα! Τι μεγάλη πρόκληση!
Είμαι βέβαιος πως όλοι οι Ελληνες φίλαθλοι ξύπνησαν σήμερα με παρόμοια διάθεση.
Ολοι αυτοί που έλεγαν τόσα χρόνια «αχ μωρέ, κάνε με για μια μέρα υπουργό και θα δεις», τώρα έχουν στα χέρια τους μια μοναδική δυνατότητα.
Τέρμα οι ατέλειωτες ώρες φραπέ και οι ατέρμονες συζητήσεις για όλα τα κακώς κείμενα του ελληνικού αθλητισμού.
Τώρα ήρθε ο Γιώργος και παρέχει την ευκαιρία σε όλους μας να συμβάλουμε στην βελτίωσή του. Βέβαια το σχετικό διάταγμα αφορά όλες τις θέσεις γενικών γραμματέων και όχι μόνο, αλλά εγώ θα σταθώ στο αγαπημένο μας θέμα. Τον αθλητισμό.
Για να διαπιστώσετε μόνοι σας την σοβαρότητα του εγχειρήματος, αρκεί να παρατηρήσετε πως στην φόρμα συμπλήρωσης των στοιχείων του ενδιαφερόμενου δεν υπάρχει μια ενότητα που να αφορά τις σκέψεις του υποψήφιου για το αντίστοιχο αντικείμενο. Τι θέλει να κάνει αυτός ο άνθρωπος ρε παιδί μου; Ποια είναι αυτά που δεν του αρέσουν και θα θελήσει να τα αλλάξει;
Και το κυριότερο: τι περιθώρια έχει να κινηθεί; Και δεν λέω μόνο τα περιθώρια … τοποθέτησης μαχαιριού στο κόκκαλο και σύγκρουσης με το κατεστημένο, που έτσι κι αλλοιώς δεν λέγονται και θα τα ανακαλύψει αργότερα, αλλά οικονομικά περιθώρια.
Κοινώς, δεν φτάνει ν αρέσεις εσύ στον Γιωργάκη. Πρέπει και ο Γιωργάκης ν αρέσει σε σένα.
Αυτό μάλλον δεν ενδιαφέρει στην παρούσα φάση. Αντίθετα, απ ότι βλέπουμε στην τελευταία ενότητα της φόρμας ενδιαφέροντος, ενδιαφέρουν οι συστάσεις.
Ασε, εντάξει, καταλάβαμε: έξυπνο το τρικ του κοινωνικού άλλοθι, αλλά αρκετά απολιτίκ και λαϊκίστικο.
Και πάντως δεν μας λύνει την απορία: γιατί δηλαδή η διαπλοκή και η διαφθορά έχει σχέση μόνο με τους γενικούς γραμματείς; Αν είναι, να ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία για τους υπουργούς και τον πρωθυπουργό. Η μήπως αυτοί είναι εξ ορισμού αδιάφθοροι;